Παρουσίαση μουσικής

468 Το απομεσήμερο ενός φαύλου

Άγρυπνο φεγγάρι

Εκδ. Ιανός  2019

Ο συμπαγής δίσκος ακτίνας του Νότη Μαυρουδή που συνοδεύει το βιβλίο  «Άγρυπνο φεγγάρι» περιέχει μελοποιήσεις ελληνικών ποιημάτων του 19ου και του 20ού αιώνα του Γ. Βιζυηνού, του Γ. Σαραντάρη, της Μ. Πολυδούρη, του Γ. Σεφέρη, του Ν. Λαπαθιώτη, του Κ. Βάρναλη και του Κ. Καρυωτάκη.

Τραγουδούν: Νένα Βενετσάνου, Χρήστος Θηβαίος, Μαρία Θωίδου, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Σωκράτης Μάλαμας, Μόρφω Τσαϊρέλη. 

Γράφει ο συνθετης: «Είναι αλήθεια πως επί πολλά χρόνια με απασχολούσε η γλωσσική εξέλιξη και η αισθητική ιδιαιτερότητα των σπουδαίων αυτών ποιητών. […] Με οδηγό την κιθάρα μου, άρχισα από το 2016 να διερευνώ τις συλλαβές και τις λέξεις· πρόσεξα τους τονισμούς, το εννοιολογικό βάθος, τον βαθύτατα ερωτικό λόγο με τις παρακλήσεις, τις επιθυμίες, τον πόνο και τις υπαρξιακές ομολογίες, ανιχνεύοντας ακόμα και την απόκρυφη μουσική και ρυθμολογική αίσθηση που υποφώσκει στον ποιητικό τους λόγο. Ακολούθησα τους δρόμους τους…»

Το συγκεκριμένο ποίημα είναι του Γιώργου Σεφέρη και τραγουδάει ο Σωκράτης Μάλαμας και χορωδία. 

Το απομεσήμερο ενός φαύλου

Τράβα αγωγιάτη, καρότσα τράβα,

τράβα να φτάσουμε γοργά στην Κάβα!

Φύσα βαπόρι, βόα μηχανή,

να’ρθούμε πρώτοι εμείς, οι στερνοί.

Τα στερνοπαίδια και τ’ αποσπόρια

και τ’ αποβράσματα και τ’ αποφόρια

μιας μάχης που ήτανε γι’ άλλα κορμιά

για μάτια αλλιώτικα κι άλλη καρδιά.

Πολιτικάντηδες, καραβανάδες,

ψιλικατζήδες, κολλυβιστάδες,

μούργοι, μουνούχοι και θηλυκά 

τράβα αγωγιάτη, βάρα αμαξά.

Φτωχή Πατρίδα, στα μάγουλά σου

μαχαίρια γράφουνε το Γολγοθά σου·

Άννα λιοντόκαρδη, μάνα ορφανή,

κοίτα αν αντέχεις τέτοια πομπή:

το ματσαράγκα, το φαταούλα

με μπογαλάκια και με μπαούλα·

τη χύτρα που έβραζε κάθε βρωμιά

λες και την άδειασαν όλη μεμιά

σ’ αυτούς ανάμεσα τους ήπιους λόφους

όπου μας κλείσανε σαν υποτρόφους

ενός αδιάντροπου φρενοβλαβή

που στο βραχνά του παραμιλεί.

Δες το σελέμη, δες και το φάντη

πώς θυμιατίζουνε τον ιεροφάντη

που ρητορεύεται λειτουργικά

μπρος στα πιστά του μηρυκαστικά.

Μαυραγορίτες από τ’Ανάφια

της προσφυγιάς μας άθλια σινάφια,

γύφτοι ξετσίπωτοι κι αρπαχτικοί,

λένε, πατρίδα, πως πάνε εκεί

Στα χώματά σου τα λαβωμένα

γιατί μαράζωσαν, τάχα, στα ξένα

και δεν μπορούνε χωρίς εσέ

οι φαύλοι: τρέχουνε για το λουφέ.

Cava dei Tirreni, 7. 10. 1944

 Γιώργος Σεφέρης, Τετράδιο Γυμνασμάτων Β΄

 

Παρουσίαση βιβλίου
Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει
Σεπουλβέδα Λουις
Εκδόσεις OPERA
 
Η Κενγκά, μια άτυχη γλαροπούλα, πέφτει θύμα μιας πετρελαιοκηλίδας. Το αυγό που γεννάει το εμπιστεύεται σ’ έναν πελώριο μαύρο, χοντρό γάτο, τον Ζορμπά (τιμής ένεκεν), από τον οποίο ζητά να μάθει στο νεοσσό, που θα βγει από το αυγό, πώς να πετάει. 
Ο Σεπούλβεδα κάνει αναφορά στο θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος, και αναφέρεται στη σχέση των διαφορετικών όντων, στη βοήθεια που πρέπει να προσφέρουμε στους αναξιοπαθούντες, και στην τήρηση του «λόγου μας».
Ένα βιβλίο συγκινητικό που διδάσκει την αγάπη για τα ζώα και τη φύση, την αποδοχή της διαφορετικότητας, την αξία της φιλίας και της αλληλοβοήθειας και πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας, για έναν ανώτερο σκοπό.
 

 

Παρουσίαση Μουσικής
467. Dans le grenier
Dans le grenier
Sonnopresse / Beldone, 1974
 
 
Ένα τραγούδι του Γιώργου Ρωμανού σε στίχους Christine Arfeuillères από τον ομώνυμο δίσκο του, που ηχογραφήθηκε στη Γαλλία το 1974.
Το γνώρισα χάρις στον Δισκοβόλο, τον πλούσιο ιστότοπο του καλού φίλου Αβαάζ. 
Όπως αναφέρει «…Πρόκειται για έναν κύκλο δέκα γαλλόφωνων τραγουδιών με δική του μουσική και ερμηνεία πάνω σε στίχους γνωστών Γάλλων στιχουργών (Pierre Delanoe, B. Bergman, Claude Lemesle, J. Dupre, Ch. Arfeuilleres). Το ύφος του γίνεται πιο χαμηλόφωνο πάλι, ένα είδος ροκ μπαλάντας προσαρμοσμένης στη δυναμική παράδοση της γαλλικής μπαλάντας που μοιάζει να γνωρίζει καλά. Στην ενορχήστρωση συνεργάστηκε με τον Raymond Donnez, ο οποίος διευθύνει την ορχήστρα που περιλαμβάνει κιθάρες, πιάνο, κρουστά, ντραμς και εκκλησιαστικό όργανο».
Ένα συγκινητικό τραγούδι που προκαλεί ρίγη σε όσους βρεθήκαμε τότε, τον «περασμένο» αιώνα, σε ένα Παρίσι που δεν υπάρχει πιά. ή μήπως εμείς αλλάξαμε άραγε; 

Παρουσίαση Μουσικής

466 Το Μαργούδι

Παραδοσιακό τραγούδι

Πολλές ερμηνείες υπάρχουν αυτού του όμορφου, ζωντανού, ερωτικού, Θρακικού δημοτικού τραγουδιού. Η συγκεκριμένη πολυφωνική απόδοση με λιτή συνοδεία κρουστού μας φαίνεται υψηλής ηχητικής και αισθητικής αξίας. Δημιουργία και εκτέλεση :  Η Μαρίνα Σάττι, με καταγωγή από την Κρήτη και το Σουδάν και “ΟΙ ΦΩΝΕΣ» των κοριτσιών της. 

Το Μαργούδι

Του Μαργούδ' κ' η Αλεξαντρής

βγαίνουν στην αυλή κρυφά κρυφά

Τ'ς είδγει γειτουνιά κι πουσπουρίζ'

τ'ς είδγει η μάνα της κι μουρμουρίζ'

Στο `πα βρε Μαργούδι μ’ να μη βγαίν’ς

έξω στην αυλή κρυφά κρυφά

Άμα θέλεις μάνα, δείρι μι

πάλι εγώ θα βγαίνω στην αυλή

για να βλέπω τον Αλεξαντρή

 

Παρουσίαση μουσικής
465. Το δικό σου πεπρωμένο
Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο
Columbia, 2001

Η Αφροδίτη Μάνου έγραψε όλες τις μουσικές συνθέσεις της ταινίας «Το κλάμα βγήκε από τον παράδεισο» και τους στίχους. Ταινία του 2001, ακριβή παραγωγή (πάνω από 400 εκατομμύρια δραχμές, με 30 ηθοποιούς, 50 χορευτές, εκατοντάδες κομπάρσους και περίπου 600 κοστούμια)
Το κομμάτι «Το δικό σου πεπρωμένο» τραγουδάει με την δροσερή φωνή της η Τζίνη Παπαδοπούλου 
Το δικό, το δικό σου πεπρωμένο
είναι να, είναι να 'μαστε μαζί
Μια ζωή, μια ζωή σε περιμένω
κι αν το θες ακόμα μια ζωή
Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη
Σ' έπιασα με τα φιλιά μου
Κι όπως ένα αστέρι πέφτει
έπεσες στην αγκαλιά μου
Κι όπως ένα αστέρι πέφτει
έπεσες στην αγκαλιά μου
Λα λα λα λα λα...
Το δικό, το δικό σου πεπρωμένο
Είναι ροζ, είναι ροζ τριανταφυλλί
Μια ζωή, μια ζωή σε περιμένω
κι αν το θες ακόμα μια ζωή
Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη
Σ' έπιασα με τα φιλιά μου
Κι όπως ένα αστέρι πέφτει
έπεσες στην αγκαλιά μου
Κι όπως ένα αστέρι πέφτει
έπεσες στην αγκαλιά μου.

 

Παρουσίαση μουσικής
464 Χαίρεται σήμερα η ψυχή μου
Απ' την Αγάπη δεν μπορώ να ξεγραφτώ
Μικρός Ήρως 2022
 
Ο τραγουδοποιός Χρήστος Οικονομίδης έγραψε την μουσική και ερμηνεύει ένα μικρό μαργαριτάρι.  
Μια φρέσκια παραγωγή του Άγγελου Σφακιανάκη, που μοιράζεται μαζί μας πώς ξεκίνησε η γνωριμία με τον συνθέτη-τραγουδοποιό: «Με εντυπωσίασε ο σουρεαλισμός του η εκφραστική γκάμα και η προσπάθεια του να κρύψει τον λυρισμό του με μεταμοντέρνα στοιχεία.  Μου έδωσε το νέο υλικό που δούλεψε και επενέβην διακριτικά με την έγκριση του. Έτσι προέκυψε το «Απ’ την αγάπη δεν μπορώ να  ξεγραφτώ».
 
Χαίρεται σήμερα η ψυχή μου
ξεχνάει την όψη τη σκληρή
και μέσα στη βοή
εσένα μόνο ακούει
Μαζί σου περπατά
σε κόσμους που η ζωή
δεν είναι κρίμα
ούτε γερνά
Χαίρεται σήμερα η ψυχή μου
πλέει σε ουράνια μουσική
Κρυστάλλινο ταξίδι τώρα ο χρόνος
σε εξοχικό νησί
σα να 'ναι αυτή η στιγμή
ο κόσμος όλος
εγώ κι εσύ

 

463 Παρουσίαση Μουσικής

The sea
Transcendence
2015
 
Η Τάνια Γιαννούλη είναι συνθέτης, όπως λέει η ίδια με μουσική γλώσσα προσωπική και πρωτότυπη.
Την ενδιαφέρει να κάνει, κάθε φορά, κάτι που θα είναι συναρπαστικό και προκλητικό.
Εξερευνά την τζαζ ως την πιο δημιουργική μορφή μουσικής και χρησιμοποιεί τακτικά τον αυτοσχεδιασμό… υπερβαίνοντας τις δυτικές και ανατολίτικες σφαίρες στο έμψυχο μονοπάτι της δημιουργίας.

 

Παρουσίαση μουσικής 
462 Ο κήπος είμαι
Aldebaran 2014, Μικρός ήρως

Βιβλίο που συνοδεύεται από συμπαγή δίσκο ακτίνας με 12 συνθέσεις των Δημήτρη Κογιάννη και Αδριανού Παπαμάρκου πάνω σε ποιήματα σημαντικών Ελλήνων λογοτεχνών. 
Το συγκεκριμένο ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη ερμηνεύει με δύναμη η Μαρία Κουταβά.
Μια ακόμα παραγωγή του φίλου «μικρού ήρωα», Άγγελου Σφακιανάκη, που αξίζει της εκτίμησης και του θαυμασμού μας, όπως κάθε ιδεαλιστής, αιθεροβάμων, παλαιάς κοπής παραγωγός μουσικής τέχνης.
Ο κήπος είμαι 
Ο κήπος είμαι που άλλοτε με τ’ άνθη του ευωδούσε
κι εγέμιζε με χαρωπό τιτίβισμα πουλιών,
που με κρυφομιλήματα και ψίθυρο φιλιών,
τη νύχτα, στη σκιάδα του, η αγάπη επερπατούσε.
Ο κήπος είμαι που έμεινε χρόνια πολλά στην ίδια
θέση, μάταια προσμένοντας κάποιαν επιστροφή,
που αντί λουλούδια τώρα πια στ’ αγκάθια έχει ταφεί,
που σώπασαν τ’ αηδόνια του και πνίγεται στα φίδια.

 

Παρουσίαση Μουσικής
461 Μαμζέλ Μαρί
Σπύρος Περιστέρης
 
 
Λίγοι γνωρίζουν τον σημαντικό συνθέτη Σπύρο Περιστέρη γεννημένο στη Σμύρνη το 1900 από Έλληνα πατέρα και Ιταλίδα μητέρα. Άρχισε από μικρός να μαθαίνει μαντολίνο και μετά την εγκατάσταση της οικογένειάς του στην Κωνσταντινούπολη, γύρω στο 1915, κατόρθωσε να τελειώσει την Ιταλική Σχολή και να μάθει ιταλικά και γερμανικά. Το 1918 επανήλθε στη Σμύρνη ανέλαβε σε ηλικία 18 ετών, την ευθύνη της Σμυρνέικης Εστουδιαντίνας, γνωστή με το όνομα "Τα Πολιτάκια". Τον τίτλο αυτό χρησιμοποίησε στις αρχές του '30, όταν παίζοντας στην ορχήστρα του Υπερωκεανίου "Μέγας Αλέξανδρος", ηχογράφησε στις Ηνωμένες Πολιτείες κάποια οργανικά κομμάτια, με το ψευδώνυμο Σ. Γεωργιάδης. Έπαιζε άριστα σχεδόν όλα τα έγχορδα, πιάνο & ακορντεόν. Πέθανε τον Μάρτιο του 1966 στην Αθήνα
Στο συγκεκριμένο κομμάτι που τραγουδάει η Ελένη Λαμπίρη έχει γράψει εκτός από την μουσική και τους στίχους.
Η Μαριώ μαμζέλ Μαρί
Απ' το χωριό η Μαργιώ έφυγε μικρή
και μ' ένα όνειρο πάει στην Αμερική,
να γίνει αστέρι η Μαργιώ τώρα λαχταρεί,
να τη φωνάζουν Μαρί.
Τώρα μαμζέλ Μαρί τη λένε σαν χαζοί
στη Λόντρα, Παρίσι, στη Βιέννη,
για ένα της φιλί, για μια ματιά θολή
χαλάει ο κόσμος, πεθαίνει.
Άστρο λαμπρό στο χορό έγινε γοργά,
με καστανιέτες τρελές όλους τους μεθά,
έγινε φίρμα τρανή, μάρκα διεθνής
που απορείς σαν την δεις.
Μέσα στα λούσα κι αν ζει και μεσ' στα μπιζού
κι αν τραγουδάει μπιγκίν και καλαμαζού,
πάλι η ψυχή της ποθεί τ' όμορφο χωριό,
στάνη, φλογέρα, βουνό.

 

Παρουσίαση μουσικής
460 Οδοιπορικό
Καλή σου νύχτα κυρ Αλέξανδρε
Music For Greek Tv Series (Original Recordings 1976-1989)
 
Εισαγωγικό κομμάτι από την μουσική που έγραψε η Ελένη Καραϊνδρου για την τηλεταινία του 1981 του Γιάννη Σμαραγδή για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

 

Παρουσίαση μουσικής
459. Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου
Κώστας Χατζής
Τα πρώτα μου τραγούδια
 
Το τραγούδι αυτό, πασίγνωστο με την Τζάνη Βάνου, πρωτο-ακοούστηκε στην ταινία του 1960 του Ορέστη Λάσκου «Φτωχαδάκια και λεφτάδες» από τον Κώστα Χατζή. Η σύνθεση είναι του Μίμη Πλέσσα, και οι στίχοι της Δανάης Στρατηγοπούλου.
Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου
κακό μεγάλο να ‘βρω,
να μη με θέλει ο ουρανός,
ήλιο να βλέπω μαύρο.
Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου,
να μ’ αρνηθούν οι φίλοι,
χάδι ποτέ μου να μη δω,
να μη φιλήσω χείλη.
Αν σ’ αρνηθώ φιλώ σταυρό
κι όρκο βαρύ σου κάνω,
αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου,
να πέσω να πεθάνω
να πέσω να πεθάνω.

 

Παρουσίαση Μουσικής
458 Μοιρολόι της βροχής
Τα Λυρικά
Νο 4 Κύκλοι τραγουδιών 1968-1981
Polygram 1996
 
Ένα τραγούδι που έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης το 1978 σε στίχους Τάσου Λειβαδίτη.
Εδώ στην πολύ καλή εκτέλεσή του από την χορωδία Τρικάλων υπό την διεύθυνση της Τερψιχόρης Παπαστεφάνου.
Το τραγούδι αυτό ερμηνεύτηκε και από πολλούς άλλους τραγουδιστές.
 
Μοιρολόι της βροχής,
βράδυ Κυριακής,
πού πηγαίνεις μοναχός
ούτε πόρτα να μπεις,
πέτρα να σταθείς
κι όπου πας, χλωμό παιδί,
ο καημός σου στη γωνιά σε καρτερεί.
Παλικάρι χλωμό,
μες στο καπηλειό
απομείναμε οι δυο μας,
ο καημός σου βραχνάς
πάψε να πονάς,
η ζωή γοργά περνά
δυο κρασιά,
δυο στεναγμοί κι έχε γειά.
Παλικάρι χλωμό,
σ’ ηύρανε νεκρό
στο παλιό σταυροδρόμι,
μοιρολόι η βροχή
μαύρα π’αντηχεί
στο καλό, χλωμό παιδί,
σαν τη μάγισσα σε πήρε η Κυριακή.

.

Παρουσίαση βιβλίου

Έντα Γκάμπλερ

Ερρίκος Ίψεν

Εκδ ΜΕΘΕΞΙΣ, 2017

 

Η Έντα Γκάμπλερ είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα της εποχής της. Κόρη του στρατηγού Γκάμπλερ, παντρεμένη με τον αφοσιωμένο ερευνητή Γιόργκεν Τέσμαν, νιώθει να πνίγεται μέσα σ’ αυτόν τον άχρωμο γάμο της.

Λίγες μόνο ώρες μετά την επιστροφή τους από το πολύμηνο και μονότονο γαμήλιο ταξίδι τους, η Έντα έχει την ευκαιρία να διασκεδάσει την πλήξη της παίζοντας με τις τύχες των ανθρώπων. Ήταν ερωτευμένη κάποτε μ’ έναν φτωχό επιστήμονα και συγγραφέα, που θεωρούσε ως μοναδικό και πραγματικό έρωτα της ζωής της, τον Έιλερτ Λέβμποργκ. Διάλεξε, όμως, να παντρευτεί τον Τέσμαν, με τον όρο να ζήσουν μια πλούσια ζωή, γιατί εκείνη ήταν φτωχή. Του δείχνει περιφρόνηση, σχεδόν μίσος, και τον κρατά μακριά της γιατί δεν δικαίωνε τις επιθυμίες της. Καταστρέφει τα πάντα γύρω της. Νιώθει εγκλωβισμένη. Ζητά την ελευθερία αλλά δεν τη βρίσκει, γι’ αυτό καταστρέφει τον περίγυρό της και τελικά αυτοκαταστρέφεται.

 

Παρουσίαση Μουσικής
457 Φόραγε κίτρινο σκουφί
Φόραγε κίτρινο σκουφί-Τατιάνα Ζωγράφου
MUSIC LINKS KNOWLEDGE (MLK), 2017
 
Η Κιτρινοσκουφίτσα της Νεφέλης Φασουλή είναι ένα πολύ καλό τύπου τζαζ κομμάτι με μελωδία  που σου «κολλάει» και πρωτότυπους στίχους του Μάκη Τσίτα. Ερμηνεύει ταιριαστά η ΄Νεφέλη Φασούλη.
 
Φόραγε κίτρινο σκουφί
Οι νάνοι ήτανε οχτώ, τα γουρουνάκια δυο
κι ο βασιλιάς ο βάτραχος τα πήγαινε σχολείο.
Φόραγε κίτρινο σκουφίη Κοκκινοσκουφίτσα
και λύκο δε συνάντησε μονάχα μια νυφίτσα.
Πως μπερδεύτηκαν, πες μου πως τα παραμύθια
και ψάχνουν τώρα τα παιδιά να βρουν ποια είναι η αλήθεια.
Παντρεύτηκε ο Πινόκιο με τη μικρή γοργόνα
και ζούνε σε διώροφο κοντά στο Μαραθώνα.
Τα παραμύθια είναι η ζωή που ζούμε νύχτα μέρα
και δεν υπάρχει αλήθεια μιά μα χίλιες στον αέρα.

 

Παρουσίαση Μουσικής
456 Όνειρα κοριτσιών
Jazz Quartets 1969-1979 Γιάννης Σπάρτακος
 
Ο Γιάννης Σπάρτακος ήταν ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες και πιανίστες τζαζ του πρώτου μισού του 20^ου αιώνα. Το συγκεκριμ΄ρνο κομμάτι είναι από τα λιγότερο γνωστά, αλλά με υπέροχο ρυθμό.

 

455 Παρουσίαση Μουσικής
Going To Gina
Mickey Blue Eyes, 1999
 
 
Ο Βασίλης Πολυδούρης (1945-2006) γεννήθηκε στο Κάνσας Σίτυ από γονείς Μεσσήνιου.
Συνέθεσε μουσική για αναρίθμητες τανίες. Τα κομμάτια του ήταν συνήθως επικά, ανάλογα και του κινηματογραφικού θέματος, που ήταν ως επί το πλείστο επιστημονικής φαντασίας, ή περιπέτειας (Κόναν ο Βάρβαρος, RoboCop κλπ)
Το θέμα αυτό του έργου «Mickey Blue Eyes» έχει μια πιο Ευρωπαϊκή χρειά, ίσως χάρις στον ρυθμό ταγκό, που παραπέμπει λίγοι σε Φελινικούς ήχους. Γράφτηκε το 1999 στην τελευταία όψιμη δεκαετία της ζωής του συνθέτη.

 

Παρουσίαση μουσικής
454 Ο Πίκος το αρκουδάκι
Πόπη Αστεριάδη-Μια γιορτή
2009, Λύρα
 
 
Στην ταινία του του 1969 του Πέτρου Λύκα «Το κορίτσι του 17» ακούγεται το νανούρισμα αυτό του Μίμη Πλέσσα.
Σύμφωνα με τον ρέκτη Μανώλη Τζιλιβάκη, που το αναδεικνύει τώρα ύστερα από 50 χρόνια, «...είναι ένα από τα πιο θλιμμένα "νεοκυματικού ύφους" τραγούδια...». Τους καταπληκτικούς στίχους (κατά την προσωπική μου άποψη) έγραψε ο Πέτρος Λύκας και το τραγουδαει φυσικά η Πόπη Αστεριάδη
Ο Πίκος το αρκουδάκι
Ο Πίκος το ξανθό αρκουδάκι
στο δάσος κλαίει μοναχός.
Είχε μιά μάνα ο φτωχός
κι ένα μονάχα βόλι ο κυνηγός.
Πίνει νερό πικραίνεται και πάει,
γιατί δεν έχει κάποιον  ν΄αγαπάει.
Μιά μέρα στο μικρό ρυάκι
ένα σκιουράκι του γελά,
παιχνίδια κάνουνε τρελλά,
Θεε μου να μην τελειώσει τέτοια χαρά.
Πίνει νερό δροσίζεται και πάει,
έχει έναν φίλο και τον αγαπάει.
Το σφίγγει πάνω στην καρδιά του,
μα έβαλε δύναμη πολλή
και το σκιουράκι το μελί
άφησε τη πνοή του δίχως φιλί.
Πίνει νερό μαραίνεται και πάει,
δεν το μαθαν ποτέ πώς ν’αγαπάει.

 

Παρουσίαση μουσικής
453 Ήρθες αργά
Ο χειμώνας δεν θαρθει
ΕΜΙ, 2003
 
Πρόκειται για το παλιό, γνωστό, υπέροχο τραγούδι που ερμήνευε η Κάκια Μένδρη. Ωστόσο τα λόγια τα λέει κανονικά ένας άντρας σε μια γυναίκα. Γι’  αυτό επιλέγω την ερμηνεία του Στάθη Δρογώση. Σε γενικές γρμμές έχω μια εμμονή με τις παλιές αυθεντικές εκτελέσεις των τραγουδιών. Παρ’ όλα αυτά η ενορχήστρωση, ο δυνατός ρυθμός, η λιτή ανδρική φωνή του Δρογώση, τα πετυχημένα φωνητικά της χορωδίας με κέρδισαν.
Ο συνθετης Γιάννης Βέλλας αναφέρεται ότι ήταν αρχικά επιπλοποιός και περιπτεράς & αυτοδίδακτος μουσικός από το 1936. Τους στίχους έγραψε ο Κώστας Κοφινιώτης.
 
Ήρθες αργά
Μπορεί να σ' έφερε τ' αγέρι
τις μαργαρίτες που μαδά
Μπορεί να σ' έφερε το κύμα
στην αμμουδιά που τραγουδά
Μπορεί να σ' έφερε η χαρά,
μπορεί να σ' έφερε η λύπη
μα ειν' αργά, πολύ αργά
να μου ξυπνήσεις καρδιοχτύπι.
Ήρθες αργά στο δρόμο της ζωής μου
Ήρθες αργά για να μου φέρεις τη χαρά
Μιαν άλλη πέρασε τα χάδια της με κέρασε
Κάποια βραδιά μου πήρε την καρδιά
Ήρθες αργά στο δρόμο της ζωής μου
Ήρθες αργά πώς θες αλήθεια να στο πω;
Δεν ερωτεύομαι μαζί σου κι αν πλανεύομαι
Ήρθες αργά, ακόμα εκείνη αγαπώ.

Παρουσίαση βιβλίου

Οι αγροίκοι (I rusteghi)

Κάρλο Γκολντόνι

Ηριδανός 2009

H κωμωδία αυτή γράφτηκε το 1760.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Βενετία, την περίοδο του καρναβαλιού και έχει για πρωταγωνιστές τέσσερις αγροίκους, κακότροπους και ακοινώνητους ανθρώπους, τον Λουνάρντο, τον Καντσιάνο, τον Σιμόν και τον Μαουρίτσιο.

Ο Λουνάρντο αποφασίζει να παντρέψει την κόρη του Λουτσιέτα με το Φιλιππέτο, γιο του Μαουρίτσιο, χωρίς να πληροφορήσουν τους νέους για τον επικείμενο γάμο. Αυτό το απλό περιστατικό αρκεί για να ξεσπάσει ένας πόλεμος μεταξύ παλιού και καινούργιου κόσμου, μεταξύ της νοοτροπίας των αγροίκων, που έχουν συνηθίσει να παίρνουν αποφάσεις χωρίς να διαβουλεύονται και να ζητούν τη γνώμη κανενός, και της νέας νοοτροπίας, εκείνης των γυναικών και των νέων, που θέλουν να έχουν λόγο σε ότι αφορά τη ζωή τους και τις αποφάσεις που παίρνονται για τους ίδιους.

Έτσι η Μαργαρίτα, μητριά της Λουτσιέτα -με τη βοήθεια της Φελίτσε, γυναίκας του Καντσιάνο, και της Μαρίνας, γυναίκας του Σιμόν- μεθοδεύει τη συνάντηση των δύο νέων, και καταφέρνει να δει τουλάχιστον ο ένας τον άλλον πριν το γάμο.

Τα παιδιά ερωτεύονται με την πρώτη ματιά. Οι αγροίκοι μόλις το μαθαίνουν γίνονται έξαλλοι και απειλούν με ματαίωση του γάμου, αλλά όταν οι γυναίκες τους αποδεικνύουν με λογικά επιχειρήματα, πόσο παράλογη είναι η συμπεριφορά τους, αναγνωρίζουν ότι έχουν άδικο και αποδέχονται την νέα κατάσταση.

 

Παρουσίαση μουσικής

452. Prelude to a Pandemic

Ανέκδοτο έργο, 2021

Όταν αναφερόμαστε σε κάποιον και λέμε «παιδικός μου φίλος» εννοούμε ότι τον ξέρουμε από τότε που είμασταν παιδιά.
Ο Νικόλας είναι παιδικός μου φίλος με μια διαφορά:  από τότε που ήταν εκείνος παιδί, αλλά όχι εγώ, μια που θα μπορούσα άνετα να είμαι πατέρας του. Συνεπώς παρακολούθησα την ανοδική του πορεία, η οποία είναι φυσικά  ασυνήθιστη και σπάνια, όπως αρμόζει σε έναν γνήσιο κάτοικο της Μενεστρέλων Πολιτείας.
Ο Νικόλας Παπαδημητρίου είναι λοιπόν Έλληνας οργανίστας στην Ολλανδία, και παρά το νεαρόν της ηλικίας του θεωρείται πλέον πεπειραμένος.
Εκτός όμως από το να άιζει εκκλησιαστικό όργανο σε μεγάλους καθεδρικούς ναούς, συνθέτει κι όλας. Το τελευταίο έργο του είναι αναπόφευκτα εμπνευσμένο από τον κορωνοιό.
Ο ίδιος λέει:
Σε μια προσπάθεια να εκφραστώ, και να μετατρέψω την συναισθηματική φόρτιση της απομόνωσης του κορονοϊού σε κάτι δημιουργικό και σχετικό, συνέθεσα το “Πρελούδιο μιας Πανδημίας”, μια μουσική αλληγορία των γεγονότων του περασμένου έτους, από την προοπτική ενός μουσικού.
Ενα κομμάτι που διακατέχεται από κύματα μελαγχολίας, ελπίδας, εκνευρισμού, καθώς και μια συνεχή, υπόκωφη ένταση, που (αναδρομικά μιλώντας) μάλλον αντικατοπτρίζει και τις διάφορές μου φάσεις κατά την διαδικασίας της σύνθεσής του.
Το Πρελούδιο τελειώνει με ενα “μουσικό ερωτηματικό” το οποίο ακολουθεί η ‘‘Φούγκα στο θέμα του COVID-19’’.

 

Παρουσίαση μουσικής
451. Τα ποδήλατα
ΥΔΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, 2004

 
Το κομμάτι «Τα ποδήλατα» είναι δημιουργία του φίλου συνθέτη και καρδιολόγου Θανάση Δρίτσα, ο οποίος τυγχάνει μόνιμος κάτοικος της «Μενεστρέλλων Πολιτείας». Να τι μας εξομολογήθηκε για την γέννηση της μουσικής ιδέας:
Μια ηλιόλουστη μέρα στην παραλιακή λεωφόρο, στο ύψος της Γλυφάδας, οδηγούσα το αυτοκίνητο μου και η κίνηση συντονίστηκε με τον ρυθμό που ποδηλατούσε ένα ζευγάρι με πολύχρωμες στολές.
Ακολούθησα με το αυτοκίνητο μου τους ποδηλάτες σε κοντινή απόσταση γοητευμένος από την κίνηση τους. Η αρμονία και η ρυθμικότητα της κυκλικής κίνησης κάτω από το βλέμμα του ήλιου με συγκλόνισαν. Μέσα μου είχα ήδη αρχίσει να ακούω το κομμάτι.
Όταν γύρισα στο σπίτι μου κάθησα αμέσως στο πιάνο και ξεπήδησε αυθόρμητα η μελωδία και οι τρεις πρώτες συγχορδίες που θα αποτελέσουν το υπόβαθρο του ρυθμικού pattern.
Παράλληλα ζωγράφισα έναν πίνακα που απεικόνισε την αίσθηση αυτή. Ήταν το λαμπρό φως του ήλιου που έπεφτε πάνω στους ποδηλάτες, οι ανταύγειες που φώτιζαν την έξοχη ρυθμική κίνηση. Αυτός ο Ήλιος μαζί με τον αρμονικό ποδηλατικό ρυθμό ήταν η γενεσιουργός αιτία που γεννήθηκε αυτή η μουσική. Όπως ο λαμπρός ήλιος στον Ξένο του Αλμπέρ Καμύ γίνεται αιτία κατακλυσμιαίων μεταβολών.
Η αρχική παρτιτούρα γράφτηκε για πιάνο, η πρώτη παρουσίαση του έργου αυτού έγινε θυμάμαι το 2002 σε καλοκαιρινή συναυλία στο Κάστρο της Καλαμάτας κατά τη διάρκεια αφιερώματος σε έργα μου. Το κομμάτι "Τα ποδήλατα " ερμήνευσε σε πρώτη εκτέλεση το σύνολο Μουσικής Δωματίου Μείζονες Απουσίες σε ενορχήστρωση Γιάννη Γκίκα.

Παρουσίαση Μουσικής
450. Να διώξω τα σύννεφα
ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΤΗΣ ΧΩΜΑΤΑ
Lyra, 1967
 

Δεν είναι άγνωστο, δεν είναι συλλεκτικό. Όμως είναι μεγάλη η συγκινησιακή μου φόρτιση και σχέση με το υπέροχο αυτό κομμάτι του Νέου Κύματος, που περιλαμβάνεται στον 1ο προσωπικό δίσκο της Καίτης Χωματά το 1967. Συντελεστές με ιδιαίτερο βάρος η συνθέτις Ηλέκτρα Παπακώστα (που τόσο ευγενικά μου μίλησε στο τηλέφωνο πριν από 12 χρόνια) και στιχουργός ο πάντα ερωτευμένος παλιός μου φίλος, Άκος Δασκαλόπουλος (πονεμένη ιστορία).

Να διώξω τα σύννεφα
Της νύχτας κυλάνε οι ώρες,
τον ύπνο μου πήρ' η βροχή,
μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες,
μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί.
Να διώξω τα σύννεφα θα γίνω αγέρι,
να φέγγω στο δρόμο σου θα γίνω αστέρι,
κι αν πάλι τ' απόβραδο καημό θα μου φέρει,
θα μείνω στο δρόμο σου να γίνω φωτιά.
Την πόρτα χτυπάει αγέρας,
το σπίτι βαραίνει σιωπή,
γυρεύω το φέγγος της μέρας,
ζητώ τη δική σου φωνή.
Της νύχτας κυλάνε οι ώρες,
τον ύπνο μου πήρε η βροχή,
φοβάμαι μην σ' άρπαξαν μπόρες,
κι απόμεινα εγώ μοναχή.

 

449. Παρουσίαση Μουσικής
Who Scrooge is
"ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ/A CHRISTMAS CAROL"
FM Records, 2018
 
Μουσική για το θεατρικό εργο «A Christmas Carol» του Κάρολου Ντίκενς που σκηνοθέτησε η Κων/να Νικολαΐδη στο θέατρο ΔΙΑΝΑ το 2018.
Την μουσική και τα λόγια έχουν γράψει η αδελφές Ιωάννα & Αρετή Σπανομάρκου.
Η Ιωάννα και η Αρετή Σπανομάρκου είναι μουσικοσυνθέτριες και στιχουργοί με διεθνείς διακρίσεις. Τα έργα τους έχουν στοιχεία  ελληνικής λαϊκής, παραδοσιακής, ρεμπέτικης, και κλασικής μουσικής.
Το συγκεκριμένο πολύ πρωτότυπο τραγούδι ερμηνεύουν οι ηθοποιοί : Βαγγέλης Ζάπας, Άννα Μάγκου, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Κωνσταντίνος Μπάζας, Μελισσάνθη Ρεγκούκου, Βασίλης Φακανάς, Γιάννης Φιλίππου, Παναγιώτα Χαϊδεμένου. 
Who Scrooge is Ποιός είναι ο Σκρούτζ
Ποιος, ποιος, είν’αυτός;
Είν’ ο Σκρούτζ! Σκρούτζ;!
Είν’ ο Σκρούτζ!
Μίζερος, τσιγκούναρος και σκληρός. Σκληρός…
Είναι στριφνός, γέρος ψυχρός
Μύτη γαμψή, πηγούνι μακρύ
Είναι ο Σκρούτζ , Σκρούτζ!
Μονόχνωτος, με κόκκινα μάτια, πάντα βλοσυρός
Είν’ ο Σκρούτζ! Σκρούτζ…
Κρύα, παγωμένη ψυχή του, βροντερή η φωνή του
Συσσωρεύει το χρήμα, κι ας λυσσάει στην πείνα
Ένας πλούσιος τσιφούτης, και μονίμως κατσούφης
Σαν τον Μάρλεϊ τον συνέταιρο μαγκούφης
Στέκει ψηλά, ταμπέλα παλιά
"Mάρλει και Σκρούτζ" ακόμα κρατά
Χρόνια εφτά, εφτά!
Ο κόσμος περνά, και όλοι απορούν γιατί την κρατά
Τι τσιγκουνιά! Τσιγκουνιά..
Κρύο μαγαζί, μ'ένα λογιστή
Τα έσοδα μετρά, του Σκρούτζ προσεκτικά
Προτιμά να ζει
Με ψίχουλα αμοιβή, και δεν αντιμιλά, χρειάζεται δουλειά
Πιστό σκυλί! Χαλί…
Πέτρα η καρδιά του εργοδότη, τον κρατάει δεσμώτη
Γιατί ο Σκρούτζ δε χαρίζει, και την πλάτη του γυρίζει
Και γιορτές δε γνωρίζει,
Γιατί η κούφια η ψυχή του δεν μπορεί
Απ’τα Χριστούγεννα να ζεσταθεί! Τα μισεί…
Ο καρμίρης για τις λίρες μόνο ζει!