Παρουσίαση Μουσικής
461 Μαμζέλ Μαρί
Σπύρος Περιστέρης
 
 
Λίγοι γνωρίζουν τον σημαντικό συνθέτη Σπύρο Περιστέρη γεννημένο στη Σμύρνη το 1900 από Έλληνα πατέρα και Ιταλίδα μητέρα. Άρχισε από μικρός να μαθαίνει μαντολίνο και μετά την εγκατάσταση της οικογένειάς του στην Κωνσταντινούπολη, γύρω στο 1915, κατόρθωσε να τελειώσει την Ιταλική Σχολή και να μάθει ιταλικά και γερμανικά. Το 1918 επανήλθε στη Σμύρνη ανέλαβε σε ηλικία 18 ετών, την ευθύνη της Σμυρνέικης Εστουδιαντίνας, γνωστή με το όνομα "Τα Πολιτάκια". Τον τίτλο αυτό χρησιμοποίησε στις αρχές του '30, όταν παίζοντας στην ορχήστρα του Υπερωκεανίου "Μέγας Αλέξανδρος", ηχογράφησε στις Ηνωμένες Πολιτείες κάποια οργανικά κομμάτια, με το ψευδώνυμο Σ. Γεωργιάδης. Έπαιζε άριστα σχεδόν όλα τα έγχορδα, πιάνο & ακορντεόν. Πέθανε τον Μάρτιο του 1966 στην Αθήνα
Στο συγκεκριμένο κομμάτι που τραγουδάει η Ελένη Λαμπίρη έχει γράψει εκτός από την μουσική και τους στίχους.
Η Μαριώ μαμζέλ Μαρί
Απ' το χωριό η Μαργιώ έφυγε μικρή
και μ' ένα όνειρο πάει στην Αμερική,
να γίνει αστέρι η Μαργιώ τώρα λαχταρεί,
να τη φωνάζουν Μαρί.
Τώρα μαμζέλ Μαρί τη λένε σαν χαζοί
στη Λόντρα, Παρίσι, στη Βιέννη,
για ένα της φιλί, για μια ματιά θολή
χαλάει ο κόσμος, πεθαίνει.
Άστρο λαμπρό στο χορό έγινε γοργά,
με καστανιέτες τρελές όλους τους μεθά,
έγινε φίρμα τρανή, μάρκα διεθνής
που απορείς σαν την δεις.
Μέσα στα λούσα κι αν ζει και μεσ' στα μπιζού
κι αν τραγουδάει μπιγκίν και καλαμαζού,
πάλι η ψυχή της ποθεί τ' όμορφο χωριό,
στάνη, φλογέρα, βουνό.

 

Παρουσίαση μουσικής
460 Οδοιπορικό
Καλή σου νύχτα κυρ Αλέξανδρε
Music For Greek Tv Series (Original Recordings 1976-1989)
 
Εισαγωγικό κομμάτι από την μουσική που έγραψε η Ελένη Καραϊνδρου για την τηλεταινία του 1981 του Γιάννη Σμαραγδή για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

 

Παρουσίαση μουσικής
459. Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου
Κώστας Χατζής
Τα πρώτα μου τραγούδια
 
Το τραγούδι αυτό, πασίγνωστο με την Τζάνη Βάνου, πρωτο-ακοούστηκε στην ταινία του 1960 του Ορέστη Λάσκου «Φτωχαδάκια και λεφτάδες» από τον Κώστα Χατζή. Η σύνθεση είναι του Μίμη Πλέσσα, και οι στίχοι της Δανάης Στρατηγοπούλου.
Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου
κακό μεγάλο να ‘βρω,
να μη με θέλει ο ουρανός,
ήλιο να βλέπω μαύρο.
Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου,
να μ’ αρνηθούν οι φίλοι,
χάδι ποτέ μου να μη δω,
να μη φιλήσω χείλη.
Αν σ’ αρνηθώ φιλώ σταυρό
κι όρκο βαρύ σου κάνω,
αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου,
να πέσω να πεθάνω
να πέσω να πεθάνω.

 

Παρουσίαση Μουσικής
458 Μοιρολόι της βροχής
Τα Λυρικά
Νο 4 Κύκλοι τραγουδιών 1968-1981
Polygram 1996
 
Ένα τραγούδι που έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης το 1978 σε στίχους Τάσου Λειβαδίτη.
Εδώ στην πολύ καλή εκτέλεσή του από την χορωδία Τρικάλων υπό την διεύθυνση της Τερψιχόρης Παπαστεφάνου.
Το τραγούδι αυτό ερμηνεύτηκε και από πολλούς άλλους τραγουδιστές.
 
Μοιρολόι της βροχής,
βράδυ Κυριακής,
πού πηγαίνεις μοναχός
ούτε πόρτα να μπεις,
πέτρα να σταθείς
κι όπου πας, χλωμό παιδί,
ο καημός σου στη γωνιά σε καρτερεί.
Παλικάρι χλωμό,
μες στο καπηλειό
απομείναμε οι δυο μας,
ο καημός σου βραχνάς
πάψε να πονάς,
η ζωή γοργά περνά
δυο κρασιά,
δυο στεναγμοί κι έχε γειά.
Παλικάρι χλωμό,
σ’ ηύρανε νεκρό
στο παλιό σταυροδρόμι,
μοιρολόι η βροχή
μαύρα π’αντηχεί
στο καλό, χλωμό παιδί,
σαν τη μάγισσα σε πήρε η Κυριακή.

.

Παρουσίαση βιβλίου

Έντα Γκάμπλερ

Ερρίκος Ίψεν

Εκδ ΜΕΘΕΞΙΣ, 2017

 

Η Έντα Γκάμπλερ είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα της εποχής της. Κόρη του στρατηγού Γκάμπλερ, παντρεμένη με τον αφοσιωμένο ερευνητή Γιόργκεν Τέσμαν, νιώθει να πνίγεται μέσα σ’ αυτόν τον άχρωμο γάμο της.

Λίγες μόνο ώρες μετά την επιστροφή τους από το πολύμηνο και μονότονο γαμήλιο ταξίδι τους, η Έντα έχει την ευκαιρία να διασκεδάσει την πλήξη της παίζοντας με τις τύχες των ανθρώπων. Ήταν ερωτευμένη κάποτε μ’ έναν φτωχό επιστήμονα και συγγραφέα, που θεωρούσε ως μοναδικό και πραγματικό έρωτα της ζωής της, τον Έιλερτ Λέβμποργκ. Διάλεξε, όμως, να παντρευτεί τον Τέσμαν, με τον όρο να ζήσουν μια πλούσια ζωή, γιατί εκείνη ήταν φτωχή. Του δείχνει περιφρόνηση, σχεδόν μίσος, και τον κρατά μακριά της γιατί δεν δικαίωνε τις επιθυμίες της. Καταστρέφει τα πάντα γύρω της. Νιώθει εγκλωβισμένη. Ζητά την ελευθερία αλλά δεν τη βρίσκει, γι’ αυτό καταστρέφει τον περίγυρό της και τελικά αυτοκαταστρέφεται.

 

Παρουσίαση Μουσικής
457 Φόραγε κίτρινο σκουφί
Φόραγε κίτρινο σκουφί-Τατιάνα Ζωγράφου
MUSIC LINKS KNOWLEDGE (MLK), 2017
 
Η Κιτρινοσκουφίτσα της Νεφέλης Φασουλή είναι ένα πολύ καλό τύπου τζαζ κομμάτι με μελωδία  που σου «κολλάει» και πρωτότυπους στίχους του Μάκη Τσίτα. Ερμηνεύει ταιριαστά η ΄Νεφέλη Φασούλη.
 
Φόραγε κίτρινο σκουφί
Οι νάνοι ήτανε οχτώ, τα γουρουνάκια δυο
κι ο βασιλιάς ο βάτραχος τα πήγαινε σχολείο.
Φόραγε κίτρινο σκουφίη Κοκκινοσκουφίτσα
και λύκο δε συνάντησε μονάχα μια νυφίτσα.
Πως μπερδεύτηκαν, πες μου πως τα παραμύθια
και ψάχνουν τώρα τα παιδιά να βρουν ποια είναι η αλήθεια.
Παντρεύτηκε ο Πινόκιο με τη μικρή γοργόνα
και ζούνε σε διώροφο κοντά στο Μαραθώνα.
Τα παραμύθια είναι η ζωή που ζούμε νύχτα μέρα
και δεν υπάρχει αλήθεια μιά μα χίλιες στον αέρα.

 

Παρουσίαση Μουσικής
456 Όνειρα κοριτσιών
Jazz Quartets 1969-1979 Γιάννης Σπάρτακος
 
Ο Γιάννης Σπάρτακος ήταν ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες και πιανίστες τζαζ του πρώτου μισού του 20^ου αιώνα. Το συγκεκριμ΄ρνο κομμάτι είναι από τα λιγότερο γνωστά, αλλά με υπέροχο ρυθμό.

 

455 Παρουσίαση Μουσικής
Going To Gina
Mickey Blue Eyes, 1999
 
 
Ο Βασίλης Πολυδούρης (1945-2006) γεννήθηκε στο Κάνσας Σίτυ από γονείς Μεσσήνιου.
Συνέθεσε μουσική για αναρίθμητες τανίες. Τα κομμάτια του ήταν συνήθως επικά, ανάλογα και του κινηματογραφικού θέματος, που ήταν ως επί το πλείστο επιστημονικής φαντασίας, ή περιπέτειας (Κόναν ο Βάρβαρος, RoboCop κλπ)
Το θέμα αυτό του έργου «Mickey Blue Eyes» έχει μια πιο Ευρωπαϊκή χρειά, ίσως χάρις στον ρυθμό ταγκό, που παραπέμπει λίγοι σε Φελινικούς ήχους. Γράφτηκε το 1999 στην τελευταία όψιμη δεκαετία της ζωής του συνθέτη.

 

Παρουσίαση μουσικής
454 Ο Πίκος το αρκουδάκι
Πόπη Αστεριάδη-Μια γιορτή
2009, Λύρα
 
 
Στην ταινία του του 1969 του Πέτρου Λύκα «Το κορίτσι του 17» ακούγεται το νανούρισμα αυτό του Μίμη Πλέσσα.
Σύμφωνα με τον ρέκτη Μανώλη Τζιλιβάκη, που το αναδεικνύει τώρα ύστερα από 50 χρόνια, «...είναι ένα από τα πιο θλιμμένα "νεοκυματικού ύφους" τραγούδια...». Τους καταπληκτικούς στίχους (κατά την προσωπική μου άποψη) έγραψε ο Πέτρος Λύκας και το τραγουδαει φυσικά η Πόπη Αστεριάδη
Ο Πίκος το αρκουδάκι
Ο Πίκος το ξανθό αρκουδάκι
στο δάσος κλαίει μοναχός.
Είχε μιά μάνα ο φτωχός
κι ένα μονάχα βόλι ο κυνηγός.
Πίνει νερό πικραίνεται και πάει,
γιατί δεν έχει κάποιον  ν΄αγαπάει.
Μιά μέρα στο μικρό ρυάκι
ένα σκιουράκι του γελά,
παιχνίδια κάνουνε τρελλά,
Θεε μου να μην τελειώσει τέτοια χαρά.
Πίνει νερό δροσίζεται και πάει,
έχει έναν φίλο και τον αγαπάει.
Το σφίγγει πάνω στην καρδιά του,
μα έβαλε δύναμη πολλή
και το σκιουράκι το μελί
άφησε τη πνοή του δίχως φιλί.
Πίνει νερό μαραίνεται και πάει,
δεν το μαθαν ποτέ πώς ν’αγαπάει.

 

Παρουσίαση μουσικής
453 Ήρθες αργά
Ο χειμώνας δεν θαρθει
ΕΜΙ, 2003
 
Πρόκειται για το παλιό, γνωστό, υπέροχο τραγούδι που ερμήνευε η Κάκια Μένδρη. Ωστόσο τα λόγια τα λέει κανονικά ένας άντρας σε μια γυναίκα. Γι’  αυτό επιλέγω την ερμηνεία του Στάθη Δρογώση. Σε γενικές γρμμές έχω μια εμμονή με τις παλιές αυθεντικές εκτελέσεις των τραγουδιών. Παρ’ όλα αυτά η ενορχήστρωση, ο δυνατός ρυθμός, η λιτή ανδρική φωνή του Δρογώση, τα πετυχημένα φωνητικά της χορωδίας με κέρδισαν.
Ο συνθετης Γιάννης Βέλλας αναφέρεται ότι ήταν αρχικά επιπλοποιός και περιπτεράς & αυτοδίδακτος μουσικός από το 1936. Τους στίχους έγραψε ο Κώστας Κοφινιώτης.
 
Ήρθες αργά
Μπορεί να σ' έφερε τ' αγέρι
τις μαργαρίτες που μαδά
Μπορεί να σ' έφερε το κύμα
στην αμμουδιά που τραγουδά
Μπορεί να σ' έφερε η χαρά,
μπορεί να σ' έφερε η λύπη
μα ειν' αργά, πολύ αργά
να μου ξυπνήσεις καρδιοχτύπι.
Ήρθες αργά στο δρόμο της ζωής μου
Ήρθες αργά για να μου φέρεις τη χαρά
Μιαν άλλη πέρασε τα χάδια της με κέρασε
Κάποια βραδιά μου πήρε την καρδιά
Ήρθες αργά στο δρόμο της ζωής μου
Ήρθες αργά πώς θες αλήθεια να στο πω;
Δεν ερωτεύομαι μαζί σου κι αν πλανεύομαι
Ήρθες αργά, ακόμα εκείνη αγαπώ.

Παρουσίαση βιβλίου

Οι αγροίκοι (I rusteghi)

Κάρλο Γκολντόνι

Ηριδανός 2009

H κωμωδία αυτή γράφτηκε το 1760.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Βενετία, την περίοδο του καρναβαλιού και έχει για πρωταγωνιστές τέσσερις αγροίκους, κακότροπους και ακοινώνητους ανθρώπους, τον Λουνάρντο, τον Καντσιάνο, τον Σιμόν και τον Μαουρίτσιο.

Ο Λουνάρντο αποφασίζει να παντρέψει την κόρη του Λουτσιέτα με το Φιλιππέτο, γιο του Μαουρίτσιο, χωρίς να πληροφορήσουν τους νέους για τον επικείμενο γάμο. Αυτό το απλό περιστατικό αρκεί για να ξεσπάσει ένας πόλεμος μεταξύ παλιού και καινούργιου κόσμου, μεταξύ της νοοτροπίας των αγροίκων, που έχουν συνηθίσει να παίρνουν αποφάσεις χωρίς να διαβουλεύονται και να ζητούν τη γνώμη κανενός, και της νέας νοοτροπίας, εκείνης των γυναικών και των νέων, που θέλουν να έχουν λόγο σε ότι αφορά τη ζωή τους και τις αποφάσεις που παίρνονται για τους ίδιους.

Έτσι η Μαργαρίτα, μητριά της Λουτσιέτα -με τη βοήθεια της Φελίτσε, γυναίκας του Καντσιάνο, και της Μαρίνας, γυναίκας του Σιμόν- μεθοδεύει τη συνάντηση των δύο νέων, και καταφέρνει να δει τουλάχιστον ο ένας τον άλλον πριν το γάμο.

Τα παιδιά ερωτεύονται με την πρώτη ματιά. Οι αγροίκοι μόλις το μαθαίνουν γίνονται έξαλλοι και απειλούν με ματαίωση του γάμου, αλλά όταν οι γυναίκες τους αποδεικνύουν με λογικά επιχειρήματα, πόσο παράλογη είναι η συμπεριφορά τους, αναγνωρίζουν ότι έχουν άδικο και αποδέχονται την νέα κατάσταση.

 

Παρουσίαση μουσικής

452. Prelude to a Pandemic

Ανέκδοτο έργο, 2021

Όταν αναφερόμαστε σε κάποιον και λέμε «παιδικός μου φίλος» εννοούμε ότι τον ξέρουμε από τότε που είμασταν παιδιά.
Ο Νικόλας είναι παιδικός μου φίλος με μια διαφορά:  από τότε που ήταν εκείνος παιδί, αλλά όχι εγώ, μια που θα μπορούσα άνετα να είμαι πατέρας του. Συνεπώς παρακολούθησα την ανοδική του πορεία, η οποία είναι φυσικά  ασυνήθιστη και σπάνια, όπως αρμόζει σε έναν γνήσιο κάτοικο της Μενεστρέλων Πολιτείας.
Ο Νικόλας Παπαδημητρίου είναι λοιπόν Έλληνας οργανίστας στην Ολλανδία, και παρά το νεαρόν της ηλικίας του θεωρείται πλέον πεπειραμένος.
Εκτός όμως από το να άιζει εκκλησιαστικό όργανο σε μεγάλους καθεδρικούς ναούς, συνθέτει κι όλας. Το τελευταίο έργο του είναι αναπόφευκτα εμπνευσμένο από τον κορωνοιό.
Ο ίδιος λέει:
Σε μια προσπάθεια να εκφραστώ, και να μετατρέψω την συναισθηματική φόρτιση της απομόνωσης του κορονοϊού σε κάτι δημιουργικό και σχετικό, συνέθεσα το “Πρελούδιο μιας Πανδημίας”, μια μουσική αλληγορία των γεγονότων του περασμένου έτους, από την προοπτική ενός μουσικού.
Ενα κομμάτι που διακατέχεται από κύματα μελαγχολίας, ελπίδας, εκνευρισμού, καθώς και μια συνεχή, υπόκωφη ένταση, που (αναδρομικά μιλώντας) μάλλον αντικατοπτρίζει και τις διάφορές μου φάσεις κατά την διαδικασίας της σύνθεσής του.
Το Πρελούδιο τελειώνει με ενα “μουσικό ερωτηματικό” το οποίο ακολουθεί η ‘‘Φούγκα στο θέμα του COVID-19’’.

 

Παρουσίαση μουσικής
451. Τα ποδήλατα
ΥΔΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, 2004

 
Το κομμάτι «Τα ποδήλατα» είναι δημιουργία του φίλου συνθέτη και καρδιολόγου Θανάση Δρίτσα, ο οποίος τυγχάνει μόνιμος κάτοικος της «Μενεστρέλλων Πολιτείας». Να τι μας εξομολογήθηκε για την γέννηση της μουσικής ιδέας:
Μια ηλιόλουστη μέρα στην παραλιακή λεωφόρο, στο ύψος της Γλυφάδας, οδηγούσα το αυτοκίνητο μου και η κίνηση συντονίστηκε με τον ρυθμό που ποδηλατούσε ένα ζευγάρι με πολύχρωμες στολές.
Ακολούθησα με το αυτοκίνητο μου τους ποδηλάτες σε κοντινή απόσταση γοητευμένος από την κίνηση τους. Η αρμονία και η ρυθμικότητα της κυκλικής κίνησης κάτω από το βλέμμα του ήλιου με συγκλόνισαν. Μέσα μου είχα ήδη αρχίσει να ακούω το κομμάτι.
Όταν γύρισα στο σπίτι μου κάθησα αμέσως στο πιάνο και ξεπήδησε αυθόρμητα η μελωδία και οι τρεις πρώτες συγχορδίες που θα αποτελέσουν το υπόβαθρο του ρυθμικού pattern.
Παράλληλα ζωγράφισα έναν πίνακα που απεικόνισε την αίσθηση αυτή. Ήταν το λαμπρό φως του ήλιου που έπεφτε πάνω στους ποδηλάτες, οι ανταύγειες που φώτιζαν την έξοχη ρυθμική κίνηση. Αυτός ο Ήλιος μαζί με τον αρμονικό ποδηλατικό ρυθμό ήταν η γενεσιουργός αιτία που γεννήθηκε αυτή η μουσική. Όπως ο λαμπρός ήλιος στον Ξένο του Αλμπέρ Καμύ γίνεται αιτία κατακλυσμιαίων μεταβολών.
Η αρχική παρτιτούρα γράφτηκε για πιάνο, η πρώτη παρουσίαση του έργου αυτού έγινε θυμάμαι το 2002 σε καλοκαιρινή συναυλία στο Κάστρο της Καλαμάτας κατά τη διάρκεια αφιερώματος σε έργα μου. Το κομμάτι "Τα ποδήλατα " ερμήνευσε σε πρώτη εκτέλεση το σύνολο Μουσικής Δωματίου Μείζονες Απουσίες σε ενορχήστρωση Γιάννη Γκίκα.

Παρουσίαση Μουσικής
450. Να διώξω τα σύννεφα
ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΤΗΣ ΧΩΜΑΤΑ
Lyra, 1967
 

Δεν είναι άγνωστο, δεν είναι συλλεκτικό. Όμως είναι μεγάλη η συγκινησιακή μου φόρτιση και σχέση με το υπέροχο αυτό κομμάτι του Νέου Κύματος, που περιλαμβάνεται στον 1ο προσωπικό δίσκο της Καίτης Χωματά το 1967. Συντελεστές με ιδιαίτερο βάρος η συνθέτις Ηλέκτρα Παπακώστα (που τόσο ευγενικά μου μίλησε στο τηλέφωνο πριν από 12 χρόνια) και στιχουργός ο πάντα ερωτευμένος παλιός μου φίλος, Άκος Δασκαλόπουλος (πονεμένη ιστορία).

Να διώξω τα σύννεφα
Της νύχτας κυλάνε οι ώρες,
τον ύπνο μου πήρ' η βροχή,
μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες,
μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί.
Να διώξω τα σύννεφα θα γίνω αγέρι,
να φέγγω στο δρόμο σου θα γίνω αστέρι,
κι αν πάλι τ' απόβραδο καημό θα μου φέρει,
θα μείνω στο δρόμο σου να γίνω φωτιά.
Την πόρτα χτυπάει αγέρας,
το σπίτι βαραίνει σιωπή,
γυρεύω το φέγγος της μέρας,
ζητώ τη δική σου φωνή.
Της νύχτας κυλάνε οι ώρες,
τον ύπνο μου πήρε η βροχή,
φοβάμαι μην σ' άρπαξαν μπόρες,
κι απόμεινα εγώ μοναχή.

 

449. Παρουσίαση Μουσικής
Who Scrooge is
"ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ/A CHRISTMAS CAROL"
FM Records, 2018
 
Μουσική για το θεατρικό εργο «A Christmas Carol» του Κάρολου Ντίκενς που σκηνοθέτησε η Κων/να Νικολαΐδη στο θέατρο ΔΙΑΝΑ το 2018.
Την μουσική και τα λόγια έχουν γράψει η αδελφές Ιωάννα & Αρετή Σπανομάρκου.
Η Ιωάννα και η Αρετή Σπανομάρκου είναι μουσικοσυνθέτριες και στιχουργοί με διεθνείς διακρίσεις. Τα έργα τους έχουν στοιχεία  ελληνικής λαϊκής, παραδοσιακής, ρεμπέτικης, και κλασικής μουσικής.
Το συγκεκριμένο πολύ πρωτότυπο τραγούδι ερμηνεύουν οι ηθοποιοί : Βαγγέλης Ζάπας, Άννα Μάγκου, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Κωνσταντίνος Μπάζας, Μελισσάνθη Ρεγκούκου, Βασίλης Φακανάς, Γιάννης Φιλίππου, Παναγιώτα Χαϊδεμένου. 
Who Scrooge is Ποιός είναι ο Σκρούτζ
Ποιος, ποιος, είν’αυτός;
Είν’ ο Σκρούτζ! Σκρούτζ;!
Είν’ ο Σκρούτζ!
Μίζερος, τσιγκούναρος και σκληρός. Σκληρός…
Είναι στριφνός, γέρος ψυχρός
Μύτη γαμψή, πηγούνι μακρύ
Είναι ο Σκρούτζ , Σκρούτζ!
Μονόχνωτος, με κόκκινα μάτια, πάντα βλοσυρός
Είν’ ο Σκρούτζ! Σκρούτζ…
Κρύα, παγωμένη ψυχή του, βροντερή η φωνή του
Συσσωρεύει το χρήμα, κι ας λυσσάει στην πείνα
Ένας πλούσιος τσιφούτης, και μονίμως κατσούφης
Σαν τον Μάρλεϊ τον συνέταιρο μαγκούφης
Στέκει ψηλά, ταμπέλα παλιά
"Mάρλει και Σκρούτζ" ακόμα κρατά
Χρόνια εφτά, εφτά!
Ο κόσμος περνά, και όλοι απορούν γιατί την κρατά
Τι τσιγκουνιά! Τσιγκουνιά..
Κρύο μαγαζί, μ'ένα λογιστή
Τα έσοδα μετρά, του Σκρούτζ προσεκτικά
Προτιμά να ζει
Με ψίχουλα αμοιβή, και δεν αντιμιλά, χρειάζεται δουλειά
Πιστό σκυλί! Χαλί…
Πέτρα η καρδιά του εργοδότη, τον κρατάει δεσμώτη
Γιατί ο Σκρούτζ δε χαρίζει, και την πλάτη του γυρίζει
Και γιορτές δε γνωρίζει,
Γιατί η κούφια η ψυχή του δεν μπορεί
Απ’τα Χριστούγεννα να ζεσταθεί! Τα μισεί…
Ο καρμίρης για τις λίρες μόνο ζει!

Παρουσίαση Μουσικής
448. Αυτοψία
ΜΑΥΡΗ ΜΠΟΓΙΑ ΣΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ
ΜLK, 2018
 
Η τελευταία συλλογή τραγουδιών του καλού φίλου Νικου Πλατύραχου περιλαμβάνει 13 λαϊκά που, όπως γράφει «... σμίγουν με άλλες δυτικές μουσικές επιρροές, πάνω σε μία λογική αλληλουχία, που προκύπτει από το λόγο... Μπαγλαμάδες με ηλεκτρικές κιθάρες, φυσαρμόνικα με πιάνο και μπουζούκια, ακορντεόν και σαξόφωνο παίζουν μαζί, συνθέτοντας μια ασπρόμαυρη τοιχογραφία ... Τραγούδια που πιάνουν το νήμα από τη χαμένη λαϊκότητα του χτες και έρχονται στο παρόν γεμάτα σημασία και νόημα. Όλες οι συνθέσεις βασίζονται σε ποίηση του Δημήτρη Λέντζου. Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει τίτλο Ἁυτοψία» και το ερμηνεύει η Νεφέλη Φασούλη. Το πνεύμα του "Μάνου" ζει μέσα από τους υπέροχους επιγόνους του. Ευτυχώς...
Αυτοψία
Αχ αυγή μη ξημερώνεις
όνειρο μη μου περνάς
μάτια μου μη μου θυμώνεις
και να μη με λησμονάς.
Στο λαιμό θα σου κεντήσω
σταυρουδάκι με φιλιά
και στα στήθια σου θ’ αφήσω
δυο θαλασσινά πουλιά.
Ώσπου να μετρήσεις τρία
έστησα μια συμμορία
Αχαρνών κι Αριστοτέλους
με διαβόλους και μ’ αγγέλους
και των αστεριών τους ήχους
στους ζωγράφισα στους τοίχους.
Σου ’φτιαξα με μπλε χαλίκια
μία θάλασσα βαθιά
και στ’ αυτιά σου σκουλαρίκια
κρέμασα και δυο νησιά.
Μοιάζει η άμμος στην κοιλιά σου
χρυσοχάλκινη σκουριά
πέλαγο η αγκαλιά σου
κι εγώ μια μικρή στεριά. 

Παρουσίαση βιβλίου

Το μεσαίο κενό
Η ακμή και η κρίση της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα και τον κόσμο
Φοίβος Καρζής
Εκδ. Παπαδόπουλος 2020
 
Πώς εξηγείται η πτώση της δύναμης της μεσαίας τάξης στον σύγχρονο Δυτικό κόσμο και, παράλληλα, η ανοδός της στις αναπτυσσόμενες χώρες;
Τι οδήγησε στη συντριβή των αμερικανικών νοικοκυριών ανάμεσα στις συμπληγάδες πέτρες της φτώχειας και της εκτόξευσης του πλούτου των ανωτέρων οικονομικών στρωμάτων;
Πώς άνθισε ένα καπιταλιστικό φαινόμενο -η ανάδυση των μεσοστρωμάτων- σ’ ένα κομμουνιστικό καθεστώς όπως αυτό της Κίνας;
Η ανάδυση μιας μεσαίας τάξης οδηγεί, τελικά, σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, όπως πολλοί θεωρούν αυτονόητο; Η περίπτωση της Ρωσίας, δυστυχώς, υποδεικνύει πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει πάντα.
Και στην Ελλάδα, τι γίνεται;
Πώς αποτυπώνεται η αποδυνάμωση της άλλοτε ανθούσας μεσαίας τάξης, ειδικά κατά την περίοδο της κρίσης;
Τι περιμένει μικροαστούς, μεσοαστούς και μεγαλοαστούς σε ορίζοντα δεκαετίας;
Και, εντέλει, ποιοι αποτελούν αυτή τη διαρκώς ρευστή τάξη στη χώρα μας, σε ιστορικό πλαίσιο;
Μέσα από εξαιρετική χρήση αριθμών και στατιστικών και με συνολική εποπτεία του φαινομένου σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Φοίβος Καρζής ιχνηλατεί, αναλύει και εξηγεί τα ρήγματα, τις προσδοκίες, τις συνεχείς μετακινήσεις και τις προοπτικές της πιο δυναμικής κι ευρύχωρης ομάδας του παγκόσμιου πληθυσμού: της "μεσαίας τάξης".
Άλλο ένα προϊόν της μεστής, ώριμης, πυκνής γραφίδας του καλού φίλου της Μενεστρέλλων Πολιτείας Φοίβου, που μπορεί να μην μας προσφέρει πλέον την απολαυστική του πρωινή ραδιοφωνική αφήγηση, αλλά σκέφτεται, σημειώνει, αναλύει, μετά συνθέτει και... κάθε τόσο συγγράφει.
Ένα βιβλίο που πρέπει υποχρεωτικά να διαβάσει κάθε Έλληνας. Εξαιρούνται 5 κατηγορίες:
Πάμπλουτοι, πάμπτωχοι, συντηρητικοί αριστεροί νόες, ναζί, βιαστικοί αναγνώστες.
Διαβάζεται ευχάριστα με μολύβι φάμπερ 2 ή stabilo Boss fluo κίτρινο. 

 

447 Παρουσίαση μουσικής
Θα σ’αγαπώ - Το τραγούδι της Αμυμώνης
Ogdoo Music Group, 2019
 
Αμυμώνη ονομάζεται ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γονέων Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Προβλήματα Όρασης και Πρόσθετες Αναπηρίες.
Ο συνθέτης  Αλέξανδρος Ιακώβου εμπνεύστηκε από την ιστορία της και έγραψε ένα τραγούδι, που ερμήνευσε με περίσσια χαρά μια παρέα εξαίρετων καλλιτεχνών: η Πένυ Μπαλτατζή, η Μαρίζα Ρίζου, ο Ορφέας Περίδης, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Χρήστος Θηβαίος και ο Διονύσης Σαββόπουλος.
Ο καλός φίλος Αλέξανδρος Ιακώβου με την μουσική του αλλά και τους λιτούς και συγκινησιακούς στίχους του κέρδισε μια θέση στην Μενεστρέλλων Πολιτεία.
Το τραγούδι της Αμυμώνης
Πάμε αγκαλιά στα σύννεφα να πιάσουμ’ ουρανό.
Ποτέ δεν μπορεί στ’ αλήθεια η βροχή να σβήσει τ’ όνειρο.
Μ’ ακόμα κι αν γίνει στ’αλήθεια κι αυτό,
εγώ θα σ’αγαπώ
Στης νύχτας τη ζάλη, σαν καρναβάλιεσύ θα τρομάζεις, μα εγώ θα γελώ
Και μέσα στην μπόρα θα σου λέω προχώρακαι δίπλα σου θα περπατώ.
Ακόμα κι αυτό αν σου μοιάζει τρελλό,
εγώ θα σ’αγαπώ
Σ’αυτή την μικρή, την γκρίζα ζωή ντύσε με χρώμα την κάθε στιγμή.
Κι αν πέσεις ακόμα, γλυκό είναι το χώμα και πάμε ξανά απ’την αρχή
Μ’ ακόμα κι αυτό αν δεν σου είναι αρκετό,
εγώ θα σ’αγαπώ
Ο χρόνος κυλά κι έτσι χρόνια μετά,
 που θάμαι μεγάλος με άσπρα μαλιά
μπορεί να πετάξω στο φεγγάρι ν’αράξω.
Μ’ ακόμα κι από κει πάνω ψηλά ακόμα και τότε,
εγώ θα σ’αγαπώ.

Παρουσίαση μουσικής

446. Το μουτράκι

Ένα Ευχαριστώ
MBI, 1999
 
Αποχαιρετισμός στον Ντίνο Χριστιανόπουλο που έγραψε τους στίχους στο τραγούδι αυτό του συγκροτήματος «Χάνομαι γιατί ρεμβάζω» σε μουσική του Γιώργου Φιλιππάκη. Ερμηνεύει η  Νένα Βενετσάνου, πιάνο: Θόδωρος Κοτεπάνος. Από τον δίσκο "Ένα Ευχαριστώ".
 
Τί άνθρωπος είσαι εσύ, τί σκοτεινό μουτράκι
έλπισα στην αγάπη σου μα βγήκες κουμασάκι.
Δε σου γουστάρουν τα φιλιά, δεν αγαπάς τα χάδια
έχεις μια κρύα αγκαλιά κι είν' η καρδιά σου άδεια.
Δε θες να πάμε σινεμά, δε θέλεις ταβερνάκι
τα λόγια σου είναι ωμά το βλέμμα σου φαρμάκι.
Είμαι για σένα κουμπαράς που θέλεις να τον σπάσεις
και μόλις πέσει ο παράς γυρεύεις να το σκάσεις.

445 Παρουσίαση μουσικής

Τάχτα μας και ράρα μας

Κρυστάλλινες νύχτες

ΜΒΙ, 1992

Ο συνθέτης Γιώργος Παπαδάκης συνέθεσε την μουσική της ταινίας «Κρυστάλλινες νύχτες» που σκηνοθέτησε η Τώνια Μαρκετάκη σε σενάριο Μαλβίνας Κάραλη.

Το 1992 το έργο τιμήθηκε με το  βραβείο καλλίτερης μουσικής  στο φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου.

Το ύφος του συγκεκριμένου τραγουδιού θυμίζει  παραδοσιακό "κανάκεμα"η “ταχτάρισμα" που τραγουδά η μάνα ή η γιαγιά στο μωρό, όπως γράφει ο φίλος της «Μενεστρέλων Πολιτείας» Μάκης Γκαρτζόπουλος,  που ανακάλυψε αυτό τον μικρό θησαυρό & τον παρουσίασε στο «Άρωμα Τραγουδιού». Τα λόγια είναι κατά πάσα πιθανότητα γραμμένα από την Τώνια Μαρκετάκη και το ερμηνεύει η Αγγελική Καλαφάτη.

Τάχτα του και ράρα του

να του ζήσει η μάνα του

να χαρεί τον τάτα του

κι όλα τ’ αδερφάκια του.

Τάχτα του και μια μηλιά

που ‘χει μάνα κοπελιά

που ‘χει αφέντη παλικάρι

κι έχει του Θεού τη χάρη.

444. Παρουσίαση μουσικής

Το νερό των Σταγιατών

Ανέκδοτο

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ωριμάζει σωστά. Άλλοι... μεγαλώνοντας περνούν από την παρατεταμένη ανωριμότητα στην σαπίλα (ας μην λερώσουμε τα καθαρά σοκάκια της Μενεστρέλλων Πολιτείας με τέτοιες σκέψεις και λόγια).

Ο Αλκίνοος ωριμάζει καλά και παραμένει γλυκός καρπός ή γλυκαίνει ακόμα περισσότερο.

Ηχογράφησε λοιπόν στην πλατεία των Σταγιατών με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου και παιδιά της περιοχής ένα μήνυμα σε όσους στηρίζουν τον αγώνα για ελεύθερα νερά!

Τροβαδούρος είναι συνεπώς έγραψε την μουσική, τους στίχους και ερμηνεύει.

Ενορχήστρωση: Ανδρέας Κατσιγιάννης

Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας:

Ανδρέας Κατσιγιάννης: Σαντούρι

Κώστας Γεδίκης: Μαντολίνο

Σταύρος Κουσκουρίδας: Κλαρίνο

Δημήτρης Γκαβαρδίνας: Κρουστά

Φίλιππος Ρέτσιος: Κοντραμπάσο

Μουσική διδασκαλία παιδικής χορωδίας:

Κωνσταντία Καραφέρια & Θέη Μπαλατσού

Το νερό των Σταγιατών

Σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει,

όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει

δεν τ’ αγοράζω, δε πουλώ

μα με κερνά και το κερνώ

σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει.

Κυλάει στις πέτρες και στο χώμα τρέχει,

κορμούς ποτίζει και κορμάκια βρέχει

πλατάνια, όρεια κι αριβιές

ελιές, κορίτσια και οξιές

κορμούς ποτίζει και κορμάκια βρέχει

Απ’ των αιώνων τη πηγή κατρακυλά

δροσίζει το αύριο και το υπόσχεται ξανά

μα εδώ και τώρα το νερό

μέσα απ’ τη χούφτα σου θα πιω

ζωή να γίνει η ζωή σε μια γουλιά.

Σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει,

όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει

δεν τ’ αγοράζω, δε πουλώ

μα με κερνάς και στο κερνώ

όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει

σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει.