Παρουσίαση μουσικής
380. Το ραδιόφωνο
Ανέκδοτο
Κι ενώ βαδίζεις διψασμένος στη μουσική έρημο του ελληνικού
21ου αιώνα, έρχεται η απίστευτη Μαρία Βουμβάκη σαν όαση να σε
ξεδιψάσει.
Από τυχαία ανάρτηση της ακριβοθώρητης αυτής φίλης της
Μενεστρέλλων Πολιτείας, ανακαλύπτω ένα ανέκδοτο (σε δίσκο ακτίνας) κομμάτι, που
γράφτηκε για το δια-δικτυακό ραδιόφωνο (http://www.toradiofono.gr/).
Η μουσική της ως συνήθως είναι αυτή η έρπουσα σαν ομίχλη μελωδία πάνω από
πεδιάδες, μικρές λίμνες και λοφίσκους. Η φωνή της ήρεμη δύναμη και μετρημένη,
περιμένει το ρεφραίν για ν’ ανοίξει τα φτερά. Η ενορχήστρωση εξαιρετική με τα
σωστά όργανα και την καλή αντίστιξη με «όσο πρέπει πιάνο» και ακορντεόν. Τέλος
θα ήταν άδικο να μην υπογραμμιστεί ο πάρα πολύ καλός στίχος του «πρώην νεαρού» κυρίου
Γεράσιμου Ευαγγελάτου που ωριμάζει καλά σαν κρασί. Το σύνολο είναι απολαυστικό.
Το ραδιόφωνο
Το ραδιόφωνο είναι αγάπη που φουντώνει μ’ ένα κλικ
Απ’ το μικρόφωνο φωνές που δε σε ξέρουν, σε γνωρίζουν
Απ’ τα βιολιά του Χατζιδάκι, στ’ οργανάκι του Αττίκ.
Κι απ’ τα σουξέ, στους εικοσάρηδες που ελπίζουν
Το ραδιόφωνο είναι αγάπη και τη νύχτα συντροφιά
Συνωμοσία μυστική από παλιά στο μαξιλάρι
Είναι λιακάδα το χειμώνα και φιλί στη συννεφιά
Ένας περίπατος μια νύχτα με φεγγάρι
Όσοι ζήσαμε τους πρώτους έρωτές μας
με τραγούδια που μας διάλεξαν τυχαία
στις αγάπες στις χαρές στις μοναξιές μας
παίζει πάντα ένα ραδιόφωνο παρέα.
Το ραδιόφωνο είναι σάουντρακ στα πρώτα μας φιλιά
Στη κουζίνα πιο παλιά είναι η μαμά να μαγειρεύει
Είναι η φωνή του Καζαντζίδη στα τραπέζια του μπαμπά
Κι ένα κορίτσι που ένα αγόρι το χορεύει
