Παρουσίαση μουσικής
453 Ήρθες αργά
Ο χειμώνας δεν θαρθει
ΕΜΙ, 2003
 
Πρόκειται για το παλιό, γνωστό, υπέροχο τραγούδι που ερμήνευε η Κάκια Μένδρη. Ωστόσο τα λόγια τα λέει κανονικά ένας άντρας σε μια γυναίκα. Γι’  αυτό επιλέγω την ερμηνεία του Στάθη Δρογώση. Σε γενικές γρμμές έχω μια εμμονή με τις παλιές αυθεντικές εκτελέσεις των τραγουδιών. Παρ’ όλα αυτά η ενορχήστρωση, ο δυνατός ρυθμός, η λιτή ανδρική φωνή του Δρογώση, τα πετυχημένα φωνητικά της χορωδίας με κέρδισαν.
Ο συνθετης Γιάννης Βέλλας αναφέρεται ότι ήταν αρχικά επιπλοποιός και περιπτεράς & αυτοδίδακτος μουσικός από το 1936. Τους στίχους έγραψε ο Κώστας Κοφινιώτης.
 
Ήρθες αργά
Μπορεί να σ' έφερε τ' αγέρι
τις μαργαρίτες που μαδά
Μπορεί να σ' έφερε το κύμα
στην αμμουδιά που τραγουδά
Μπορεί να σ' έφερε η χαρά,
μπορεί να σ' έφερε η λύπη
μα ειν' αργά, πολύ αργά
να μου ξυπνήσεις καρδιοχτύπι.
Ήρθες αργά στο δρόμο της ζωής μου
Ήρθες αργά για να μου φέρεις τη χαρά
Μιαν άλλη πέρασε τα χάδια της με κέρασε
Κάποια βραδιά μου πήρε την καρδιά
Ήρθες αργά στο δρόμο της ζωής μου
Ήρθες αργά πώς θες αλήθεια να στο πω;
Δεν ερωτεύομαι μαζί σου κι αν πλανεύομαι
Ήρθες αργά, ακόμα εκείνη αγαπώ.

Παρουσίαση βιβλίου

Οι αγροίκοι (I rusteghi)

Κάρλο Γκολντόνι

Ηριδανός 2009

H κωμωδία αυτή γράφτηκε το 1760.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Βενετία, την περίοδο του καρναβαλιού και έχει για πρωταγωνιστές τέσσερις αγροίκους, κακότροπους και ακοινώνητους ανθρώπους, τον Λουνάρντο, τον Καντσιάνο, τον Σιμόν και τον Μαουρίτσιο.

Ο Λουνάρντο αποφασίζει να παντρέψει την κόρη του Λουτσιέτα με το Φιλιππέτο, γιο του Μαουρίτσιο, χωρίς να πληροφορήσουν τους νέους για τον επικείμενο γάμο. Αυτό το απλό περιστατικό αρκεί για να ξεσπάσει ένας πόλεμος μεταξύ παλιού και καινούργιου κόσμου, μεταξύ της νοοτροπίας των αγροίκων, που έχουν συνηθίσει να παίρνουν αποφάσεις χωρίς να διαβουλεύονται και να ζητούν τη γνώμη κανενός, και της νέας νοοτροπίας, εκείνης των γυναικών και των νέων, που θέλουν να έχουν λόγο σε ότι αφορά τη ζωή τους και τις αποφάσεις που παίρνονται για τους ίδιους.

Έτσι η Μαργαρίτα, μητριά της Λουτσιέτα -με τη βοήθεια της Φελίτσε, γυναίκας του Καντσιάνο, και της Μαρίνας, γυναίκας του Σιμόν- μεθοδεύει τη συνάντηση των δύο νέων, και καταφέρνει να δει τουλάχιστον ο ένας τον άλλον πριν το γάμο.

Τα παιδιά ερωτεύονται με την πρώτη ματιά. Οι αγροίκοι μόλις το μαθαίνουν γίνονται έξαλλοι και απειλούν με ματαίωση του γάμου, αλλά όταν οι γυναίκες τους αποδεικνύουν με λογικά επιχειρήματα, πόσο παράλογη είναι η συμπεριφορά τους, αναγνωρίζουν ότι έχουν άδικο και αποδέχονται την νέα κατάσταση.

 

Παρουσίαση μουσικής

452. Prelude to a Pandemic

Ανέκδοτο έργο, 2021

Όταν αναφερόμαστε σε κάποιον και λέμε «παιδικός μου φίλος» εννοούμε ότι τον ξέρουμε από τότε που είμασταν παιδιά.
Ο Νικόλας είναι παιδικός μου φίλος με μια διαφορά:  από τότε που ήταν εκείνος παιδί, αλλά όχι εγώ, μια που θα μπορούσα άνετα να είμαι πατέρας του. Συνεπώς παρακολούθησα την ανοδική του πορεία, η οποία είναι φυσικά  ασυνήθιστη και σπάνια, όπως αρμόζει σε έναν γνήσιο κάτοικο της Μενεστρέλων Πολιτείας.
Ο Νικόλας Παπαδημητρίου είναι λοιπόν Έλληνας οργανίστας στην Ολλανδία, και παρά το νεαρόν της ηλικίας του θεωρείται πλέον πεπειραμένος.
Εκτός όμως από το να άιζει εκκλησιαστικό όργανο σε μεγάλους καθεδρικούς ναούς, συνθέτει κι όλας. Το τελευταίο έργο του είναι αναπόφευκτα εμπνευσμένο από τον κορωνοιό.
Ο ίδιος λέει:
Σε μια προσπάθεια να εκφραστώ, και να μετατρέψω την συναισθηματική φόρτιση της απομόνωσης του κορονοϊού σε κάτι δημιουργικό και σχετικό, συνέθεσα το “Πρελούδιο μιας Πανδημίας”, μια μουσική αλληγορία των γεγονότων του περασμένου έτους, από την προοπτική ενός μουσικού.
Ενα κομμάτι που διακατέχεται από κύματα μελαγχολίας, ελπίδας, εκνευρισμού, καθώς και μια συνεχή, υπόκωφη ένταση, που (αναδρομικά μιλώντας) μάλλον αντικατοπτρίζει και τις διάφορές μου φάσεις κατά την διαδικασίας της σύνθεσής του.
Το Πρελούδιο τελειώνει με ενα “μουσικό ερωτηματικό” το οποίο ακολουθεί η ‘‘Φούγκα στο θέμα του COVID-19’’.

 

Παρουσίαση μουσικής
451. Τα ποδήλατα
ΥΔΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, 2004

 
Το κομμάτι «Τα ποδήλατα» είναι δημιουργία του φίλου συνθέτη και καρδιολόγου Θανάση Δρίτσα, ο οποίος τυγχάνει μόνιμος κάτοικος της «Μενεστρέλλων Πολιτείας». Να τι μας εξομολογήθηκε για την γέννηση της μουσικής ιδέας:
Μια ηλιόλουστη μέρα στην παραλιακή λεωφόρο, στο ύψος της Γλυφάδας, οδηγούσα το αυτοκίνητο μου και η κίνηση συντονίστηκε με τον ρυθμό που ποδηλατούσε ένα ζευγάρι με πολύχρωμες στολές.
Ακολούθησα με το αυτοκίνητο μου τους ποδηλάτες σε κοντινή απόσταση γοητευμένος από την κίνηση τους. Η αρμονία και η ρυθμικότητα της κυκλικής κίνησης κάτω από το βλέμμα του ήλιου με συγκλόνισαν. Μέσα μου είχα ήδη αρχίσει να ακούω το κομμάτι.
Όταν γύρισα στο σπίτι μου κάθησα αμέσως στο πιάνο και ξεπήδησε αυθόρμητα η μελωδία και οι τρεις πρώτες συγχορδίες που θα αποτελέσουν το υπόβαθρο του ρυθμικού pattern.
Παράλληλα ζωγράφισα έναν πίνακα που απεικόνισε την αίσθηση αυτή. Ήταν το λαμπρό φως του ήλιου που έπεφτε πάνω στους ποδηλάτες, οι ανταύγειες που φώτιζαν την έξοχη ρυθμική κίνηση. Αυτός ο Ήλιος μαζί με τον αρμονικό ποδηλατικό ρυθμό ήταν η γενεσιουργός αιτία που γεννήθηκε αυτή η μουσική. Όπως ο λαμπρός ήλιος στον Ξένο του Αλμπέρ Καμύ γίνεται αιτία κατακλυσμιαίων μεταβολών.
Η αρχική παρτιτούρα γράφτηκε για πιάνο, η πρώτη παρουσίαση του έργου αυτού έγινε θυμάμαι το 2002 σε καλοκαιρινή συναυλία στο Κάστρο της Καλαμάτας κατά τη διάρκεια αφιερώματος σε έργα μου. Το κομμάτι "Τα ποδήλατα " ερμήνευσε σε πρώτη εκτέλεση το σύνολο Μουσικής Δωματίου Μείζονες Απουσίες σε ενορχήστρωση Γιάννη Γκίκα.

Παρουσίαση Μουσικής
450. Να διώξω τα σύννεφα
ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΤΗΣ ΧΩΜΑΤΑ
Lyra, 1967
 

Δεν είναι άγνωστο, δεν είναι συλλεκτικό. Όμως είναι μεγάλη η συγκινησιακή μου φόρτιση και σχέση με το υπέροχο αυτό κομμάτι του Νέου Κύματος, που περιλαμβάνεται στον 1ο προσωπικό δίσκο της Καίτης Χωματά το 1967. Συντελεστές με ιδιαίτερο βάρος η συνθέτις Ηλέκτρα Παπακώστα (που τόσο ευγενικά μου μίλησε στο τηλέφωνο πριν από 12 χρόνια) και στιχουργός ο πάντα ερωτευμένος παλιός μου φίλος, Άκος Δασκαλόπουλος (πονεμένη ιστορία).

Να διώξω τα σύννεφα
Της νύχτας κυλάνε οι ώρες,
τον ύπνο μου πήρ' η βροχή,
μη χάθηκες σ’ άγνωστες χώρες,
μη σ’ έδεσαν ξένοι καημοί.
Να διώξω τα σύννεφα θα γίνω αγέρι,
να φέγγω στο δρόμο σου θα γίνω αστέρι,
κι αν πάλι τ' απόβραδο καημό θα μου φέρει,
θα μείνω στο δρόμο σου να γίνω φωτιά.
Την πόρτα χτυπάει αγέρας,
το σπίτι βαραίνει σιωπή,
γυρεύω το φέγγος της μέρας,
ζητώ τη δική σου φωνή.
Της νύχτας κυλάνε οι ώρες,
τον ύπνο μου πήρε η βροχή,
φοβάμαι μην σ' άρπαξαν μπόρες,
κι απόμεινα εγώ μοναχή.

 

449. Παρουσίαση Μουσικής
Who Scrooge is
"ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ/A CHRISTMAS CAROL"
FM Records, 2018
 
Μουσική για το θεατρικό εργο «A Christmas Carol» του Κάρολου Ντίκενς που σκηνοθέτησε η Κων/να Νικολαΐδη στο θέατρο ΔΙΑΝΑ το 2018.
Την μουσική και τα λόγια έχουν γράψει η αδελφές Ιωάννα & Αρετή Σπανομάρκου.
Η Ιωάννα και η Αρετή Σπανομάρκου είναι μουσικοσυνθέτριες και στιχουργοί με διεθνείς διακρίσεις. Τα έργα τους έχουν στοιχεία  ελληνικής λαϊκής, παραδοσιακής, ρεμπέτικης, και κλασικής μουσικής.
Το συγκεκριμένο πολύ πρωτότυπο τραγούδι ερμηνεύουν οι ηθοποιοί : Βαγγέλης Ζάπας, Άννα Μάγκου, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Κωνσταντίνος Μπάζας, Μελισσάνθη Ρεγκούκου, Βασίλης Φακανάς, Γιάννης Φιλίππου, Παναγιώτα Χαϊδεμένου. 
Who Scrooge is Ποιός είναι ο Σκρούτζ
Ποιος, ποιος, είν’αυτός;
Είν’ ο Σκρούτζ! Σκρούτζ;!
Είν’ ο Σκρούτζ!
Μίζερος, τσιγκούναρος και σκληρός. Σκληρός…
Είναι στριφνός, γέρος ψυχρός
Μύτη γαμψή, πηγούνι μακρύ
Είναι ο Σκρούτζ , Σκρούτζ!
Μονόχνωτος, με κόκκινα μάτια, πάντα βλοσυρός
Είν’ ο Σκρούτζ! Σκρούτζ…
Κρύα, παγωμένη ψυχή του, βροντερή η φωνή του
Συσσωρεύει το χρήμα, κι ας λυσσάει στην πείνα
Ένας πλούσιος τσιφούτης, και μονίμως κατσούφης
Σαν τον Μάρλεϊ τον συνέταιρο μαγκούφης
Στέκει ψηλά, ταμπέλα παλιά
"Mάρλει και Σκρούτζ" ακόμα κρατά
Χρόνια εφτά, εφτά!
Ο κόσμος περνά, και όλοι απορούν γιατί την κρατά
Τι τσιγκουνιά! Τσιγκουνιά..
Κρύο μαγαζί, μ'ένα λογιστή
Τα έσοδα μετρά, του Σκρούτζ προσεκτικά
Προτιμά να ζει
Με ψίχουλα αμοιβή, και δεν αντιμιλά, χρειάζεται δουλειά
Πιστό σκυλί! Χαλί…
Πέτρα η καρδιά του εργοδότη, τον κρατάει δεσμώτη
Γιατί ο Σκρούτζ δε χαρίζει, και την πλάτη του γυρίζει
Και γιορτές δε γνωρίζει,
Γιατί η κούφια η ψυχή του δεν μπορεί
Απ’τα Χριστούγεννα να ζεσταθεί! Τα μισεί…
Ο καρμίρης για τις λίρες μόνο ζει!

Παρουσίαση Μουσικής
448. Αυτοψία
ΜΑΥΡΗ ΜΠΟΓΙΑ ΣΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ
ΜLK, 2018
 
Η τελευταία συλλογή τραγουδιών του καλού φίλου Νικου Πλατύραχου περιλαμβάνει 13 λαϊκά που, όπως γράφει «... σμίγουν με άλλες δυτικές μουσικές επιρροές, πάνω σε μία λογική αλληλουχία, που προκύπτει από το λόγο... Μπαγλαμάδες με ηλεκτρικές κιθάρες, φυσαρμόνικα με πιάνο και μπουζούκια, ακορντεόν και σαξόφωνο παίζουν μαζί, συνθέτοντας μια ασπρόμαυρη τοιχογραφία ... Τραγούδια που πιάνουν το νήμα από τη χαμένη λαϊκότητα του χτες και έρχονται στο παρόν γεμάτα σημασία και νόημα. Όλες οι συνθέσεις βασίζονται σε ποίηση του Δημήτρη Λέντζου. Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει τίτλο Ἁυτοψία» και το ερμηνεύει η Νεφέλη Φασούλη. Το πνεύμα του "Μάνου" ζει μέσα από τους υπέροχους επιγόνους του. Ευτυχώς...
Αυτοψία
Αχ αυγή μη ξημερώνεις
όνειρο μη μου περνάς
μάτια μου μη μου θυμώνεις
και να μη με λησμονάς.
Στο λαιμό θα σου κεντήσω
σταυρουδάκι με φιλιά
και στα στήθια σου θ’ αφήσω
δυο θαλασσινά πουλιά.
Ώσπου να μετρήσεις τρία
έστησα μια συμμορία
Αχαρνών κι Αριστοτέλους
με διαβόλους και μ’ αγγέλους
και των αστεριών τους ήχους
στους ζωγράφισα στους τοίχους.
Σου ’φτιαξα με μπλε χαλίκια
μία θάλασσα βαθιά
και στ’ αυτιά σου σκουλαρίκια
κρέμασα και δυο νησιά.
Μοιάζει η άμμος στην κοιλιά σου
χρυσοχάλκινη σκουριά
πέλαγο η αγκαλιά σου
κι εγώ μια μικρή στεριά. 

Παρουσίαση βιβλίου

Το μεσαίο κενό
Η ακμή και η κρίση της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα και τον κόσμο
Φοίβος Καρζής
Εκδ. Παπαδόπουλος 2020
 
Πώς εξηγείται η πτώση της δύναμης της μεσαίας τάξης στον σύγχρονο Δυτικό κόσμο και, παράλληλα, η ανοδός της στις αναπτυσσόμενες χώρες;
Τι οδήγησε στη συντριβή των αμερικανικών νοικοκυριών ανάμεσα στις συμπληγάδες πέτρες της φτώχειας και της εκτόξευσης του πλούτου των ανωτέρων οικονομικών στρωμάτων;
Πώς άνθισε ένα καπιταλιστικό φαινόμενο -η ανάδυση των μεσοστρωμάτων- σ’ ένα κομμουνιστικό καθεστώς όπως αυτό της Κίνας;
Η ανάδυση μιας μεσαίας τάξης οδηγεί, τελικά, σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, όπως πολλοί θεωρούν αυτονόητο; Η περίπτωση της Ρωσίας, δυστυχώς, υποδεικνύει πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει πάντα.
Και στην Ελλάδα, τι γίνεται;
Πώς αποτυπώνεται η αποδυνάμωση της άλλοτε ανθούσας μεσαίας τάξης, ειδικά κατά την περίοδο της κρίσης;
Τι περιμένει μικροαστούς, μεσοαστούς και μεγαλοαστούς σε ορίζοντα δεκαετίας;
Και, εντέλει, ποιοι αποτελούν αυτή τη διαρκώς ρευστή τάξη στη χώρα μας, σε ιστορικό πλαίσιο;
Μέσα από εξαιρετική χρήση αριθμών και στατιστικών και με συνολική εποπτεία του φαινομένου σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Φοίβος Καρζής ιχνηλατεί, αναλύει και εξηγεί τα ρήγματα, τις προσδοκίες, τις συνεχείς μετακινήσεις και τις προοπτικές της πιο δυναμικής κι ευρύχωρης ομάδας του παγκόσμιου πληθυσμού: της "μεσαίας τάξης".
Άλλο ένα προϊόν της μεστής, ώριμης, πυκνής γραφίδας του καλού φίλου της Μενεστρέλλων Πολιτείας Φοίβου, που μπορεί να μην μας προσφέρει πλέον την απολαυστική του πρωινή ραδιοφωνική αφήγηση, αλλά σκέφτεται, σημειώνει, αναλύει, μετά συνθέτει και... κάθε τόσο συγγράφει.
Ένα βιβλίο που πρέπει υποχρεωτικά να διαβάσει κάθε Έλληνας. Εξαιρούνται 5 κατηγορίες:
Πάμπλουτοι, πάμπτωχοι, συντηρητικοί αριστεροί νόες, ναζί, βιαστικοί αναγνώστες.
Διαβάζεται ευχάριστα με μολύβι φάμπερ 2 ή stabilo Boss fluo κίτρινο. 

 

447 Παρουσίαση μουσικής
Θα σ’αγαπώ - Το τραγούδι της Αμυμώνης
Ogdoo Music Group, 2019
 
Αμυμώνη ονομάζεται ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γονέων Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Προβλήματα Όρασης και Πρόσθετες Αναπηρίες.
Ο συνθέτης  Αλέξανδρος Ιακώβου εμπνεύστηκε από την ιστορία της και έγραψε ένα τραγούδι, που ερμήνευσε με περίσσια χαρά μια παρέα εξαίρετων καλλιτεχνών: η Πένυ Μπαλτατζή, η Μαρίζα Ρίζου, ο Ορφέας Περίδης, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Χρήστος Θηβαίος και ο Διονύσης Σαββόπουλος.
Ο καλός φίλος Αλέξανδρος Ιακώβου με την μουσική του αλλά και τους λιτούς και συγκινησιακούς στίχους του κέρδισε μια θέση στην Μενεστρέλλων Πολιτεία.
Το τραγούδι της Αμυμώνης
Πάμε αγκαλιά στα σύννεφα να πιάσουμ’ ουρανό.
Ποτέ δεν μπορεί στ’ αλήθεια η βροχή να σβήσει τ’ όνειρο.
Μ’ ακόμα κι αν γίνει στ’αλήθεια κι αυτό,
εγώ θα σ’αγαπώ
Στης νύχτας τη ζάλη, σαν καρναβάλιεσύ θα τρομάζεις, μα εγώ θα γελώ
Και μέσα στην μπόρα θα σου λέω προχώρακαι δίπλα σου θα περπατώ.
Ακόμα κι αυτό αν σου μοιάζει τρελλό,
εγώ θα σ’αγαπώ
Σ’αυτή την μικρή, την γκρίζα ζωή ντύσε με χρώμα την κάθε στιγμή.
Κι αν πέσεις ακόμα, γλυκό είναι το χώμα και πάμε ξανά απ’την αρχή
Μ’ ακόμα κι αυτό αν δεν σου είναι αρκετό,
εγώ θα σ’αγαπώ
Ο χρόνος κυλά κι έτσι χρόνια μετά,
 που θάμαι μεγάλος με άσπρα μαλιά
μπορεί να πετάξω στο φεγγάρι ν’αράξω.
Μ’ ακόμα κι από κει πάνω ψηλά ακόμα και τότε,
εγώ θα σ’αγαπώ.

Παρουσίαση μουσικής

446. Το μουτράκι

Ένα Ευχαριστώ
MBI, 1999
 
Αποχαιρετισμός στον Ντίνο Χριστιανόπουλο που έγραψε τους στίχους στο τραγούδι αυτό του συγκροτήματος «Χάνομαι γιατί ρεμβάζω» σε μουσική του Γιώργου Φιλιππάκη. Ερμηνεύει η  Νένα Βενετσάνου, πιάνο: Θόδωρος Κοτεπάνος. Από τον δίσκο "Ένα Ευχαριστώ".
 
Τί άνθρωπος είσαι εσύ, τί σκοτεινό μουτράκι
έλπισα στην αγάπη σου μα βγήκες κουμασάκι.
Δε σου γουστάρουν τα φιλιά, δεν αγαπάς τα χάδια
έχεις μια κρύα αγκαλιά κι είν' η καρδιά σου άδεια.
Δε θες να πάμε σινεμά, δε θέλεις ταβερνάκι
τα λόγια σου είναι ωμά το βλέμμα σου φαρμάκι.
Είμαι για σένα κουμπαράς που θέλεις να τον σπάσεις
και μόλις πέσει ο παράς γυρεύεις να το σκάσεις.

445 Παρουσίαση μουσικής

Τάχτα μας και ράρα μας

Κρυστάλλινες νύχτες

ΜΒΙ, 1992

Ο συνθέτης Γιώργος Παπαδάκης συνέθεσε την μουσική της ταινίας «Κρυστάλλινες νύχτες» που σκηνοθέτησε η Τώνια Μαρκετάκη σε σενάριο Μαλβίνας Κάραλη.

Το 1992 το έργο τιμήθηκε με το  βραβείο καλλίτερης μουσικής  στο φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου.

Το ύφος του συγκεκριμένου τραγουδιού θυμίζει  παραδοσιακό "κανάκεμα"η “ταχτάρισμα" που τραγουδά η μάνα ή η γιαγιά στο μωρό, όπως γράφει ο φίλος της «Μενεστρέλων Πολιτείας» Μάκης Γκαρτζόπουλος,  που ανακάλυψε αυτό τον μικρό θησαυρό & τον παρουσίασε στο «Άρωμα Τραγουδιού». Τα λόγια είναι κατά πάσα πιθανότητα γραμμένα από την Τώνια Μαρκετάκη και το ερμηνεύει η Αγγελική Καλαφάτη.

Τάχτα του και ράρα του

να του ζήσει η μάνα του

να χαρεί τον τάτα του

κι όλα τ’ αδερφάκια του.

Τάχτα του και μια μηλιά

που ‘χει μάνα κοπελιά

που ‘χει αφέντη παλικάρι

κι έχει του Θεού τη χάρη.

444. Παρουσίαση μουσικής

Το νερό των Σταγιατών

Ανέκδοτο

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ωριμάζει σωστά. Άλλοι... μεγαλώνοντας περνούν από την παρατεταμένη ανωριμότητα στην σαπίλα (ας μην λερώσουμε τα καθαρά σοκάκια της Μενεστρέλλων Πολιτείας με τέτοιες σκέψεις και λόγια).

Ο Αλκίνοος ωριμάζει καλά και παραμένει γλυκός καρπός ή γλυκαίνει ακόμα περισσότερο.

Ηχογράφησε λοιπόν στην πλατεία των Σταγιατών με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου και παιδιά της περιοχής ένα μήνυμα σε όσους στηρίζουν τον αγώνα για ελεύθερα νερά!

Τροβαδούρος είναι συνεπώς έγραψε την μουσική, τους στίχους και ερμηνεύει.

Ενορχήστρωση: Ανδρέας Κατσιγιάννης

Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας:

Ανδρέας Κατσιγιάννης: Σαντούρι

Κώστας Γεδίκης: Μαντολίνο

Σταύρος Κουσκουρίδας: Κλαρίνο

Δημήτρης Γκαβαρδίνας: Κρουστά

Φίλιππος Ρέτσιος: Κοντραμπάσο

Μουσική διδασκαλία παιδικής χορωδίας:

Κωνσταντία Καραφέρια & Θέη Μπαλατσού

Το νερό των Σταγιατών

Σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει,

όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει

δεν τ’ αγοράζω, δε πουλώ

μα με κερνά και το κερνώ

σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει.

Κυλάει στις πέτρες και στο χώμα τρέχει,

κορμούς ποτίζει και κορμάκια βρέχει

πλατάνια, όρεια κι αριβιές

ελιές, κορίτσια και οξιές

κορμούς ποτίζει και κορμάκια βρέχει

Απ’ των αιώνων τη πηγή κατρακυλά

δροσίζει το αύριο και το υπόσχεται ξανά

μα εδώ και τώρα το νερό

μέσα απ’ τη χούφτα σου θα πιω

ζωή να γίνει η ζωή σε μια γουλιά.

Σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει,

όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει

δεν τ’ αγοράζω, δε πουλώ

μα με κερνάς και στο κερνώ

όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει

σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει.

Παρουσίαση βιβλίου

Διηγήματα

Πούσκιν Αλεξάντερ

Εκδ. Ζαχαρόπουλος, 1979

Ένα μικρό δερματόδετο βιβλίο, σχετικά άγνωστο με μερικά από τα καλύτερα μικρο-διηγήματα του ποιητή Α. Πούσκιν. Τα πιο «αξέχαστα» είναι η Ντάμα Πίκα, η πιστολιά η χιονοθύελλα, ο φερετροποιός, η δεσποινίς χωριατοπούλα & ο Σταθμάρχης.

Ο Πούσκιν ήταν στην νεότητά του υφιστάμενος του Ιωάννη Καποδίστρια στο Υπουργείο Εξωτερικών και γνώριμος του Αλέξανδρου Υψηλάντη.

Αυτός, ο «πιό Γάλλος» από τους Ρώσους συγγραφείς, ένας «ολίγον σουρεαλιστής» για τις αρχές του 19^ου αιώνα, αξίζει την προσοχή μας.

Περιεχόμενα

1. Ο Αράπης του Μεγάλου Πέτρου

2. Ένα ρομάντσο με αλληλογραφία

3. Η πιστολιά

4. Η χιονοθύελλα

5. Ο φερετροποιός

6. Ο σταθμάρχης

7. Η δεσποινίς χωριατοπούλα

8. Η ιστορία του χωριού Γκοριουχίνο

9. Ροσλιάβλιεφ

10 Ντουμπρόφσκη

11. Ντάμα Πίκα

12 Κίρτζαλη

443. Παρουσίαση μουσικής

 Η Bossa Nova του Μαγεμένου Αυλού

Από ραδιοφωνική συναυλία της Ελαφράς Ορχήστρας του ΕΙΡ

Αρχείο ΕΡΤ, 1966

Εκπομπή της  Κάτιας Καλλιτσουνάκη

Ένα μικρό διαμάντι του Μάνου Χατζιδάκι

Παρουσίαση Μουσικής

442. Εις κόρην

Assassin’s  Creed Odyssey

Το ηλεκτρονικό παιχνίδι Assassin’s  Creed Odyssey της Ubisoft διαδραματίζεται στην Αρχαία Ελλάδα στην διάρκεια του οποίου ακούγονται τραγούδια σε αρχαία ελληνική γλώσσα που χρησιμοποιούν αποσπάσματα από ποιήματα της αρχαιότητας (Αρχίλοχος, Αλκαίος, Ανακρέοντας) και μιλούν για τους θεούς, τον πόλεμο, τον έρωτα και το κρασί.

Η σύνθεση των τραγουδιών έγινε από τον συνθέτη Γιάννη Γεωργαντέλη.

Τραγούδησαν το φωνητικό σύνολο Ζακυνθινές Φωνές του Μόντρεαλ με διευθυντή τον Π.Πλαρινό και η μικτή χορωδία του Πνευματικού Κέντρου Μεσολογγίου με διευθυντή τον Σπ.Χολέβα. Η παραγωγή έγινε από τον καλλιτεχνικό διευθυντή της εταιρείας Chromamusika Δημήτρη Ηλία και τη Μαρία Διαμαντή στο Μόντρεαλ.

ΕΙΣ ΚΟΡΗΝ

(Ανακρεόντειο)

Εγώ δ'έσοπτρον είην όπως αεί βλέπης μοι

εγώ χιτών γενοίμην όπως αεί φορής με

ύδωρ θέλω γενέσθαι όπως σε χρώτα λούσω

Μύρον γύναι γενοίμην όπως εγώ σ'ελείψω

και ταινίη δε μαστών και μάργαρον τραχήλω

και σάνδαλον γενοίμην μόνον ποσίν πάτει με

441. Παρουσίαση μουσικής 
Rain and Tears
End of the World
Mercury Records, 1968

Ένα από τα πρώτα τραγούδια του συγκροτήματος Afrodite’s Child. Tην μουσική συνέθεσε ο Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου (Vangelis). Στιχουργός & ερμηνευτής ο Αρτέμιος Βεντουρής-Ρούσσος (Ντέμης Ρούσσος)
Rain and tears are the same
But in the sun you've got to play the game
When you cry
In winter time
You can pretend
It's nothing but the rain
How many times I've seen
Tears coming from your blue eyes
Rain and tears, are the same
But in the sun
You've got to play the game
Give me an answer, love (oh)
I need an answer, love (oh)
Rain and tears in the sun
But in your heart
You feel the rainbow waves
Rain and tears
Both I shun
For in my heart there 'll never be a sun
Rain and tears, are the same
But in the sun
You've got to play the game

Παρουσίαση μουσικής

440. Ο φράχτης ήταν ανοιχτός

Εξακρίβωση

Ogdoo Music, 2019

Ο δίσκος «Εξακρίβωση» είναι μία παραγωγή των Μελίνα Σιδηροπούλου, Δ. Καρρά, Η. Καραλιά, Δ. Βασιλειάδη με την υποστήριξη του κορυφαίου ραδιοφωνικού σταθμού Μελωδία 99,2. Περιέχει 13 μελοποιημένα ποιήματα του Παύλου Σιδηρόπουλου από τον συνθέτη Δημήτρη Καρρά. Ο Δημήτρης Καρράς συμμετείχε στα συγκροτήματα «Παζλ», «Σύννεφα με παντελόνια», «Βωξ» και είχε και αυτόνομη πορεία. 

Τα κομμάτια ερμηνεύουν γνωστοί τραγουδιστές (Δ. Γαλάνη, αφοι Κατσιμίχα, Β. Παπακωνσταντίνου, Ε. Βιτάλη, Χ. Θηβαίος, Ο.Περίδης, Μ. Πασχαλίδης, Φ. Δεληβοριάς, Λ. Μπαλάφας, Angelika Dusk, Δ.Ζερβουδάκης, Βιολέτα Ίκαρη). Τα σκίτσα του δίσκου είναι του Φώτη Φωτίου.

Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύουν οι αδελφοί Κατσιμίχα 20 χρόνια μετά την τελευταία τους συνάντηση.

Ο φράχτης ήτανε ανοιχτός

Ο φράχτης ήτανε ανοιχτός

και το παιδί φευγάτο

Ο κήπος έμεινε αδειανός κι ένας καινούργιος ποταμός

μας φέρνει το μαντάτο.

Μου ψιθυρίζουν τα νερά

πως το παιδί μιλάει

Σκότωσε τον πατέρα του κι η εφηβική παντιέρα του

προς τ΄ανοιχτά τραβάει.

Ε, Ψηλορείτη, μάνα του και Καύκασε, πατέρα

στείλτε φωτιά στο διάβα του μην πέσει και χτυπήσει.

Παρουσίαση μουσικής

439. Dust Cave

Μια σύνθεση του μουσικού Βασίλη Τσαντήλα  βασισμένη στη νουβέλα ‘’Σκόνη στο πρόσωπο’’ του καθηγητού Νίκου Ιατρού. Όπως λέει ο ίδιος «Η μουσική ακολουθεί την πορεία των πρωταγωνιστών στις δαιδαλώδεις και σκοτεινές διαδρομές του σπηλαίου, όπου θα αναμετρηθούν με τις αντοχές ,τις ενοχές και τις απώλειες τους».

Παρουσίαση μουσικής 
438. Les Amis de la musique
LA MADRAGUE
PHILIPS, 1963

Ένα από τα πρώτα τραγούδια του Γιάννη Σπανού γραμμένο για την ΒΒ (Brigitte Bardot) στο Παρίσι το 1963, σε στίχους του JEAN MAX RIVIERE. 
Δροσερή τζαζ ενός μεγάλου δημιουργού. Θα τον θυμόμαστε όσο ζούμε κι εμείς...
Les Amis De La musique
De l'accent grave a l'excentrique
Sont venus jusquau fond de ma cour
Avec un soixante-dix-huit tours dune autre époque
me dire bonjour
Des visites je nen ai plus
A part quelques vieux farfelus
qui viennent parler du temps passe
sur mes instruments pleurnicher
Comme si la jeunesse oubliée
Ne sétait pas bien amusée
Je suis le jazz de un-mill-neuf-cent-vignt-cinq
Et fait chanter des airs
pour que lon trinque
Eléonore est devenue grand-mère
Ne pourrait encore faire
quelques pas pour vous plaire
Le vieux jazz ramène son trombone
Vers la peau dun banjo qui sonne
mill-neuf-cent-vignt-cinq se prend les pieds dans un gramophone enrhumé
Qui pavillonne et poumonne et
Tous les amoureux du ragtime
Ont cherche une rime en aïe
mill-neuf-cent-vignt-cinq a foutu l'camp vers le jazmoderne et pourtant quand le trombone
fait son beuglant
On est encore dans létonnement
Je suis le jazz de un-mill-neuf-cent-vignt-cinq
Et fait chanter des airs
pour que lon trinque
Eléonore est devenue grand-mère
Ne pourrait encore faire
quelques pas pour vous plaire
Les Amis De La musique
De l'accent grave a l'excentrique
contents davoir fait plaisir aux vieux
sont repartis vers dautres lieux
En emportant de ce temps-la
La preuve quil ne vieillit pas

Παρουσίαση βιβλίου

Αιχμάλωτοι της γεωγραφίας

Tim Marshall

Εκδ. Διόπτρα, 2019

Εάν αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί ο Πούτιν έχει τόσο μεγάλη εμμονή με την Κριμαία, γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν προορισμένες να εξελιχθούν σε πλανητική υπερδύναμη ή γιατί η ισχύς της Κίνας συνεχίζει να εξαπλώνεται ολοένα και περισσότερο, τότε όλες οι απαντήσεις βρίσκονται εδώ.

Η γεωγραφία θέτει όρια στους ηγέτες όλου του κόσμου. Πράγματι, για να κατανοήσουμε τις διεθνείς εξελίξεις χρειάζεται να κατανοήσουμε τον άνθρωπο, τις ιδέες και τα κινήματα… Αλλά αν δεν γνωρίζουμε γεωγραφία, τότε δεν πρόκειται να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα.

To βιβλίο Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας, ένα από τα καλύτερα βιβλία για τη γεωπολιτική σύμφωνα με την εφημερίδα Evening Standard, στρέφει το βλέμμα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, προσφέροντας μια διεισδυτική ματιά σ’ έναν από τους πλέον καθοριστικούς παράγοντες που διαμορφώνουν την παγκόσμια ιστορία. Είναι πια ώρα να ξαναβάλουμε το «γεω-» μπροστά από την «πολιτική».