Παρουσίαση μουσικής

403. Sonata for cello and piano

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ

Δύο σολίστ από τις δύο πλευρές του Αιγαίου, η βιολοντσελίστα Σεντέφ Ερτσετίν και η πιανίστα Μαρία Παπαπετροπούλου, που έχουν τιμηθεί με το βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας και ειρήνης Αμπντί Ιπεκτσί, γιορτάζουν τα 20 χρόνια της μουσικής τους συνεργασίας με έναν ψηφιακό δίσκο.

Η συγκεκριμένη σύνθεση του τρομπετίστα και συνθέτη Νίκου Ξανθούλη έχει τίτλο «Sonata for cello and piano».Πρόκειται για τον γνωστό προικισμένο συνθέτη, με την πολύπλευρη δραστηριότητα, ο οποίος μεταξύ άλλων αποτελεί και τον πρωτοπόρο της αναβίωσης της αρχαίας ελληνικής μουσικής. 

Παρουσίαση μουσικής

295. Κάνω πάντα ό,τι μπορώ

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΟΥ ΓΙΓΑΝΤΑ

Εκδ. ΚΑΛΕΝΤΗΣ, 2012

6/6

Συμπαγής δίσκος ακτίνας με την εμπνευσμένη μουσική που συνέθεσε ο γνωστός τρομπετίστας της Λυρικής και συνθέτης Νίκος Ξανθούλης για το παραμύθι του αγαθού γίγαντα Ασηλάμπα Ντελασύ.

Από τους πρώτους κατοίκους της «Μενεστρέλλων Πολιτείας», ο Νίκος Ξανθούλης βγαίνει πότε-πότε και τριγυρίζει στις ρούγες της και τα μισοσκότεινα κρυφά σοκάκια. Τότε όλοι οι κοιμισμένοι μικροί «Μενεστρέλλοι» αρπάζουν τις βιέλλες και μαζεύονται στη πλατεία για να τον συνοδέψουν στο τραγούδι...

Με το έργο του αυτό ο Νίκος Ξανθούλης επανέρχεται στον χώρο της παιδικής μουσικής μετά τον «Εγωιστή Γίγαντα», και τον «Ευτυχισμένο Πρίγκιπα», με την ίδια ευαισθησία και τρυφερότητα. Το συγκεκριμένο κομμάτι, όπως και όλα της συλλογής είναι σε στίχους της Μαριβίτας Γραμματικάκη και έχει τίτλο «Κάνω πάντα ό,τι μπορώ». 
Το ερμηνεύουν ο Τάσος Αποστόλου και η Αδριάνα ‘Εβανς.

Κάνω πάντα ό,τι μπορώ

τη χαρά και την αγάπη να σκορπώ,

αφού τώρα πια γνωρίζω

ό,τι κρύβει ένα αστέρι

και την ανθρώπινη φωνή πολύ καλά ακούει.

Όταν πέφτει ένα αστέρι κάνε μιαν ευχή

και τ’ αστέρι της καρδιάς σου θα τη βγάλει αληθινή.

Παρουσίαση μουσικής
185.Φαντασία για τρομπέττα & πιάνο
An Anthology of Compositions
Turangalila 2003

12/16

Ανθολογία μουσικών συνθέσεων του Νίκου Ξανθούλη, ο οποίος, εκτός από ειδικός της αρχαίας ελληνικής μουσικής είναι και κορυφαίος τρομπεττίστας.
Μια δυσεύρετη συλλογή αξιόλογων συνθέσεων από έναν σπάνιο μουσικό. To συγκεκριμένο μελαγχολικό κομμάτι ονομάζεται «Φαντασία» και είναι χαρακτηριστικό του ύφους του δημιουργού.

Παρουσίαση μουσικής
30. Μάτια σαν δυο τρύπες
Ο ΕΓΩΙΣΤΗΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ
ΚΕΔΡΟΣ-CHROMA MUSIKA 2004

4/9

Ποιος δε θυμάται την τρυφερή ιστορία του εγωιστή γίγαντα, ο οποίος δεν άφηνε τα παιδιά να παίζουν στον πανέμορφο κήπο του; Το πολυαγαπημένο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ σε μια εμπνευσμένη μουσικοπαραμυθένια διασκευή για παιδιά και μεγάλους. Ο Νίκος Ξανθούλης, διευθύνει την ορχήστρα και έχει γράψει τη μουσική, συμμετέχουν οι σολίστ: Μαρία Διαμαντή, σοπράνο, και Δημήτρης Ηλίας, τενόρος, και χορωδία παιδιών Ελλήνων ομογενών του Καναδά. Τη διασκευή για όπερα έχει κάνει η Μαρία Μπουράνη. «Εγωιστής Γίγαντας», σημειώνει ο συνθέτης, «είναι καθένας από εμάς όταν βλέπουμε τους άλλους σαν ξένους. Γιγαντοεγωϊστικά κοιτάζει και η κοινωνία μας τα παιδάκια αυτά που η φύση τους στέρησε ένα μέρος των ικανοτήτων τους. Μία είναι η επιθυμία τους: να παίξουν και στο δικό μας κήπο». Το έργο είναι ενορχηστρωμένο για ορχήστρα δωματίου (έγχορδα, φλάουτο, όμποε, κλαρινέτο, φαγκότο, κόρνο, τρομπέτα, τρομπόνι, κλασικά τύμπανα, ταμπούρο, πιάπα, τρίγωνο και βιμπράφωνο). Η ενορχήστρωση φροντίζει να εμπλουτίζει τον ήχο με όλα τα ηχοχρώματα που μπορεί να προσφέρει το μικρό αυτό σύνολο. Οι ρυθμοί των τραγουδιών παραπέμπουν τον ακροατή σε μοντέρνους (μάμπο, ταγκό, ρούμπα, βαλς) αλλά και ελληνικούς χορευτικούς τύπους (χασάπικο, χασαποσέρβικο)».
Στο συγκεκριμένο τραγούδι απολαύστε ιδιαίτερα την 5η στροφή, όπου «μπλέκονται» αριστοτεχνικά η χορωδία αγοριών και η σοπράνο με τις σολίστ κοριτσιών σε ένα απίθανο συνδυασμό !
Με μάτια σαν δυο τρύπες μεγάλες σκοτεινές,
σε βλέπει και ζητάει να σε ρουφήξει.
Με φλόγες καίει τις λέξεις, την κάθε συλλαβή,
αλίμονο το στόμα του αν τύχει και τ’ ανοίξει!
Η βροντερή φωνή του σκίζει σαν αστραπή,
σαρώνει ότι αγγίξει στο πέρασμά του.
Τα δυνατά του χέρια σε λιώνουν στη στιγμή,
αλίμονό σου αν πεινά κι εσύ βρεθείς μπροστά του !
Ειν’ η καρδιά του ζεστή, τρυφερή,
κρύβει στις σκέψεις του όνειρα χίλια,
ντύνει τη μέρα με χρώμα και φως,
κάνει τ’ αστέρια της νύχτας κοχύλια.