Παρουσίαση μουσικής
150. Finale-Η ζωή σαν παραμύθι
PETER PAN
MINOS-EMI 1998

6/22

Η μουσική του Μίνου Μάτσα από την παράσταση του έργου Πήτερ Παν, που παίχτηκε στο θέατρο Ριάλτο από τον «Θίασο ‘81» σε σκηνοθεσία Χρήστου Κελαντώνη Ο ίδιος γράφει: « Η περιπέτεια της μουσικής αντάμωσε με την ευαισθησία & τον δυναμισμό των ηρώων μας... Τι κι αν στο τέλος ο Πήτερ Παν γύρισε στη χώρα του Ποτέ- Ποτέ; Εμείς κάθε βράδυ τον περιμένουμε να ξετυλίξει το κουβάρι και να μας κλείσει το μάτι από το μέρος που τα παιδιά δε μεγαλώνουν ποτέ». Τα λόγια έχει γράψει η Νανά Νικολάου και το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύει η Αθηνά Μόραλη.

Η ζωή σαν παραμύθι ξετυλίγεται
σαν κουβάρι μπερδεμένο πότε-πότε
φαντασία που στο άπειρο ξανοίγεται
και μπερδεύει μια το τώρα μια το τότε.
Μα και έτσι κι αλλιώς
ένας είναι ο καϋμός
η ζωή τόση δα κι όχι άλλη
κι οι μικροί θα γίνουν κάποτε μεγάλοι
Η ζωή ένα καράβι που ξανοίγεται
σ’ άγρια πέλαγα πριν έλθει σε λιμάνι.
Σαν σκηνές από ταινία ξετυλίγεται
κοροϊδεύει και μας παίζει σαν αλάνι.

Παρουσίαση μουσικής
149. Βοσπορίδες
Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
LEGEND 2003

9/22

Μετά το τέλος της των εργασιών της Ζ' Συνόδου της Βουλής των Εφήβων το 2003 οργανώθηκε η βραδιά «Λόγος και Μέλος στο Ηρώδειο. Ο δίσκος αυτό περιέχει όλα τα κομμάτια που ερμηνεύτηκαν από την Μ. Φαραντούρη και το συγκρότημα «ΑVATON». Την εκτέλεση των έργων ανέλαβε η Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ υπό την διεύθυνση του μαέστρου Ανδρέα Πυλαρινού. Ποιήματα των: Σεικίλου, Σαπφούς, Ηράκλειτου, Επίκουρου, Κώστα Καβάφη, Γιώργου Σεφέρη, Οδυσσέα Ελύτη, Γιάννη Ρίτσου, Γεωργίου Βιζυηνού, Νίκου Καββαδία, Νίκου Γκάτσου ακούγονται μελοποιημένα από διάφορους συνθέτες. Το συγκεκριμένο ποίημα του Γ. Βιζυηνού μελοποίησε ο Γιώργος Παπαδάκης, που είχε και την καλλιτεχνική επιμέλεια της όλης παράστασης.

Βοσπορίδες
Εκεί στον ουρανό ψηλά
σε θέση διαλεχτή
με τα τραγούδια πολεμά,
να φτιάξει κάτι τι.
Διαβαίνει ο κόσμος κι ο Κοσμάς
και στέκει και ρωτά:
Με τα σωστά σου πολεμάς
ή κάμνεις χωρατά;

Παρουσίαση μουσικής
148. Τίτλοι αρχής
ΘΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΙΣ
ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟΣ 2003


3/19

Η μουσική που συνέθεσε η Δήμητρα Γαλάνη για την ταινία «Θα το μετανιώσεις» (Α' βραβείο καλύτερης ταινίας 43ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης). Τους στίχους έγραψε ο Παρασκευάς Καρασούλος. Τραγουδάει εκτός από την Δ. Γαλάνη και η Τάνια Τσανακλίδου.

Παρουσίαση μουσικής
147. Το φορτηγό
ΜΑΤΖΟΥΡΑΝΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ
UNIVERSAL 1980, 1996


5/12



Μουσική του Χρήστου Λεοντή από την ομώνυμη θεατρική παράσταση του Θεάτρου Τέχνης, που παίχτηκε το 1980. Οι στίχοι όλων των τραγουδιών είναι του ηθοποιού Γιώργου Αρμένη. Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύει η Σοφία Βόσσου.

Έτρεχε, έτρεχε το φορτηγό
Έτρεχε, έτρεχε στο δημόσιο το δρόμο σαν τρελό
Πέρναγε πόλεις και χωριά
κι ο Γάκης στη καρότσα με τρία βόδια και μια κάσσα
που είχε δάσκαλο χωρίς ανάσα
Έτρεχε, έτρεχε το φορτηγό
Μ’ ένα όνειρο τρελό,
μ’ ένα κόμπο να το πνίγει στο λαιμό
μ’ ένα δάσκαλο μουγγό

Παρουσίαση μουσικής
146. Το πνεύμα της παπαρούνας
Η ΑΓΕΛΑΣΤΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ
SONY 1995

3/11


Μελοποιημένο παραμύθι των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα. Το έγραψαν και πρωτο- έπαιξαν, τα Χριστούγεννα του 1994, σε παιδιά δημοτικού σχολείου, στο Μπραχάμι. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια πολιτεία όμορφη μα πάντα λυπημένη, οι άνθρωποι δεν ξέρανε χαμόγελο και αγάπη τι σημαίνει: Ποτέ δεν παίζανε τα παιδιά στους δρόμους στην πλατεία, (ποτέ δεν έγινε γιορτή, χορός και φασαρία) της βγήκε και το όνομα: Αγέλαστη Πολιτεία. Οι στίχοι και η μουσικοί είναι των αδελφών Κατσιμίχα. Το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύει η Τατιάνα Μανωλίδου και έχει τίτλο: «Το πνεύμα της παπαρούνας».
Από το αίμα του Χριστού κι απ’ το κρυφό του δάκρυ
στου Γολγοθά τους λόφους γεννήθηκα εγώ,
έρχομαι με την άνοιξη, Αγάπη τ’ όνομά μου,
από τους μύθους έρχομαι, βαθιά απ’ τον καιρό.
Από το αίμα του Χριστού κι απ’ το κρυφό του δάκρυ
κι απ’ των αθώων τα όνειρα είμαι πλασμένη εγώ.

Παρουσίαση βιβλίου
Ο ψαράς και η ψυχή του
Όσκαρ Ουάιλντ
Εκδ. ΗΡΙΔΑΝΟΣ



"Ο ψαράς και η ψυχή του" είναι το πιο βαθύ, πολύπλοκο και πολυσήμαντο από τα παραμύθια που έγραψε ο Ουάιλντ, με θέμα τη σύγκρουση της ομορφιάς με την ενοχή και τον πόνο. Η επιλογή μιας προσωρινής, φθαρτής ευδαιμονίας σε βάρος της αθάνατης ψυχής είναι ύβρις και τιμωρείται με αφάνταστη αγωνία. Ο προβληματισμός που διαπερνά το παραμύθι υπογραμμίζει την αντίφαση που σφράγισε και τον ίδιο το συγγραφέα : τη συνύπαρξη στη ζωή και στο έργο του μιας ρέμπελης αισθητικής φιλοσοφίας από τη μια, και από την άλλη ενός βαθύτατου προβληματισμού για την ηθική ευθύνη και την οδύνη της ύπαρξης.
Ο ίδιος έλεγε παρ’ όλα αυτά: «Το μεγάλο δράμα μου είναι ότι έβαλα όλη τη μεγαλοφυία μου στη ζωή μου. Δεν έβαλα παρά το ταλέντο μου μες στα έργα μου.»
Ο Ναπολέων Λαπαθιώτης γράφει :
Ο Ουάιλντ μας θυμίζει τις λαμπρές τοιχογραφίες των ζωγράφων της Αναγέννησης, που, αν και ραγισμένες απ’ το χρόνο, είτε, εδώ κι εκεί, κηλιδωμένες, απ’ την εγκληματικότητα, την άγνοια, ή την απροσεξία των ανθρώπων, μένουν τ’ αριστουργήματα που ήσαν, και μάλιστα, σχεδόν, και πιο λαμπρά !
Μερικά αποσπάσματα:
... κι ένα βράδυ της φώναξε και είπε : Μικρή Γοργόνα, μικρή Γοργόνα ! Σ’ αγαπώ. Πάρε με για άντρα σου, γιατί σ’ αγαπώ. Μα η γοργόνα κούνησε το κεφάλι της. Έχεις ανθρώπινη ψυχή, απάντησε. Μόνο αν έδιωχνες την ψυχή σου θα μπορούσα να σ’ αγαπήσω. Κι ο νιος ψαράς είπε μέσα του: «Σε τι μου χρειάζεται η ψυχή μου; Μήπως μπορώ και τη βλέπω; Μήπως την αγγίζω; ... χωρίς άλλο θα τη διώξω από μένα... Μα πως θα διώξω την ψυχή μου από μένα;» φώναξε ο νιος ψαράς.... «Αλίμονο ! Δεν ξέρω», είπε η μικρή γοργόνα. Οι θαλασσογεννημένοι δεν έχουνε ψυχή...
... ο νιός ψαράς κατέβηκε στην αγορά ... οι έμποροι τον είδαν νάρχεται... «Τι έχεις να πουλήσεις;» «Θέλω να πουλήσω την ψυχή μου», αποκρίθηκε αυτός. Μα οι έμποροι τον περιγέλασαν και είπαν: «Σε τι θα χρησιμέψει σε μας η ψυχή ενός ανθρώπου; Ούτε ένα τριμμένο άσπρο δεν αξίζει. Πούλησέ μας το κορμί σου για σκλάβο, και θα σε ντύσουμε με θαλασσινή πορφύρα... μα μη μας μιλάς για την ψυχή σου γιατί για μας είναι σα να μην είναι...»

Παρουσίαση μουσικής
145. Πόσο σ’ αγαπώ
ΜΑΡΙΝΑ 70’S
LYRΑ 1994

4/14

Ένα πολύ αισθαντικό τραγούδι του συνθέτη Γιάννη Κιουρκτσόγλου που βρίσκεται μέσα στον προσωπικό δίσκο της τραγουδίστριας Μαρίνας, της Μαρίνας που πολύ αγαπήσαμε την 10ετία του 70, αλλά που χάθηκε στη συνέχεια. Ο Γ. Κιουρκτσόγλου υπήρξε ένα από τα τρομερά παιδιά του ελληνικού ροκ (συγκεκριμένα είναι ο «ΚΙΟΥ» των ΠΕΛΟΜΑΜΠΟΚΙΟΥ). Οι στίχοι του κομματιού είναι του Η. Ασβεστόπουλου.

Μια παλιά φωτογραφία συντροφιά από σένα μόνο
Πόσο σ’ αγαπώ
Χίλια δάκρυα σου στέλνω κει που θάσαι να θυμάσαι
Πόσο σ’ αγαπώ
Θέλω νάρθω να σε βρω τα δυο χείλη σου να κλέψω
στη ζεστή σου αγκαλιά να ταξιδέψω, να σου πω:
Πόσο σ’ αγαπώ
Της αγάπης τα σημάδια φυλακτά θα τα κρατήσω
Πόσο σ’ αγαπώ
Χίλια όνειρα θα πλέξω με χρυσή κλωστή κι αγάπη
Πόσο σ’ αγαπώ !

Παρουσίαση μουσικής
144. Αχ η καρδιά μου
ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ
EROS MUSIC 2005

7/15

Συλλογή συνθέσεων του πολύ καλού δημιουργού Μιχάλη Κουμπιού. Μελωδίες που μυρίζουν Μεσόγειο με ποικιλία οργάνων. Το συγκεκριμένο κομμάτι επελέγη γιατί ντύνει μουσικά ένα υπέροχο ποίημα της Μαρίας Πολυδούρη. Το ερμηνεύει η Κατερίνα Γιαμαλή.

Αχ η καρδιά μου νοσταλγεί, τώρα που φεύγει η μέρα
το ρόδινο ξημέρωμα, τον ήλιο, τον αιθέρα
τα παιδικά χαμόγελα, το κύμα που απαντούσε
στο φλοίσβημα της πρόσχαρης φωνούλας μας που αχούσε
τη βάρκα που λικνίζονταν στη μέθη μας του ονείρου
το αβρό τραγούδι που έσμιγε τη σιγαλιά του απείρου
τη χαραυγή που ρόδιζε τα σεντεφένια πλάτια
την πεθυμιά την άχραντη στ’ αγγελικά μας μάτια.
Αχ η καρδιά μου νοσταλγεί, τώρα που η μέρα σβήνει
της ομορφιάς το πέρασμα, τη νιότη που μ’ αφήνει.

Παρουσίαση μουσικής
143. Σ’ αγαπώ
SOLO PIANO
SYMPHONY RECORDS 2006

4/17

Ο Δίσκος περιέχει συνθέσεις του Γιώργου Χατζηνάσιου για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει τίτλο «Σ’ αγαπώ».

Παρουσίαση μουσικής
142. Σοκολάτα
Ο ΜΑΓΟΣ ΜΕ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ
ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ 2000





Η μουσική του συνθέτη Γιώργου Κατσαρού για το θεατρικό έργο «Ο Μάγος με τα χρώματα», του Γιάννη Ξανθούλη, που ανέβασε το 1978 ο Δημήτρης Ποταμίτης στην παιδική σκηνή. Ο μάγος Σκορδάλευρος ζωντανεύει τα «Καλλιστεία Λιχουδιάς» με παιδιά που ψηφίζουν για την ανάδειξη της ομορφότερης λιχουδιάς. Το συγκεκριμένο «γλυκό» κομμάτι ερμηνεύει η Ιρένε Μαραντέϊ και μας ανοίγει την όρεξη.
Σοκολάτα
Μόλις το δόντι σου πατήσεις στο κορμί μου
Ανατριχιάζω και στενάζω από χαρά
Λέω πως η γλύκα που σκορπάει το φιλί μου
Θα φτάσει αμέσως στη μικρούλα σου καρδιά
Σοκολάτα, σοκολάτα
Για μεγάλους και μικρούς είμαι πειρασμός
Σοκολάτα, σοκολάτα
Τρώγομαι έτσι, δαγκώνομαι έτσι, τρώγομαι αλλιώς

Παρουσίαση βιβλίου
Φιοντόρ Κουζμίτς
Τολστόϊ Λέων
Εκδ. ΗΡΙΔΑΝΟΣ 1986





Ο ερημίτης Φεδόρ Κουζμίτς αναφάνηκε στη Σιβηρία στα 1836 και πέθανε στα 1864. Παράδοξες φήμες κυκλοφόρησαν στα περίχωρα με την εμφάνισή του. Έλεγαν πως ο άνθρωπος αυτός, που τόσο επίμονα έκρυβε το αληθινό του όνομα και την καταγωγή του, δεν ήταν παρά ο τσάρος Αλέξανδρος Ι, κι αυτό επιβεβαιώθηκε μετά το θάνατό του.
Ο Λέων Τολστόϊ, ο γίγαντας αυτός της ρωσικής λογοτεχνίας είναι κυρίως γνωστός για τα 2 μνημειώδη έργα του «Πόλεμος και ειρήνη» και «Άννα Καρένινα». Το μικρό αυτό πόνημα χωρίς τεράστια λογοτεχνική αξία περιέχει μερικά κομμάτια χαρακτηριστικά της γραφής και της σκέψης του Τολστόϊ, που αξίζει να διαβαστούν. Μερικά αποσπάσματα:
... Προσπάθησα να ξεχάσω τον θάνατο και να ζήσω ως να υπήρχε μονάχα η ζωή, κι έζησα έτσι ώσπου έφτασα στο σημείο να φοβάμαι το θάνατο...
... Πολλές φορές στοχάζουμαι πως ο άνθρωπος δε μπορεί να μην επιθυμεί. Και γω διαρκώς επιθυμώ... οι επιθυμίες μου μόλις πραγματοποιηθούν παύουν να με ενδιαφέρουν ... και τότε παύουν να είναι επιθυμίες... Να τώρα, ξάφνου πεθύμησα το χειμώνα – ήρθε, πεθύμησα τη μοναξιά – σχεδόν τη βρήκα, πεθύμησα να περιγράψω τη ζωή μου – γίνεται κι αυτό, κι όσο προχωράμε θα φυτρώνουν καινούργιες. Αυτή είναι η ζωή.
Και στοχάζουμαι πως αν όλη η ζωή δεν είναι παρά μια διαρκής εναλλαγή επιθυμιών κι η χαρά της ζωής η πραγματοποίησή τους, μήπως υπάρχει καμιά επιθυμία προσιτή για όλους τους ανθρώπους, που πάντα να πραγματοποιείται ή να πλησιάζει στην πραγματοποίησή της. Και βρήκα, πως την ευτυχία αυτή θα την έβρισκε ο άνθρωπος μόνο στο θάνατο. Όλη του η ζωή θα περνούσε πλησιάζοντας στην πραγματοποίηση ώσπου, αναμφισβήτητα θα πραγματοποιόταν η επιθυμία.
Στην αρχή η σκέψη αυτή μου φάνηκε λιγάκι παράδοξη. Μα, όταν καλοξέτασα το ζήτημα, είδα πως σ’ αυτό το κοντοζύγωμα του θανάτου έγκειται η λογική επιθυμία του ανθρώπου. Όχι ν’ αποβλέπει κανένας διαρκώς μόνο στο θάνατο, παρά στο πως θα κανονίσει τη ζωή του ώσπου να φτάσει σ’ αυτόν, απολυτρωμένος από τα πάθη και σύμφωνη στις πνευματικές αρχές που διέπουν κάθε άνθρωπο.

Παρουσίαση μουσικής
141. Απόσταση
ΖΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ;
LYRA 1983

6/13

Όλοι γνωρίζουμε την Σαββίνα Γιαννάτου από την Λιλιπούπολη και όχι μόνο. Η εξαιρετική αυτή τραγουδίστρια με τις ιδιαίτερες φωνητικές δυνατότητες, είναι και συνθέτρια. Στο δίσκο αυτό του 1983 ανακαλύπτουμε μια ενδιαφέρουσα συλλογή δικών της δημιουργιών. Το συγκεκριμένο τραγούδι, όπως και όλα του δίσκου είναι σε μουσική, στίχους και ερμηνεία Σαββίνας.
Απόσταση
Σε βλέπω να φεύγεις καθώς απαλά μ’ ακουμπάς.
Στα δάχτυλά σου τρέμει μια ανησυχία που σε πάει μακριά,
εκεί που ο κίνδυνος δεν σε απειλεί,
εκεί που η απόσταση είναι αρκετή
για μας.
Σε βλέπω τώρα να περνάς
μες στους ήχους του διαστήματος,
ν’ αναζητάς την επαφή με τη γη.

Παρουσίαση μουσικής
140. Αναστασία
ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΥ
LYRA 1996
4/10

Μουσικές συνθέσεις του Γιάννη Σπυρόπουλου-Μπάχ. Το συγκεκριμένο τραγούδι, σε στίχους Μπαχ, αποδίδει ο Άγγελος Σφακιανάκης με συνοδεία ορχήστρας δωματίου.

Πόσες φορές, πόσες φορές
τις μουσικές σου όταν παίζεις
πόσες φορές
με τις χορδές να μας πονούν
με τις φωνές μας να καταγγέλουν, να ξαγρυπνούν
πουν’ το φεγγάρι που βραδιάζει πια δεν ξέρω
απ’ όπου νάφυγα ακόμα μένω εδώ
ο Απρίλης άφησε στον Μάϊο να υποφέρω
ένα τραγούδι που μου φέρνει πυρετό
πόσες φορές, πόσες φορές
γύρω μου μάγια δεν βρίσκω λόγια
πόσες φορές
χρυσαφικά ηλιόλουστα
αναστασία, ίχνη από αστέρια
θεόπλαστα

Παρουσίαση μουσικής
139. Εισαγωγή
ΚΑΙΣΑΡ ΚΑΙ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ
COLUMBIA 1962

16/17

Η υπέροχη μουσική που συνέθεσε ο Μάνος Χατζιδάκις για την μουσική κωμωδία «Καίσαρ και Κλεοπάτρα», βασισμένη στο θεατρικό έργο του George Bernard Shaw, που ανέβηκε στο Θέατρο Κοτοπούλη-Rex τον Οκτώβριο του 1962 με σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, σκηνικά και κοστούμια Νίκου Εγγονόπουλου και πρωταγωνιστές την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Τζαβαλά Καρούσο. Πως να μην θαυμάσει κανείς, εκτός από την έμπνευση της μουσικής μελωδίας, τις καταπληκτικές ενορχηστρωτικές ιδέες. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι η εισαγωγή.

Παρουσίαση μουσικής
138. Η Χιονένια και η Συννεφένια
ΛΑΧΑΝΑ ΚΑΙ ΧΑΧΑΝΑ
LEGEND 2008
4/24



Συλλογή παιδικών τραγουδιών του συνθέτη Τάσου Ιωαννίδη, που έγραψε ορμώμενος από την προσπάθεια αποστήθισης ποιημάτων παιδιών της 1ης δημοτικού. Τα στιχάκια είναι της Ελενης Καραντζολα, Καλλιόπης Κυρδη, Τατιάνας Σπανέλλη και Θεοδώρας Τσιαγκάνη. Το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύει η Μ. Φαραντούρη.

H Χιονένια και η Συννεφένια

Ταξιδεύει η Συννεφένια
με του Ανέμου τα φτερά.
Χίλια δάκρυα μεταξένια
στο ταξίδι της σκορπά.
Όταν δακρύζει η Συννεφένια,
ψιχάλες πέφτουν απαλά.
Ψηλά κοιτά τότε η Χιονένια,
στο σύννεφο χαμογελά.

Παρουσίαση βιβλίου
Η ιστορία του κόσμου
Από τους προϊστορικούς χρόνους ως τη σημερινή εποχή
Ζαν - Κλωντ Μπαρρώ, Γκιγιώμ Μπιγκό
Εκδ. ΕΣΤΙΑ 2008





Και είναι ποτέ δυνατόν να αντιληφθούμε την επικαιρότητα χωρίς τις απαραίτητες ιστορικές αναφορές, από τη στιγμή που και οι πιο πρόσφατες εξελίξεις έχουν τις ρίζες τους στο παρελθόν; Πού, παραδείγματος χάριν, να τοποθετήσουμε τους πολέμους του Ιράκ, αν δεν έχουμε ποτέ μιλήσει για τη Μεσοποταμία; Οι εικόνες μας σοκάρουν, αλλά δεν μας αφορούν. Βλέπουμε τα πάντα, αμέσως, σε απευθείας σύνδεση, αλλά δεν μας αφορούν. Βλέπουμε τα πάντα, σε απευθείας σύνδεση, αλλά δεν καταλαβαίνουμε τίποτα.
Πριν από έναν αιώνα, όσοι ήξεραν ανάγνωση ήξεραν και να τοποθετούνται στο χώρο και το χρόνο. Σήμερα δεν είναι πλέον το ίδιο. Οι Δυτικοί έχουν μετατραπεί, ως επί το πλείστον, σε ανθρώπους χωρίς παρελθόν, σε "αμνήμονες". Κατά μία παράδοξη ειρωνεία, το ζήτημα του "καθήκοντος προς τη μνήμη" δεν ήταν ποτέ τόσο έντονο όσο στους σημερινούς καιρούς της λήθης, εφόσον ένα προτέρημα δεν εκθειάζεται παρά μόνο όταν έχει ξεχαστεί. Αν προσθέσετε σε όλα αυτά και τη χρηματιστηριακή περιφρόνηση για το μακροπρόθεσμο, θα καταλάβετε ότι ο μοντερνισμός μας κατασκευάζει αναλώσιμους καταναλωτές, που με μανιώδη τρόπο επιδίδονται στο ζάπινγκ, παρά υπεύθυνους πολίτες με θέληση να κατανοήσουν και να οικοδομήσουν.
Από εδώ λοιπόν πηγάζει η απλή ιδέα, φιλόδοξη και ταπεινή ταυτόχρονα, να γράψουμε ένα συνοπτικό βιβλίο ιστορίας με χρονολογική αφήγηση, για όλους τους αναγνώστες που επιθυμούν να εντοπίσουν την προσωπική τους μοίρα στη μεγάλη συλλογική ιστορία, ηρωική και τραγική -λογική ή παράλογη- του ανθρώπινου γένους.
Ιδού λοιπόν μια σύνοψη της ιστορίας της ανθρωπότητας. Αληθινή διήγηση όπου ο αναγνώστης θα μπορέσει να βρει ερμηνείες γεγονότων που φαντάζουν αναμφισβήτητα. Απευθύνεται σε όλους, εκτός από τους επαγγελματίες ιστορικούς.
Άλλο ένα βιβλίο Ιστορίας; Βεβαίως.
Και μπορεί να χωρέσει η ιστορία ολόκληρου του κόσμου σε 365 σελίδες; Αυτό είναι η τέχνη του συγγραφέα.
Πρόκειται για ένα πόνημα πολύ χρήσιμο σε κάθε αναγνώστη, είτε γνωρίζει αρκετή ιστορία ήδη, είτε δεν γνωρίζει. Εκτός από ένα-δυό μικρά σημεία υστέρησης, η παρουσίαση είναι ψηλού επιπέδου, αλλά και εύληπτη, με αποτέλεσμα ένα κείμενο χωρίς χάσματα, που κρατάει το ενδιαφέρον μέχρι τελευταίας σελίδας.
Μερικά σύντομα αποσπάσματα:
... «Πολλά θηλαστικά είναι κυνηγοί, τα πρωτεύοντα όμως είναι συλλέκτες, το κυνήγι δεν αποτελεί μέρος του γενετικού τους κώδικα... Κατά πάσα πιθανότητα η ομιλία επινοήθηκε για λόγους πρακτικούς: χρειάστηκε να μεταβιβαστούν προφορικές διαταγές που δεν ήταν εγγεγραμμένες στον γενετικό κώδικα, για να εκτελεστούν συγκεκριμένες κυνηγετικές πράξεις...
Ταυτόχρονα όμως η ομιλία προκάλεσε μια νεύρωση, που αφορά το μέλλον.
Τα ζώα δεν ξέρουν τι θα πει μέλλον. Θυμούνται το παρελθόν, αλλά δεν ανησυχούν για το μέλλον. Όταν του παρέχεται τροφή & αγάπη σε ικανοποιητικές ποσότητες, το ζώο ζει την απόλυτη ευτυχία. Δεν αγχώνεται & κρύβεται μονάχα όταν νοιώθει ότι απειλείται «εδώ και τώρα» από σαρκοβόρα θηρία, αρρώστια ή λιμό...
... Τι είναι ο άνθρωπος; Ένα ον που ξέρει πως θα πεθάνει & νοιώθει την ανάγκη να παρηγορείται με ιστορίες. Ιστορίες που θα τον βοηθήσουν να υπομείνει την ανυπόφορη ιδέα του τέλους, να ξορκίσει την αναπόφευκτη αναγκαιότητα του θανάτου...

Παρουσίαση μουσικής
137. Τι να σημαίνει
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΛΟ
ΜΥΛΟΣ 010-ΚΙΝΗΣΙΣ 1997
10/12



Πάρα πολύ καλή συλλογή συνθέσεων της Μαρίας Θωίδου, εξαιρετικής τραγουδοποιού από την Βόρειο Ελλάδα. Συνθέτει και ερμηνεύει την μουσική της από το 1987 με έντονο προσωπικό ύφος. Έχει αναπτύξει επίσης μουσικοπαιδαγωγική δράση σε σχολεία, ωδεία και πολιτιστικά κέντρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η ίδια γράφει : «Η Γυναίκα περπάτησε μέσα στο χρόνο μαζεύοντας στιγμές, όπως κοχύλια ή βότσαλα. Στις μέρες που πέρασαν, οι στιγμές ξεθώριασαν. Έμειναν μόνο τα λόγια και η μουσική τους. Έμεινε μόνο το τραγούδι σαν ένα ολοστρόγγυλο μήλο στη χούφτα της...» Ένα-ένα τα κομμάτια είναι διαλεχτά (υψηλό κλάσμα!), καθιστώντας την επιλογή εξαιρετικά δύσκολη. Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει τίτλο: «Τι να σημαίνει» και το ερμηνεύει όπως και τα περισσότερα η ίδια η συνθέτης.

Μες στον ύπνο μου ένα βράδυ
είδα όνειρο σαν χάδι
τρεις φωλιές με χελιδόνια
στου σπιτιού μου τα μπαλκόνια
Και ρωτώ τι να σημαίνει
κείνον που’ μουνα κοντά του
και με το ζεστό του χέρι
με τραβάει στην αγκαλιά του.
Μες στη μέρα που κυλούσε
τ’ όνειρο με συναντούσε
μα νυχτώνει και μ’ αφήνει
σα φτερούγισμα που σβήνει.
Και ρωτώ τι να σημαίνει
κείνον που’ μουνα κοντά του
με κοιτάει αλλά σωπαίνει
κι έχω μείνει μακρυά του...

Παρουσίαση μουσικής
136. Εν κατακλείδι
ΦΛΟΥ
ΕΜΙ-ΗΑRVEST 1976
4/10

Το συγκρότημα "Σπυριδούλα" κυκλοφόρησε το 1976 τον δίσκο "Φλού", που θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δίσκους στην ιστορία του Ελληνικού ροκ. Οι συνθέσεις και οι στίχοι είναι του Παύλου Σιδηρόπουλου, που ξεγελάστηκε από την ηρωίνη και ταξίδεψε το 1990, 42 ετών. Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει τίτλο «Εν κατακλείδι» και το ερμηνεύει, όπως και όλα ο συνθέτης.

Εν κατακλείδι
Και τώρα φίλοι μου είν’ αργά
μια καληνύχτα στη μαμά
και λίγη στάχτη στα μαλλιά
καιρός να πούμε αντίο
Σκεπάσαμε όλους τους νεκρούς
με αρρωστιάρικους ψαλμούς
κλόουν με σοβαρούς σκοπούς
γυμνοί μέσα στο κρύο
Κατά τ' άλλα εσείς
που 'σαστε υγιείς και αξιοπρεπείς
βοηθήστε μας και λίγο
δώστε μας πνοή, στέγη και τροφή
μια ιδέα στεγανή
που να μη μπάζει κρύο
Πουλάμε σώμα και ψυχή
δώστε μας λίγη προσοχή
στα υπόγεια μαύροι ποντικοί
λουφάζουνε δύο-δύο
Παίρνουμε σβάρνα τους γιατρούς
αδύνατοι μπροστά στους δυνατούς
και συναντάμε ξέμπαρκους θεούς
που χάσανε το πλοίο
Κατά τ' άλλα εσείς
που 'σαστε υγιείς και αξιοπρεπείς
βοηθήστε μας και λίγο
δώστε μας πνοή στέγη και τροφή
μια ιδέα στεγανή
που να μη μπάζει κρύο

Παρουσίαση μουσικής
135. Θα σε περιμένω
ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ Της ΚΥΡΙΑΚΗΣ
POLYGRAM 1987


8/15

Κύκλος λυρικών τραγουδιών του συνθέτη Μιχάλη Τερζή σε ποίηση Μπέρτολ Μπρεχτ, Πωλ Ελυάρ, Έριχ Χάϊνε, Κώστα Χατζόπουλου, Βασίλη Ρώτα, Φώντα Λάδη, Δήμητρας Mπιθικώτση. Τραγουδούν: Νένα Βενετσάνου, Σοφία Μιχαηλίδη και ο Κώστας Σμοκοβίτης. Το συγκεκριμένο τραγούδι πάνω σε ένα ποίημα του Κώστα Χατζόπουλου ερμηνεύει η Σοφία Μιχαηλίδου.


Στ’ ουρανού τα κύμματα και στα περιβόλια,
με φωνές με μουσικές, σαν έναν καιρό
θα σε περιμένω.
Στα λιοπύρια της χαράς, στις κραυγές του ύπνου,
στων βυθών τα ρεύματα και στις ηδονές
θα σε περιμένω.
Στην ηχώ της αγοράς, στην παλιά στρατώνα,
με βροχή, με ξαστεριά σαν έναν καιρό
θα σε περιμένω.
Μα μες στου φθινόπωρου το μουρμουρητό,
το συννεφιασμένο
θάρθω να σε βρω.
Δεν θα περιμένω

Παρουσίαση μουσικής
134. Νανούρισμα
Ο ΑΓΗΣΙΛΑΓΟΣ
SONY 2007

6/7
Ένα εξαιρετικό μουσικό παραμύθι γεμάτο γεύσεις του πολυτάλαντου συνθέτη και κοντραμπασίστα Δημήτρη Μπασλάμ (Πασλαμούσκα). Μουσική πρωτότυπη, με ενορχηστρώσεις γεμάτες φαντασία και τον συνθέτη να παίζει τα περισσότερα όργανα από κιθάρες και μαντολίνο, μέχρι πιάνο και φυσικά, κοντραμπάσο. Ο πρωταγωνιστής μάγειρας λαγός Αγησίλαγος (ο ίδιος ο Μπασλάμ στο ρόλο), αγαπάει τη μαγειρική, τη παρέα, και τα ωραία γεύματα. Όμως μια μέρα ένα πρωί κοιτώντας στον καθρέφτη βλέπει ότι έχει βγάλει μαγουλάδες. Ζητά τη γνώμη του γιατρού πελεκάνου (Σωκράτης Μάλαμας) ο οποίος τον συμβουλεύει να τρώει το κάτι άλλο. Ο Αγησίλαγος όμως παρερμηνεύοντας τα λόγια του γιατρού καταλήγει να επιδιώκει να τρώει μόνο το... κάτι άλλο. Αποτέλεσμα αυτού; Το δέρμα του παίρνει το ίδιο χρώμα με αυτό. Τρώει πιπεριές; Γίνεται και αυτός πράσινος. Τρώει συνέχεια ντομάτες; Γίνεται και αυτός ολόκληρος κόκκινος. Κατά την διάρκεια της αναζήτησης όμως "του κάτι άλλου" στο δάσος, ο Αγησίλαγος θα συναντήσει πολλούς ήρωες με αποτέλεσμα αρκετά απολαυστικά περιστατικά. Ο Αντώνης Καφετζόπουλος στον ρόλο του αφηγητή. Τραγουδούν ο Γιάννης Χαρούλης, ο Φώτης Σιώτας, ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Αργύρης Μπακιρτζής και το κομμάτι «Νανούρισμα» η Μάρθα Φριντζήλα.

Νανούρισμα
Πέτα χαρά μου ν’ ανεβείς
Πέτα ψηλά να φτάσεις
Ψηλά πούναι δυο σύννεφα
Κι εκεί να ξεκουράσεις
Να τους το πεις να σμίξουνε
Μαζί να γίνουν ένα
Στρώμα να γίνουν κάτασπρο
Νάναι μόνο για σένα

Παρουσίαση βιβλίου
Υπατία
Η γυναίκα που αγάπησε την επιστήμη
Πέδρο Γκάλβεθ
Εκδ. Μεταίχμιο 2006






Η Υπατία, κόρη του μαθηματικού και αστρονόμου Θέωνα, του τελευταίου διευθυντή του μουσείου της Αλεξάνδρειας, γεννήθηκε στα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ. Γρήγορα ξεπέρασε σε γνώσεις τον Θέωνα και δίδαξε μια εκλεκτή ομάδα σπουδαστών, που μετέβαλαν την Αλεξάνδρεια σε ένα από τα πιο γνωστά κέντρα ερευνών της αρχαιότητας. Το 415, η Υπατία έπεσε θύμα αλλεπάλληλων βιασμών, βασανίστηκε και διαμελίστηκε από μια ομάδα φανατικών χριστιανών που δρούσαν υπό τις διαταγές του πατριάρχη της πόλης. Ωστόσο, το όνομά της διέτρεξε την Ιστορία και τη θυμόμαστε μέχρι σήμερα ως σύμβολο μιας προνομιακής ευφυΐας που αποτέλεσε πρόκληση για το σκοταδισμό της εποχής της. Ο Πέδρο Γκάλβεθ, που κληρονόμησε από τον πατέρα του το πάθος για την επιστήμη και το θαυμασμό για την Υπατία, μας προτείνει τώρα αυτό το θαυμάσιο πορτρέτο μιας έξοχης γυναίκας, η οποία καταδικάστηκε να ζήσει σε μιαν εποχή που ούτε οι θεοί θέλουν να θυμούνται.
Με αφορμή την πρόσφατη σκανδαλώδη παρέμβαση της Ιεράς Συνόδου στα δρώμενα του Μουσείου της Ακρόπολης, όπως αναδείχτηκαν από την ιστοσελίδα Freecity.gr http://www.freecity.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=172:2009-07-24-12-59-30&catid=5:2009-07-02-05-33-01&Itemid=10#commentID37, παρουσιάζουμε αυτό το ιστορικό μυθιστόρημα. Μυθιστόρημα μεν, αλλά ιστορικό δε, και βασισμένο στην τραγική περίπτωση της μεγάλης αυτής Αλεξανδρινής. Η Υπατία είναι απλώς ένα επώνυμο θύμα, αντιπροσωπευτικό των χιλιάδων αφανών νεκρών της εξάπλωσης του Χριστιανισμού. Η ιστορία δεν παραγράφεται.

Παρουσίαση μουσικής
133. Διαδρομή στα σύννεφα
10 ΠΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΑΕΡΟΣΤΑΤΟ
ΚΙΝΗΣΙΣ 2006

10/10

Η 2η δισκογραφική δουλειά του Γιώργου Βαρσαμάκη, συνθέτη και στελέχους του μουσικού τμήματος του ΕΜΠ. Ένα ορχηστρικό έργο γραμμένο για μικρή ορχήστρα, (πιάνο, βιολί, βιόλα, βιολοντσέλλο, κόντρα μπάσο, φλάουτο, φαγκότο, κλαρινέτο, αγγλικό κόρνο, κιθάρα και κρουστά). Ο ίδιος γράφει : «Πάντα ήθελα να ταξιδέψω με ένα αερόστατο και τώρα μου δίνεται η ευκαιρία να το κάνω συνθέτοντας μουσική για 10 μικρές περιπέτειες στον ουρανό. 10 πτήσεις με αερόστατο, το παιδικό όνειρο που έγινε διαδρομή στα σύννεφα... συναισθήματα και εικόνες στον αέρα. Η επιστροφή στα όνειρα που ίσως να πρέπει να παραμένουν παιδικά για να τολμούν να πετάξουν».

Παρουσίαση μουσικής
132. Παυσίλυπον
ΠΑΥΣΙΛΥΠΟΝ
ΕΜΙ 1997

4/11

Δίσκος του κοινωνικά συνειδητοποιημένου και μάχιμου ροκά Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Ο ίδιος απαντάει σε συνέντευξη στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης»: "Παυσίλυπον", για να παύσει η λύπη ... που μας προκαλούν τα πράγματα γύρω μας. Η λύπη που αναζητά διεξόδους"... Μόνο αν δεις την αλήθεια των πραγμάτων, μόνο τότε μπορείς να τα αλλάξεις. Αν παραδεχτείς ότι βρίσκεσαι σε κατάσταση ήττας, μόνο τότε μπορείς να κάνεις αγώνα, για να το ανατρέψεις αυτό... Πάντως, η μοναξιά είναι μια πραγματικότητα τόσο σκληρή που είναι πολυτέλεια να περιχαρακωνόμαστε πίσω από τον εαυτό μας. Το συγκεκριμένο κομμάτι σε στίχους Νίκου Τσακνή ερμηνεύει ο συνθέτης.

Παυσίλυπον
Ήταν ένας άνθρωπος με όψη ταπεινή
η καταγωγή του λαϊκή
Το '65 υπερέβαλε εαυτόν
Μήνυμα οι καμπάνες του για κάθε μικροαστόν
Μα κι οι άνθρωποι αυτοί βλέπαν έναν φασουλή
ήταν η εποχή πολύ σκληρή
Δεν είχε του μάγκα μπόι, ούτε ήταν από σόι
Βρε καλώστηνε την ατραξιόν, καραγκούν μπόι
Βρήκε μια παρέα των καμπάνων και τριχών
έγινε βορά σαπιοκοιλιών
Που κρατούσαν για την πάρτη τους την κριτική
δεν υπήρχε τότε η εξουσία της τιβί
Και νοσταλγώ, και νοσταλγώ πώς να στο πω
τα γλυκά μας σ’ αγαπώ
Το 75 ξεχαστήκαν όλα αυτά, πλάνες πανωραίες
και ακτίφ κομματικά
Είχε κι ένα μπάρμπα, απ’ την Αμέρικα αυτός
Βρε παιδί μου είχε γένει, ο δικτάτωρ Παττακός
Τότε πέσαν πάνω του, βρίζανε τη μάνα του
μια επαρχία θάνατου
Μαρξ και ήλιος πρασινί, αριστερά καράν κουνεί
μπόι, στα κάτεργα στον κάμπο, να τραβάς κουπί
Δεκαπέντε χρόνια η προσγείωση διαρκεί
μα είναι ανώμαλη πολύ
Τώρα όλοι ψάχνουν και μιλούν για αισθητική
βρήκαν και το κιτς από του Κίτσου τη στολή
Κι όσο για τον Κίτσο μας, άλλοι από τον κάμπο μας
Τζίμυ τον εβγάλαν και κεντούν
Του ’βαλαν μετάλλια, μα κάτι βουβάλια
θέλουν στην μπερλίνα μονοπώλιο να ασκούν
Τώρα που ξεμείναμε, στην κόψη του εικοστού
με ούτε καν πτυχίο παυσίλυπου
Μόνο σαν ημίθεοι του παιδικού μας εαυτού
γράφουμε τραγούδια για την τύχη ενός παιδιού
Και νοσταλγώ, και νοσταλγώ πώς να στο πω
τα γλυκά μας σ’ αγαπώ

Παρουσίαση μουσικής
131. Σουίτα σε παλιό στυλ
ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΠΑΛΛΑΝΤΙΟΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ
ΣΕΙΡΙΟΣ 1993
3/4


Ζωντανή ηχογράφηση (1990) με την Ορχήστρα των Χρωμάτων σε τρία έργα (Σουίτα σε παλιό στυλ, Προσευχή στην Ακρόπολη, Ντιβερτιμέντο) του Μενέλαου Παλλάντιου. Η Σονάτα για πιάνο και βιολί, προέρχεται από το αρχείο του συνθέτη. Διεύθυνση Ορχήστρας: ο μαθητής του, Μάνος Χατζιδάκις.
Ο Μενέλαος Παλλάντιος γεννήθηκε στον Πειραιά τον Ιανουάριο του 1914. Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στα Ωδεία Πειραιώς και Αθηνών και στη συνέχεια στη Ρώμη. Υπήρξε διευθυντής του Ωδείου Αθηνών, της Χορωδίας Αθηνών. Και την περίοδο 1964-1967 διετέλεσε γενικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και αργότερα αρχιμουσικός του Εθνικού Θεάτρου. Έγραψε συμφωνικά έργα για πιάνο σόλο, κοντσέρτα για πιάνο και ορχήστρα, μουσική δωματίου, διάφορα τραγούδια, μουσική μπαλλέτου, μουσικές υποκρούσεις σε οκτώ αρχαίες τραγωδίες, καθώς επίσης και μουσική για ελληνικές και αμερικανικές κινηματογραφικές ταινίες. Το 1969 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Εδώ παρατίθενται τα δυο πρώτα μέρη: Sarabande και Gavotte της Σουίτας σε παλιό στυλ. Μέτρια προς δυνατά ο ήχος των ηχείων για πλήρη απόλαυση της υπέροχης ηρεμίας που αποπνέει το πρώτο θέμα.