Παρουσίαση μουσικής
472 Ιδανικοί αυτόχειρες
Σάλπισμα
Minos-EMI, 1980
 
Όπως αναφέρει ο Θανάσης Γιώγλου:
Το Πάσχα του 1978 είχε προγραμματισθεί από την Columbia η κυκλοφορία του δίσκου «Σάλπισμα» με μελοποιημένα ποιήματα των Κώστα Βάρναλη, Κώστα Καρυωτάκη, Άρη Αλεξάνδρου και Δημήτρη Θάνου από τον συνθέτη Λουκά Θάνο… όμως τελικά κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1980, λίγο μετά τον θάνατο του Νίκου Ξυλούρη.
Ο συνθέτης Λουκάς Θάνος γράφει:
Τα τραγούδια αυτά μελοποιημένα το 1969 - 1972 ηχογραφημένα το 1976, παρ’ όλο που χρειάστηκαν 10 χρόνια για να δοθούν στο εμπόριο και με βρίσκουν μετουσιωμένο σ’ αυτόν τον κυκεώνα της αλλαγής της 10ετίας που ανδρωθήκαμε, πιστεύω ακόμα στη γνησιότητά τους, είναι και αυτά πρoϊόντα του περιβάλλοντος της εποχής. Δεν ήτανε μονάχα πως είχε ανοίξει μια γεωλογική ρωγμή στο έδαφος που μαθαίναμε να περπατάμε. Ήτανε σάμπως ένα από καιρό παρατημένο ορυχείο μέσα στον ίδιο μας τον χαρακτήρα να’ χε ξαφνικά γκρεμιστεί. Καταλάβαινα πως αυτή η άγονη ανταλλαγή ιδεών και συναισθημάτων είχε χαράξει το δρόμο της προς την πυκνότερη ζούγκλα της καρδιάς μας, κι εδώ γινόμαστε κάτοχοι μιας αινιγματικής γνώσης που δεν μπορούσε παρά να διαβιβασθεί λαθραία κι εμείς τη δεχθήκαμε, την αποκρυπτογραφήσαμε για να την καταλάβουμε…
Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι σε ποίηση Κώστα Καρυωτάκη και, όπως όλα, το τραγουδάει ο αξέχαστος Νίκος Ξυλούρης.
Ιδανικοί αυτόχειρες
Γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα, παίρνουν
τα παλιά, φυλαγμένα γράμματά τους,
διαβάζουν ήσυχα, κι έπειτα σέρνουν
για τελευταία φορά τα βήματά τους.
Ήταν η ζωή τους, λένε, τραγωδία.
Θεέ μου, το φρικτό γέλιο των ανθρώπων,
τα δάκρυα, ο ίδρως, η νοσταλγία
των ουρανών, η ερημιά των τόπων.
Στέκονται στο παράθυρο, κοιτάνε
τα δέντρα, τα παιδιά, πέρα τη φύση,
τους μαρμαράδες που σφυροκοπάνε,
τον ήλιο που για πάντα θέλει δύσει.
Όλα τελείωσαν. Το σημείωμα να το,
σύντομο, απλό, βαθύ, καθώς ταιριάζει,
αδιαφορία, συγχώρηση γεμάτο
για κείνον που θα κλαίει και θα διαβάζει.
Βλέπουν τον καθρέφτη, βλέπουν την ώρα,
ρωτούν αν είναι τρέλα τάχα ή λάθος,
«όλα τελείωσαν» ψιθυρίζουν «τώρα»,
πως θ’ αναβάλουν βέβαιοι κατά βάθος.

 

 

Παρουσίαση μουσικής 
462 Ο κήπος είμαι
Aldebaran 2014, Μικρός ήρως

Βιβλίο που συνοδεύεται από συμπαγή δίσκο ακτίνας με 12 συνθέσεις των Δημήτρη Κογιάννη και Αδριανού Παπαμάρκου πάνω σε ποιήματα σημαντικών Ελλήνων λογοτεχνών. 
Το συγκεκριμένο ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη ερμηνεύει με δύναμη η Μαρία Κουταβά.
Μια ακόμα παραγωγή του φίλου «μικρού ήρωα», Άγγελου Σφακιανάκη, που αξίζει της εκτίμησης και του θαυμασμού μας, όπως κάθε ιδεαλιστής, αιθεροβάμων, παλαιάς κοπής παραγωγός μουσικής τέχνης.
Ο κήπος είμαι 
Ο κήπος είμαι που άλλοτε με τ’ άνθη του ευωδούσε
κι εγέμιζε με χαρωπό τιτίβισμα πουλιών,
που με κρυφομιλήματα και ψίθυρο φιλιών,
τη νύχτα, στη σκιάδα του, η αγάπη επερπατούσε.
Ο κήπος είμαι που έμεινε χρόνια πολλά στην ίδια
θέση, μάταια προσμένοντας κάποιαν επιστροφή,
που αντί λουλούδια τώρα πια στ’ αγκάθια έχει ταφεί,
που σώπασαν τ’ αηδόνια του και πνίγεται στα φίδια.

Παρουσίαση μουσικής
173. Εσπέρα
ΝΗΠΕΝΘΗ
ANATOΛΗ 1994


Μελοποιημένα ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη (και ένα της Μαρίας Πολυδούρη) από τον καθηγητή μουσικής και κλαρινετίστα Κώστα Τελάκη. Σπάνιος δίσκος του 1994, ενός ακριβοθώρητου δημιουργού. Το συγκεκριμένο κομμάτι τραγουδά η υψίφωνος Δάφνη Πανουργιά.
Έτσι προχθές ήταν γλυκιά η εσπέρα...
Η σκέψη μου νοσταλγικά ενυχτώθη
στον κήπο, στη λιμνούλα και στη σέρα
που εσβήνανε τριαντάφυλλα σαν πόθοι
κι επέθαινε στα τζάμια πάνω η μέρα.
Έτσι προχθές ήταν γλυκιά η εσπέρα...
Ένας καημός που ακόμα δεν εδόθη
γινόταν άστρο. Σύννεφο από πέρα
μεγάλωνε (ίδιο σάβανο που κλώθει
με μοχθηρή σπουδή μοιραία μητέρα).
Έτσι προχθές ήταν γλυκιά η εσπέρα...
Όταν το δέος μου αξήγητον απλώθη,
το στερνό ρόδο θα 'χανε η σέρα
και η λίμνη με νεκρόφυλλα θα εστρώθη.
Τ' άστρα ζυγώνανε, καημοί, από πέρα.
Έτσι προχθές ήταν γλυκιά η εσπέρα...

Παρουσίαση μουσικής
45. Δικαίωση
ΚΕΡΚΥΡΑ 81, ΑΓΩΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
MINOS-EMI 1981

16/30

O διπλός αυτός δίσκος περιλαμβάνει τα 30 τραγούδια που συμμετείχαν στον τελικό των Αγώνων Ελληνικού τραγουδιού της Κέρκυρας 1981, που οργάνωσε ο Μάνος Χατζιδάκις.
Το συγκεκριμένο κομμάτι, που απέσπασε το 1ο βραβείο, είναι σύνθεση της Ηδύλης Τσαλίκη σε ένα καταπληκτικό ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη. Το ερμηνεύει η ίδια.
Δικαίωσις
Τότε λοιπόν αδέσποτο θ' αφήσω
να βουίζει το Τραγούδι απάνωθέ μου
Τα χάχανα του κόσμου, και του ανέμου
το σφύριγμα, θα του κρατούν τον ίσο
Θα ξαπλωθώ, τα μάτια μου θα κλείσω,
και ο ίδιος θα γελώ καθώς ποτέ μου
«Καληνύχτα, το φως χαιρέτισέ μου»
θα πω στον τελευταίο που θ' αντικρύσω
Όταν αργά θα παίρνουμε το δρόμο,
η παρουσία μου κάπως θα βαραίνει
-- πρώτη φορά -- σε τέσσερων τον ώμο
Ύστερα, και του βίου μου την προσπάθεια
αμείβοντας, το φτυάρι θα με ραίνει
ωραία ωραία με χώμα και με αγκάθια.

Παρουσίαση μουσικής
32. Βράδυ
Καρυωτάκης 13 τραγούδια
LYRA 1982

4/14

Μουσική της Λένας Πλάτωνος πάνω σε ποίηση Κώστα Καρυωτάκη. Οι δημιουργίες της Λένας Πλάτωνος διακρίνονται για το προσωπικό και ιδιαίτερο ύφος τους σε σχέση με ό,τι κυκλοφορεί σήμερα. Η δημιουργός έχει καταφέρει κάτι που μοιάζει στις μέρες μας όλο και πιο σπάνιο: τα τραγούδια της έχουν ταυτότητα, είναι αναγνωρίσιμα και αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου.
Το συγκεκριμένο τραγούδι τραγουδάει με συγκινητικό τρόπο η Σαβίνα Γιαννάτου.
Βράδυ
Τα παιδάκια που παίζουν στ’ ανοιξιάτικο δείλι
μια ιαχή μακρυσμένη,
τ' αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείλη
ψιθυρίζει και μένει,
τ' ανοιχτά παραθύρια που ανασαίνουν την ώρα,
η αδειανή κάμαρά μου,
ένα τρένο που θα 'ρχεται από μια άγνωστη χώρα,
τα χαμένα όνειρά μου,
οι καμπάνες που σβήνουν, και το βράδυ που πέφτει
ολοένα στην πόλη,
στων ανθρώπων την όψη, στ’ ουρανού τον καθρέφτη,
στη ζωή μου τώρα όλη...