Παρουσίαση Μουσικής
506 Πουλιά
Αλκυόνη
Alma Music, 2025

Η Στέλλα Κουτσέλου είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, κιθαρίστρια και τραγουδοποιός. Μια άγνωστη (σε μένα) «νεράϊδα». Την άκουσα ένα βράδυ, πού αλλού; Στον θησαυρό της πίσω αυλής του «συνάδελφου-συλλέκτη» Γιώργου Ν. Φλωράκη στο τρίτο «κλασσικά». Έχει γράψει την μουσική και μαζί με την Βάσω Νικολάκου τους στίχους. Το τραγουδάνε 1^η-2^η φωνή μαζί. Τους συνοδεύουν 2 βιολιά, βιολοντσέλο, κοντραμπάσο, φλάουτο, τρομπόνι, μαντολίνο, κιθάρα & πιάνο. Εύγε!

Πουλιά
Με τα χέρια κολυμπάνε
μες τα βάθη τ' ουρανού
χέρια που δεν τα κρατάνε
τα συμπλέγματα του νου.
Παίρνουν φόρα απ'τους ανέμους
για να πάνε πιό ψηλά
κι αν οι ουρανοί θυμώσουν
πάντα βρίσκουν μια φωλιά.
Αχ, να 'μασταν και 'μεις πουλιά
και να πετούσαμε
πάνω απο θάλασσες κι από βουνά.
Αχ, να 'χαμε και μείς φτερά
και να τα απλώναμε
πάνω απ'τα σύννεφα τα δειλινά.
Που θα ν' άυριο δεν το ξέρουν
σε ποιούς χάρτες θα βρεθούν
μα ειν' η πίστη στο ταξίδι
που τους λέει γιατί ζουν.
Κι όλοι εμείς που περπατάμε
με κομμένα τα φτερά
φαίνεται πως το ξεχνάμε
πως υπήρξαμε πουλιά.

Παρουσίαση Μουσικής

505 Καλή κυρά
Κάτι σαν ήλιος
FORMIGGART, 2021 
 
Ένα τρυφερό κομμάτι του τραγουδοποιού Αλέξανδρου Εμμανουηλίδη από την συλλογή «Κάτι σαν ήλιος».
Καλή κυρά
Καλή κυρά κι αρχόντισσα και καραμελωμένη,
πες μου πού χτίζει τη φωλιά, πού κάθεται, πού μένει.
Πες μου κυρά για να χαρείς, ποιο το παράθυρο της,
να πάω απ’ έξω να σταθώ ν’ ακούω το σκοπό της.
Ν’ ακούω αναστεναγμούς και λόγια της αγάπης,
να λιώνω στο κατώφλι της, να ξέρω τα τρωτά της.
Μήπως μπορέσω και της πω γυναίκα μου να γίνει,
γιατί από μένα τίποτα στο τέλος δε θα μείνει.

.

Παρουσίαση Μουσικής

504 Οι μηχανές μου

Ηλεκτρικός αποσπερίτης

Universal, 1972

Το καλλιτεχνικό ζευγάρι ΛΗΔΑ – ΣΠΥΡΟΣ δημιούργησε πολλά τραγούδια ελληνικής country music. Η μουσική είναι της Λήδας Χαλκιαδάκη (κόρης της Δανάης Στρατηγοπούλου) και το ερμηνεύει μαζί με τον 1ο της σύζυγο Σπύρο Βλασσόπουλο. Τους στίχους έχει γράψει ο Ανδρέας Αγγελάκης. Αξιοπρόσεκτος ο ήχος της φυσαρμόνικας που παίζει ο Θανάσης Μπίκος, το πλούσιο εξώφυλλο του βινυλίου και ο σουρεαλιστικός τίτλος της συλλογής που είναι και ο τελευταίος στίχους του τραγουδιού.

Οι μηχανές μου

Πώς αγαπώ τις μηχανές μου,

πώς αγαπώ να τις κοιτάω

κι αν θέλω κάτι, τι να κάνω;

Ένα κουμπί τους να πατάω.

Πώς αγαπώ τις μηχανές μου,

όλα ρολόι τώρα πάνε.

Δεν έχω φίλους, τι τους θέλω;

Οι μηχανές πιο ωραία μιλάνε.

Πώς αγαπώ τις μηχανές μου,

αυτές με γέννησαν αλήθεια

και βύζαξα απ’ αυτές το γάλα

κι αυτές μου είπαν παραμύθια.

Πώς αγαπώ τις μηχανές μου,

κάθομαι μόνη μου στο σπίτι

και στις οχτώ η ώρα ανάβω

ηλεκτρικό αποσπερίτη.

Παρουσίαση Μουσικής 

503 Promenade sur l’eau 

Βαρκαρόλα του Camille Stamaty (1811 – 1870) συνθέτη του 19ου αιώνα γεννημένου από Έλληνα πατέρα και Γαλλίδα μητέρα. Ο Καμίλος Σταμάτης ήταν ξακουστός δάσκαλος πιάνου στο Παρίσι και μεταξύ άλλων μαθητών του είχε και τον Camille Saint-Saëns. Χαρακτηριστικά του ήταν η λακωνικότητα, η εμπιστοσύνη που ενέπνεε στις μητέρες των μαθητών του και τα υψηλά δίδακτρα.

 

Παρουσίαση μουσικής
502 Παλιό χιόνι
Μικρός Ήρως, 2026
 
Άλλο ένα μικρό μαργαριτάρι του ΜΙΚΡΟΥ ΗΡΩΑ Άγγελου Σφακιανάκη. Το κομμάτι «Παλιό χιόνι», μελοποιημένο ποίημα του Μιχάλη Γκανά από τον Σωτήρη Γεραλή με επίσημη πρεμιέρα στο YOUTUBE σαν ψηφιακό single στις 6/6/2026. Απόλαυση το κλαρίνο και οι «κομένοι» στίχοι... Τραγουδάει ο ίδιος ο συνθέτης.
Παλιό χιόνι
Στα Γιάννενα τον είδαν ξημερώματα
να μπαίνει, λασπωμένος ως τα γόνατα.
Ένας παράξενος διαβάτης,
βοσκός, αγρότης, αγωγιάτης.
Στο πρώτο χάνι μπήκε και κοιμήθηκε,
τρεις μέρες και τρεις νύχτες αναλήφθηκε.
Τα χρόνια του πενήντα τόσα,
τα βάσανά του πεντακόσια.
Τον ξύπνησε κλαρίνο αλαφροπάτητο
που χόρευε στο χιόνι το απάτητο.
Κι άκουσε σύρσιμο καρέκλας
και την ανάσα μιας γυναίκας.
Το χιόνι όλο πύκνωνε στο δρόμο του
που γύριζε στο σπίτι και στο πόνο του.
Είχε στο δάχτυλο δυο βέρες
κι ανύπαντρες τρεις θυγατέρες.
Τον είδανε να φεύγει ξημερώματα
και του ᾿φτανε το χιόνι ως τα γόνατα.
Αλλά δεν ξέρουν οι διαβάτες
τί χιόνι σήκωσε στις πλάτες.

 

Παρουσίαση Μουσικής
501 Στάλα
Ο κήπος είναι ανθηρός
2019 Panik Oxygen
 
 
“Ο κήπος είναι ανθηρός” είναι Eλληνόφωνος δίσκος της Μόνικας. Η Μόνικα (Λεμονιά Χριστοδούλου), μαθηματικός του ΕΚΠΑ, είναι πολυτάλαντη τραγουδοποιός και μουσικός (πιάνο, κιθάρα, σαξόφωνο, ακορντεόν, τύμπανα) με καταγωγή από την Αρκαδία που ζει στις ΗΠΑ. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι σε μουσική και στίχους δικούς της και αποπνέει χαρά ζωής. Σε καλεί να σηκωθείς και να χορέψεις. Η ίδια έγραψε το 2019: «Αφιερώνω τη Στάλα στην Ελλάδα μας ελπίζοντας ν’ αρχίσει σιγά-σιγά να χαμογελάει».
 
Στάλα
Θέλεις, μα δε ξέρεις αν το θέλεις
Την καρδιά μου παιδεύεις σαν ξένο βαρύ φυλαχτό
Μα, εκεί ψηλά στον ουρανό, τ’ αστέρια λάμπουνε για μας τα δυο
Τον έρωτά μας τραγουδούν, το ’να με τ’ άλλο πως φεγγοβολούν
Χίλιες φορές με κάθε σου πρώτη ματιά
Φεύγεις, όλο φεύγεις, με πικραίνεις
Τα ναζάκια σου κάνεις και πας να μου φύγεις ξανά
Μα, εγώ θα ψάξω να σε βρω, όλα τα λάθη σου τα συγχωρώ
Για τα ματάκια που κοιτώ και τα χειλάκια που γλυκοφιλώ
Σαν αεράκι-άκι, σαν θαλασσάκι καλοκαιρινό!
Βράδυ, κάθε βράδυ, κι αύριο πάλι
Εγώ θα τρέχω για σένα, θα διώχνω τον κάθε καημό
Στις γαλανές ακρογιαλιές, εκεί που ανθίζουν οι πορτοκαλιές
Εκεί θα έρθω να σ' το πω, όλο και πιο πολύ θα σ’ αγαπώ
Χίλιες φορές με κάθε σου πρώτη ματιά
Πω, πω, πω, πω
Αχ, τι χαρά έχω απόψε!
Στάλα-στάλα γεμίζει η καρδιά μου, χορεύει ο ντουνιάς
Δώσε μαέστρο μια πενιά, μια γιορτινή, μια λεβεντοπενιά
Για τα ματάκια που κοιτώ και τα χειλάκια που γλυκοφιλώ
Σαν αεράκι-άκι, σαν θαλασσάκι καλοκαιρινό!
 

 

Παρουσίαση Μουσικής

500 Η νεραϊδοπαρμένη
 
Η δημιουργός Φένια Χρήστου το 2020 πραγματοποίησε μια μουσική παράσταση βασισμένη στην ποίηση του Κωστή Παλαμά με τίτλο «Στα όνειρα των ποιητών» στο Δίο, στο πλαίσιο του προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», που περιελάμβανε εκδηλώσεις σε αρχαιολογικούς χώρους. Όπως είχε πει:
Για την παράσταση «Στα όνειρα των ποιητών» επέλεξα ερωτικά ποιήματα με τους ήχους από μπόσα νόβα και τζαζ, και με μια σαρκαστική ματιά. Οι θεατές θα γνωρίσουν την ποίηση με μια πιο δροσερή οπτική.
Από εκεί προέρχεται και αυτό μικρό μαργαριτάρι με το καταπληκτικό αυτό ποίημα του Κωστή Παλαμά την σύνθεση και ερμηνεία του οποίου έκανε η Φένια Χρήστου.
Η νεραϊδοπαρμένη
Ποιός την είδε, ποιός την ξέρει
την παπαδοπούλα του χωριού;
Στη βαριά συκιά, κοντά στη φτέρη
πώς χορεύουν οι νεράιδες του μεσημεριού!
Γω την ξέρω, γω την είδα
την παπαδοπούλα του χωριού!
Η ζωή της πάει και πάει, δροσοσταλίδα
μες στο κάμα του καλοκαιριού!
Α! το αξήγητο μαράζι
που την έλιωνε, και αργά και μυστικά!
Άργανα λαλάνε. Ποιός γιορτάζει;
Λαλητάδες, γιορταστές τα ξωτικά.
Μιας αγάπης, μιας απίστευτης μαγίστρας
το σαράκι την καρδούλα της τρυπά!
Α! του κάκου το μαντίλι της ξορκίστρας,
α! του κάκου κι η αγιαστούρα του παπά!
Από τα μικράτα της παρμένη
ζούσε με τη θλίψη πιστικιά.
Πόνος του σπιτιού, του κόσμου ξένη,
των ξωθιών αρρεβωνιαστικιά.
Τηνε ναναρίσαν άυλες γκάιδες,
κράτησε με τ’ άστρα συντυχιά…
Ας την πιούνε την ψυχή της οι νεράιδες,
ας χαρούνε το κορμί της τα στοιχειά!
Πέθανε; Τη ρούφηξε ποιό κύμα,
ποιός ανεμορούφουλας, ποιά οργή;
Το κορμάκι της δεν το ’λιωσε, ποιό κρίμα;
Δεν της έδωκε κρεβάτι καμιά γη.
Μα την είδαν προς το μεσημέρι
κάποιοι αλαφροΐσκιωτοι βοσκοί
στη βαριά συκιά, κοντά στη φτέρη
να χορεύει, ανάερη ξωτική.
Νέραϊδοι, και τη χαϊδολογούσαν,
νεροκόρες τής χτενίζαν τα μαλλιά,
μες στα κρίνα το νερό τής κουβαλούσαν,
και τηνε ταΐζαν τα πουλιά.
Μα και μέσα στο λιοστάλαχτο λαό της
η παπαδοπούλα του χωριού,
με γερμένο γνοιαστικά το μέτωπό της,
ήτανε καημός του φεγγαριού.
Πώς! Και στην πατρίδα την καινούρια
σα να ρεύει, σάμπως να πονεί;
Τρέμει στου αγερόκοσμου τη φούρια
μια σπιθούλα, μια ψυχούλα ανθρωπινή.

https://youtu.be/aZb0tyTIsSw

Παρουσίαση Μουσικής

499 Η δουλειά κάνει τους άντρες
Ο σταθμός
1968, MINOS

Το τραγούδι αυτό του Μάνου Λοΐζου σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου συμπεριλαμβανόταν στον δίσκο «Ο σταθμός» και το τραγουδούσε ο Δημήτρης Ευσταθίου. Η καλύτερη όμως ερμηνεία του είναι στην ταινία  "Τρούμπα 67" του Γρηγόρη Γρηγορίου από την νεαρή τότε Ελένη Ροδά με απίστευτη φωνή, μπρίο και σέξι ένδυση. Η Ελένη Ροδά το αγαπημένο μας αγοροκόριτσο. Οι στίχοι έχουν μεγάλη σημασία γιατί αντιπαραθέτουν την εικόνα του αληθινού άντρα, εργάτη-οικοδόμου με τον αργόσχολο μάγκα με το μπεγλέρι και το τάβλι.  
Η δουλειά κάνει τους άντρες
Το πλαστό το πασαπόρτι
σαν και την καρδιά σου μόρτη,
σαν την κάλπικη καρδιά σου τη σκληρή.
Μη βροντοχτυπάς τις χάντρες,
η δουλειά κάνει τους άντρες,
το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί.
Ρημαδιό ζωή και σπίτι
απ' τα χούγια σου αλήτη,
που μετράς το αντριλίκι με βρισιές.
Μη βροντοχτυπάς τα ζάρια,
όσοι είναι παλληκάρια
τη ζωή τους την περνούν στις σκαλωσιές.

Παρουσίαση βιβλίου
Υπερρεαλιστικά υποκείμενα
Χάρης Κανδηλώρος
Εκδ.Οδός Πανός

Συλλογή 42 διηγημάτων με έντονο το χαρακτηριστικό τού χιούμορ, ή/και της συγκίνησης, αλλά και του παραλόγου. 
Όπως γράφει στο οπισθόφυλλο ο συγγραφέας: 
Το βιβλίο αυτό απαντά σε θεμελιώδη ερωτήματα του ανθρώπινου γένους.
Πώς και γιατί εξαφανίστηκαν τα μαμούθ.
Πώς απέκτησε η μονή Βατοπεδίου την λίμνη Κάρλα.
Γιατί η Μακρόνησος είναι σχισμένη στο μέσον της.
Πώς περιήλθε η διαπλανητική εξουσία στα ζώα.
Γιατί το σαράκι τρώει το χαρτί.
Πώς η Ιαπωνία νικήθηκε από την Ελλάδα στον πόλεμο.
Γιατί όλοι οι γιατροί είναι ψυχίατροι…
και άλλα πολλά.

Απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη του συγγραφέα στον Οδυσσέα Ξένο
ΟΞ: Αυτό είναι το 3ο μη ιατρικό βιβλίο σας.
ΧΚ: Ναι, προηγήθηκαν το «Πέρασμα» από τις εκδ. Δωδώνη και τα «Αναπάντεχνα» από τις εκδ. Mabrida. Τώρα με φιλοξενεί ό συμπαθής και υπομονετικός Γιώργος Χρονάς από τις εκδόσεις «Οδός Πανός». Θαυμάζω το κουράγιο του. 
OΞ: Αλλάζετε τους εκδοτικούς οίκους σαν τα πουκάμισα. 
ΧΚ: Πολύ σπανιότερα, αν σκεφτείτε ότι αλλάζω πουκάμισο κάθε δύο μέρες. 
ΟΞ: Έχετε κάτι με τους εκδότες;
ΧΚ: Μάλλον δεν έχουν κάτι οι εκδότες με μένα.
ΟΞ: Αυτός ο τίτλος του βιβλίου τώρα, τι να πω…
ΧΚ: Είστε λογικός άνθρωπος, οπότε δεν μπορείτε να πείτε τίποτα.
ΟΞ: Δεν μπορούσατε να βρείτε κάποιον άλλο τίτλο;
ΧΚ: Πώς, αμέ. «Υπορεαλιστικά υπερκείμενα», αλλά θα παραήταν σουρεάλ δεν νομίζετε; 
ΟΞ: Συνεπώς αυτοπροσδιορίζεστε ως σουρεαλιστής. 
ΧΚ: Ναι, οπωσδήποτε και δια ροπάλου. 
ΟΞ: Με ποιους λογοτέχνες αισθάνεστε να «συγγενεύετε» περισσότερο; 
ΧΚ: Με τον Αργύρη Χιόνη, τον Μπορίς Βιάν, τον Ευγένιο Ιονέσκου. 
ΟΞ: Επιδιώκετε τα κείμενά σας να προκαλούν το γέλιο; 
ΧΚ: Αν τα καταφέρω να αποσπάσω ένα χαμόγελο, μου είναι αρκετό. Αλλά επίσης και ένα δάκρυ. Και αυτό θα με ικανοποιούσε. Θα αναλυόμουν σε γέλια ή θα έσκαγα στα δάκρυα αν συνέβαινε κάτι τέτοιο σε τουλάχιστον 1% των αναγνωστών μου.  
ΟΞ: Μερικά κείμενα σας είναι δυσνόητα, συμφωνείτε; 
ΧΚ: Έχετε δίκιο. Αλλά είναι προτιμότερο από το να είναι δυσάρεστα, ή δυσδιάκριτα, ή πάλι δυσπρόσιτα, ή δυσεύρετα, ή ακόμα χειρότερο δυσαπορόφητα, ή δυσλειτουργικά, η δυσλεξικά. 
ΟΞ: Σας αρέσουν εσάς τα διηγήματά σας; 
ΧΚ: Πάρα πολύ. Με συναρπάζουν. Είναι τα καλύτερα κείμενα λογοτεχνίας που έχω διαβάσει ποτέ. 

ΟΞ: Μήπως είστε λίγο υπερφίαλος; 
ΧΚ: Αυτό εξαρτάται πάντα από το μέγεθος της φιάλης.
ΟΞ: Θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας ως ανυπόφορο;
ΧΚ: Έτσι τον χαρακτηρίζει η σύζυγός μου.

Παρουσίαση Μουσικής
498. Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα
Η ωραία μας άγνωστη, 1998 Minos-ΕΜΙ
 
 
Συμπίλημα συνθέσεων του Γιώργου Κουρουπού σε ποιήματα των Ο. Ελύτη, Γ. Σεφέρη, Α. Εμπειρίκου.
Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι του Οδυσσέα Ελύτη από το Σηματολόγιο και το τραγουδάει ο Σπύρος Σακκάς.
Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα
Δυστυχώς και η Γη με δικά μας έξοδα γυρίζει.
Κείνο που σού προσάπτουνε τα χελιδόνια
είναι η Άνοιξη που δεν έφερες.
Θε μου τι μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε!

 

Παρουσίαση μουσικής
497. Ναι μεν αλλά δεν
Ταξίδι Αστρικό, Inner Ear 2020
 
 
Η Nalyssa Green η αλλιώς Νάσια Γκόφα είναι Ελληνίδα τραγουδοποιός γεννημένη  στην Αθήνα το 1986. Είναι αυτοδίδακτη μουσικός (πλήκτρα, κιθάρα, ακορντεόν και θέρεμιν).
 
Ναι Μεν Αλλά Δεν
Βγαίνεις μέσα απ’ το ποτάμι και τινάζεις τα νερά.
Βγαίνεις μέσα απ’ το ποτάμι και με παίρνεις αγκαλιά.
Βγαίνεις μέσα απ’ το ποτάμι, ξεσηκώνεις τα νερά.
Βγαίνεις μέσα απ’ το ποτάμι, δέρμα βράχια και φωτιά.
Ποιο λάθος σε προσκάλεσε να 'ρθεις;
Σε στάχτες και συντρίμμια να χωθείς,
που τρέμουν και φωνάζουν σιωπηλά.
Τις μέρες το μπορώ ναι μεν αλλά. Δεν.
Τις νύχτες προσπαθώ ναι μεν αλλά. Δεν.

Παρουσίαση Μουσικής
496 Ο πατέρας του έρωτά μου
Οι παιδικές συνήθειες του πατέρα μου.
B-Otherside, 2023
 
Ένας νεαρός τραγουδοποιός ο Σταύρος Τσαντές, κατά βάση μπουζουξής, με ευαισθησίες ταξικής πάλης και πρωτότυπες μουσικές μελωδίες, κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο το 2023
 
Ο πατέρας του έρωτά μου
έχει κάτασπρα μαλλιά
κι αν του πέσουν δεν τον νοιάζει,
έχει όμορφα παιδιά.
Ο πατέρας του έρωτά μου
είναι πλούσιος και φτωχός,
γιατί χάρισε στον κόσμο
όσα έχασε αυτός.
Ο πατέρας του έρωτά μου
είχε μια ιδέα χρυσή,
ν' αγαπήσει μια γυναίκα
και να γεννηθείς εσύ.

https://youtu.be/72d-sauYdX8?t=5

Παρουσίαση Μουσικής 
495 Ας μείνει ένα όνειρο
Νίτσα Μόλλυ
Legend 2008

Ο Κερκυραίος Γιώργος Καρδάμης έμαθε κλαρινέτο στην Φιλαρμονική Εταιρεία «Μάντζαρος», και μετά βιολί το 1938 στο Ωδείο Αθηνών. Έγινε γνωστός στο Αθηναϊκό κοινό με το «George Cardamis Sextet». Είχε σημαντική συμβολή στην προβολή της μουσικής τζαζ στη μεταπολεμική Ελλάδα σε σημείο που τον χαρακτήριζαν ως «Μπένυ Γκούντμαν της Ελλάδος». Εκτός από τις εμφανίσεις του στο Greenpark είχε εβδομαδιαία εκπομπή στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα του Ε.Ι.Ρ. Το κομμάτι «Ας μείνει ένα όνειρο» είναι ένα ταγκό σε στίχους και μουσική δική του. Η εκτέλεση αυτή περιλαμβάνεται στον δίσκο της Νίτσας Μόλλυ. 
Ας μείνει ένα όνειρο η αγάπη πούχει σβήσει
εκείνη που πιστεύαμε ποτέ να μη θα χαθεί 
το θέλησες εσύ που μούφυγες μια μέρα
και την αγάπη έδιωξες που δεν θα ξαναρθεί.
Ας μείνει ένα όνειρο η αγάπη μας η τόση
σαν χίμαιρα που πέρασε μα δεν θα ξεχαστεί
Όνειρο μακρινό που είναι πια χαμένο
μα τόγραψε η μοίρα μας ποτέ να μη σβηστεί.

https://youtu.be/a_q1aqE8G9Y

 

Παρουσίαση Μουσικής
494 Καλημέρα
Ogdoo Music, 2020
 
 
Τρυφερό, φρέσκο, αισιόδοξο είναι το τραγούδι αυτό, σε μουσική Πέτρου Βαγιόπουλου και σε στίχους Μερόπης Γραμμένου. Το παίζουν και το τραγουδούν με παιγνιώδη διάθεση ο Ορφέας Περίδης και ο συνθέτης μαζί με το σύνολο «ΣΟΥΑΡέ» που περιλαμβάνει τον Αλκαίο Σουγιούλ (εγγονό του Μιχάλη Σουγιούλ), τον Γιάννης Δάφνο, τον Μιχάλη Δάρμα τον Κώστα Σπυράτο και τον Λευτέρη Βαγιόπουλο (γιο του Πέτρου). Όπως γράφει ο συνθέτης «Είναι μία αφύπνιση … μία υπόμνηση ότι η ζωή πάει μπροστά και έχουμε πολλούς λόγους, εμείς οι εραστές της, να ελπίζουμε ότι θα γίνει καλύτερη.»
 
Καλημέρα
Στο ξυπνητήρι το πρωί θα ρίξω μία σφαίρα,
θα διώξω και το σύννεφο που μου χαλάει τη μέρα,
να βγει ο ήλιος να με δει, να πει μιά «Kαλημέρα».
Ήλιε, πες μιά «Καλημέρα», έλα στο περβάζι μου.
Φεύγω, τρέχω να προλάβω και πατάω το γκάζι μου.
Έλα ήλιε… Xαμογέλα… πάρε το μαράζι μου.
Πρωί πρωί χαράματα ανοίγω το 'να μάτι,
ας ήταν να την έβγαζα για πάντα στο κρεβάτι,
σε όλα τα τρεχάματα να γύριζα την πλάτη.

Παρουσίαση Μουσικής 

493 Το τραγούδι των συντρόφων

Οδύσεια, Legend 2007

Υπέροχο τραγούδι από το έργο "Οδύσσεια" του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Κώστα Κατρελιά με την Μαρία Φαραντούρη. Ενορχήστρωση Irina Valentinova.

Το 2006 σε ηλικία 81 ετών ο ΜΘ συνθέτει το τελευταίο από τα 14 τραγούδια της “Οδύσσειας”. Πρόκειται για ένα ταξίδι λυρισμού που μιλά για την αγάπη, τη μοναξιά, τα αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου. Ο ΜΟ μαγεύεται από το τραγούδι των Σειρήνων, τυλίγει ενοχές τη μάγισσα Κίρκη, συναντά στ’ ακρογιάλια τον έρωτα θεό. (απόσπασμα από την σελίδα ΟΔΗΓΟΣ ΜΘ)

Το τραγούδι των συντρόφων

Μονάχοι,

θα ταξιδέψουμε στον κίνδυνο

Η Θάλασσα η ανοιχτή μας περιμένει

Είναι στη μοίρα μας 

να μη χωράμε πουθενά

να μην υπάρχει μια στεργ(ι)ιά

ν' αράξουμε.

Για πάντα

αυτή η καρδιά μας η ασίγαστη

μας έβαλε τα χέρια στο τιμόνι

Με την ψυχή μας

να ανεμίζει στα πανιά

για έναν έρωτα εμείς

θα φύγουμε.

Ιθάκη

Για μας το πέλαγο το ξέσκεπο

γεμίσαν με μνηστήρες τα λιμάνια

Ο κόσμος πάντα

βρίσκει καινούργιο βασιλιά

κι εμείς μονάχοι ποιητές

θα μείνουμε

 

Παρουσίαση Μουσικής

492 Πειρατικό

 

Μουσικό θέμα για την τηλεοπτική σειρά «Αντίστροφη Μέτρηση», γραμμένο από τον συνθέτη Μάριο Στρόφαλη.