Παρουσίαση μουσικής
112. Στου Μπαρμπαρίγο την αυλή
Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟΣ
ΣΕΙΡΙΟΣ-ΕΜΙ 1988


5/12
Ο 2ος δίσκος του Γιώργου Δραμουντάνη ή Λουδοβίκου των Ανωγείων, εκδόθηκε το 1988 με την στήριξη του Μάνου Χατζιδάκι. Ο τελευταίος γράφει: " ‘Οπως και νάχει, το τραγούδι του Λουδοβίκου μπερδεύεται στα πόδια του έρωτα και χάνει θαυμαστά ... την ισορροπία του. Ο έρωτας στ’ Ανώγεια είναι μελαγχολικός γιατί τον τραγουδούν μοναδικά". Το συγκεκριμένο κομμάτι, αγνώστου ποιητή, ερμηνεύει όπως και όλα τα υπόλοιπα ο συνθέτης.
Ήλιε που βγαίνεις το πρωί
και βασιλεύγεις βράδυ
σ’ όλο το κόσμο ανάτειλε
σ’ όλο το κόσμο λάμψε.
Στου Μπαρμπαρίγο την αυλή
ήλιε μην ανατείλεις.
Κι αν ανατείλεις ήλιε μου
να γοργοβασιλέψεις
να μην βραχούν οι αχτίνες σου
απ’ των ρωμιών τα δάκρυα.

Παρουσίαση μουσικής
111. Επέστρεφε
ΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΕΜΙ 1997

4/15

Συλλογή μουσικών συνθέσεων του Θάνου Μικρούτσικου πάνω σε ποίηση (ή εμπνευσμένες από ποιήματα) του Κων/νου Καβάφη και του Χριστόφορου Λιοντάκη. Τραγουδάει ο Κώστας Θωμαϊδης. Το συγκεκριμένο ορχηστρικό τμήμα της 1ης συνθέσεως με τίτλο «Επέστρεφε» υπήρξε επί σειρά ετών το σήμα του ραδιοφωνικού σταθμού "Μελωδία FM".

Παρουσίαση βιβλίου
Ο Θάνατος του Μέδικου
Πρεβελάκης Παντελής
Εκδ. Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης 1992

Ο θάνατος του Μέδικου διαδραματίζεται στην αυλή μιας από τις σημαντικότερες ηγεμονικές οικογένειες της Αναγέννησης, με πρωταγωνιστή τον Τζουλιάνο, νεότερο αδερφό του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπούς. Η δράση επικεντρώνεται στη δολοφονία του Τζουλιάνο μέσα στον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας, το Πάσχα του 1478. Όσο και αν ο τόπος και ο χρόνος της δραματικής αυτής ιστορίας είναι οικείος στον πεζογράφο, που ήταν συνάμα και ιστορικός της τέχνης, δεν παύει να προβληματίζει η επιλογή του θέματός του –και μάλιστα αν ληφθεί υπόψη ότι ο συγγραφέας δεν ακολουθεί πιστά τα ιστορικά δεδομένα. Πράγματι, ξεκινώντας από τους πρωταγωνιστές και τα αντικειμενικά γεγονότα, πλέκει την ιστορία του σύμφωνα με τις απαιτήσεις του προσωπικού του μύθου, που είναι λίγο ή πολύ άσχετος με τα περιστατικά της ζωής των πραγματικών προτύπων του. Ο θάνατος του Μέδικου γράφτηκε μέσα σε είκοσι μόνο μέρες. Και μέσα σε έξι εβδομάδες η έκδοση σχεδιάστηκε από τον Γιάννη Κεφαλληνό, φίλο και συνάδελφο του Πρεβελάκη στη Σχολή Καλών Τεχνών, στοιχειοθετήθηκε με το χέρι, χαράχτηκαν στο ξύλο οι εικόνες και τα κοσμήματα, και το βιβλίο τυπώθηκε με άκρα επιμέλεια στο θρυλικό τυπογραφείο του Στέφανου Ταρουσόπουλου. Παρουσιάστηκε στην 9η Έκθεση του Βιβλίου, που οργάνωσε στα τέλη Δεκεμβρίου του 1939 η Εταιρεία των Φιλοτέχνων, και απέσπασε το πρώτο βραβείο, ως το αισθητικά αρτιότερο βιβλίο της χρονιάς. Ωστόσο, η ωραία αυτή έκδοση, σχεδόν «ιδιωτική», που τυπώθηκε σε ελάχιστα αντίτυπα και εξαντλήθηκε γρήγορα χωρίς να ανατυπωθεί (ίσως λόγω του άκρως υποκειμενικού χαρακτήρα της μυθιστορίας), παρέμεινε σχεδόν άγνωστη. Γι' αυτό και το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης αποφάσισε να την ανατυπώσει, μισόν αιώνα μετά την πρώτη της εμφάνιση, ώστε να χαρεί και το σημερινό κοινό μια ισορροπημένη σύζευξη λόγου και τέχνης, τυπογραφίας και χαρακτικής, που συνδέει το ελληνικό βιβλίο με τα υψηλότερα πρότυπα των παλαιών διδασκάλων της Δύσης. Η ανατύπωση συνοδεύεται από Επίμετρο του Ε. Χ. Κάσδαγλη.
Ένα μικρό απόσπασμα με άρωμα μενεστρέλλου:
«... Λίγον καιρό πιό ύστερα, σ’ ένα χάνι κοντά στο Φιέζολε, ταγίζοντας το τζάκι με χοντρά κουτσούρια, ο Τζουλιάνο κι η Σιμονέτα ακούσαν το τραγούδι τους ταιριασμένο από έναν ποιητάρη ξενομερίτη, που ούτε Μέδικους ήξερε, ούτε τη δόξα τους, και δεν έβλεπε άλλο από τα νέα τους κορμιά που είτανε δοσμένα στον κίντυνο του έρωτα...»

Παρουσίαση μουσικής
110. Τι έχουμε εδώ;
ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΡΑΤΩΝ
ΝΑΚΑΣ 2008


4/12

Το Καρναβάλι των θαυμάτων και των τεράτων παιδικό (βιβλίο και δίσκος ακτίνας) είναι μια ελληνοκαναδική συμπαραγωγή, σε κείμενο του Μ. Μακρόπουλου και μου¬σική και στίχους του Γιάννη Γεωργαντέλη, με ερμηνευτές τον Δ. Ηλία, τη Μ. Διαμαντή, τη Συμφωνική Ορχήστρα Ποπ του Μόντρεαλ και 40μελή παιδική χορωδία από Ελληνόπου¬λα του Μόντρεαλ. Αυτή δεν είναι μια πόλη σαν τις άλλες! Είναι η μαγική πόλη του καρναβαλιού, η πόλη του τρομερού Βασιλιά της Νύχτας, με τους δαίμονες του, και της καλοσυνάτης Βασίλισσας της Μέρας με τη στρατιά της από ζώα και πουλιά. Ο δίσκος που συνοδεύει το βιβλίο περιέχει 12 μουσικά κομμάτια. Το συγκεκριμένο έχει τίτλο «Τι έχουμε εδώ;» και το ερμηνεύει ο εξαιρετικός τενόρος Δημήτρης Ηλίας.
Τι έχουμε εδώ
μικρό και τρομαγμένο
που μοιάζει αγοράκι
αλλόκοτα ντυμένο;
Τον ήλιο βλέπω ολόχρυσο, φεγγάρι ασημένιο
τον ουρανό ολόκληρο τριγύρω απλωμένο.
Θέλω να βρω το μυστικό που κρύβει η στολή σου
και λάμπει τόσο όμορφα στης νύχτας το σκοτάδι.
Τι έχουμε εδώ
μικρό και τρομαγμένο
που μοιάζει κοριτσάκι
παράξενα ντυμένο;
Τη γη βλέπω ολόκληρη, ολάνθιστα λιβάδια
και ζώα ολοζώντανα με μάτια από πετράδια
Θέλω να βρω το μυστικό που κρύβει η στολή σου
και μοιάζει τόσο όμορφη στης νύχτας το σκοτάδι.

Παρουσίαση μουσικής
109. Ξεχασμένοι ξεχαστήκαμε
ΠΑΝΤΩΣ ΗΤΑΝ NΥΧΤΑ-LA POUPE’
LYRA 2008

6/10

Η 6η προσωπική δουλειά της φλαουτίστα και συνθέτιδος Στέλλας Γαδέδη, περιλαμβάνει τη μουσική και τα τραγούδια που έγραψε για δύο παραστάσεις. Η παράσταση «Πάντως ήταν νύχτα», σε καλλιτεχνική επιμέλεια Ιουλίτας Ηλιοπούλου, δόθηκε τον Μάρτιο του 2003 στο Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη, παραγγελία της Ορχήστρας των Χρωμάτων. Τα 3 από τα κομμάτια είναι σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου. Τα υπόλοιπα είναι από τον θεατρικό μονόλογο του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη «La poupe’», που σκηνοθετεί και ερμηνεύει η Α. Κοκκίνου, σε Β. Χατζηγιαννίδη. Το συγκεκριμένο κομμάτι του Γιάννη Ρίτσου ερμηνεύει
Ξεχασμένοι ξεχαστήκαμε
Πόσους μήνες κοιμηθήκαμε
Ξεχασμένοι ξεχαστήκαμε
Σ’ ένα θάμπος πυκνό
Από νύχτα κι από ήλιο
Δεν κλαίω γιατί ο ύπνος μ’ αρνήθηκε
πίσω από τον κήπο μας υπάρχουν κι άλλοι κήποι

Η Μενεστρέλλων Πολιτεία από την 1η μέρα της δημιουργίας της προάγει την Ελληνική Μουσική Τέχνης, περισσότερο γνωστή με τον όρο «έντεχνη». Θεωρούμε ότι η ονομασία «έντεχνη ελληνική μουσική» δεν αποδίδει αρκετά σωστά τον χώρο αυτό, και εξ άλλου χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον και καταχρηστικά από πολλούς. Μεγαλύτερη ίσως σημασία από την ονομασία έχει ο ορισμός αυτής της μουσικής. Η ιστοσελίδα για 1η φορά λοιπόν δέχεται προτάσεις. Το γραμματοκιβώτιο περιμένει τις επιστολές σας. Μην ξεχάσετε το γραμματόσημο να έχει δοντάκια...

Παρουσίαση μουσικής
108. Two
ΔΥΟ
LEGEND 2006

7/15


H εμπνευσμένη μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα για την αξέχαστη παράσταση 2 του Δημήτρη Παπαϊωάννου. Ο τελευταίος γράφει: Ο Κων/νος Β. έντυσε με μουσική το ταξίδι μέσα από την εικόνα και την ανθρώπινη κίνηση». Για την παραγωγή του δίσκου υιοθετήθηκε η ιδέα της μετατροπής των ήχων σε high definition format, που είναι μια νέα μορφή τεχνολογίας, η οποία χρησιμοποιείται μόλις τα τελευταία δύο χρόνια. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι το «Δύο».

Παρουσίαση βιβλίου
Ο κόσμος της Σοφίας
Jostein Gaarder
Εκδ. Λιβάνης 1994

Σίγουρα όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή έχουμε περάσει ή θα περάσουμε από μία περίοδο της ζωής μας κατά την οποία θα αναρωτηθούμε και θα θελήσουμε να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε, από πού προήλθαμε, πώς και γιατί ....
Ο Νορβηγός συγγραφέας του βιβλίου «Ο Κόσμος της Σοφίας» Jostein Gaarder, είναι καθηγητής φιλοσοφίας. Γνωρίζοντας καλά την ανάγκη του ανθρώπου για γνώση και ιδιαίτερα τα επίμονα εφηβικά ερωτήματα, μας παρουσιάζει την ιστορία της φιλοσοφίας μέσα από ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα. Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό το μυθιστόρημα έχει ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι, η Σοφία. Όπως κάθε έφηβος, έτσι και εκείνη θεωρεί τη ζωή της ανιαρή μέχρι να αρχίσει να λαμβάνει ανώνυμες επιστολές με απλά ερωτήματα για την καθημερινότητά της, τα οποία θα αποδειχθεί ότι έχουν βαθύτατες έννοιες και θα την οδηγήσουν στο «παιχνίδι» της φιλοσοφίας. Σκοπός του «παιχνιδιού» είναι να βρει τις απαντήσεις που χρειάζεται, για να μάθει από πού και γιατί δημιουργήθηκε ο κόσμος στον οποίο ανήκει. Ταξιδεύει μέσα στο χρόνο από την εποχή της αρχαίας Ελλάδας ως το σήμερα. Συναναστρέφεται με φιλοσόφους, μαθαίνει απόψεις και γεγονότα, τα οποία ενώ τώρα θεωρούνται αυτονόητα, κάποτε υπήρξαν υπέρλογα. Μαθαίνει επίσης ότι υπήρξαν άνθρωποι που έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους για να υποστηρίξουν τα «πιστεύω» τους, τα οποία ταυτίζονται με τα σημερινά δεδομένα και μας υπενθυμίζει ότι ο άνθρωπος εξελίσσεται μέρα με τη μέρα, καθώς και ότι αυτό θα συμβαίνει μέχρι να επέλθει το τέλος του είδους του.Πρόκειται για ένα υπέροχο βιβλίο που χαρίζει στον καθένα μας ένα τέτοιο ταξίδι γνώσης και φαντασίας με «ανοιχτό» εισιτήριο, έτσι ώστε να ταξιδέψουμε όποτε θέλουμε και όσες φορές επιθυμούμε. Επιπλέον, μας προσφέρει τη δυνατότητα να «συμφιλιωθούμε» με τον εαυτό μας σε επίπεδο αναγνώρισης, καθώς και να καταλάβουμε τα πολύ λεπτά σύνορα μεταξύ συνειδητού, υποσυνείδητου και ασυνείδητου. Θα μας δοθεί βοήθεια στο να επιλέξουμε το δρόμο που θα ακολουθήσουμε για να βρούμε τις δικές μας απαντήσεις.Γνωρίζοντας, λοιπόν, την ιστορία μας και, συνεπώς, όλα αυτά που έπραξαν κάποιοι, πριν τόσα χρόνια, για να ζούμε εμείς σε έναν καλύτερο κόσμο, μας δίνει σίγουρα δύναμη και θέληση για να αντιμετωπίσουμε το αύριο. Τέλος, αν υπάρχουν κάποιοι με τον απαραίτητο ζήλο για να ακολουθήσουν το παράδειγμα εκείνων που τόσο πάλεψαν, θα ήταν φρόνιμο να το πραγματοποιήσουν για να μπορέσουμε να αφήσουμε και εμείς κάτι σε αυτούς που θα μας «διαδεχθούν».
Κείμενο του «TheOne» από την «e-bibliothiki»
Ένα απόσπασμα:
Όταν ο Φάουστ πεθαίνει -και κοιτάζει πίσω, όλη του τη ζωή-, λέει θριαμβευτικά:
Μείνε λοιπόν, είσαι τόσο όμορφη!
Δεν μπορεί το χνάρι της ζωής μου στη γη
να χαθεί, να σβήσει μέσα στους αιώνες.
Είναι τόση η ευτυχία που με περιμένει,
που από τώρα νοιώθω τη γλύκα της στα χείλη μου.
.... Δεν προλαβαίνει καλά-καλά να ξεψυχήσει ο Φάουστ κι ο Μεφιστοφελής λέει:
Πάνε όλα! Περασμένα ξεχασμένα!
Τι κουταμάρες, όλα το ίδιο, όλα ένα!
Γιατί κοπιάζουμε χωρίς σταματημό,
γιατί συνέχεια δουλεύουμε και φτιάνουμε,
αφού στο τέλος, πάλι όλα τα χαλάμε,
τα σπάμε, τα πετάμε στον γκρεμό;
Πάνε όλα! Τι ψάχνει πια να βρει;
Έζησε; Μοιάζει πως όχι. Ποιός να θυμηθεί;
Κι όμως, όλα ζούνε και γυρίζουν στον καιρό,
γι αυτό κι εγώ διαλέγω το αιώνιο κενό.
Άλλο απόσπασμα:
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια σαρανταποδαρούσα που ήξερε να χορεύει υπέροχα με τα 40 ποδαράκια της. Κάθε φορά που χόρευε μαζεύονταν γύρω της όλα τα ζώα του δάσους για να τη θαυμάσουν. Κι όλα ήταν γοητευμένα από την τέχνη της. Μόνο ένα ζώο δεν άντεχε το χορό της, το βατράχι... Πως να κάνω να σταματήσει η σαρανταποδαρούσα το χορό; Σκεφτόταν. Δεν μπορούσε όμως να πει ότι ο χορός της δεν του άρεσε και δεν μπορούσε να ισχυριστεί ότι το ίδιο χόρευε καλύτερα, γιατί κανείς δεν θα το πίστευε. Με τα πολλά, σκέφτηκε ένα πραγματικά διαβολικό σχέδιο. Κάθισε και έγραψε στην σαρανταποδαρούσα ένα γράμμα. Ω ασύγκριτη χορεύτρια σαρανταποδαρούσα ... είμαι ένας ταπεινός θαυμαστής της εξαίσιας χορευτικής σου τέχνης και πολύ θάθελα να μάθω πως ακριβώς χορεύεις. Σηκώνεις πρώτα το αριστερό πόδι υπ’ αριθμόν 27 και ύστερα το δεξί πόδι υπ’ αριθμόν 12; Ή αρχίζεις το χορό σηκώνοντας το δεξί πόδι υπ’ αριθμόν 33 κι ύστερα το δεξί πόδι υπ’ αριθμόν 39; Περιμένω με ανυπομονησία την απάντησή σου. Με όλη μου την αγάπη το βατράχι. Μόλις η σαρανταποδαρούσα πήρε το γράμμα αυτό, άρχισε να σκέφτεται, για πρώτη φορά στη ζωή της, πως ακριβώς χόρευε. Ποιό πόδι σήκωνε πρώτο; Ποιό πόδι ερχόταν δεύτερο; Και τι φαντάζεσαι πως έγινε στη συνέχεια;
Νομίζω ότι δεν ξαναχόρεψε ποτέ πια
Ναι, αυτό ήταν το τέλος. Αυτό συμβαίνει όταν η σκέψη πνίγει την φαντασία...

Παρουσίαση μουσικής
107. Τα παπαγαλάκια
Η ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΧΑΡΙΤΩΝΑ
ODEON 2007

24/27

Ο Νίκος Πλατύραχος έγραψε την εξαιρετική μουσική της ταινίας του Γρηγόρη Καραντινάκη «Η Χορωδία του Χαρίτωνα». Η «Πολιτεία» πιστεύει πως ο συγκεκριμένος συνθέτης είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος εκπρόσωπος εν ζωή αυτού που ονομάζουμε "Ελληνική μουσική τέχνης" (άλλο έργο του υπάρχει και στην ανάρτηση Νο 5 του περασμένου Δεκεμβρίου). Το συγκεκριμένο τραγούδι της χορωδίας «του σχολείου» απέσπασε το 1ο βραβείο στον διαγωνισμό χορωδιών στο έργο και είναι σε στίχους του ιδίου.
Τα παπαγαλάκια στην αυλή
πα-παπαγαλίζουν κάθε αυγή.
Κάνουν ότι λένε οι αρχηγοί τους
τρώνε κι όλο το φαΐ τους
κι όταν σουρουπώνει κρυφακούνε
τους γειτόνους τι θα πούνε.
Κι ένας παπαγάλος πιο χοντρός
που 'ν ο των αρχηγών ο αρχηγός
κάθε μέρα βάζει τα καλά του
βγάζει βόλτα την κυρά του
κι όλες κι όλοι τονε προσκυνάνε
και στα μάτια τον κοιτάνε.
Μια παπαγαλίνα στην αυλή
πα-παπαγαλίζει μοναχή της
Τον καλό της πήγαν μακριά της
κι όλο ζητάει τη μαμά της.
Θεέ μου βόηθα μας παντοτινά
να μην έχουμε αρχηγούς ξανά
να περνάει η ώρα μας σαν πρώτα
να περνάμε ελεύθερα την πόρτα
να μας δώσουν πίσω τα φτερά μας
το μπαμπά και τη μαμά μας.

Παρουσίαση μουσικής
106. Η Εν Πολλαίς Αμαρτίαις Περιπεσούσα
ΟΙΚΟΣ ΑΝΤΟΧΗΣ
Καθρέφτης ήχων αληθινών 2007

8/10

Ο 1ος προσωπικός δίσκος μιας εξαιρετικά ενδιαφέρουσας νέας δημιουργού, της Δανάης Παναγιωτοπούλου. Η ίδια λέει: « Έχω την εντύπωση πως οι βαθύτερες ρίζες αυτού που κάνω βρίσκονται στο θέατρο... Η δομή του δίσκου είναι δομή μονόπρακτου από την αρχή μέχρι το τέλος». Οι μελωδίες είναι πάρα πολύ καλές και οι στίχοι πολύ πρωτότυποι. Το συγκεκριμένο κομμάτι, όπως και όλα της συλλογής, ερμηνεύει η ίδια η Δανάη.
Η Εν Πολλαίς Αμαρτίαις Περιπεσούσα
Τα δάκρυα της Κασσιανής παγώσαν στην ποδιά μου
μ' όνειρα, πέτρες κι αλκοόλ τα ρίχνω στην κοιλιά μου
Τον ακριβό σου γυρισμό στο φούρνο μαγειρεύω
Τον καταπίνω δυο μπουκιές αγάπη μου και φεύγω
Θα ζούμε εσύ καλά κι εγώ καλύτερα
Με χάπια ηρεμιστικά, ματζούνια και ναρκωτικά
στομάχια κάναμε γερά που όλα τα χωνεύουν
Και ζούμε εσύ καλά κι εγώ καλύτερα
Τα δάκρυα της Κασσιανής κορίτσια τα πουλάνε
Μια θέση στην κουζίνα σου στα τέσσερα ζητάνε
Κι έτσι εσύ γίνεσαι Θεός κι εγώ φτηνή εταίρα
Κι όλοι στην κόλαση μαζί παίζουμε κάθε μέρα
Θα ζούμε εσύ καλά κι εγώ καλύτερα
Με χάπια ηρεμιστικά, με τέχνη και ναρκωτικά
στομάχια κάναμε γερά που όλα τα χωνεύουν
Και ζήσατε εσείς καλά κι εμείς καλύτερα

Παρουσίαση μουσικής
105. Ο τροβαδούρος
LYRA (2048)
45 στροφών δίσκος της 10ετίας του 1970


Σήμερα, πρωτοχρονιά 2009, και η Πολιτεία των Μενεστρέλλων και των Τρουβαδούρων παρουσιάζει ό,τι πιο σπάνιο διαθέτει: Από παλιό δίσκο 45 στροφών, μάλλον του 1965, μια από τις 4 μπαλάντες του Μίμη Πλέσσα. Τραγουδάει ο Νίκος Κούρκουλος. Ο δίσκος αυτός δεν περιέχεται στην ιστοσελίδα του κ Πλέσσα. Το συγκεκριμένο ποίημα είναι του Μιλτιάδη Μαλακάση.
Ο τροβαδούρος
Ήρθα τα τραγούδια μου να σου τραγουδήσω
μα το παραθύρι σου, το ’βρα σφαλιχτό.
Σκέφτηκα – με τι καρδιά να γυρίσω πίσω
που δεν είχα δύναμη, μήτε να σταθώ.
Όλη νύχτα πέρασα στο πεζούλι απ’ έξω
κι άφηνε η κιθάρα μου θλιβερό σκοπό.
Μάταια – δεν άνοιξες μια στιγμή να βρέξω
το πικρό τ’ αχείλι μου μ’ ένα ευχαριστώ.
Κι όταν τα χαράματα πήρα αργά τον δρόμο
τον μακρύ ανήφορο με βαριά καρδιά,
την κιθάρα σήκωνα σαν σταυρό στον ώμο
και σκυφτός ανέβαινα, σαν στον Γοργοθά.

Τέλος του 2008 και η «Μενεστρέλλων Πολιτεία» προσφέρει έναν ακόμη πιο προχωρημένο τρόπο έρευνας: τώρα η αναζήτηση μπορεί να γίνεται με το όνομα του συνθέτη, του στιχουργού, ακόμα και του ερμηνευτή. Ο πλήρης κατάλογος στις ετικέτες κάτω δεξιά.
Σε λίγες μέρες, την Πρωτοχρονιά, η έκπληξη ! Άγνωστο τραγούδι του Μίμη Πλέσσα από 45άρι (όχι περίστροφο) σπάνιο δίσκο. Μην το χάσετε !

Παρουσίαση μουσικής
104. Μικρή σουίτα
ΕΠΟΧΕΣ
LYRA 1993

4/10

O δίσκος αυτός με ορχηστρικά κομμάτια είναι μια από τις παλαιότερες δουλειές του σημαντικού Θεσ/κιού συνθέτη Γιώργου Καζαντζή. Ο ίδιος γράφει: «Εποχές ... διαστολής του χρόνου... Εποχές που ο αισθησιασμός μας παίρνει τα πάνω του...». Το συγκεκριμένο κομμάτι ονομάζεται «Μικρή σουίτα».

Παρουσίαση μουσικής
103. Έτσι κοιμάται ολόγυμνη
ΑΜΟΡΓΟΣ
ΣΕΙΡΙΟΣ 2005

2/22

Καντάτα βασισμένη στο ομώνυμο ποίημα του Νίκου Γκάτσου, για μια γυναικεία φωνή, δυο ανδρικές, μικτή χορωδία και συμφωνική ορχήστρα. Τραγουδούν: Μαρία Φαραντούρη, Tάσης Χριστογιαννόπουλος, Δώρος Δημοσθένους. Ενορχήστρωση - Αναπροσαρμογή: Νίκος Κυπουργός
Ο Χατζιδάκις θεωρούσε ότι η AΜΟΡΓΟΣ δεν είναι ένα ελληνικό ποίημα, με χρήση κάποιων υπερρεαλιστικών στοιχείων, τα οποία όμως υπάρχουν στην ίδια την ελληνική παράδοση. Γι αυτό και ο Γκάτσος δεν δυσκολεύτηκε να τα μεταφέρει στο νεοελληνικό τραγούδι, δίνοντας μια καινούργια αίσθηση, αλλά στην ουσία επαναφέροντας τα διαχρονικά στοιχεία που περιείχε η ελληνική παράδοση. Παρά την μακρόχρονη σχέση του με αυτό το ποίημα και τις επανειλημμένες εξαγγελίες ολοκλήρωσης του, στην πράξη ο Xατζιδάκις αφιερώθηκε αποκλειστικά στη σύνθεσή του σε δύο μόνο συγκεκριμένες χρονικές περιόδους:
H πρώτη ήταν το καλοκαίρι του 1972 στη Nέα Yόρκη, λίγο πριν την επιστροφή του στην Eλλάδα. Στην πρώτη εκείνη μορφή του έργου προβλέπονταν αφηγηματικά μέρη ανάμεσα στα τραγούδια, με τον Aλέξη Mινωτή ως αφηγητή, και τον Δημήτρη Χορν στο ρόλο του Βυζαντινού χρονογράφου.
Δεκαπέντε χρόνια μετά, το 1986 γράφει το Πόσο πολύ σ’ αγάπησα, και σχεδιάζει κάποιες μελωδίες για μερικούς από τούς τελευταίους στίχους του ποιήματος: Xρόνια και χρόνια πάλεψα. Tον Mάιο και τον Iούνιο του 1987 καταπιάνεται για τελευταία φορά με το έργο, αναθέτει στον Νίκο Κυπουργό την ενορχήστρωση. H παρουσίαση όμως του έργου αναβάλεται.
Έτσι η ΑΜΟΡΓΟΣ εξακολουθεί να παραμένει ένα «ανολοκλήρωτο» ταξίδι επιστροφής. Κι επειδή δεν είναι νησί, μπορεί κανείς να φτάσει εκεί, μόνο στα όνειρά του! To καλοκαίρι του 2003, η ΑΜΟΡΓΟΣ παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Hρώδειο. Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύει ο Δώρος Δημοσθένους.
Έτσι κοιμάται ολόγυμνη
μέσα στις άσπρες κερασιές
μια τρυφερή μου αγάπη,
ένα κορίτσι αμάραντο
σα μυγδαλιάς κλωνάρι.
Με το κεφάλι στον αγκώνα της
γερτό και την παλάμη πάνω στο φλουρί της
πάνω στην πρωινή του θαλπωρή
όταν σιγά σιγά σαν τον κλέφτη,
από το παραθύρι της άνοιξης
μπαίνει ο αυγερινός να την ξυπνήσει!

Παρουσίαση μουσικής
102. Ο Κοσμάς ο κάβουρας
ΑΠ’ ΤΗ ΣΤΕΡΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ & ΤΟΝ ΑΕΡΑ
LYRA 2008

8/12

Μόλις κυκλοφόρησε ο δίσκος παιδικών τραγουδιών του Μιχάλη Ανδρονίκου. Όπως έχει ξανά υποστηριχτεί από την ιστοσελίδα υπάρχουν παραγωγές παιδικής μουσικής, που είναι ένα κι ένα για αγχωτικούς, πολυάσχουλους ενήλικες. Φτάνει να υπάρχει πολύ χιούμορ και όσο γίνεται λιγότερη σοβαροφάνεια. Στο συγκεκριμένο κομμάτι τα λόγια έχει γράψει η Αλέκα Εληώτη και τραγουδάει η Σίσσυ Κασσάνδρα.
Ο Κοσμάς ο κάβουρας
Ένας κάβουρας γενναίος
ο Κοσμάς ο ρωμαλέος
αποφάσισε να ψάξει
άλλο βράχο για ν’ αράξει.
Με το χάρτη οδηγό του
το ταξίδι στο μυαλό του
βράχο παίρνει, βράχο αφήνει
και τα χνάρια του τα σβήνει.
Αχ, μικρό μου καβουράκι
με το πείσμα στο μουτράκι
απ’ το νου σου έχεις βγάλει
το δικό σου ακρογιάλι.
Με φουρτούνα, με μπουνάτσα
ο Κοσμάς γνωστός στην πιάτσα
κάθε μέρα περπατάει
άλλο βράχο αναζητάει.

Παρουσίαση βιβλίου
Ο μικρός Πρίγκηπας
Antoine de Saint - Exupéry.
Εικονογράφηση Antoine de Saint - Exupéry
Μετάφραση Στρατή Τσίρκα
Εκδ. Ηριδανός 1983

Ένα κλασσικό, βιβλίο που κακώς κατατάσσεται στην παιδική λογοτεχνία. Γράφτηκε το 1943, ένα χρόνο πριν το αεροπλάνο του συγγραφέα καταρριφθεί στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Ένας ύμνος στη ζωή, τη φύση, την αγάπη, τη φιλία. Ένα αντίδοτο για τη ματαιοδοξία, την πλεονεξία, τα πλούτη και την πειθαρχία της σύγχρονης ζωής. Δίδαγμά του -όπως λέει κι ο Στρατής Τσίρκας- είναι το αίσθημα ευθύνης απέναντι σ' εκείνους που αγαπούμε ή μας αγαπούν. Διαβάζεται πάντα με την ίδια συγκίνηση. Εικονογραφημένο με τις ακουαρέλες του ίδιου του συγγραφέα, κυκλοφορεί σε όλες τις γλώσσες του κόσμου.

Παρουσίαση μουσικής
101. Παραμυθάκι
ΑΒΑΔΙΣΤΑ
MERCURY 2005

3/11
Ενδιαφέρουσα συλλογή συνθέσεων του Λεωνίδα Μαριδάκη.¨Όπως γράφει ο ίδιος: Αφίσες, ξεγδαρμένοι τοίχοι, άνθρωποι που περιμένουν κι άνθρωποι που ερωτεύονται, και αόρατοι σαλπιγκτές στους άδειους δρόμους τα χαράματα… Το συγκεκριμένο τραγούδι σε αισθαντική ποίηση Ναπολέοντα Λαπαθιώτη ερμηνεύει με κρυστάλλινη φωνή η Αναστασία Έδεν.
Παραμυθάκι
Ήταν μια φορά, κάποια πεντάμορφη
Πιό διάφανη κι απ’ τις δροσιές ακόμα
Δυό στάλες ουρανός ήταν τα μάτια της...
Μια μέρα οι ουρανοί βρεθήκαν χώμα.
Ήτνα μια φορά ένα βασιλόπουλο
Το μύρωσε η αγάπη η ξελογιάστρα
Την άβυσσο, τ’ αστέρια, ο νους του χάϊδευε...
Μια νύχτα δεν αντίκρυσε πια τ’ άστρα.
Ήταν ένας πύργος γιγαντόσωμος !
Στεφάνια είχε τα σύννεφα, τη νίκη...
Προχθές, καθώς εσκάλιζα στη θάλασσα
Ευρήκα από τον πύργο ένα χαλίκι.
Ήταν μια φορά ... Και τι δεν ήτανε...
Μα τι να πω. Τριγύρω δες τη φύση:
Τόσα μεγάλα κι όμορφα κι εχάθηκαν
Και το μικρό τραγούδι μου θα ζήσει;

Τέλος της 25 ης ενότητας: Απίστευτο και όμως αληθινό ! Η Μενεστρέλλων Πολιτεία κλείνει σε 3 μέρες ένα χρόνο ζωής. Εξωτερικές στατιστικές: με 3400 επισκέψεις, εκ των οποίων 950 εξωτερικού (!), και προτεινόμενος σύνδεσμος σε 10 ιστοσελίδες, η Πολιτεία παύει να είναι τόσο περιθωριακή όσο προδιαγραφόταν στην αρχή. Εσωτερικές στατιστικές: με 100 μουσικές τείνει να γίνει μια μικρή «μουσική εγκυκλοπαίδεια»! Παρουσιάστηκαν 84 διαφορετικοί έλληνες συνθέτες, στην συντριπτική πλειοψηφία με φωτογραφίες τους και 63 στιχουργοί-ποιητές. Ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι 25 γυναίκες συνθέτες και τα 25 παιδικά τραγούδια ποιότητας. Επίσης στο αναγνωστήριο «αναπαύονται» 25 επιλεγμένα βιβλία. Θα μπορούσα να αναφωνήσω: «Νυν απολύεις τον δούλον σου»... Όμως όχι! Η Πολιτεία θα παραμείνει ανοικτή με μια βέβαια, μικρότερη συχνότητα στις αναρτήσεις.

Παρουσίαση μουσικής
100. Έφυγες νωρίς
ΣΤΟ ΣΕΙΡΙΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝΕ ΠΑΙΔΙΑ
ΣΕΙΡΙΟΣ 1988-1994

23/33


Ζωντανές ηχογραφήσεις από το Μουσικό Κέντρο Αθηνών ΣΕΙΡΙΟΣ (1987-1988)। Διευθύνει ο Μάνος Χατζιδάκις. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι του Σταμάτη Σπανουδάκη σε στίχους Ανδρέα Ανδρικάκη και το ερμηνεύει η Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Έφυγες νωρίς, ούτε που πρόλαβα ν' αρχίσω
Έφυγες νωρίς, μα είχα κι άλλα να σου πω
Λόγια μυστικά, την άλλη όψη σου ν' αγγίξω
Λόγια μαγικά από έναν κόσμο μου κρυφό
Έφυγες νωρίς, κομματιασμένες υποσχέσεις
Έφυγες νωρίς, χειρονομίες βιαστικές
Έκλεισες σιγά την πόρτα μήπως με πονέσεις
Βρήκες τελικά δυο-τρεις κουβέντες τυπικές
Ποιος φωνάζει, ποιος πληγώνει τη σιωπή;
Τι να θέλει να μου πει;
Έφυγες νωρίς, και όλα μείνανε στη μέση
Ό,τι και να πω, ακροβασία στο κενό
Τόση μοναξιά σε ποιο αστείο να χωρέσει
Τίποτα δε ζω που να μη φαίνεται φτηνό

Παρουσίαση μουσικής
99. La petite fille de la Mer
L’ APOCALYPSE DES ANIMAUX
POLYDOR 1972
5/7

Ατμοσφαιρική μουσική του Ευάγγελου Οδυσσέα Παπαθανασίου, γνωστού ως “Vangelis” για την τηλεοπτική σειρά ντοκυμαντέρ του Rossif. Το συγκεκριμένο γλυκύτατο ορχηστρικό κομμάτι σε πλαίσιο δελφινιών και οκταποδιών έχει τίτλο: Το κοριτσάκι της θάλασσας.

Παρουσίαση μουσικής
98. Μήλο κόκκινο
ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ
LEGEND, 2007

5/12

Μουσική και τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου για την παιδική παράσταση "Παράξενο δεν είναι;" της Μαρίας Παπαγιάννη που ανέβηκε το Δεκέμβριο του 2007 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Λάρκου & Σεσίλ Μικρούτσικου. Ένα έργο που μιλά για τα χρώματα της αλήθειας μέσα από το όνειρο. Μια αγκαλιά από νότες και λέξεις μπροστά στα μάτια των μικρών, που αναζητούν πάντα το χρυσό κλειδάκι για τον κόσμο της φαντασίας. Το συγκεκριμένο κομμάτι σε στίχους Μελίνας Καρακώστα, ερμηνεύουν η Κόρα Καρβούνη και ο Χρήστος Ναλάκης.
Μήλο κόκκινο
Νάμουν η σταχτοπούτα σε άμαξα χρυσή
Νάμουν βασιλοπούλα στο κόσμο ξακουστή
Όνειρα να σκορπάω σε κήπους και αυλές
Κόκκινα γλυκά μήλα και κόκκινες ευχές
Θέλω μια αγκαλιά ζεστά φιλιά
Κι αλλά ακόμα πιο πολλά
Θέλεις, όλο θέλεις, σύννεφα ζητάς
Θέλω σα τη σβούρα εδώ κι εκεί γυρνάς
Τρέχεις, όλο τρέχεις κι όλο βιάζεσαι
Μάθε να χαρίζεις και να μοιράζεσαι
Νάμουν πουλί, μελτεμάκι, σταγόνα βροχής στην αυλή, μήλο κόκκινο
Χώμα, νερό, ποταμός, αστραπή, καβαλάρης σε σύννεφο ρόδινο.

Παρουσίαση βιβλίου
Θητεία στην ελευθερία
Γιώργος Κουμάντος
Εκδ. Πόλις 2007


Τα κείμενα του βιβλίου έχουν δημοσιευθεί στην "Καθημερινή" τα τελευταία δέκα χρόνια. Το στοιχείο που τα συνδέει μεταξύ τους είναι η αναγνώριση της ελευθερίας ως υπέρτατης αξίας. Μια αναγνώριση που εκτείνεται στις λογικές συνέπειες και τις λογικές προϋποθέσεις της ελευθερίας. Λογική συνέπεια της αρχής της ελευθερίας είναι το δημοκρατικό καθεστώς με τα ατομικά δικαιώματα. Λογική προϋπόθεση για μια άξια άσκηση της ελευθερίας είναι η παιδεία και ένα βιοτικό επίπεδο απαλλαγμένο από την ανέχεια. Αυτές οι παραδοχές περιχαράζουν το πεδίο της κεντρικής προβληματικής των άρθρων αυτών. Άλλα θέματα όπως, για παράδειγμα, η περιφρούρηση της ειρήνης ή η επικράτηση του ορθού λόγου στις ανθρώπινες σχέσεις και στις μεταφυσικές αναζητήσεις απορρέουν, άμεσα ή έμμεσα, απ' αυτές.Από τις ίδιες βάσεις απορρέουν και οι ηθικές επιταγές που εκφράζονται ή διαφαίνονται μέσα στα άρθρα αυτά. Ο συντάκτης τους πιστεύει ότι ηθική αξιοσύνη μιας πράξης -ή μιας ζωής- υπάρχει όταν κίνητρό της είναι η ίδια η πράξη, η ικανοποίηση από την τέλεσή της, χωρίς την υστεροβουλία κάποιας ανταμοιβής σε τούτην ή σε κάποιαν άλλη ζωή.

Παρουσίαση μουσικής
97. Ομνύει
ΣΑΠΦΩ, ΚΑΒΑΦΗΣ
POLYTROPON/UNIVERSAL 2006


3/11

Το μουσικό έργο «Σαπφώ, Καβάφης» περιλαμβάνει μελοποιημένα ερωτικά ποιήματα της Σαπφούς και του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη από την Κριστέλλα Δημητρίου. Τα σε αρχαία ελληνική σπαράγματα της Σαπφούς ερμηνεύει η Λιζέτα Καλημέρη και τα ποιήματα του Καβάφη ο βαρύτονος Σπύρος Σακκάς, όπως και το παρόν κομμάτι με τίτλο «Ομνύει».
Ομνύει κάθε τόσο
ν’ αρχίσει πιο καλή ζωή.
Αλλ’ όταν έλθ’ η νύχτα,
με τες δικές της συμβουλές,
με τους συμβιβασμούς της
και με τες υποσχέσεις της∙
αλλ’ όταν έλθ’ η νύχτα,
με τη δική της δύναμη,
του σώματος, που θέλει και ζητεί,
στην ίδια μοιραία χαρά,
χαμένος, ξαναπηγαίνει.

Τέλος της 24 ης ενότητας: Η «Μενεστρέλλων Πολιτεία» συστήνει ελάχιστες επιλεγμένες συγγενείς ιστοσελίδες. Ο Σφυγμός της μέρας http://fivoskarzis.blogspot.com/ του Φοίβου Καρζή είναι ένα νησί σοβαρής δημοσιογραφίας σε μια θάλασσα σοβαροφανών ΜΜΕ. Η Μabrida http://www.mabrida.com/ του Φαίδωνα Σοφιανού είναι μια όαση πολιτισμού σε μια ακαλλιέργητη έρημο και ο Homonavigatus http://homonavigatus.blogspot.com/ του Χρήστου Λουκόπουλου είναι μια σπηλιά χαμένων ποιητών σε ένα βουνό πεζής αδιαφορίας. Επισκεφτείτε τις, καθώς και τον βενιαμίν της παρέας : την ανεπίσημη ιστοσελίδα του Άκου Δασκαλόπουλου, προϊόν ιδίας παραγωγής http://akosdaskalopoulos.blogspot.com/.

Παρουσίαση μουσικής
96. Η ποδηλάτισσα
H ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΣΑ
LYRA 1979

1/11

Συλλογή τραγουδιών του Μιχάλη Τρανουδάκη σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη με την εξαιρετική ερμηνεία της Αφροδίτης Μάνου. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι και το ομώνυμο του δίσκου.
Η ποδηλάτισσα
Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα
που 'κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα
Βρήκα τα φρούτα που 'χε στο πανέρι της,
το δαχτυλίδι που 'πεσε απ' το χέρι της
Βρήκα το κουδουνάκι και το σάλι της,
τις ρόδες, το τιμόνι, το πεντάλι της
Τη ζώνη της τη βρήκα σε μιαν άκρη,
μια πέτρα διάφανη που 'μοιαζε με δάκρυ
Τα μάζεψα ένα ένα και τα κράτησα
κι έλεγα πού 'ναι πού 'ναι η ποδηλάτισσα
Την είδα να περνά πάνω απ' τα κύματα,
την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα
Την τρίτη νύχτωσ' έχασα τ' αχνάρια της,
στους ουρανούς άναψαν τα φανάρια της

Παρουσίαση μουσικής
95. Αργοναύτες
ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ
LYRA 1998

2/13

Ο Ηλίας Ανδριόπουλος μελοποιεί Γιώργο Σεφέρη, Νίκο Γκάτσο, Μάνο Ελευθερίου. Διαβάζει ο Γ. Φέρτης. Ενορχήστρωση - Διεύθυνση Ορχήστρας: Νίκος Πλατύραχος. Το ομώνυμο τραγούδι σε ποίηση Μάνου Ελευθερίου ερμηνεύει η Ν. Βενετσάνου.

Λίγο ψωμί λίγες ελιές και το λυχνάρι
και το νερό της ξενιτιάς σου τ' αλμυρό,
τ' άλογα τρέχουν 'κει χωρίς τον καβαλάρη
μα ποιος προφταίνει να κερδίσει τον καιρό,
τώρα που ο κόσμος είναι πόρτα με χορτάρι
κι όσο να ψάξω στη ζωή δεν θα σε βρω.
Ποιος σου 'χε τάξει να χαμογελάς τοξότη
με μιαν ευχή κι ένα φιλί σαν φυλαχτό;
Στην Προποντίδα να περάσεις στρατιώτη
και να πουλιέσαι στο παζάρι για σφαχτό,
ποιος σου 'χε τάξει τη ζωή και τον καημό της
και να κοιμάσαι μ' έναν ψεύτικο Θεό;
Ποιος φίλος έπαιξε τη μοίρα σου στα ζάρια,
πίσω από σένα ποιος μοιράζει τα χαρτιά,
ποιος κανονίζει τις αυγές και τα φεγγάρια
και ποιος αλλάζει τον βοριά και το νοτιά;
Τόσα ταξίδια και καημοί τόσα κουφάρια
άδικα πήγαν των αδίκων στην φωτιά.

Παρουσίαση μουσικής
94. Ένα όμορφο σπιτάκι
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ
ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΩΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ
ΖΟDIAC-LYRA 1998

1/11

12 συνθέσεις που έγραψε το 1980 ο Σταμάτης Κραουνάκης για το θεατρικό έργο «Το όνειρο του Βασίλη» σε κείμενο του Γιώργου Μανιάτη με ερμηνευτή τον Βασίλη Μπουγιουκλάκη. Συμπεριλήφθηκε το 1998 μαζί με “Το σπίτι του Αγαμέμνονα» στον δίσκο «Τα δύο πρώτα νούμερα».
Ένα όμορφο σπιτάκι
ονειρεύομαι ποθώ
με τζάκι και με φούρνο
πλάι-πλάι στο γιαλό.
Λευκή και καθαρή
να κυλάει η ζωή μου
μέσα στη γαλήνη
και στης φύσης τη σιγή,
κάτω από την αχυρένια του
ζεστή σκεπή.
Ένα όμορφο σπιτάκι
ονειρεύομαι ποθώ
με κήπους με παρτέρια
και τον αγέρα γύρω του
να στήνει δροσερό χορό.
Ένα όμορφο σπιτάκι
ονειρεύομαι ποθώ
ζεσταμένο από τον ήλιο.
Ν’ ανασαίνει σιωπηλά
μέσ’ το δειλινό.

Παρουσίαση βιβλίου
Σέργιος και Βάκχος
Μ. Καραγάτσης
Εκδ. Εστία 2007

Tο "Σέργιος και Bάκχος" (1959) είναι από τα πιό πρωτότυπα έργα του Μ. Καραγάτση, αλλιώς Δημήτρη Ροδόπουλου. Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα ή καλύτερα μυθιστορηματική χρονογραφία, που αντλεί την υπόθεσή του από το Bυζάντιο, εξιστορεί όμως συνολικά, άλλοτε σοβαρά και άλλοτε με ευτράπελο τρόπο, δεκατέσσερις αιώνες ζωής του Eλληνισμού, από το 250 μ.X. έως το 1948. Oι άγιοι Σέργιος και Bάκχος δεν ζουν αποσυρμένοι στην μακαριότητα του Παραδείσου αλλά αντίθετα, από τον περικαλλή ναό που έχτισε προς τιμήν τους ο Iουστινιανός, παρακολουθούν με άγρυπνο μάτι την πορεία της Pωμιοσύνης αλλά και ολόκληρης της Oικουμένης, τη συζητούν, τη σχολιάζουν, την κρίνουν. Η δράση είναι μερικές φορές αφελής, αλλά ως επί το πλείστον πειστική. Tο μυθιστόρημα αυτό είναι μοναδικό μέσα στο έργο του Kαραγάτση, όχι μόνο επειδή δεν υπάρχει άλλο που να εμπνέεται από το Bυζάντιο, αλλά και γιατί πρόκειται για μια σατιρική - καυστική κριτική και απομυθοποίηση της Ιστορίας.
Μερικά αποσπάσματα:
Σέργιος: ... αν παραδεχτείς να πλαγιάσης μαζί μου, δεν θα πειράξω το μοναστήρι, αν όχι θα το κάψω...
Το βράδι ξάπλωσε ο Σέργιος και βούλιαξε στον ύπνο. Κατά τα μεσάνυχτα τον ξυπνάν κάτι φλογεροί στεναγμοί. Ανοίγει τ αμάτια και βλέπει την ηγουμένισσα να στέκεται πάνω από το κρεβάτι του να βογκάει και να λέει:
-Για τη σωτηρία της αγίας μονής το κάνω ! Υποκύπτω στην ανάγκη ! Μα η σάρκα μου με βδελυγμία θα δεχτή την επαφή της σάρκας σου, αντίχριστε !
Έφυγε με τα ξημερώματα ... κι ο Σέργιος ξανακοιμήθηκε, πολύ κουρασμένος.
Δεν πρόφτασε να χορτάση ύπνο, όταν ένοιωσε να τον σκουντούν...
- ... βρήκαν την ηγουμένισσα κρεμασμένη στο κελί της ... και τούτο το γράμμα για σένα...
«Τρισκατάρατε !
Σε βδελύσσομαι και σε λατρεύω, γιατί μου απόδειξες πως ο Παράδεισος είναι σε τούτη τη ζωή, κι όχι στην άλλη. Πηγαίνω μια ώρα αρχίτερα στην Κόλαση, που άξια κέρδισα. Σε λευτερώνω απ’ τον λόγο σου να σεβαστείς το μοναστήρι. Τώρα μόλις κατάλαβα πως οι καλόγριές μου μόνο από φρίκη δεν ούρλιαζαν όταν τις βίαζαν οι φαντάροι σου. Βάλε φωτιά και κάψε αυτό το άντρο του Σατανά ! Όσο για τα βρωμοθήλυκα που παρασταίνουν τις νύμφες του Ιησού, παρ’ τες και πούλα τες στα χαμαιτυπεία της Αλεξάντρειας. Την ευκή μου νά’ χης, πειρασμέ μου πεντάμορφε !
Σωφρονία»
....
... Ο Σέργιος κι ο Βάκχος έτυχε να συναντήσουν στον Παράδεισο τον άγιο Κων/νο...
ΒΑΚΧΟΣ: Λοιπόν πως σου φαίνεται ο Παράδεισος;
ΚΩΝ/ΝΟΣ: Πολύ ωραίος ... Γαληνεύει η ψυχή εδώ πέρα ... Εγώ όμως, τι να σου πω; Δεν είμαι πλασμένος για τέτοια πράματα. Εγώ είμαι πολιτικός ... Εδώ ούτ’ ένα συνάδελφό μου δεν βρήκα να συνδιαλεχτώ μαζί του...
ΒΑΚΧΟΣ: Τι γυρεύουν οι πολιτικοί στον Παράδεισο; Ψυχές κολασμένες ...
ΚΩΝ/ΝΟΣ: Υπολόγιζα να συναπαντήσω μερικούς κληρικούς ... που έδειξαν αξιόλογα πολιτικά πσοσόντα στην διοίκηση της Εκκλησίας. Δεν τους βλέπω όμως πουθενά.
ΒΑΚΧΟΣ: Εμ’ κάπου αλλού θα βρίσκονται ...
....
ΜΙΧΑΗΛ: Εσείς οι δύο (Σ και Β) έχετε περίεργη νοοτροπία, που πολύ ερεθίζει τους αρμόδιους κύκλους του Παραδείσου. Το περιεργότερο όμως είναι πως ο Πανάγαθος δεν δυσφορεί διόλου με τα καμώματά σας...
ΣΕΡΓΙΟΣ: Φαίνεται ότι κι ο Θεός έχει περίεργη νοοτροπία. Πώς οι αρμόδιοι δεν έκαναν πραξικόπημα να τον εκθρονίσουν !
ΒΑΚΧΟΣ: Και να τον αντικαταστήσουν με τον Εωσφόρο.
ΣΕΡΓΙΟΣ: Τον Εωσφόρο; Αδύνατο ! Είναι το ίδιο νοήμων με το Σαβαώθ ... Εδώ χρειάζεται ένας Θεός που να συνδυάζη ιδιότητες αγράμματου καλόγερου, σχολαστικού θεολόγου κι ευνούχου χωροφύλακα του τμήματος Ηθών...
....
Μια μέρα παρακολουθούσαν μια γριούλα. Είχε γονατίσει μπροστά στο εικόνισμα τους του τέμπλου και τους ικέτευε να κάνουν τη θυγατέρα της να παρατήσει τον αγαπητικό της που ήταν φτωχός και να πιάση έναν πλούσιο...
ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ: Τι τρέχει κυρούλα; Τι γυρεύεις από τους αγίους Σέργιο και Βάκχο;
ΓΡΙΟΥΛΑ: Αχ, άγιε πάτερ ! ... Εκείνη η δυχατέρα μου η αχαϊρευτη έμπλεξε μ’έναν απένταρο...
ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ: Δεν νομίζω πως οι άγιοι αυτοί είναι οι πιό αρμόδιοι γι αυτές τις υποθέσεις. Στην αγία Μαγδαληνή πρέπει να κάνεις παράκληση...
ΓΡΙΟΥΛΑ : Θα κάνω. Μα κι οι άγιοι Σέργιος και Βάκχος έχουν δύναμη.
ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ: Και παρακαλείς τούτο δω το εικόνισμα τους. Μα καημένη, τούτο το εικόνισμα τίποτα δεν μπορεί να κάνη ! Το άλλο, εκείνο που είναι σ’ εκείνο κει το παρεκκλήσι, είναι θαυματουργό...
ΓΡΙΟΥΛΑ: Αχ, άγιε πάτερ : Πολύ υπόχρεη σου είμαι !
ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ: Τι χάνετε άδικα τον καιρό σας... ρωτήστε εμάς που ξέρουμε ποιά είναι τα θαυματουργά εικονίσματα. Κι ύστερα αν θέλεις να γίνει σωστή δουλειά, κοίτα εδώ ! ... έβγαλε μέσ’ απ’ το ράσο του ένα κουτάκι ... Βλέπεις αυτές τις μακριές τρίχες; Είναι από τα γένια του Άγιου Βάκχου. Θα σου πουλήσω μία μονάχα δυο χρυσά υπέρπυρα, Θα τη βάλης κάτω απ’ το στρώμα της θυγατέρας σου...
….
... Η αυτοκράτειρα Θεοφανώ τό’ ριξε μετά μανίας στα θεοτικά. Νηστεία, αγρύπνια, προσευχή και απλησιά. (ως γνωστόν το νερό και το σαπούνι βλάφτουν στη σωτηρία της ψυχής. Την παστρικιά γυναίκα ο άντρας την ορέγεται και προσπαθεί να την ξεπλανέψει, ενώ η βρωμούσα, όσο όμορφη κι αν είναι, του κατασιγάζει τις ορμές). Πετσί και κόκκαλο γίνηκε η Θεοφανώ, μαράθηκε η ομορφιά της, έζεχνε λέσι απ’ τη βρωμισιά και, κοντά σ’ αυτά πολύ δυστροπούσε όταν ο άντρας της νταβλαντισμένος, της το γύρευε...
....
ΣΕΡΓΙΟΣ: ... η γη συγκεντρώνεται στα χέρια των λίγων. Είναι επικίνδυνο...
ΒΑΚΧΟΣ: ... μα να καταργηθεί ο πλούτος κι όλοι οι άνθρωποι να είναι οικονομικά ίσοι, δεν γίνεται. Ο ικανότερος θα κερδίζει πάντοτε περισσότερα. Σκοπός είναι να διατηρήσουμε κατά κάποιο αυτόν τον κανόνα, Δεν μπορώ να παραδεχτώ πως μονάχα οι χίλιοι πλούσιοι είναι ικανοί κι όλοι οι άλλοι,οι φτωχοί-εκατομμύρια άνθρωποι-δεν αξίζουν πεντάρα !
ΣΕΡΓΙΟΣ: Πολύ σωστά. Οι πλούσιοι δεν κέρδισαν τον πλούτο μέσα α’ ένα λεύτερο συναγωνισμό όλων των ικανοτήτων. Όχι ! Τον κέρδισαν με τη βία, την καταπίεση, το δόλο και την αρπαγή...
....
ΣΕΡΓΙΟΣ: Μιχαήλ ! Δεν σ’ αναγνωρίζω !
ΜΙΧΑΗΛ: Μα γίνεται αγαπητέ μου, άνθρωποι με μόρφωση... να πιστεύουν ότι ο Θεός τιμωρεί τις ψυχές των αμαρτωλών με φλόγες, κατράμια, σουβλιά κι άλλα παρόμοια αποτρόπαια μαρτύρια; ... να επιβάλλει σαρκικές τυράγνιες σε πνεύματα άϋλα ...Αυτό που ερεθίζει τις λογικές αντιδράσεις των σοφών είναι η επιμονή εν μέσω 18ου αιώνα σ’ ένα Θεό που προέρχεται από τον Γιεχωβά των πρωτόγονων εβραίων: έναν Θεό τυλιγμένο σε δόγματα, προκαταλήψεις, δεισιδαιμονίες, τυπολατρίες, φανατισμούς, απωθήσεις κι αιμοβορίες...

Παρουσίαση μουσικής
93. Ασύχναστος τόπος
ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΓΕΙΑ
ACOUSTIC ART PRODUCTIONS 2007
2/9

Συλλογή τραγουδιών της πρωτοεμφανιζόμενης δημιουργού Μάρθας Μεναχέμ. Ένα ηχητικό σχεδίασμα λυρικών εξομολογήσεων με θέματα τον έρωτα, τον θάνατο και την ελπίδα, όπως γράφει η ίδια. Περιέχει μελοποιημένα ποιήματα των Καβάφη, Λαπαθιώτη, Γεράνη και των στιχουργών Καμινάκη και Τριπολίτη.

Τέλος της 23ης ενότητας: Πόσες φορές δεν επιθύμησα να γνωρίσω καλύτερα την Ελληνική μουσική τέχνης, ακούγοντας κάποιες εκπομπές ραδιοφώνου, διαβάζοντας κάποια άρθρα, ή μελετώντας το εξαιρετικό βιβλίο του Κώστα Μυλωνά «Ιστορία του Ελληνικού τραγουδιού» (9η βιβλιο-ανάρτηση). Ποτέ δεν είχα ολοκληρωμένη ικανοποίηση, δηλαδή : πληροφόρηση + ακρόαση συγχρόνως. Έτσι δημιούργησα την «Μενεστρέλλων Πολιτεία». Αν θέλεις να μάθεις κάτι δίδαξέ το (ή παρουσίασέ το).

Παρουσίαση μουσικής
92. … Στις δώδεκα ακριβώς
ΔΙΚΑΙΩΜΑ
POLYGRAM 1988

1/11

Στον γνωστό αυτό δίσκο της Α. Πρωτοψάλτη, περιλαμβάνεται ένα ενδιαφέρον τραγούδι της Χάριτος Αλεξίου. Η τελευταία εκτός από καταξιωμένη ερμηνεύτρια, είναι κατά περίπτωση και συνθέτης και στιχουργός με μερικές ενδιαφέρουσες δημιουργίες.
...Στις δώδεκα ... ακριβώς
Στις δώδεκα ακριβώς ήρθες πάλι
Σαν άνεμος ζεστός σαν τη ζάλη
Και με σήκωσες, με ξεσήκωσες.
Στις δώδεκα και πέντε είχες φύγει
Και πάλι μοναξιά με τυλίγει
Σα δε ντρέπεσαι, δε με σκέφτεσαι.
Στις δώδεκα μισή τη μπλούζα σου φορώ
Και μόλις σε μυρίζω όλα στα συγχωρώ
Και συ γελάς με τους άλλους πας.
Την πόρτα ξεκλειδώνω μες το άχτι μου
Νάρθεις και να χωθείς στο κρεβάτι μου
Και πριν κοιμηθώ να σου υποταχτώ.

Παρουσίαση μουσικής
91. Το πάρτυ
ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ
COLUMBIA 1963


12/12




Ο κλασικός δίσκος του Μάνου Χατζιδάκη «που μ’αυτόν μεγαλώσαμε». Από το 12ο τραγούδι παρατίθεται μόνο το κομμάτι σε στίχους Μίνου Αργυράκη, χωρίς την εισαγωγή και την βελούδινη φωνή του Δημήτρη Χορν. Τραγουδάει η Μάρω Κοντού.
Πάω να πω στον ουρανό,
πάω να πω στο σύννεφο
Το πουλί δε πιάνεται,
το παιδί δε χάνεται
πάνω απ’ τον ουρανό.
Μέσα από τον άνεμο
άνθισε χρυσάνθεμο.
Πέφτουν πέταλα στη γη
πάν’ να βρούνε το πουλί
σκοτωμένο που λαλεί.

Παρουσίαση μουσικής
90. Ιπποπόταμοι
ΜΕΛΩΔΟΝΙΑ
ΣΕΙΡΙΟΣ 1986


24/24




Δυο ντουζίνες τραγούδια για βαρύτονο και χρωματισμένο πιάνο. Καταπληκτική συλλογή τραγουδιών του Πέτρου Περάκη πάνω σε εξαιρετικά εμπνευσμένους στίχους της Παυλίνας Παμπούδη. Τραγουδάει με απίστευτο κέφι ο Σπύρος Σακκάς, πιάνο παίζει ο Γιώργος Κουρουπός, άλλα όργανα προσθέτει ο Νίκος Κυπουργός και το εξώφυλλο φιλοτεχνεί ο Κώστας Μποσταντζόγλου ! Με τέτοια σύνθεση ομάδας το αποτέλεσμα δεν μπορούσε παρά να είναι μοναδικό. Ο Σπύρος Σακκάς γράφει : το έργο αυτό έρχεται από κάποιον ... «άσημο» δάσκαλο μουσικής του χωριού Μουρνιές Χανίων... γεννιέται μέσα από ένα ζωντανά παλλόμενο ταλέντο που περιέχει την τρέλλα της βαθειάς έρευνας και το θάρρος της ευαίσθητης χειρονομίας της λαϊκής μας κληρονομιάς ... Δυσεύρετος δίσκος, ισάξιος της Λιλιπούπολης, που ευτυχώς ανατύπωσε η Metropolis, αλλά σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει τίτλο :
Ιπποπόταμοι
Τρεις ιπποπόταμοι χοντροί πήγανε στις Ινδίες
Ίδρωσαν, γρίππη έπαθαν και άλλες ιστορίες.
Και αρρωστήσαν σοβαρά με ίκτερο και ιλαρά!
Καλή ιδέα είχανε και πήγανε το τρίο
Να βρούνε ένα Ισπανό που είχε ιατρείο.
Κι αυτός διέταξε ευθύς να πάρουν βιταμίνες
Ένα σακκί καθαρτικό κι ένα σακκί ασπιρίνες.

Παρουσίαση βιβλίου
Οι πόλεμοι της μνήμης:
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στη δημόσια ιστορία
Hagen Fleischer
Εκδ. Νεφέλη 2008

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι το αποφασιστικότερο γεγονός του 20ού αιώνα, καθώς n βαριά σκιά του "αγκάλιασε" όλο τον πλανήτη και είχε συνέπειες από την προσωπική και οικογενειακή τύχη τού καθενός, έως την εξόντωση ή μετατόπιση ολόκληρων πληθυσμών και το σχηματισμό ή τη διάλυση χωρών. Η μνήμη του πολέμου συνεχίζει να είναι επώδυνη και να προκαλεί παθιασμένες συζητήσεις. Όταν σίγησαν τα όπλα, ακολούθησαν οι πόλεμοι τnς ιστορίας που δεν λένε ακόμα να λήξουν, στο βαθμό που το τέλος του πολέμου ήταν η καταστατική πολιτική και ιδεολογική στιγμή τnς εποχής που ακολούθησε.Κάθε μείζων ιδεολογική αλλαγή, ιδιαίτερα μετά τηv καθοριστική τομή του 1989, προϋποθέτει και αλλαγές στον τρόπο που θυμόμαστε, εξιστορούμε και ερμηνεύουμε τον πόλεμο συνολικά, ή τα επί μέρους στοιχεία του. Ο Χάγκεν Φλάισερ, μετά το μνημειώδες έργο του για τηv Ελλάδα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αφηγείται εδώ, μέσα από μια εξαντλητική έρευνα, τους πολέμους τnς μνήμης που εκτυλίχθηκαν στη δημόσια ιστορία, καλύπτοντας ουσιαστικά όλες τις εμπλεκόμενες χώρες από την Ευρώπη έως την Άπω Ανατολή και την Αμερική. Ένα καταπληκτικό δοκίμιο, που θα έπρεπε να διαβάσουν όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη μήπως και καταφέρουν να μετριάσουν λίγο τον εθνικισμό και την μεροληπτική θεώρηση τους.

Παρουσίαση μουσικής
89. Το βαλς της Σοφίας
ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ ΦΤΑΝΕΙ
BMJ 1994

Ο δίσκος αυτός είναι η 1η παρουσία ενός ιδιαίτερου συγκροτήματος.
Η "Ομαδική Απόδραση" αποτελείται από τους Σοφία Μαυρογενίδου, Αριστείδη Χατζησταύρου, Βασίλη Γισδάκη, Γιώργο Κατσάνο, Δημήτρη Οικονομάκη, Φώφη Καρούντζου και Ρένο Λουφάκη. Πρόκειται για μια παρέα 7 μουσικών που προσπαθούν και καταφέρνουν να δώσουν ένα πρωτότυπο ήχο. Η ομάδα τελευταία έχει μετασχηματισθεί. Ονομάζεται σκέτα «Απόδραση» και τα πρόσωπα έχουν λίγο αλλάξει, διατηρώντας ωστόσο 3 από τα αρχικά μέλη. Το συγκεκριμένο ορχηστρικό κομμάτι είναι σύνθεση του Δημήτρη Οικονομάκη.

Τέλος της 22ης ενότητας: Ο «άξονας του κακού» συμπράττει για να φιμώσει την μουσική των Μενεστρέλλων. Οι δυνάμεις του κακού δεν είναι αόριστες και γενικές έννοιες. Έχουν υπόσταση και όνομα : πρόκειται για τον σιχαμερό ΟΤΕ και την αδιάφορη & ανόητη Forthnet. Με πολύ περισσότερο κόπο και χαμένο χρόνο η λειτουργία της Πολιτείας συνεχίζεται, μην εκπλαγείτε όμως εάν ακούσετε για ανεξιχνίαστους φόνους υπαλλήλων του (αντ)εθνικού οργανισμού τηλεπικοινωνιών...

Παρουσίαση μουσικής
88. Το κορίτσι με τα σκισμένα πέπλα
Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ
ΣΕΙΡΙΟΣ 1989
10/13
Ο πρώτος προσωπικός δίσκος, τou Φοίβου Δεληβοριά.
Το συγκεκριμένο τραγούδι, όπως και όλα τα υπόλοιπα, ερμηνεύει ο ταλαντούχος τραγουδοποιός.
Κορίτσι με τα ξυρισμένα όνειρα
Μες στους τρελούς ρυθμούς σου χάρισέ μας
Νυχτερινά οράματα παμπόνηρα
Σελίδες, που δε ζήσαμε ποτέ μας...
Στείλε μικρές καντάδες για το θάνατο
Στα χείλη των ανάξιων θαυμαστών σου
Και θρέψε αυτό το ψέμμα το ανάπηρο
Με μια κραυγή ή με δώρο των ματιών σου...
Σε βλέπω στις πλατείες με τα φαντάσματα
Τα πέπλα σου ρυθμίζουν τη φωνή μου
Μερεύουν της μελάνης μου τα πλάσματα
Και τʼ άστρα σου μοιράζουν την ορμή μοu
Κρατάς στο χέρι μοίρα, θλίψη, σώματα
Χτυπάς το πόδι ρυθμικά στη γη τους
Ιδέες δεν έχεις, δεν θυμάσαι ονόματα
Και χύνεις μες στο δρόμο το κρασί τους
Κι εμείς των στεναγμών σου οι ευνοούμενοι
Το τίποτα, που πλάθεις σαν κοιμάσαι
Ω εμείς, νυχτερινοί διανοούμενοι
Κεντάμε μουσική μα εσύ φοβάσαι...
Και σκίζεις τα πολύχρωμα σεντόνια σου
Σκοτώνεις τους ρυθμούς του τραγουδιού σου
Και μοναχή στα μαρμαρένια αλώνια σου
Παλεύεις με τη μοίρα του κορμιού σου...
Θα φτιάξεις σπιτικό, θα φτιάξεις σύζυγο
Θʼ αφήσεις το τραγούδι δίχως τέλος
Και στων λευκών νυχτών σου το μαρτύριο
Θα περιμένεις μάταια για το τέλος...
Σε ξανασυναντώ μπρος στον καθρέφτη σου
Γυμνή σαν τα όνειρα του πυρετού σου
Τα πέπλα σου μακριά κι εσύ κλειδώνεσαι
Στη φυλακή του μικροαστισμού σου...

Παρουσίαση μουσικής
87. Κουαρτέτο
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ
ZODIAC 1978 Δίσκος 33 στροφών

3/11



Ο Σταμάτης Κραουνάκης σε νεαρή ηλικία παρουσίασε αυτή την ενδιαφέρουσα δουλειά. Το συγκεκριμένο ορχηστρικό κομμάτι έχει και υπότιτλο «Δελτίο Ειδήσεων».

Παρουσίαση μουσικής
86. Κούνια κούνιε το παιδί
ΝΑΝΙ Τ' ΑΝΘΙ ΤΩΝ ΑΝΘΩ'
ΙΝΔΙΚΤΟΣ 2005
4/16


16 Νανουρίσματα σε μουσική και στίχους του Θανάση Μωραΐτη. Τραγουδούν η Νένα Βενετσάνου, η Μαρία Δημητριάδη, η Σόνια Θεοδωρίδου και η ηθοποιός Λυδία Κονιόρδου. Οι 16 νέες συνθέσεις έρχονται να συνεχίσουν το νήμα μουσικά και στιχουργικά των παραδοσιακών νανουρισμάτων που σχεδόν έχουν ξεχαστεί λόγω των πολυποίκιλων κοινωνικών αλλαγών που συντελέστηκαν στην μεταπολεμική Ελλάδα.
Ο ίδιος ο συνθέτης και εμπνευστής του όλου έργου λέει : «τα μόνα τραγούδια που θα είχαν δικαίωμα να αξιώσουν τον χαρακτηρισμό ερωτικά, είναι τα νανουρίσματα. Κανένα υπονοούμενο, ούτε στα λόγια, ούτε στη μελωδική γραμμή που δεν είναι τίποτε άλλο από την ανεπαίσθητη και γνώριμη της ζωής ανάσα. Η μελωδία, απλώς, συνανασαίνει με το μωράκι, για να μην πω ότι είναι η ανάσα του γραμμένη σε νότες. Δεν έχει σχήμα, ούτε και σώμα· σαν τον έρωτα». Το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύει η Μαρία Δημητριάδη.
Κούνια κούνιε το παιδί,
κούνια νανάριζέ το,
κι αν σου ζητήξει και βυζί,
κούνια μου, βύζαξέ το.
Έ, έ, έ, έ, έλα ύπνε ταπεινέ.
Έλα ύπνε πάρε το,
σύρε το στους μπαξέδες,
μαζί με τη μανούλα του
να κόψουν μενεξέδες,
Έ, έ, έ, έ, έλα λεμονιάς ανθέ.
Νάνι γιέ μου καλογιέ,
νάνι που μεγαλώνει.
Του κυρ βοριά παράγγειλα
κανείς μην το μαλώνει.
Έ, έ, έ, έ, έλα ήλιε κι αητέ.

Παρουσίαση βιβλίου
Η δασκάλα με τα χρυσά μάτια
Στρατής Μυριβήλης
Εκδ. Εστία 1998

Το κλασικό αυτό μυθιστόρημα του Λέσβιου λογοτέχνη Στρατή Μυριβήλη (κατά κόσμον Στρατή Σταματόπουλου) ήταν το αποκορύφωμα της αντιπολεμικής περιόδου του συγγραφέα.
Μερικά αποσπάσματα:
- Και γιατί του κόψανε το πόδι; ...
- Μα ... γιατί γαγγραίνιασε . Σάμπως είν’ ο πρώτος ή ο δεύτερος; Κάθε μέρα κόβουνε χέρια και πόδια... Ο νεκροθάλαμος είναι πάντα γεμάτος από τέτοια. Και ο κ. Διευθυντής διάταξε τον αξιωματικό του υλικού να παραγγέλνει φαρδιές τις νεκρόκασες. Έτσι, μαζί με κάθε πεθαμένο, βάζουνε και μερικά απ’ αυτά τα λείψανα των ... αλλονών.
...
Έλεγα για την θεωρία περί χημικής αναπαραγωγής ... λέει ο Δρίβας και πατάει ένα καινούργιο γέλιο. Παρακαλώ ! Σας φαίνεται τόσο αστεία η θεωρεία μου; τσαμπουνάει η φωνίτσα του Κυργιαννάκη. Πολύ περίεργον ! ... Είταν πολύ απλό. Θα παίρναν από έναν άντρα ένα σπερματοζωάριο, από μια γυναίκα ένα ωάριο, και μέσα σε ειδικά υγρά και σε κλιβάνους επιταυτού, θα γινόταν η επώαση και υα βγαίνανε τα μωρέλια. Χωρίς πόνους, χωρίς φασαρίες, χωρίς γκαστρολογήματα ρέζιγα. Ο Έρωτας θα πακετάρεται σε αποστειρωμένες αμπούλες και θα ταξειδεύει κολί-ποστάλ... (πολύ προχωρημένο για το 1932).
...
Ο ήλιος βουλιάζει ολοένα στη θάλασσα, πέρα κατά το Αγιονόρος. Κόκκινος-κόκκινος. Σε λίγο δεν απομένει να πλέβει στον ορίζοντα παρά μια νεροχελώνα πελώρια, με το καβούκι της από χαλκό που φλέγεται. Κι αυτή, ολοένα χωνεύει μέσα στα τριανταφυλλιά νερά. Ο ουρανός βρέχει γαρούφαλα. Περπατάνε πιά κοντά στης Βίγλας τα ράχτα.

Παρουσίαση μουσικής
85. Ιστορία και ευτυχία
ΑΓΩΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
ΣΕΙΡΙΟΣ 1991

18/25

Ζωντανή ηχογράφηση των 25 τραγουδιών που διαγωνίστηκαν στους Α΄ αγώνες Ελληνικού τραγουδιού στην Καλαμάτα (31/8 - 1/9 1991)। Οι αγώνες διοργανώθηκαν από την ΔΕΠΑ Καλαμάτας σε συνεργασία με τον Μάνο Χατζιδάκι. Με το συγκεκριμένο τραγούδι «Ιστορία και ευτυχία» η τότε πρωτοεμφανιζόμενη Μαρία Βουμβάκη κέρδισε το 1ο βραβείο. Η σύνθεση, οι στίχοι και η ερμηνεία είναι της εμπνευσμένης δημιουργού.
Ιστορία και ευτυχία
Όταν κάτι περιμένεις να γίνει
τότε περνάει έτσι ο καιρός
Τον χρόνο τον προφταίνουν εκείνοι
που δεν ψάχνουν γιατί και πως
Η ευτυχία δεν περιμένει
άλλη μια ευκαιρία χαμένη
Όταν κάτι περιμένεις ν ΄ αλλάξει
καθισμένος αναπαυτικά
Οι εφιάλτες σου γίνονται πράξη
και το γνωρίζουν κάποιοι καλά
Η ιστορία δεν περιμένει
άλλη μια ευκαιρία χαμένη
Μα η αλήθεια ταξιδεύει στο νότο
εκεί που ο ήλιος είναι ψηλά
Ο ουρανός είναι γαλάζιος εκεί κάτω
κι η φύση όμορφη , όπως παλιά
Κι όσοι κατάφεραν εκεί να φτάσουν
μπορούν να θυμηθούν και να ξεχάσουν
Ό,τι περίμεναν να έχει γίνει
ό,τι δεν άλλαξαν πάντως ποτέ
Το χρόνο προφτάσανε εκείνοι
που έλεγαν τώρα , που είπανε ναι
Η ιστορία είναι γραμμένη
κι η ευτυχία δεν περιμένει
Η ιστορία κι η ευτυχία έρχονται τώρα

Τέλος της 21ης ενότητας, σχεδόν 300 μέρες !! 10 μήνες ζωής μετράει η Μενεστρέλλων Πολιτεία και ώρα για λίγη στατιστική: 84 τραγούδια από 80 συλλογές. Εάν σκεφτείτε ότι κάθε δίσκος που παρουσιάζεται περιέχει επιπλέον άλλα 3 έως 10 υπέροχα κομμάτια, υπολογίστε καμμιά 500αριά αξιόλογες συνθέσεις ελλήνων δημιουργών που θα μπορούσατε να ακούτε κυκλικά. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να αγοράσετε τους 80 δίσκους...

Παρουσίαση μουσικής
84 Αθώος ιχθύς
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
EUPHONIA 2002
8/15

Ενδιαφέρουσα συλλογή συνθέσεων του Θανάση Νικόπουλου πάνω σε κείμενα ελλήνων και γάλλων ποιητών. Ο ίδος λέει: «Τίποτα δεν έχει χαθεί. Ορισμένα πράγματα δεν τελειώνουν ποτέ, όπως η απορία του έρωτα και του θανάτου ... οι μελωδίες και οι λέξεις...». Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι σε ποίηση Χριστόφορου Λιοντάκη από την συλλογή «ο ροδώνας με τους χωροφύλακες» και το ερμηνεύει η Δανάη Παναγιωτοπούλου.
Αθώος ιχθύς
Βαθιά κρυμμένη στην οικονομία της θάλασσας
Αναδύεται η νήσος μύθο στάζοντας
κι εγώ αθώος ιχθύς στην άκρη του ροδώνα
κι αργότερα στα ύδατα της Παλλιανής.
Από λειμώνες ορεινούς όμοιος φτάνοντας
τα παιδικά μας χρόνια συναντιούνται.
Φώς ταπεινό μας καθηλώνει τρυφερούς
θαμπώνεται ο καθρέπτης.
Δικός μας άνεμος ξυπνά το περιβόλι
πλέουν ανθοί στης στέρνας τα νερά
ονόματα αναβλύζουν
Μήτε πηλός μήτε χαλκός και μήτε μάρμαρο
τα μνημονεύει.
Απόψε μόνο μας προσφέρεται η νομή τους
πρεσβεία στο χρόνο για συνθήκη.
Σφήκες τα λόγια τους
χωρίς να θέλω.
Μα ίσως ο φράχτης ανθισμένος προστατεύει
κι οι φωνές σταματούνε στις μυρτιές
νυχτωμένος ο γιαλός βγαίνει στα κρίνα
κι η άμμος στο κατώφλι
τις παγίδες καταργεί
την πόρτα του ροδώνα να χτυπήσεις.

Παρουσίαση μουσικής
83 Πράσινα φανάρια
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
PHILIPS 1966


1/9

Μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου για την ταινία του Δημήτρη Κολλάτου «Ο θάνατος του Αλέξανδρου». Ο ίδος γράφει: «Η μουσική στον Αλέξανδρο δεν είναι ένα τυπικό σχήμα που χρησιμεύει σαν υπογράμμιση ή σαν υπόκρουση. Προσπάθησα να συνθέσω ένα έργο αυτοδύναμο & ανεξάρτητο, που στις προεκτάσεις του να συναντά τις θέσεις & το ύφος της ταινίας». Το συγκεκριμμένο ορχηστικό κομμάτι ονομάζεται «Πράσινα φανάρια».

Παρουσίαση μουσικής
82 Το μαρουσάκι
ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ-ΠΡΩΤΟ ΠΕΤΑΓΜΑ
SONY 2000
11/13


Ένα εξαιρετικός δίσκος του Ορφέα Περίδη για μικρά και μεγάλα πιτσιρίκια. Ένα διαφορετικό ταξίδι, όπου πρωταγωνιστούν ολοστρόγγυλοι ήλιοι, κάστρα, ποτάμια, γεφύρια, χαμόγελα, μάγισσες, φτερωτά άλογα, κανάτια, αηδόνια, χελιδόνια. Ο λόγος απλός,αληθινός και ευφυής αποκαλύπτει τις μικρές ομορφιές και τις μεγάλες αλήθειες της ζωής.Οι ιστορίες στέκονται άλλοτε τρυφερά σε στιγμές απαλές κι άλλοτε ντύνονται με χιούμορ. Το συγκεκριμένο κομμάτι, όπως και πολλά άλλα είναι από τήν ποιητική συλλογή του Νίκου Κανάκη «Τα ηλιοτρόπια». Ερμηνεύει ο συνθέτης με συνοδεία την χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου.

Το μαρουσάκι
Στο πρώτο πρώτο πέταγμα
μικρό χελιδονάκι
Δυο δυο πηδάει τα σκαλιά
το Μαρουσάκι
Λουλούδι στο παράθυρο
φεγγάρι φεγγαράκι
που παίζει με τη φυλλωσιά
το Μαρουσάκι
Στο 'να του χέρι το σταμνί
στ' άλλο το κανατάκι
Δυο δυο πηδάει τα σκαλιά
το Μαρουσάκι

Παρουσίαση βιβλίου
Βιβλιοθήκη. Από την αρχαιότητα έως την Αναγέννηση.
Κων/νος Σπ. Στάϊκος 1996

Μνημιώδης έκδοση ενός φανατικού βιβλιόφιλου που μεθά με το άρωμα του χρόνου των κωδίκων και των αρχετύπων, που βυθίζεται στους λαβυρίνθους των παλαιών βιβλιοθηκών όπως σ' ένα μαγικό περιβόλι. Για να γράψει αυτό το πολύτιμο βιβλίο ο συγγραφέας μελέτησε πανάρχαιους πολιτισμούς, επισκέφτηκε ουμανιστικές και μοναστηριακές βιβλιοθήκες και συμβουλεύτηκε ποικίλες βιβλιογραφικές πηγές. Το πλούτισε με σπάνιο εικονογραφικό υλικό, που συντροφεύει τη γλαφυρή γραφή και μεταβάλλει την ανάγνωση σε ευχάριστη περιήγηση σ' ένα φανταστικό μουσείο.Το πλούσιο κείμενο και η εικονογράφηση με υπέροχες γκραβούρες μεταφέρει νοερά στους ιερούς τόπους των μεγάλων ανθρωπιστικών ναών, στις βιβλιοθήκες που διαφύλαξαν επτασφράγιστους τους θησαυρούς του στοχασμού και της μνήμης. Θρυλικές βιβλιοθήκες, συνδεδεμένες με τόπους ιερούς, με μεγάλες μορφές σοφών και ιερωμένων, με ηγεμόνες φανατικούς φίλους των γραμμάτων και των τεχνών, έστειλαν στην έκθεση σπάνια και πολυτιμότατα δείγματα των αμύθητων θησαυρών τους, όπου η γνώση συναντά την υψηλή καλαισθησία και την τέχνη. Κώδικες όπου καλλιγράφοι και μικρογράφοι συναγωνίστηκαν για να τους δώσουν την πνοή της υψηλής τέχνης. Σπάνια πρωτότυπα, συγκινητικά αυτόγραφα, ανεκτίμητα τεκμήρια κλπ κλπ. Το μεγαλόσχημο βιβλίο των 560 σελίδων είναι μάλλον δυσεύρετο, αλλά κυκλοφορεί ο κατάλογος της ομώνυμης έκθεσης με πολλά στοιχεία σε 270 σελίδες.
Μόνον για ρέκτες...

Παρουσίαση μουσικής
81 Δυό μάτια
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΑΡΑ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ
ΕΚΠΑ 2004
17/19

19 εκλεκτοί σύγχρονοι συνθέτες μελοποίησαν, ποίηση του Παλαμά. Μια πρωτοβουλία Πολιτισμού, του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Ένα εξαιρετικής αισθητικής μουσικό ανθολόγιο. (ανάλογη παλαιότερη ανάρτηση Νο 17)
Το συγκεκριμένο τραγούδι συνέθεσε η Σοφία Καμαγιάννη και ερμηνεύει η Δώρα Πετρίδη.
Δυό μάτια
Του λύχνου μου το λάδι σώθηκε,
και ξαγρυπνώ. Τι νύχτα ! Άστρο κανένα,
στην άκρη απ’ το κρεββάτι μου ένα φάντασμα
κι απάνω μου δυό μάτια καρφωμένα.
Ο κόσμος δεν υπάρχει. Από της άβυσσος
ρουφήχτηκε τα στόματα. Σκοτάδια.
Μόνο δυό μάτια υπάρχουνε στ’ ανύπαρχτα,
δυό μάτια μοναχά γιομίζουν τ’ άδεια.
Μόνο δυό μάτια στα σκοτάδια φέγγουνε.
Όλα κοιμούνται, χάνονται, όλα σβούνε,
μόνο δυό μάτια με κοιτάζουν άγρυπνα,
δεν κλείσανε, ποτέ δε θα κλειστούνε.

Τέλος της 20ης ενότητας. Η Μενεστρέλλων Πολιτεία προτείνει τους ακόλουθους τρόπους περιήγησης:
1. Θέλετε να ακούσετε «χαλί» την μουσική, κάνοντας άλλα πράγματα ΕΚΤΟΣ Πολιτείας: ανοίγετε την ιστοσελίδα, κατεβαίνετε κάτω-κάτω επιλέγετε τραγούδι από το juke box και αφήνετε να παίζει κυκλικά το σύνολο.
2. Θέλετε να ακούτε «χαλί» την μουσική, κάνοντας διάφορα ΕΝΤΟΣ Πολιτείας: ανοίγετε την ιστοσελίδα, επιλέγετε τραγούδι από το juke box, αφήνετε να παίζει κυκλικά το σύνολο, ξανανοίγετε την ιστοσελίδα από την αρχή (υπό την προϋπόθεση ότι έχετε ADSL) και αρχίζετε να γυρνάτε σελίδες, να ψαχουλεύετε συγγενείς ιστοχώρους, να διαβάζετε κριτικές βιβλίων ή μουσικής της Πολιτείας, χωρίς να διακόπτεται η μουσική !
3. Θέλετε να ακούσετε ένα συγκεκριμένο κομμάτι : κατεβαίνετε στις αρχειοθήκες κάτω δεξιά και ψάχνετε ανά ημερομηνία ανάρτησης, ή ανά κατηγορία-ετικέτα.

Παρουσίαση μουσικής
80. Eden (Garden state)
BREATHE WITH ME
EMBRACEABLE 2007

6/12


Συλλογή τραγουδιών της πολλά υποσχόμενης Ελληνίδας Αθηνάς Ανδρεάδη, γεννημένης στο Λονδίνο από γονείς μετανάστες, οι οποίοι επέστρεψαν στη Θεσσαλονίκη. Η ίδια λέει: «Νιώθω ότι ο καημός υπάρχει μέσα μου, στις φλέβες μου, πέρα από τα βιώματά μου και τις ιστορίες που έχω ακούσει απ' τις γιαγιάδες μου, είναι στο DNA μου. Είναι θεραπευτικός αυτός ο καημός, όταν βγάζεις τον πόνο καθαρίζεις. Λειτούργησε θετικά και το ότι ήμουν αυτοδίδακτη μέχρι μια ηλικία και μετά σπούδασα μουσική. Μπορεί να πήρε περισσότερο χρόνο, αλλά μου δόθηκε η ευκαιρία να αποκτήσω τη δικιά μου φωνή, το δικό μου στυλ, να βρω το δικό μου τρόπο να τραγουδάω». Στο συγκεκριμένο μελαγχολικό κομμάτι τους στίχους έγραψε η ίδια (όπως και σε όλα) και την μουσική υπογράφει η ίδια και ο Ματθαίος Τσαχουρίδης.
Eden (Garden state)
What a day is it mine
I walk alone in garden state
Is It always just a memory
Is it fiction this addiction to the rain
I walk alone at night
I walk in pure delight
In this garden state
I walk alone
Is it all gone
Going on like they say
Is it going
Can it be like it was
Give me one reason to laugh with the loss
Why
In the state with no reason
Like treason
Give me one little moment
In this hell
Once
I ask you twice
Is it all the same
No answer
You gave me all you could
No question there
That’s all you should

Παρουσίαση μουσικής
79. Ο ιππότης και ο θάνατος
ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ
LYRA 1976

8/12

«Τραγούδια της φθοράς και του ονείρου» του Μάνου Χατζιδάκι για φωνές, χορωδία και ορχήστρα. Σε στίχους και κείμενο του Νίκου Γκάτσου. Τραγουδούν: Μαρία Φαραντούρη, Μελίνα Μερκούρη, Μίκης Θεοδωράκης, Διονύσης Σαββόπουλος, Ηλίας Λιούγκος. Ο ίδιος ο Μάνος λέει: "ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ" περιέχουν και προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα αίτια αλλά και τα φαινόμενα που προκαλούν, που επιφέρουν μέσα στην Ιστορία μας, τις συχνές περιόδους εθνικής παρακμής και ανυποληψίας. Λες και μια Μοίρα τραγική ορίζει τους καιρούς, τη χρονική διάρκεια και το τέλος μιας αλογάριαστης ελληνικής ασυδοσίας». Το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύει ο Ηλίας Λιούγκος.
Ο ιππότης και ο θάνατος
Καθώς σε βλέπω ακίνητο
με του Ακρίτα τ' άλογο και το κοντάρι τ' ΄Αη-Γιωργιού
να ταξιδεύεις στα χρόνια
μπορώ να βάλω κοντά σου
μια νερατζιά στου φεγγαριού τους χιονισμένους κάμπους
κι αυτά τα σίδερα που φορείς μπορώ να σου τα στολίσω
μ' ένα κλωνί βασιλικό κι ένα ματσάκι δυόσμο.
Μα έγω που είδα τους απογόνους σου σαν πουλιά
να σκίζουν μιαν ανοιξιάτικη αυγή τον ουρανό της πατρίδας μου
θα βάλω τώρα κοντά σου
τα πικραμένα μάτια ενός παιδιού
μέσα στη λάσπη και το αίμα της Ολλανδίας.
Αυτός ο μαύρος τόπος
θα πρασινίσει κάποτε.
Το σιδερένιο χέρι του Γκετς θ' αναποδογυρίσει τ' αμάξια
θα τα φορτώσει θημωνιές από κριθάρι και σίκαλη
και τότε πάλι στις σπηλιές των ποταμών θ' αντηχήσουν
βαριά σφυριά της υπομονής
όχι για δαχτυλίδια και σπαθιά
αλλά για κλαδευτήρια κι αλέτρια.