Παρουσίαση Μουσικής

442. Εις κόρην

Assassin’s  Creed Odyssey

Το ηλεκτρονικό παιχνίδι Assassin’s  Creed Odyssey της Ubisoft διαδραματίζεται στην Αρχαία Ελλάδα στην διάρκεια του οποίου ακούγονται τραγούδια σε αρχαία ελληνική γλώσσα που χρησιμοποιούν αποσπάσματα από ποιήματα της αρχαιότητας (Αρχίλοχος, Αλκαίος, Ανακρέοντας) και μιλούν για τους θεούς, τον πόλεμο, τον έρωτα και το κρασί.

Η σύνθεση των τραγουδιών έγινε από τον συνθέτη Γιάννη Γεωργαντέλη.

Τραγούδησαν το φωνητικό σύνολο Ζακυνθινές Φωνές του Μόντρεαλ με διευθυντή τον Π.Πλαρινό και η μικτή χορωδία του Πνευματικού Κέντρου Μεσολογγίου με διευθυντή τον Σπ.Χολέβα. Η παραγωγή έγινε από τον καλλιτεχνικό διευθυντή της εταιρείας Chromamusika Δημήτρη Ηλία και τη Μαρία Διαμαντή στο Μόντρεαλ.

ΕΙΣ ΚΟΡΗΝ

(Ανακρεόντειο)

Εγώ δ'έσοπτρον είην όπως αεί βλέπης μοι

εγώ χιτών γενοίμην όπως αεί φορής με

ύδωρ θέλω γενέσθαι όπως σε χρώτα λούσω

Μύρον γύναι γενοίμην όπως εγώ σ'ελείψω

και ταινίη δε μαστών και μάργαρον τραχήλω

και σάνδαλον γενοίμην μόνον ποσίν πάτει με

Παρουσίαση μουσικής

358. Ο Σταθμάρχης Γεωργίου Ξενοφών

Ανέκδοτο έργο

Ένα όμορφο «ορφανό» τραγούδι που δεν ανήκει ακόμα σε κάποια συλλογή, δεν έχει χαραχτεί σε βινύλιο, δεν έχει συμπεριληφθεί σε συμπαγή δίσκο ακτίνας, αλλά υπάρχει. Είχε μάλιστα διαγωνιστεί στους 1ους αγώνες δημιουργίας τραγουδιού της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών...

Ένα δώρο στη «Μενεστρέλλων Πολιτεία» από τον μόνιμο κάτοικο και φίλο συνθέτη Γιάννη Γεωργαντέλη.

Ένα τραγούδι με ιστορία :

Ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός στο Μανδράκι των Σερρών εγκαταλείφθηκε και  σκεπάστηκε από το νερό όταν κατασκευάστηκε η τεχνητή λίμνη Κερκίνη τη δεκαετία του '30. Φήμες λένε ότι δύτες που βουτούν στα αβαθή της λίμνης και τριγυρίζουν στα βυθισμένα χαλάσματα τις νύχτες με μισοφέγγαρο ακούνε σφυρίγματα και τριξίματα από ράγες.

Μουσική και στίχοι του Γιάννη Γεωργαντέλη, ερμηνεύει ο Μάκης Παπαγαβριήλ και στα φωνητικά  η αξιαγάπητη Μαριαλένα Σπίνουλα – Γεωργαντέλη.

Σε μια άδεια αποβάθρα στο Μανδράκι των Σερρών

ο Σταθμάρχης Γεωργίου Ξενοφών

έχει μείνει απ’ το τριάντα όταν κλείσαν το σταθμό

κι ιστορίες ψιθυρίζει στης Κερκίνης το  νερό.

Για τον καπνό των σκουριασμένων μηχανών,

για το φως που ξεπετιέται τα μεσάνυχτα

απ’ τα παράθυρα των ξεχασμένων βαγονιών,

για ένα χαρτάκι τρυπημένο, διαλυμένο απ’ τον καιρό

κι ένα ταξίδι που κόπηκε στα δύο.

Όταν πέφτει η ομίχλη ξεπροβάλλει απ’ το νερό

ο Σταθμάρχης Γεωργίου Ξενοφών.

Με τα σήματα στο χέρι εξετάζει το συρμό

και δελτία συμπληρώνει βάσει των κανονισμών

για τον καπνό των σκουριασμένων μηχανών...

Σε μια άδεια αποβάθρα στο Μανδράκι των Σερρών

ο Σταθμάρχης Γεωργίου Ξενοφών

το σταθμό έχει στολίσει, περιμένει από καιρό

ένα τραίνο να τον πάρει  απ’ της λίμνης το βυθό.

Παρουσίαση μουσικής
226 Πέτα σπουργιτάκι
Η ΜΑΓΙΚΗ ΦΛΟΓΕΡΑ
ΕΚδ. MODERN TIMES 2011




Ο Γιάννης Γεωργαντέλης, γνωστός συνθέτης στον χώρο του παιδικού τραγουδιού, επανέρχεται μετά «Το καρναβάλι των θαυμάτων και των τεράτων» με άλλο ένα κλασικό έργο «Την μαγική φλογέρα». Η γνωστή γερμανική ιστορία των αδελφών Γκριμ προσαρμοσμένη από την Χ. Μανιά με ένα λιγότερο σκληρό τέλος, αφού τα παιδιά του Ηamelin που ακολουθούν τον αυλητή (Pied Piper) δεν χάνονται, αλλά ξαναγυρνούν στις οικογένειές τους. Οι στίχοι είναι γραμμένοι από τον συνθέτη και το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύουν οι Ελληνοκαναδοί μονωδοί Δημήτρης Ηλίας & Μαρία Διαμαντή.

Πέτα σπουργιτάκι
Ένα αστεράκι φέγγει πάνω από την πόλη
Κι ένα σπουργιτάκι λυπημένο το κοιτάει
Πέτα σπουργιτάκι, πέτα
Όσα γίναν ξέχασέ τα
Φέρε πίσω τη χαρά
Πέτα, αστεράκι πέτα
Και τα μάγια διάλυσέ τα
Πες το από ψηλά
Να τ’ ακούσουν πως μετάνιωσα
Όλα να γίνουν ξανά
Έτσι όπως ήταν παλιά.
Στις καμινάδες καπνός πια δε βγαίνει
Κι από ψηλά μοιάζει η πόλη αδειανή...

Παρουσίαση μουσικής
110. Τι έχουμε εδώ;
ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΡΑΤΩΝ
ΝΑΚΑΣ 2008


4/12

Το Καρναβάλι των θαυμάτων και των τεράτων παιδικό (βιβλίο και δίσκος ακτίνας) είναι μια ελληνοκαναδική συμπαραγωγή, σε κείμενο του Μ. Μακρόπουλου και μου¬σική και στίχους του Γιάννη Γεωργαντέλη, με ερμηνευτές τον Δ. Ηλία, τη Μ. Διαμαντή, τη Συμφωνική Ορχήστρα Ποπ του Μόντρεαλ και 40μελή παιδική χορωδία από Ελληνόπου¬λα του Μόντρεαλ. Αυτή δεν είναι μια πόλη σαν τις άλλες! Είναι η μαγική πόλη του καρναβαλιού, η πόλη του τρομερού Βασιλιά της Νύχτας, με τους δαίμονες του, και της καλοσυνάτης Βασίλισσας της Μέρας με τη στρατιά της από ζώα και πουλιά. Ο δίσκος που συνοδεύει το βιβλίο περιέχει 12 μουσικά κομμάτια. Το συγκεκριμένο έχει τίτλο «Τι έχουμε εδώ;» και το ερμηνεύει ο εξαιρετικός τενόρος Δημήτρης Ηλίας.
Τι έχουμε εδώ
μικρό και τρομαγμένο
που μοιάζει αγοράκι
αλλόκοτα ντυμένο;
Τον ήλιο βλέπω ολόχρυσο, φεγγάρι ασημένιο
τον ουρανό ολόκληρο τριγύρω απλωμένο.
Θέλω να βρω το μυστικό που κρύβει η στολή σου
και λάμπει τόσο όμορφα στης νύχτας το σκοτάδι.
Τι έχουμε εδώ
μικρό και τρομαγμένο
που μοιάζει κοριτσάκι
παράξενα ντυμένο;
Τη γη βλέπω ολόκληρη, ολάνθιστα λιβάδια
και ζώα ολοζώντανα με μάτια από πετράδια
Θέλω να βρω το μυστικό που κρύβει η στολή σου
και μοιάζει τόσο όμορφη στης νύχτας το σκοτάδι.

Παρουσίαση μουσικής
29. Το πατάρι με τα σκιάχτρα
2η ΑΚΡΟΑΣΗ
ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟΣ 2004

14/17

Η συλλογή αυτών των τραγουδιών αποτυπώνει τα αποτελέσματα της Δεύτερης Ακρόασης Νέων Καλλιτεχνών της Μικρής 'Aρκτου, που οργανώνει ο Παρασκευάς Καρασούλος. Μια γιορτή, όπου όλοι οι συμμετέχοντες ενδιαφέρονται να ανανεώσουν τη δύναμη και το δυναμικό του καλού ελληνικού τραγουδιού με το πάθος, την αγάπη και την εργασία τους. Ακριβώς αυτή η πρόθεση και ο στόχος είναι που κάνουν αυτή τη πρόταση, μια συγκινητική και σημαντική στιγμή για όλο το ελληνικό τραγούδι. 15 νέοι δημιουργοί (στιχουργοί, συνθέτες) υπογράφουν 17 πρωτότυπα τραγούδια.
Στο συγκεκριμένο κομμάτι την μουσική και τους στίχους υπογράφει ο Γιάννης Γεωργαντέλης, μηχανικός του ΕΜΠ, και ερμηνεύουν οι ΣΟΝΑΜΑ (Φωνητικό Σύνολο αποτελούμενο από τις: ΣΟφία Μάλαμα, ΝΑταλία Κάντζια και ΜΑρία Γράμψα, και οι τρεις τους λυρικές ερμηνεύτριες).
Το πατάρι με τα σκιάχτρα
Είναι ένα πατάρι με σπασμένα ρολά
και μέσα ακούς τραγούδια
που τρομάζουνε τη γειτονιά
Η πόρτα θέλει ξόρκι για να μπεις
Η πόρτα δεν ανοίγει για να βγεις
Η πόρτα δεν ανοίγει,
και δεν περνάς !
Όταν πέφτει η νύχτα
τα σκιάχτρα ξυπνούν
και μ' αχυρένια μάτια
πονηρά μας κοιτούν
κι όταν κοιμάσαι
από τον τοίχο κάτι χέρια απαλά
θα βγουν να σου χαϊδέψουν τρυφερά τα μαλλιά
Και... Στο πατάρι μου έχω στήσει χορό
με τα σκιάχτρα μου κι εγώ τραγουδώ,
κι αν με τρομάζουν για να φοβηθώ
τη γλώσσα βγάζω και γελώ!!
Στο πατάρι είμαστε όλοι τρελοί
κι όποιος πει αλήθεια τον κρεμάμε απ’ την οροφή
Στην μοναξιά μου φορώ νυφικό
Τη ντύνω, τη στολίζω,
στο λαιμό τη φιλώ
τη βγάζω στο μπαλκόνι
και την πετώ!!