Τέλος της 21ης ενότητας, σχεδόν 300 μέρες !! 10 μήνες ζωής μετράει η Μενεστρέλλων Πολιτεία και ώρα για λίγη στατιστική: 84 τραγούδια από 80 συλλογές. Εάν σκεφτείτε ότι κάθε δίσκος που παρουσιάζεται περιέχει επιπλέον άλλα 3 έως 10 υπέροχα κομμάτια, υπολογίστε καμμιά 500αριά αξιόλογες συνθέσεις ελλήνων δημιουργών που θα μπορούσατε να ακούτε κυκλικά. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να αγοράσετε τους 80 δίσκους...

Παρουσίαση μουσικής
84 Αθώος ιχθύς
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
EUPHONIA 2002
8/15

Ενδιαφέρουσα συλλογή συνθέσεων του Θανάση Νικόπουλου πάνω σε κείμενα ελλήνων και γάλλων ποιητών. Ο ίδος λέει: «Τίποτα δεν έχει χαθεί. Ορισμένα πράγματα δεν τελειώνουν ποτέ, όπως η απορία του έρωτα και του θανάτου ... οι μελωδίες και οι λέξεις...». Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι σε ποίηση Χριστόφορου Λιοντάκη από την συλλογή «ο ροδώνας με τους χωροφύλακες» και το ερμηνεύει η Δανάη Παναγιωτοπούλου.
Αθώος ιχθύς
Βαθιά κρυμμένη στην οικονομία της θάλασσας
Αναδύεται η νήσος μύθο στάζοντας
κι εγώ αθώος ιχθύς στην άκρη του ροδώνα
κι αργότερα στα ύδατα της Παλλιανής.
Από λειμώνες ορεινούς όμοιος φτάνοντας
τα παιδικά μας χρόνια συναντιούνται.
Φώς ταπεινό μας καθηλώνει τρυφερούς
θαμπώνεται ο καθρέπτης.
Δικός μας άνεμος ξυπνά το περιβόλι
πλέουν ανθοί στης στέρνας τα νερά
ονόματα αναβλύζουν
Μήτε πηλός μήτε χαλκός και μήτε μάρμαρο
τα μνημονεύει.
Απόψε μόνο μας προσφέρεται η νομή τους
πρεσβεία στο χρόνο για συνθήκη.
Σφήκες τα λόγια τους
χωρίς να θέλω.
Μα ίσως ο φράχτης ανθισμένος προστατεύει
κι οι φωνές σταματούνε στις μυρτιές
νυχτωμένος ο γιαλός βγαίνει στα κρίνα
κι η άμμος στο κατώφλι
τις παγίδες καταργεί
την πόρτα του ροδώνα να χτυπήσεις.

Παρουσίαση μουσικής
83 Πράσινα φανάρια
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
PHILIPS 1966


1/9

Μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου για την ταινία του Δημήτρη Κολλάτου «Ο θάνατος του Αλέξανδρου». Ο ίδος γράφει: «Η μουσική στον Αλέξανδρο δεν είναι ένα τυπικό σχήμα που χρησιμεύει σαν υπογράμμιση ή σαν υπόκρουση. Προσπάθησα να συνθέσω ένα έργο αυτοδύναμο & ανεξάρτητο, που στις προεκτάσεις του να συναντά τις θέσεις & το ύφος της ταινίας». Το συγκεκριμμένο ορχηστικό κομμάτι ονομάζεται «Πράσινα φανάρια».

Παρουσίαση μουσικής
82 Το μαρουσάκι
ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ-ΠΡΩΤΟ ΠΕΤΑΓΜΑ
SONY 2000
11/13


Ένα εξαιρετικός δίσκος του Ορφέα Περίδη για μικρά και μεγάλα πιτσιρίκια. Ένα διαφορετικό ταξίδι, όπου πρωταγωνιστούν ολοστρόγγυλοι ήλιοι, κάστρα, ποτάμια, γεφύρια, χαμόγελα, μάγισσες, φτερωτά άλογα, κανάτια, αηδόνια, χελιδόνια. Ο λόγος απλός,αληθινός και ευφυής αποκαλύπτει τις μικρές ομορφιές και τις μεγάλες αλήθειες της ζωής.Οι ιστορίες στέκονται άλλοτε τρυφερά σε στιγμές απαλές κι άλλοτε ντύνονται με χιούμορ. Το συγκεκριμένο κομμάτι, όπως και πολλά άλλα είναι από τήν ποιητική συλλογή του Νίκου Κανάκη «Τα ηλιοτρόπια». Ερμηνεύει ο συνθέτης με συνοδεία την χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου.

Το μαρουσάκι
Στο πρώτο πρώτο πέταγμα
μικρό χελιδονάκι
Δυο δυο πηδάει τα σκαλιά
το Μαρουσάκι
Λουλούδι στο παράθυρο
φεγγάρι φεγγαράκι
που παίζει με τη φυλλωσιά
το Μαρουσάκι
Στο 'να του χέρι το σταμνί
στ' άλλο το κανατάκι
Δυο δυο πηδάει τα σκαλιά
το Μαρουσάκι

Παρουσίαση βιβλίου
Βιβλιοθήκη. Από την αρχαιότητα έως την Αναγέννηση.
Κων/νος Σπ. Στάϊκος 1996

Μνημιώδης έκδοση ενός φανατικού βιβλιόφιλου που μεθά με το άρωμα του χρόνου των κωδίκων και των αρχετύπων, που βυθίζεται στους λαβυρίνθους των παλαιών βιβλιοθηκών όπως σ' ένα μαγικό περιβόλι. Για να γράψει αυτό το πολύτιμο βιβλίο ο συγγραφέας μελέτησε πανάρχαιους πολιτισμούς, επισκέφτηκε ουμανιστικές και μοναστηριακές βιβλιοθήκες και συμβουλεύτηκε ποικίλες βιβλιογραφικές πηγές. Το πλούτισε με σπάνιο εικονογραφικό υλικό, που συντροφεύει τη γλαφυρή γραφή και μεταβάλλει την ανάγνωση σε ευχάριστη περιήγηση σ' ένα φανταστικό μουσείο.Το πλούσιο κείμενο και η εικονογράφηση με υπέροχες γκραβούρες μεταφέρει νοερά στους ιερούς τόπους των μεγάλων ανθρωπιστικών ναών, στις βιβλιοθήκες που διαφύλαξαν επτασφράγιστους τους θησαυρούς του στοχασμού και της μνήμης. Θρυλικές βιβλιοθήκες, συνδεδεμένες με τόπους ιερούς, με μεγάλες μορφές σοφών και ιερωμένων, με ηγεμόνες φανατικούς φίλους των γραμμάτων και των τεχνών, έστειλαν στην έκθεση σπάνια και πολυτιμότατα δείγματα των αμύθητων θησαυρών τους, όπου η γνώση συναντά την υψηλή καλαισθησία και την τέχνη. Κώδικες όπου καλλιγράφοι και μικρογράφοι συναγωνίστηκαν για να τους δώσουν την πνοή της υψηλής τέχνης. Σπάνια πρωτότυπα, συγκινητικά αυτόγραφα, ανεκτίμητα τεκμήρια κλπ κλπ. Το μεγαλόσχημο βιβλίο των 560 σελίδων είναι μάλλον δυσεύρετο, αλλά κυκλοφορεί ο κατάλογος της ομώνυμης έκθεσης με πολλά στοιχεία σε 270 σελίδες.
Μόνον για ρέκτες...

Παρουσίαση μουσικής
81 Δυό μάτια
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΑΡΑ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ
ΕΚΠΑ 2004
17/19

19 εκλεκτοί σύγχρονοι συνθέτες μελοποίησαν, ποίηση του Παλαμά. Μια πρωτοβουλία Πολιτισμού, του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Ένα εξαιρετικής αισθητικής μουσικό ανθολόγιο. (ανάλογη παλαιότερη ανάρτηση Νο 17)
Το συγκεκριμένο τραγούδι συνέθεσε η Σοφία Καμαγιάννη και ερμηνεύει η Δώρα Πετρίδη.
Δυό μάτια
Του λύχνου μου το λάδι σώθηκε,
και ξαγρυπνώ. Τι νύχτα ! Άστρο κανένα,
στην άκρη απ’ το κρεββάτι μου ένα φάντασμα
κι απάνω μου δυό μάτια καρφωμένα.
Ο κόσμος δεν υπάρχει. Από της άβυσσος
ρουφήχτηκε τα στόματα. Σκοτάδια.
Μόνο δυό μάτια υπάρχουνε στ’ ανύπαρχτα,
δυό μάτια μοναχά γιομίζουν τ’ άδεια.
Μόνο δυό μάτια στα σκοτάδια φέγγουνε.
Όλα κοιμούνται, χάνονται, όλα σβούνε,
μόνο δυό μάτια με κοιτάζουν άγρυπνα,
δεν κλείσανε, ποτέ δε θα κλειστούνε.

Τέλος της 20ης ενότητας. Η Μενεστρέλλων Πολιτεία προτείνει τους ακόλουθους τρόπους περιήγησης:
1. Θέλετε να ακούσετε «χαλί» την μουσική, κάνοντας άλλα πράγματα ΕΚΤΟΣ Πολιτείας: ανοίγετε την ιστοσελίδα, κατεβαίνετε κάτω-κάτω επιλέγετε τραγούδι από το juke box και αφήνετε να παίζει κυκλικά το σύνολο.
2. Θέλετε να ακούτε «χαλί» την μουσική, κάνοντας διάφορα ΕΝΤΟΣ Πολιτείας: ανοίγετε την ιστοσελίδα, επιλέγετε τραγούδι από το juke box, αφήνετε να παίζει κυκλικά το σύνολο, ξανανοίγετε την ιστοσελίδα από την αρχή (υπό την προϋπόθεση ότι έχετε ADSL) και αρχίζετε να γυρνάτε σελίδες, να ψαχουλεύετε συγγενείς ιστοχώρους, να διαβάζετε κριτικές βιβλίων ή μουσικής της Πολιτείας, χωρίς να διακόπτεται η μουσική !
3. Θέλετε να ακούσετε ένα συγκεκριμένο κομμάτι : κατεβαίνετε στις αρχειοθήκες κάτω δεξιά και ψάχνετε ανά ημερομηνία ανάρτησης, ή ανά κατηγορία-ετικέτα.

Παρουσίαση μουσικής
80. Eden (Garden state)
BREATHE WITH ME
EMBRACEABLE 2007

6/12


Συλλογή τραγουδιών της πολλά υποσχόμενης Ελληνίδας Αθηνάς Ανδρεάδη, γεννημένης στο Λονδίνο από γονείς μετανάστες, οι οποίοι επέστρεψαν στη Θεσσαλονίκη. Η ίδια λέει: «Νιώθω ότι ο καημός υπάρχει μέσα μου, στις φλέβες μου, πέρα από τα βιώματά μου και τις ιστορίες που έχω ακούσει απ' τις γιαγιάδες μου, είναι στο DNA μου. Είναι θεραπευτικός αυτός ο καημός, όταν βγάζεις τον πόνο καθαρίζεις. Λειτούργησε θετικά και το ότι ήμουν αυτοδίδακτη μέχρι μια ηλικία και μετά σπούδασα μουσική. Μπορεί να πήρε περισσότερο χρόνο, αλλά μου δόθηκε η ευκαιρία να αποκτήσω τη δικιά μου φωνή, το δικό μου στυλ, να βρω το δικό μου τρόπο να τραγουδάω». Στο συγκεκριμένο μελαγχολικό κομμάτι τους στίχους έγραψε η ίδια (όπως και σε όλα) και την μουσική υπογράφει η ίδια και ο Ματθαίος Τσαχουρίδης.
Eden (Garden state)
What a day is it mine
I walk alone in garden state
Is It always just a memory
Is it fiction this addiction to the rain
I walk alone at night
I walk in pure delight
In this garden state
I walk alone
Is it all gone
Going on like they say
Is it going
Can it be like it was
Give me one reason to laugh with the loss
Why
In the state with no reason
Like treason
Give me one little moment
In this hell
Once
I ask you twice
Is it all the same
No answer
You gave me all you could
No question there
That’s all you should

Παρουσίαση μουσικής
79. Ο ιππότης και ο θάνατος
ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ
LYRA 1976

8/12

«Τραγούδια της φθοράς και του ονείρου» του Μάνου Χατζιδάκι για φωνές, χορωδία και ορχήστρα. Σε στίχους και κείμενο του Νίκου Γκάτσου. Τραγουδούν: Μαρία Φαραντούρη, Μελίνα Μερκούρη, Μίκης Θεοδωράκης, Διονύσης Σαββόπουλος, Ηλίας Λιούγκος. Ο ίδιος ο Μάνος λέει: "ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ" περιέχουν και προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα αίτια αλλά και τα φαινόμενα που προκαλούν, που επιφέρουν μέσα στην Ιστορία μας, τις συχνές περιόδους εθνικής παρακμής και ανυποληψίας. Λες και μια Μοίρα τραγική ορίζει τους καιρούς, τη χρονική διάρκεια και το τέλος μιας αλογάριαστης ελληνικής ασυδοσίας». Το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύει ο Ηλίας Λιούγκος.
Ο ιππότης και ο θάνατος
Καθώς σε βλέπω ακίνητο
με του Ακρίτα τ' άλογο και το κοντάρι τ' ΄Αη-Γιωργιού
να ταξιδεύεις στα χρόνια
μπορώ να βάλω κοντά σου
μια νερατζιά στου φεγγαριού τους χιονισμένους κάμπους
κι αυτά τα σίδερα που φορείς μπορώ να σου τα στολίσω
μ' ένα κλωνί βασιλικό κι ένα ματσάκι δυόσμο.
Μα έγω που είδα τους απογόνους σου σαν πουλιά
να σκίζουν μιαν ανοιξιάτικη αυγή τον ουρανό της πατρίδας μου
θα βάλω τώρα κοντά σου
τα πικραμένα μάτια ενός παιδιού
μέσα στη λάσπη και το αίμα της Ολλανδίας.
Αυτός ο μαύρος τόπος
θα πρασινίσει κάποτε.
Το σιδερένιο χέρι του Γκετς θ' αναποδογυρίσει τ' αμάξια
θα τα φορτώσει θημωνιές από κριθάρι και σίκαλη
και τότε πάλι στις σπηλιές των ποταμών θ' αντηχήσουν
βαριά σφυριά της υπομονής
όχι για δαχτυλίδια και σπαθιά
αλλά για κλαδευτήρια κι αλέτρια.

Παρουσίαση μουσικής
78. Τραγούδι του τενεκεδένιου
Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ ΟΖ
NITROMUSIC 2001

2/20

Η μουσική που έγραψε ο Γιώργος Γουάστωρ για τον Μάγο του Οζ, που παρουσιάστηκε στις 29 Νοεμβρίου 2000. Μία συμπαραγωγή του θεάτρου Ήβη και του θιάσου Αργώ, σε διασκευή της Αλκής Ζέη και του Πέτρου Σεβαστίκογλο, ο οποίος σκηνοθέτησε το έργο & έγραψε και τους στίχους των τραγουδιών. Το συγκεκριμένο κομμάτι τραγουδάει ο συνθέτης Γιώργος Γουάστωρ.
Τραγούδι του τενεκεδένιου
Όταν είσαι σαν άδεια κατσαρόλα
Μα δεν τα θέλεις να τα κόψεις όλα
Και χαρά δεν μπορείς καμιά να νοιώσεις
Ούτε τον πόνο τους να νοιώσεις
Αν είχα λίγη καρδιά
Θα τραγουδούσα στα παιδιά
Στ’ αστέρια θα γελούσα
Και τραγούδια θα σκορπούσα
Λίγη καρδιά
Μέσα στη νύχτα να χτυπά
Νοιώθω πόνο και καρδιά
Μιά καρδιά
Να δίνω σ’ όποιον τη ζητά
Να διώχνει τα σύννεφα μακριά

Παρουσίαση βιβλίου
Ο ανύπαρκτος ιππότης
Italo Calvino
Εκδ. Καστανιώτης 1999

Το μυθιστόρημα αυτό είναι το πρώτο της φανταστικής τριλογίας του Καλβίνο με τον γενικό τίτλο "Οι πρόγονοί μας" που αποτέλεσε σταθμό στη λογοτεχνική πορεία του συγγραφέα.Το βιβλίο αυτό μας μεταφέρει ανάμεσα στους παλλαδίνους του Καρλομάγνου, σε ένα Μεσαίωνα που δεν υπήρξε ποτέ, μιμούμενος με ξέφρενη φαντασία και καταλυτικό χιούμορ τα παλιά, ιπποτικά μυθιστορήματα.
Μερικά αποσπάσματα:
Κάτω από τα τείχη του Παρισού είχε παραταχθεί ο στρατός της Γαλλίας. Ο Καρλομάγνος θα επιθεωρούσε τους παλαδίνους. Βρίσκονταν εκεί πάνω από 3 ώρες Έκανε ζέστη ... Μέσα στις πανοπλίες έβραζες σαν σε χύτρα πάνω σε σιγανή φωτιά... Επιτέλους νάτος ! ..... «Καιποιοσειστεσεις παλαδίνε της Γαλλίας», επαναλάμβανε πάντοτε με τον ίδιο ρυθμό... Δεν υπήρχε λόγος να πουν οτιδήποτε. Τους γνώριζε όλους από τον θυρεό που είχαν στην ασπίδα, έτσι όμως ήταν η συνήθεια, να φανερώνουν τ’όνομα και το πρόσωπο... «Κι εσείς;» Ο βασιλιάς είχε φτάσει μπροστά σ’έναν ιππότη με κάτασπρη πανοπλία... «Άρχοντά μου εγώ είμαι ο Ατζιλούφλο...των Γκουιλντιβέρνι και των Άλλων του Κορμπεντράζ» ... «και γιατί δεν αποκαλύπτετε το πρόσωπό σας στο βασιλιά σας;» ... «Είναι γιατί δεν υπάρχω άρχοντά μου»...
....
Σημάδι πως η μάχη άρχισε ήταν ο βήχας. Είδε από κει κάτω να προχωράει ένα σύννεφο κίτρινης σκόνης ... κι ένα άλλο σύννεφο υψωνόταν ... επειδή και τα χριστιανικά άλογα είχαν ριχτεί στον καλπασμό. Ο Ραμπάλντο άρχισε να βήχει. Έβηχε κι ολόκληρος ο αυτοκρατορικός στρατός... κι έτσι βήχοντας και με βαρύ ποδοβολητό έτρεχε προς το άπιστο σύννεφο σκόνης κι άκουγε όλο και πιο κοντά το σαρακηνικό βήχα....
....
Άρχιζαν οι μονομαχίες ... ξέσπαγαν σε βρισιές. Εκεί είχε μεγάλη σημασία ο βαθμός και η ένταση της βρισιάς, επειδή ανάλογα με το αν η προσβολή ήταν θανάσιμη, αιματηρή, ανυπόφορη, μέτρια ή ελαφριά, απαιτούνταν διάφορες επανορθώσεις, ή και δημιουργούνταν μίση που κληροδοτούνταν στους απογόνους....
....
Το έδαφος ήταν σκεπασμένο με πτώματα... Οι γύπες, με τα νύχια καρφωμένα στους ώμους ή τα πρόσωπα των νεκρών, χαμηλώνουν το ράμφος για να ψάξουν μέσα στις ορθάνοιχτες κοιλιές... Πρέπει όμως να κάνουν γρήγορα, γιατί δεν θ’ αργήσουν να καταφθάσουν οι νεκροθάφτες που αρνούντα στα πουλιά αυτό που παραχωρούν στα σκουλίκια...
....
Ήταν γυμνή. Τα ρούχα είχαν πέσει σεμνά στο πάτωμα. «Στις γυμνές κυρίες», δήλωσε ο Ατζιλούφλο. «δίδεται η συμβουλή, ως ανώτατη έξαρση των αισθήσεων, ν’ αγκαλιάσουν έναν πολεμιστή που φοράει την πανοπλία του»... Η Πρισίλα έδωσε ένα σάλτο και σκαρφάλωσε στον Ατζιλούφλο, σφίγγοντας χέρια και πόδια γύρω από τον θώρακα...

Παρουσίαση μουσικής
77. Επιστροφή
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
WARNER MUSIC 1999

5/12

Ο Σταύρος Λάντσιας μετά από αρκετές, πίσω από τα φώτα, συνεργασίες με τους πιο σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες παρουσιάζει τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με ορχηστρικά θέματα στα οποία κυριαρχεί το πιάνο. Μουσική σπάνιας ευαισθησίας, με τη τζαζ και την Ανατολή παρούσες, όπως και τον Eric Satie. Ο τίτλος "Επιστροφή" συμβολίζει την ανάγκη όχι να αναπαράγουμε απλώς τις μνήμες της παιδικής ηλικίας αλλά να επαναπροσδιορίσουμε τη θέση τους και την επιρροή τους στο σήμερα.

Τέλος της 19ης ενότητας. Την Μενεστρέλλων Πολιτεία επισκέπτονται συνεχώς καινούργιοι περιηγητές. Ένας «ταξιδιωτικός οδηγός» λοιπόν είναι απαραίτητος. Αν υποθέσουμε ότι κάποιος ανοίξει την τελευταία σελίδα, αλλά κατεβαίνοντας στο juke box, βάλει ένα τραγούδι παλαιότερο να παίξει, δεν θα βρεί να διαβάσει πληροφορίες σχετικές με αυτό μπροστά του στην τελευταία σελίδα. Θα πρέπει να συγκρατήσει τον αύξοντα αριθμό του τραγουδιού, να κατέβει στο κάτω μέρος της δεξιάς στήλης στην ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ και να «μπει» στον αντίστοιχο μήνα, δηλαδή στην αντίστοιχη παλαιότερη σελίδα. Απλό;

Παρουσίαση μουσικής
76. Ελευθερία
ΣΤΑ ΧΑΜΗΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΨΗΛΑ
POLYΤRΟPON/UNIVERSAL 2006

2/12

Συλλογή τραγουδιών του Δημήτρη Ζερβουδάκη στα όρια μεταξύ μιας έντεχνης τραγουδοποιίας με λαϊκές βάσεις και της δυτικότροπης ηλεκτρικής μπαλάντας. Τούς στίχους στο συγκεκριμένο τραγούδι έχει γράψει ο Γιώργος Χατζόπουλος και το ερμηνεύει ο Παντελής Θεοχαρίδης.

Ελευθερία το τραγούδι σου
Και η σιωπή στον πόνο των ματιών σου
Ο πιο πικρός μας ο καϋμός
Άστον στην όχθη των χειλιών σου
Ελευθερία το μυστικό σου
Το ψυθιρούν στην ηχώ των αναστεναγμών σου
Το πιο γλυκό μας όνειρο
τάμα στις χούφτες των χεριών σου
Ελευθερία το θαύμα σου
Και η η πατρίδα που δεν χάνεται
Δελφίνι στο ταξίδι σου
Η πιό όμορφη μοίρα μας
Ναυάγιο στους κόλπους της ψυχής σου.
Ελευθερία το σημάδι σου
Άλλη μια μέρα στους κάμπους των παιδιών σου
Η πιό γυμνή αλήθεια μας
Μετρα βαριά για να τη ζήσεις
Ελευθερία το τραγούδι μου
Δάκρυ που κρύφτηκε στο πιό παλιό μου σπίτι
Η πιό βρώμικη λέξη μου
Φορτίο πέρασμα κι αγρίμι.

Παρουσίαση μουσικής
75. Ο τρεκλίζων Ερμής
Παράρτημα Α΄
POLYGRAM 1996

4/11

Μια συλλογή με παλαιότερες μουσικές από το θέατρο και τον κινηματογράφο του Διονύση Σαββόπουλου, τραγουδοποιού και ερμηνευτή των "δικών του στιχηρών ιδιομέλων", όπως λέει ο ίδιος". Oι πρωτότυπες μουσικές αυτών των έργων είχαν χαθεί. Eυτυχώς όμως βρέθηκαν κάποιες ηχογραφήσεις των παραστάσεων ύστερα από... αγγελία στην εφημερίδα στα χέρια του Kωστή Bίννερ, φανατικού συλλέκτη ήχου. Πάνω σε αυτές τις ηχογραφήσεις δούλεψαν ο Σαββόπουλος και οι συνεργάτες του και ανασύστησαν το μουσικό πνεύμα και τον ήχο των παραστάσεων
Το συγκεκριμένο μικροσκοπικό ορχηστρικό κομμάτι είναι από την παράσταση του "Πλούτου" του Aριστοφάνη, που ανέβηκε στην Eπίδαυρο το 1985 από την Eθνική Kρατική Σκηνή σε μετάφραση Kώστα Bάρναλη και σκηνοθεσία Λούκα Pονκόνι.

Παρουσίαση μουσικής
74. Δεν βιάζομαι να μεγαλώσω
ΔΕΝ ΒΙΑΖΟΜΑΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ
ΜΕΛΩΔΙΚΟ ΚΑΡΑΒΙ 2007

18/18

Τραγούδια του ήλιου και του φεγγαριού, είναι η δεύτερη δισκογραφική δουλειά της Τατιάνας Ζωγράφου. Τους στίχους έγραψε η Βεατρίκη Κάντζολα-Σαμπατάκου, ο Βασίλης Αναγνωστόπουλος, η Ιουλίτα Ηλιοπούλου, η Αργυρώ Κοκορέλη και η συνθέτρια. Δεν πρόκειται για στίχους που καταφεύγουν στα υποκοριστικά για να κάνουν ρίμα υπέρ μιας ανέμπνευστης δήθεν παιδικότητας. Αντίθετα, ανταποκρίνονται και στις απαιτήσεις ενός ενηλίκου. Εξαιρετικά εμπνευσμένη μουσική και αυτή (όπως φαίνεται και από το κλάσμα ...). Η δημιουργός γνωρίζει καλά τα παιδιά και λόγω της επίσημης επαγγελματικής της ιδιότητας (διδάσκει μουσική στο Αρσάκειο νηπιαγωγείο). Οι ερμηνευτές των τραγουδιών, πολλοί και εκλεκτοί : Βαγγέλης Γερμανός, Ηλίας Λιούγκος, Τάσος Αποστόλου, Ειρήνη Δερέμπεη, Άννα Καραγεωργιάδου, Νίτσα Κουρτίδου η συνθέτης και ο Διονύσης Σαββόπουλος ! Συμμετέχει η Παιδική Χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου, δίνοντας ιδιαίτερο χρώμα και ζωντάνια. Την εικονογράφηση έκανε ο διακεκριμένος ζωγράφος Χρήστος Κεχαγιόγλου. Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύει με «αέρα» ο Βαγγέλης Γερμανός.
Με τραγούδια ζωγραφίζω
και με χρώμα τραγουδώ,
γίνομαι ανθός κι ανθίζω,
ποταμός και κελαρύζω,
τρέχω και χοροπηδώ.
Με τους φίλους μου παιχνίδι
στην λιακάδα θα χαρώ,
μ’ ένα τόπι βελανίδι
στο βελούδινο γρασίδι
σε λιβάδι χλοερό.
Γελώ και παίζω όλη μέρα,
γυρίζω ξένοιαστα σαν τον αγέρα,
παιδί που είμαι μ’ αρέσει τόσο –
διόλου δεν βιάζομαι να μεγαλώσω !
Κούνια φτιάχνω στη μουριά –
δες ψηλά που φτάνει !
Λάμπει ο ήλιος στα κλαριά
με ολόλαμπρη θωριά
σαν χρυσό στεφάνι.

Παρουσίαση βιβλίου
Μικρή ιστορία περί των πάντων (σχεδόν)
Bill Bryson.
Εκδ. Πόλις 2006

Δεν ήξερα τι είναι ένα πρωτόνιο ή μια πρωτεΐνη, δεν ήξερα να ξεχωρίσω ένα κουάρκ από ένα κβάζαρ, δεν καταλάβαινα πώς οι γεωλόγοι μπορούσαν, παρατηρώντας ένα στρώμα βράχου σε ένα φαράγγι, να βρουν την ηλικία του. Ο τρόπος με τον οποίο οι επιστήμονες ανακαλύπτουν τις αλήθειες παρέμενε για μένα το μεγαλύτερο μυστήριο. Πώς είναι δυνατόν να ξέρει οποιοσδήποτε το βάρος της Γης ή την ηλικία των βράχων της ή τι πραγματικά υπάρχει στο κέντρο της; Πώς ξέρουν πότε και πώς ξεκίνησετο σύμπαν και τι μορφή είχε όταν ξεκίνησε; Πώς ξέρουν τι συμβαίνει στο εσωτερικόενός ατόμου;Στόχος του βιβλίου είναι να θαυμάσω και ίσως να απολαύσω τα θαύματα και τα επιτεύγματα της επιστήμης σε ένα επίπεδο που να μην είναι υπερβολικά τεχνικό ή απαιτητικό, αλλά ούτε εντελώς επιφανειακό.
Το βιβλίο του Bryson είναι εξαιρετικά γραμμένο, με το χιούμορ και τη σαφήνεια που απαιτεί η περίσταση και η διαχείριση επιστημονικών πληροφοριών. Αν και ανήκει στο είδος των βιβλίων της εκλαϊκευμένης επιστήμης, δεν βρίθει ανακριβειών και παρανοήσεων. Οι ειδικοί επιστήμονες που το έχουν διαβάσει εντόπισαν ελάχιστα λάθη ουσίας.
Το μόνο που μας σώζει τελικά είναι το χιούμορ και η ανεπάρκεια του ανθρώπου να εξηγήσει τα πάντα, υπενθυμίζει διαρκώς ο συγγραφέας, στην περιγραφή του μεγάλου ταξιδιού που επιχείρησε στη χώρα της επιστήμης. Για να μιλήσει για τη δημιουργία του σύμπαντος, αυτή την «έξαρση θριάμβου» που δεν μπορεί να περιγραφεί με κανενός είδους λόγια, για το ηλιακό μας σύστημα, τις ανακαλύψεις της χημείας, της παλαιοντολογίας και της αστρονομίας. Το ενδιαφέρον του συγγραφέα εκτείνεται στη δημιουργία της ζωής, στην ομορφιά των κυττάρων, ενώ η περιέργειά του τρέφεται με την πολυπλοκότητα του DNA, την απειλή των ιών ή την εποχή των παγετώνων. Αλλά κυρίως με τη μεταμόρφωση ενός παράξενου πιθήκου, με ανησυχίες, σε άνθρωπο. Στο πλάσμα δηλαδή που έχει τη δυνατότητα να παρατηρεί και να ερμηνεύει τον εαυτό του και τον κόσμο που τον περιβάλλει, με… τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες.
Αν έχετε απορίες περί του πώς μετριέται η ηλικία ενός φαραγγιού, το βάρος της γης ή τι υπάρχει πραγματικά στο κέντρο της, διαβάστε αυτό το βιβλίο. Στόχος του είναι να θαυμάσετε τα επιτέυγματα της επιστήμης, εξηγώντας τα με έναν τρόπο απλό αλλά όχι απλοϊκό.
Ο συγγραφέας εξηγεί τα φαινόμενα και τα θαύματα της επιστήμης με το κέφι ενός παραμυθά και καταφέρνει να γοητεύσει το κοινό που δεν διαθέτει εξειδικευμένες επιστημονικές γνώσεις.

Παρουσίαση μουσικής
73. Άι ! το καραβάκι
ΛΙΜΕΝΑΡΧΗΣ ΕΥΡΙΠΟΥ
ΑΝΚΗ 1997

2/10
Συλλογή συνθέσεων του μουσικού Στέλιου Πάνου, που είναι και διευθυντής του Ωδείου Χαλκίδας, σε στίχους Νίκου Τριανταφυλλόπουλου. Το συγκεκριμένο ποίημα από το διήγημα « Βαδριάνος στα δεμένα» ερμηνεύει η Nadia Weinberg.

Άι ! Το καραβάκι ! Με την πλώρη
να δρομεί ζαρκάδι στον αφρό
πάει και πάει – ως πάει κι η κόρη
μέσα στ’ όνειρό της τ’ αλαφρό.
Πάει – με το κατάρτι – κι η σελήνη
φέγγος καρφωμένο στον ιστό –
νέφος του μαΐστρου εκείνη ! Εκείνη
πάει με χορό κυματιστό.
Άι ! Το κορμί (για κύμα;) – κι η καρδιά μου
με την ολο-σέληνη κυρά
πάει στου νυχτερινού της γάμου
τα φεγγαροφώτιστα νερά.
Πάει το καραβάκι ! Όλο πάει
κι ο αγέρας χρόνια του στυφός
γλύκανε και πάει – ως περπατάει
το κορίτσι – γάρμπος !- μες το φώς.

Τέλος της 18ης ενότητας. Θερινή ακινησία ή δράση; Η Μενεστρέλλων Πολιτεία επέλεξε την δράση. Εκ βάθρων λοιπόν ανασυγκρότηση του Juke Box. To 1o «μηχάνημα» καταργήθηκε τελείως και μεταφέρθηκαν όλα τα κομμάτια στο 2ο. Αυτό επιβλήθηκε από τις περιστάσεις (τεχνολογικά προσκόμματα λόγω copyright) και δεν ήταν δική μας επιλογή. Τώρα όλα τα τραγούδια παρουσιάζονται με αύξοντα αριθμό, που αντιστοιχεί στις αναρτήσεις. Καλή ακρόαση λοιπόν.

Παρουσίαση μουσικής
72. Για τους κακούς
ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ
SONY 1992

5/13

Συλλογή τραγουδιών της πολυτάλαντης τραγουδοποιού Μελίνας Τανάγρη. Το συγκεκριμένο τραγούδι με τους πρωτότυπους στίχους, όπως και όλα άλλωστε ερμηνεύει η ίδια με τη χαρακτηριστική «ζαχαρένια» φωνή της.

Για τους κακούς
Αχ του ανθρώπου η καρδιά όλο βραχυκυκλώνει,
πέτρα τη μια τσακίζεται κι αληθινά λιγώνει.
Αυτό που τώρα θα σας πω δεν είναι φαντασία,
μεσ’ απ’ την πείρα της ζωής βγαίνει κι η παροιμία:
του κόσμου όλου οι κακοί όσο και να γελάνε
έρχεται πάντα μια στιγμή φουσκώνουνε και σκάνε.
Από μόνοι τους;
Από μόνοι τους.
Χωρίς να κάνεις τίποτα;
Απολύτως τίποτα.
Αυτό το μπαμ που θ’ακουστεί τελείως τους ανήκει,
να μην το πάρεις δηλαδή σαν μια δική σου νίκη
και αν σου πήραν κάτι τι ή κάτι πιο μεγάλο
να δεις πως κάποιος θα βρεθεί για να σου φέρει άλλο.
Καμμιά φορά και οι καλοί για δες τους πως κακιώνουν
έτσι που ακόμα κι οι κακοί να δεις πως μαλακώνουν.
Και όλα αυτά για να σας πω την άκρη δεν τη βρίσκω,
ότι σαλεύει ζωντανό είναι μεγάλο ρίσκο.

Παρουσίαση μουσικής
71. Λαϊκός Χορός σε 9/8
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ
ΜΙΝOS-EMI 1985

5/16

Δίσκος 33ων στροφών με τραγούδια του Μάνου Λοίζου, του εξαίρετου αυτού συνθέτη & ανθρώπου, που πέθανε 45 ετών το 1982, στην πιο δημιουργική φάση της ζωής του. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι ένας χορός σε 9/8, βασικό μουσικό θέμα της ταινίας του Ορέστη Λάσκου "Μπετόβεν και Μπουζούκι" με προταγωνιστές τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Νίκο Σταυρίδη.

Παρουσίαση μουσικής
70. Στη χώρα των Μυιγιάγκιχτων
Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ ΟΖ
GSF Records

3/20

Η μουσική που έγραψε ο Μίμης & ο Αντώνης Πλέσσας για τον Μάγο του Οζ χρησιμοποιήθηκε σε πολλές παρουσιάσεις: Το 1982 & το 1991 από τον θίασο ’81, στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας το 1994 & στο ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης το 1997. Η διασκευή είναι του Δημήτρη Ραβάνη – Ρεντή. Το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύουν οι Αλεξανδράκη, Χρυσούλης, Δάφνης.

Στη χώρα των Μυιγιάγκιχτων
Είμαστε μη βρέξει και μη στάξει,
από πορσελάνη και μετάξι.
Ζούμε με το χτες και με το τότε,
δεν μας νοιάζει τ’ αύριο και το πότε.
Μη! Θα σπάσω! Μη! Θα ραγίσω!
Μη! Θα τσακίσω στη στιγμή!
Αχ μη ! Αχ μη ! Αχ μη !
Γιατί τσακίζω στη στιγμή.
Ο καθένας μας παραμερίζει,
αν ο δρόμος κόσμο πλημμυρίζει,
στρίβουμε να μη μας πάρει η μπόρα
και απεχθανόμεθα το τώρα.
Κάθομαι και βλέπω απ’ το περβάζι,
βλέπω να πεθαίνεις, δεν με νοιάζει .
Ζούμε τη ζωή στα καφενεία,
είμαστε η καλή η κοινωνία.
Άχου μου ‘ρχεται ανακατωσούρα,
αχ από του όχλου τη βαβούρα.
Κάνω κριτική που βγάζει μάτι,
μόνο μη μου πεις να κάνω κάτι.

Παρουσίαση βιβλίου
Ο ροζ πελεκάνος κι άλλες ιστορίες
Δραγούμης Φίλιππος.
Εκδ. Ωκεανίδα 2000

Πελεκάνοι ερωτεύονται παράφορα. Ερωδιοί κρύβονται σε βιβλία. Αρπακτικά πουλιά κάνουν απεργία πείνας. Φοινικόπτερα παρηγορούν τη μοναξιά τους με το είδωλό τους στον καθρέφτη. Φίδια και λύκοι μας περιπαίζουν με απίθανα τεχνάσματα μέχρι την απελευθέρωσή τους. Πολικές αλεπούδες που, περιμένοντας μάταια να χιονίσει στην Αίγινα, διασκεδάζουν κλέβοντας τα τσιγάρα μας. Τραυματισμένοι πελαργοί γεύονται την ευτυχία του κεραυνοβόλου έρωτα και τη δυστυχία της ατεκνίας τους. Χαμαιλέοντες μας θυμίζουν την παγχρωμία εποχών και αισθημάτων. Κι ένας γύπας γίνεται το απέραντο μάτι του Θεού για το παρ' ολίγο θήραμά του.Σ' αυτόν τον «πελεκανόκοσμο» του Φίλιππου Δραγούμη ανθίζουν όλα τα συναισθήματα, οι σκανταλιές, οι εκπλήξεις και τα τεχνάσματα των άγριων ζώων, που όσο κι αν ζουν κοντά στον άνθρωπο, ευτυχώς δεν εξημερώνονται απόλυτα. Όταν πετούν μακριά ή φεύγουν για το δικό τους χώρο, ξεχνούν την ανθρώπινη γνωριμία και βυθίζονται στην ελευθερία της σοφίας τους. Από τις δέκα ιστορίες που περιλαμβάνονται στο βιβλίο, μπορούμε να χαμογελάσουμε, να μελαγχολήσουμε ή απλά να παραδεχτούμε πόσο «άχρηστοι και ανόητοι» εξακολουθούμε να είμαστε. Μια εξαιρετική συλλογή διηγημάτων με πολύ χιούμορ, εμπνευσμένων από την καθημερινότητα του ΕΚΠΑΖ (Ελληνικού Κέντρου Περίθαλψης Άγριων Ζώων), στο οποίο διατίθενται και τα κέρδη από τις πωλήσεις του βιβλίου.

Παρουσίαση μουσικής
69. Στα νησιά
ΚΕΡΚΥΡΑ ’82 ΑΓΩΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
ΜΙΝOS EMI 1982

18/25

Ζωντανή ηχογράφηση των 25 τραγουδιών που διαγωνίστηκαν στους αγώνες Ελληνικού τραγουδιού στην Κέρκυρα το 1982. Οι αγώνες διοργανώθηκαν από τον Μάνο Χατζιδάκι. Το συγκεκριμένο τραγούδι σε ποίηση Μίλτου Σαχτούρη, συνέθεσε και ερμηνεύει ο Σπύρος Μπάφης και η ενορχήστρωση είναι του Τ. Καρακατσάνη. Δυστυχώς η εξέλιξη του Σπύρου Μπάφη δεν είναι γνωστή.

Τα ωραία νησιά δεν έχουν ουρανό
Τα πτώματα εκεί έχουνε κόκκινα φτερά
Τα κόκκαλα λάμπουν
Σαν άσπιλη, άσπρη φωτιά
Κι έρημο το φεγγάρι
Εκεί το ξεδοντιασμένο
Το στόμα της γριάς
Έχει ουρανό

Τέλος της 17ης ενότητας. Μπορεί τα «σχόλια» και η αλληλογραφία που λαμβάνει η «Μενεστρέλλων Πολιτεία» να μην εκτίθενται σε κοινή θέα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν. Συμβαίνει επίσης κάποιοι να προτείνουν ιδέες για ανάρτηση. Αυτό χαροποιεί ιδιαίτερα τον Οδυσσέα Ξένο, γιατί σημαίνει ενεργητική συμμετοχή στην ζωή της Πολιτείας. Το υλικό που έχει συγκεντρωθεί είναι πολύ πλούσιο και υπάρχει μια συγκεκριμένη στρατηγική ως προς την σειρά ανάρτησης.

Παρουσίαση μουσικής
68. Αστεράκι
Η ΝΥΧΤΑ ΘΑ ΤΟ ΠΕΙ
ΑΚΤΗ-ΜΙNOS EMI 1994

3/18

Συλλογή τραγουδιών του τραγουδοποιού Διονύση Τσακνή, από ζωντανές ηχογραφήσεις σε συνεργασία με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στον Λυκαβηττό και το ΜΕΤΡΟ. Το συγκεκριμένο τραγούδι λέγεται «Αστεράκι».

Υπάρχει ψηλά ένα αστέρι
το πιο λαμπερό τ’ ουρανού,
μαζί του μιλάω και παίζω αν θέλω
τα βράδια.
Αν νοιώθω μονάχος το ξέρει
κι ανοίγει τις πόρτες του νου,
γλυκά με χαϊδεύει με φως και μου
δείχνει σημάδια.
Καληνύχτα αστέρι
να μου γνέφεις που πας
νάσαι πάντα ψηλά, φωτεινό
κι από κει να με βλέπεις.
Η μνήμη σαρώνει τη σκέψη
κι ο χρόνος μου τραβάει το χαλί,
αυτό που επάνω του χρόνια
σκυφτός περπατάω.
Μα εσύ αστεράκι μου ξέρεις
το πως έχω φτάσει ως εκεί
μια νύχτα του Οχτώβρη το φως
μου χαρίζεις και σκάω.
Καληνύχτα αστέρι
να μου γνέφεις που πας
νάσαι πάντα ψηλά, φωτεινό
κι από κει να με βλέπεις

Παρουσίαση μουσικής
67. Ο Αλκιβιάδης
Ο ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ, ΤΟ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ Ο ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ
NOTOS 1974-1996

10/12

Κύκλος τραγουδιών με θεατρική μορφή, σε κείμενα και στίχους Μάνου Ελευθερίου και του συνθέτη. Για δύο γυναικείες φωνές, δύο ανδρικές, μικρή ορχήστρα, χορευτές και ηθοποιούς. Η πρώτη δημόσια παρουσίαση του έργου έγινε στο Πολύτροπο στην Πλάκα, στις 13 Δεκεμβρίου του 1973.
Ο Οδοιπόρος περπατάει αδιάκοπα νύχτα μέρα. Προσπαθεί να μη θυμάται και να μη βλέπει γύρω του. Ξάφνου σε κάποιαν ερημιά συναντάει το Μεθυσμένο κορίτσι να κλαίει ολομόναχο. Το πλησιάζει και πάει να το χαϊδέψει, μα εκείνο ευθύς βγάζει απ΄ τον κόρφο του ένα μαχαίρι και σαν αστραπή του κόβει το κεφάλι. Πέφτοντας κατά γης το σώμα του Οδοιπόρου, μεταμορφώνεται και γίνεται ο Αλκιβιάδης. Κι από τη στιγμή εκείνη, ο Αλκιβιάδης ψάχνει μέσα του να βρει τον Οδοιπόρο. Το Μεθυσμένο Κορίτσι βυθίζεται σ΄ ένα πηγάδι για να ενωθεί με το είδωλο ή του Οδοιπόρου ή του Αλκιβιάδη - αυτό ποτέ δεν θα το μάθει. Και ο Οδοιπόρος, αδιάκοπα θα τριγυρνά μέσα στο σώμα του Αλκιβιάδη και μέσα στα οράματα του βυθισμένου κοριτσιού.
Το συγκεκριμένο τραγούδι σε χατζιδακικούς στίχους ερμηνεύουν η Εύα Καναβαράκη και η Φερενίκη Βαλαρή.
Στην πλατεία
καίει ο πυρετός
έν' αγόρι
πετάει σαν αετός
Μας χαρίζει τραγούδια και καπνό
δεν μιλά μα κοιτά τον ουρανό
Στην πλατεία
γέρνουν οι μυρτιές
μα τ' αγόρι
πηδάει μες τις φωτιές
Το τραγούδι
σβήνει στον καιρό
μα τ' αγόρι
κλέβει τον χορό
Το κεφάλι θα κόψω απ' τον λαιμό
να το βλέπω μες τ' όνειρο χλωμό
Χελιδόνι
φύγε στον Νοτιά
ξημερώνει
έσβησ' η φωτιά.

Παρουσίαση μουσικής
66. Διαπλανητικές σκέψεις
Η ΗΧΩ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ
ΣΕΙΡΙΟΣ 1985-1996

5/16

Παιδικά τραγούδια της Λένας Πλάτωνος σε στίχους Gianni Rodari, διασκευασμένους από την Αννα Μαργαριτοπούλου. Τραγουδούν, η Λένα Πλάτωνος, η Σαβίνα Γιαννάτου, η Λητώ & ο Κώστας Χατζόπουλος.
Διαπλανητικές σκέψεις
Ποιός να ξέρει αν στον Κρόνο & στον Άρη ή στον Ερμή
στο σχολείο ένα παιδάκι σκέφτεται & προσπαθεί,
κάποιο πρόβλημα να λύσει απ’ την αριθμητική;
Ποιός να ξέρει αν τ’ αγοράκι στους Διδύμους, στο Λιοντάρι
λέρωσε το παντελόνι το καλό του με μελάνι,
αν πήρε βήτα ορθογραφία αν το βάλαν τιμωρία;
Σ’ όποιο γαλαξία αν μένει το ακούω να μιλάει ...
Όταν κλαίει, όταν τρέχει, όταν το τραίνο του τσουλάει ...
Κι όταν τα τετράδιά του μουντζουρώνει με μπογιά
Απ’ την τόση μοναξιά ...
Σίγουρα στεναχωριέται πούναι τόσο μοναχό
ακριβώς όπως κι εγώ.
Το πιο ωραίο παιχνίδι μου θέλω να του χαρίσω.
Αχ γέλια που θα κάνουμε όταν το συναντήσω.

Παρουσίαση βιβλίου
Το Σύμπαν, οι Θεοί, οι Άνθρωποι.
Jean - Pierre Vernant
Εκδ. Πατάκη 2007

Ο Jean - Pierre Vernant διηγείται τους μύθους της αρχαίας Ελλάδας. Μιλάει για τη δημιουργία του κόσμου, τον πόλεμο των θεών και τους δεσμούς που μονίμως η ανθρωπότητα διατηρεί με το θείο. Από τον ευνουχισμό του Ουρανού ως τις πανουργίες του Δία, από την επινόηση της γυναίκας στο ταξίδι του Οδυσσέα ως τον αγώνα δρόμου με τις Γοργόνες, ο συγγραφέας μάς μεταφέρει τους αρχαίους αυτούς μύθους, που παραμένουν πάντα ζωντανοί.Ο Jean - Pierre Vernant, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στην ελληνική μυθολογία, μας βοηθά να αποκωδικοποιήσουμε καλύτερα το πολύπλοκο, συχνά, νόημα των μύθων. Η πρωτοτυπία του βιβλίου έγκειται στο γεγονός ότι ο Vernant λειτουργεί εν προκειμένω υπό διττή ιδιότητα, του επιστήμονα και του αφηγητή.Στην εισαγωγή του, ο Vernant σημειώνει: «Προσπάθησα να μεταδώσω άμεσα, από πρώτο χέρι, ένα μέρος του ελληνικού σύμπαντος· ένα σύμπαν με το οποίο είμαι πολύ συνδεδεμένος και, στο σημερινό μας κόσμο, θεωρώ πιο αναγκαία παρά ποτέ την επιβίωσή του μέσα στον καθένα μας. Μου άρεσε επίσης που η κληρονομιά αυτή έφτανε στον αναγνώστη προφορικά, σαν τα παραμύθια της τροφού, όπως τα ονομάζει ο Πλάτωνας, με τον τρόπο που πάρα πολλά πράγματα μεταβιβάζονται από τη μια γενιά στην άλλη, εκτός του πλαισίου της επίσημης εκπαίδευσης.Δοκίμασα να αφηγηθώ τους μύθους, σαν να μπορούσε η παράδοσή τους να συνεχιστεί ακόμα. Ήθελα οι σημερινοί αναγνώστες να ακούσουν και πάλι τη φωνή εκείνη που επί αιώνες απευθυνόταν, στα παλιά τα χρόνια, άμεσα στους Έλληνες ακροατές και έχει πια σιωπήσει· αν σε κάποιες σελίδες του βιβλίου μου το έχω επιτύχει, τότε συνεχίζει να αντηχεί αυτή η φωνή, ακούμε τον απόηχό της».
Ένα απόσπασμα:
Ο Οδυσσέας θα πλησιάσει τα όρια του κόσμου των νεκρών... βρίσκεται μπροστά στο βάραθρο, έχει ρίξει το αλεύρι, έχει σφάξει το κριάρι,το αίμα είναι έτοιμο να το πιούν... Βλέπει τότε να έρχεται προς το μέρος του ένα πλήθος, όλοι όσοι δεν είναι πια παρά κανένας, ούτις, όπως παρέστησε ο Οδυσσέας (στον Πολύφημο) ότι ήταν, όσοι δεν έχουν όνομα, οι νώνυμνοι, όσοι δεν έχουν πρόσωπο, όλοι εκείνοι που πια δεν μπορούμε να τους δούμε, που δεν είναι πια τίποτα... Από τη μάζα αυτή που παρελαύνει εμπρός του, υψώνεται μια βουή τρομερή και συγκεχυμένη. Δε μιλούν, είναι ένας θόρυβος χαοτικός... Ο Οδυσσέας βλέπει τους ίσκιους από κάμποσους ήρωες ... αναγνωρίζει τον Αχιλλέα και τον ρωτάει. Αφού πιεί λίγο αίμα και δυναμώσει κάπως, ο Αχιλλέας μιλάει. Την ώρα που ο όλος ο κόσμος υμνεί την δόξα του, που το κλέος, η φήμη του λάμπει περίλαμπρη σ’ όλη την οικουμένη ... τι λέει ο Αχιλλέας; «Καλύτερα να ήμουν χωρικός και να κυλιέμαι στην λάσπη και στην κοπριά, κουρελής, ο πιο φτωχός στη γη ολόκληρη, παρά ο Αχιλλέας στον κόσμο ετούτο των νεκρών, στον Άδη». Τα λεγόμενά του έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την Ιλιάδα ... εκεί δεν δε δίστασε ούτε στιγμή ... η δόξα ενός σύντομου βίου που σφραγίζεται από έναν ωραίο θάνατο αξίζει πολύ περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο... Εδώ στην Οδύσσεια λέει ακριβώς το αντίθετο... αν μπορούσε να διαλέξει θα προτιμούσε να είναι ένας φτωχός και ψειριάρης χωρικός στα χερσοτόπια της Ελλάδας παρά ο σπουδαίος Αχιλλέας στον κόσμο των νεκρών...

Παρουσίαση μουσικής
65. Επίλογος
PEPPERMINT
CANTINI

11/13

Η μουσική της τρυφερής ταινίας του Κώστα Καπάκα που συνέθεσε ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος συνθέτης κινηματογραφικής & τηλεοπτικής μουσικής. Με το έργο του αυτό κέρδισε το 1999 το βραβείο Μουσικής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι η μουσική τίτλων του τέλος, την στιγμή που μουδιασμένοι από την ευχαρίστηση τεντωνόμαστε στο κάθισμα, προσπαθώντας να διαβάσουμε τα ονόματα των συντελεστών, ενώ οι ανεγκέφαλοι της μπροστινής σειράς, όρθιοι βιάζονται να φύγουν...

Τέλος της 16ης ενότητας. Η «Μενεστρέλλων Πολιτεία» είναι Ελληνική, περιλαμβάνει έργα Ελλήνων (προς το παρόν) και σχόλια στα ελληνικά. Η απορία είναι ποιός ή ποιοί είναι οι φίλοι περιηγητές του εξωτερικού που μας επισκέπτονται; Οι 2ψήφιοι αριθμοί Βελγίου, Ισπανίας, Γαλλίας και ΗΠΑ, αλλά κυρίως οι 3ψήφιοι Γερμανίας και Ηνωμένου Βασιλείου πιθανόν να κρύβουν βέβαια Έλληνες του εξωτερικού. Σε τέτοια περίπτωση ένας μικρός ηλεκτρονικός χαιρετισμός θα μας χαροποιούσε ιδιαίτερα.

Παρουσίαση μουσικής
64.
ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΥΝΗΓΑΩ
LYRA 2000

6/13

Η 2η δουλειά του συγκροτήματος «Συνήθεις Ύποπτοι», ευαίσθητη και λυρική αποδίδεται από όμποε, φλάουτο, ακουστική κιθάρα, πιάνο, κοντραμπάσο, μαντολίνο και κρουστά. Στο συγκεκριμένο κομμάτι την μουσική και τους στίχους έχει γράψει ο ο Αλέκος Βασιλάτος και το ερμηνεύει, όπως και τα περισσότερα με την χαρακτηριστική φωνή του ο Χρήστος Θηβαίος.
Ξαναζώ
εκείνο το τραγούδι
που είχα πάντα φυλαχτό
Για τόπους που περπάτησα
για μύθους που τους κράτησα
στα χέρια μου σφιχτά
Μα στην πρώτη χειμωνιά
πάει...
Τα σκόρπισε ο άνεμος μακριά
με έζωσε της λήθης η σκιά
Σαν ξωτικό
έφυγα απ’ τον κόσμο μακρυά
για να θυμηθώ
Ερημιά
παντού όπου κι αν πήγα
αναζητώντας σε δροσιά
Σ’αγγιξα κι έσβηνες
και τους μύθους μου έδιωχνες
στα πέρατα της γης
σαν πνοή αερικού
που γλιστράει
στο φως του φεγγαριού
μ’ έδιωξε η αγάπη
μα την πλήγωσα κι εγώ
Άπιαστες εικόνες και φωνές
χρέος και μερτικό
Κάνω ευχή
και νάτο ξεπροβάλει
το άστρο που ήθελα να ‘ρθεί.
Τ’ άγγιξα, μου γέλασε
για πάντα με ελευθέρωσε
Και πάλι ξεκινώ σαν απέραντη αγκαλιά
Η ζωή
κοντά της με καλεί.

Παρουσίαση μουσικής
63. Σύννεφα πλατειά
ΟΙ ΜΕΛΩΔΙΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΠΑΝΟΥ
ΜΙΝΕRVA

14/14

Οι Μελωδίες του Γιάννη Σπανού από δίσκο 33 στροφών της 10αετίας του ‘70. Στο πιάνο ο συνθέτης, κιθάρα ο Δ. Φάμπας, βιολοντσέλλο Σ. Ταχιάτης, μπάσσο ο Γ. Θεοφιλόπουλος. Το συγκεκριμένο κομμάτι λέγεται «Σύννεφα Πλατειά».

Παρουσίαση μουσικής
62. Το κρασί
ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ
MINOS-EMI 1980

3/21

Ο δίσκος περιέχει την μουσική που έγραψε ο Γιάννης Μαρκόπουλος για το κουκλοθέατρο της Ευγενίας Φακίνου «Ντενεκεδούπολη». Μουσική παράσταση για παιδιά και μεγάλους με τραγούδια, μουσικές και κείμενα σε αφήγηση Νίκης Τριανταφυλλίδη. Τραγουδούν : Ευγενία Φακίνου, Σωτήρης Χατζάκης, Ρένα Καζάκου, Γιάννης Μαρκόπουλος και η Παιδική χορωδία Σχολής Τυχοπούλου
Ο ίδιος ο συνθέτης γράφει: «Η Ντενεκεδούπολη είναι τα σοβαρά παιχνίδια που ... παίζαμε εμείς όταν είμαστε παιδιά με τα γαλακτόκουτα, τις μπίλλιες και όλων των ειδών τους ντενεκέδες…». Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύει ο Σωτήρης Χατζάκης.
Το κρασί
Το κρασί μου γαβγίζει
το μυαλό μου σκυλίζει,
το κεφάλι γυρίζει
και η τσέπη μου γεμίζει.

Παρουσίαση βιβλίου
Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
Νίκος Καζαντζάκης
Εκδ. Ελ. Καζαντζάκη 1974

Το έργο αυτό του Νίκου Καζαντζάκη εκδόθηκε το 1954, χρονιά που η Ιερά Σύνοδος ζήτησε από την κυβέρνηση την απαγόρευση των βιβλίων του. Ο ίδιος, απαντώντας στις απειλές της εκκλησίας για τον αφορισμό του, έγραψε σε επιστολή του: «Μου δώσατε μια κατάρα, Άγιοι Πατέρες, σας δίνω μια ευχή: Σας εύχομαι να 'ναι η συνείδησή σας τόσο καθαρή όσο η δική μου και να 'στε τόσο ηθικοί και θρήσκοι όσο είμαι εγώ». Τελικά η Εκκλησία της Ελλάδος δεν προχώρησε στον αφορισμό του Νίκου Καζαντζάκη, καθώς ήταν αντίθετος ο οικουμενικός πατριάρχης Αθηναγόρας.
Έχει γραφτεί σχετικά: Το μυθιστόρημα αυτό αφηγείται την άφιξη μιας ομάδας προσφύγων στο πλούσιο χωριό Λυκόβρυση, τη στιγμή που οι νεότεροι του χωριού ετοιμάζονται να παίξουν τους ρόλους τους σε ένα θρησκευτικό δράμα το επόμενο Πάσχα. Κάτω από την πίεση αυτών των γεγονότων οι χωρικοί-πρωταγωνιστές ταυτίζονται ολοένα και περισσότερο με τα πρόσωπα του Eυαγγελίου που πρόκειται να υποδυθούν ή και καταλαμβάνονται από αυτά. Οι άρχοντες του χωριού αντίθετα καταλήγουν στο ρόλο των Φαρισαίων· ο παπάς του χωριού Γρηγόρης οδηγείται ανεπαίσθητα από τις περιστάσεις και από την ιδιοσυγκρασία του στο ρόλο του Kαϊάφα· τον ρόλο του Πιλάτου υποδύεται κατά τρόπο έξοχο αν και άθελά του, και με πολύ χιούμορ από τη μεριά του Kαζαντζάκη, ο τοπικός Tούρκος Αγάς, ένας καλόβολος παιδεραστής . Στο έργο αυτό υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αντιστροφή ο Mανολιός καλείται να παίξει το ρόλο του Xριστού, δηλαδή γεννιέται ως Xριστός, το Πάσχα· και δολοφονείται τελετουργικά στην εκκλησία ανήμερα τα Xριστούγεννα, όταν σύμφωνα με το μύθο θα έπρεπε να γιορτάζεται η γέννηση του Xριστού. O Kαζαντζάκης εκμεταλλεύεται τις μυθικές και τις ιστορικές διαστάσεις στο μυθιστόρημα του. H ιστορία του Iησού στη Bίβλο λαμβάνει χώρα με φόντο τις φιλοδοξίες των τότε Eβραίων για ανεξαρτησία από τη Pωμαϊκή Aυτοκρατορία, φιλοδοξίες που βρήκαν ολέθριο τέλος το 70 μ.X. με την καταστροφή των Iεροσολύμων. H τοποθέτηση του μυθιστορήματος στη Mικρά Aσία λίγο πριν την καταστροφή του 1922 επιτρέπει στον Kαζαντζάκη να υπαινίσσεται την ιστορική ομοιότητα ανάμεσα στη μοίρα των Eβραίων της αρχαιότητας και αυτή των Eλλήνων τον εικοστό αιώνα. Στο μυθιστόρημα υπάρχουν τέλος πλείστες αναφορές στο μπολσεβικισμό. Οι πρόσφυγες που κατασκηνώνουν έξω από το χωριό, απευθύνονται μάταια στους χωρικούς για βοήθεια, και τελικά όταν αυτή δεν τους παρέχεται επιτίθενται, στιγματίζονται από τους χωρικούς και τους Tούρκους σαν Mπολσεβίκοι. H σύγκρουση ανάμεσα στον κομμουνισμό και το υπάρχον καθεστώς είναι πραγματικά ευνόητη, αφού το μυθιστόρημα τοποθετείται χρονικά λίγο μετά τη Pωσική Eπανάσταση, αλλά στην ουσία έχει πολύ περισσότερο να κάνει με τη σύγκρουση που έφτανε προς το τέλος της ενώ ο Kαζαντζάκης έγραφε το μυθιστόρημα, δηλαδή τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. H αντιπαράθεση ανάμεσα στους έχοντες στη Λυκόβρυση και τους μη έχοντες που κατασκηνώνουν στο βουνό είναι μια παραβολή για την πραγματική σύγκρουση εκείνης της εποχής ανάμεσα σε Έλληνες και Έλληνες. Έτσι ο Mανολιός-Xριστός δεν μεταμορφώνεται μονάχα σε άγιο αλλά και σε κοινωνικό επαναστάτη, ενώ ο παθιασμένος παπα-Φώτης, ο ηγέτης των προσφύγων, συνδυάζει τα χαρακτηριστικά, αλλά και μερικές από τις πεποιθήσεις του παραδοσιακού Oρθόδοξου ασκητή με εκείνα του φλογερού επαναστατικού ηγέτη. Η άμεση παραπομπή σε μύθους δεν παρέχει μόνο μια δομή για την πλοκή του μυθιστορήματος, αλλά παράλληλα συνδέει με μεταφορικό στοχασμό τρεις ξεχωριστές ιστορικές εποχές την Iουδαία του καιρού των Παθών, τους Έλληνες της Μικράς Ασίας στα πρόθυρα της μαζικής τους εκδίωξης το 1922-3 και τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο του 1944-49. Tο μυθιστόρημα αντιστοιχεί τις εποχές αυτές με τρεις ιδεολογίες ή δόγματα: το Xριστιανισμό, τον εθνικισμό της Mεγάλης Iδέας και τον Kομμουνισμό.

Παρουσίαση μουσικής
61. Άτυχη σύλληψη
ΑΓΩΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
ΣΕΙΡΙΟΣ 1991

18/25

Ζωντανή ηχογράφηση των 25 τραγουδιών που διαγωνίστηκαν στους Α΄ αγώνες Ελληνικού τραγουδιού στην Καλαμάτα (31/8 - 1/9 1991)। Οι αγώνες διοργανώθηκαν από την ΔΕΠΑ Καλαμάτας σε συνεργασία με τον Μάνο Χατζιδάκι. Το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν ένα από τα 4 που διακρίθηκαν. Την μουσική και τους τραγικούς στίχους έχει γράψει η Θέμις Μαρσέλλου και το ερμηνεύει η ίδια σπαρακτικά ...
Άτυχη σύλληψη
Καλημέρα και φοβάμαι να σκεφτώ
το αποτέλεσμα που μπρος μου είναι γραμμένο.
Μ’ ένα σταυρό λέει ψυχρά πως είσαι εδώ
κάπου σφιχτά μες στο κορμί μου γαντζωμένο.
Πάνω μου τίποτα δεν άλλαξε και γώ
την παρουσία σου οφείλω να θυμάμαι.
Περιπλανιόμαστε μαζί στης πόλης την βουή,
να σε ξεχάσω προσπαθώ έστω για μια στιγμή,
μα όταν τις νύχτες η ενοχή σε κάνει μέσα μου πληγή,
κλείνω τα μάτια περιμένω, δεν μπορεί.
Καλημέρα και φοβάμαι να σκεφτώ
πως πριν ακόμα σε αγγίξω σε προδίδω.
Τα παραμύθια που ποτέ δεν θα σου πώ
στο χειρουργείο θα σκορπιστούν, όταν σε λίγο
όλα θ’ αδειάσουν από μέσα μου κι εγώ
χωρίς αντίσταση θα σ’ αποχωριστώ.
Ήρθε για μας τους δυό η στιγμή.
Ξαπλώνω σιωπηλή κάτω απ’ το φως
που με τυφλώνει, παραδίνομαι γυμνή.
Ο νους μου φεύγει μακρυά με την μικρούλα σου καρδιά,
που θα πετάξει στου κενού την αγκαλιά.

Τέλος της 15ης ενότητας. 60 μουσικές αναρτήσεις και 15 βιβλιοπαρουσιάσεις δεν είναι και άσκημα για ένα «πειραματικό» πρώτο 7μηνο. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πάντως σε τι «περιπέτεια» έμπαινα ξεκινώντας την «Μενεστρέλλων Πολιτεία». Όπως όμως όλα τα ναρκωτικά έτσι και αυτό σε «τρώει» και σε «θρέφει». Από την άλλη η Ελληνική μουσική ποιότητας αποδεικνύεται μια «απύθμενη λίμνη». Το ήδη συγκεντρωμένο υλικό ξεπερνάει κατά πολύ τις αρχικές προβλέψεις του ενός έτους.

Παρουσίαση μουσικής
60. Ερωτικό
ΜΙΚΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ
ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟΣ 1996

8/12

Πρόκειται για έναν κύκλο 12 τραγουδιών σε μουσική και ενορχήστρωση του Γιώργου Ανδρέου και στίχους του Παρασκευά Καρασούλου. Ο τελευταίος λέει: κάτι βαθύ, ανομολόγητο, φαίνεται πως αγγίξαμε μ' αυτόν τον δίσκο, μ' αυτά τα τραγούδια. Κι εμείς και οι τραγουδιστές, οι μουσικοί, ο Καμπιτάκης με τις εξαίσιες ζωγραφιές του στο εξώφυλλο, οι ηχολήπτες, οι φίλοι που μας στάθηκαν, μα πιο πολύ ο κόσμος, ο κόσμος που αγάπησε τα τραγούδια και τα μοιράστηκε μαζί μας με γενναιοδωρία και συγκίνηση. Αξιοσημείωτη η οικολογική, χειροποίητη συσκευασία του ηχογραφήματος. Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύει πολύ λυρικά ο Παντελής Θεοχαρίδης.
Ερωτικό
Με μισάνοιχτα χείλη
σε πήρε ο ύπνος.
Ποιον κοιτάς, που μιλάς, που ξεχνάς
σε ποιον κήπο;
Τα κλειστά σου τα μάτια,
τα χέρια, ο λαιμός,
τα τυλίγει μιας πρόωρης άνοιξης φως
Ησυχία.
Η ανάσα σου μόνο σαν ήχος χρυσός
Το σεντόνι τραβήχτηκε λίγο απ' το σώμα.
Τέτοια αγάπη γυμνή,
τόσο ωραία ακόμα
ξαγρυπνά στα μικρά σου τα στήθη, στον ώμο.
Τα φτερά της γυμνάζοντας
πέρα απ' τον κόσμο.
Η Σιωπή.
Ο βαρύτιμος του Έρωτα Λόγος.
Ποιο άραγε όνειρο τώρα το κορμί σου αθωώνει
και χαϊδεύει το πρόσωπο
και τα όμορφα φρύδια.
Και κοιτά τα σημάδια μου,
τα γυμνά σου στολίδια.
Πως αγάπησα, Θεέ μου,
τα ίχνη του χρόνου πάνω στο δέρμα.
Ησυχία.
Πως χτυπά δυνατά της αγάπης μου η φλέβα

Παρουσίαση μουσικής
59. Θάλασσα του πρωιού
ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑ
COLUMBIA 1975, MINOS-EMI 2005

4/11

Ο Δήμος Μούτσης προς το τέλος του 1975 επιχειρεί να «ντύσει» μουσικά δέκα ποιήματα τεσσάρων σημαντικών ποιητών (Κ. Καβάφης, Γ. Σεφέρης, Κ. Καρυωτάκης Γ. Ρίτσος)
Το συγκεκριμμένo έργο του Καβάφη ερμηνεύει ο Χρήστος Λεττονός
Θάλασσα του πρωιού
Εδω ας σταθώ
κι ας δω κι εγώ τη φύση λίγο
θάλασσα του πρωιού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά και κίτρινη όχθη
Ολα ωραία και μεγάλα φωτεισμένα
λαμπρά μαβιά και κίτρινη όχθη
Εδώ ας σταθώ κι ας γελαστώ πως βλέπω αυτά
τα είδα αλήθεια μια στιγμή
σαν πρωτοτοστάθηκα
κι όχι κι εδώ
τες φαντασίες μου
τα ιδάλματα της ηδονής
κι όχι κι εγώ

Παρουσίαση μουσικής
58. Οι ιππόται πότε-πότε
ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ
ΣΕΙΡΙΟΣ 2001

27/27
Εικοσιπέντε τραγούδια του Νίκου Κυπουργού για παιδικές θεατρικές παραστάσεις. Τραγουδούν είκοσι τραγουδιστές (Έλλη Πασπαλά, Διονύσης Σαββόπουλος, Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Ψαραντώνης, Χάρις Αλεξίου, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Λιζέτα Καλημέρη, Σαβίνα Γιαννάτου, Δώρος Δημοσθένους, Μελίνα Κανά, Σπύρος Σακκάς, Άρης Χριστοφέλλης, Μαρία Φαραντούρη, Διονύσης Σαββόπουλος, Δήμητρα Γαλάνη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Νένα Βενετσάνου, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Χρήστος Θηβαίος, Χρόνης Αηδονίδης) και ο Θανάσης Βέγγος. Για την πραγματοποίηση αυτής της εργασίας, ιδιαίτερη ήταν η συμβολή δεκατεσσάρων σημαντικών στιχουργών καθώς και δύο υπέροχων ανθρώπων, του Χρόνη Αηδονίδη και του Θανάση Βέγγου, που η τρυφερή τους σχέση με τη ζωή και την τέχνη, μας διδάσκει ότι σε όλες τις ηλικίες μπορούν να υπάρχουν παιδιά – θαύματα.Με τη συγκέντρωση σ΄ ένα μόνο δίσκο τόσο σημαντικών καλλιτεχνών, το τελικό αποτέλεσμα ξεπερνά τα στενά όρια του παιδικού δίσκου και καταλήγει σε μια γιορτή «για παιδιά κάθε ηλικίας». Το συγκεκριμένο τραγούδι "Οι ιππόται πότε-πότε" είναι από το έργο "Μακαρόνια με κέτσαπ" του Reiner Hachfeld και παίχτηκε στο θέατρο "Μικρή πόρτα" το 1992. Τους πρωτότυπους στίχους έγραψε ο Σταμάτης Δαγδελένης και το τραγουδάει ο Δώρος Δημοσθένους.
Οι ιππόται, οι ιππόται κουτσοπίναν πότε-πότε
κι απ' το πότε-πότε-πότε καταλήξαν όλοι πόται.
Οι ιππόται, οι ιππόται μα κανείς να μην το πει
γίναν πόται κι' από τότε όλο ήτανε στουπί.
Αι ωραίαι δεσποσύναι μπεκροπίναν και εκείναι
κι' απ' το πίνε-πίνε-πίνε δες πως, δες πως, δες πως είναι !
Αι ωραίαι δεσποσύναι μα κανείς να μην το πει
όλο πίνε-πίνε-πίνε καταντούσανε στουπί.
Δεσποσύναι και ιππόται μπεκροπίναν πότε-πότε
κι' απ' το πότε-πότε-πότε καταντούσανε στουπί.

Παρουσίαση βιβλίου
Ο οίνος στην ποίηση
Μ. Κοπιδάκης, Η. Αναγνωστάκης, Α. Γεωργαντά
Ιδρυμα Φανή Μπουτάρη 1995
(4 τόμοι)

Μια καταπληκτική ανθολογία ελληνικών κειμένων από την αρχαιότα ως τις μέρες μας. Ένα συλλεκτικό έργο (δεν κυκλοφορεί, και με δυσκολία το αποκτά κανείς απευθυνόμενος κατ’ ευθείαν στο ίδρυμα), που θα συγκινήσει ακόμα και αυτούς που δεν συμπαθούν την ποίηση. Ένα «μουσείο της ελληνικής ποιητικής δημιουργίας». Στον 1ο τόμο «Οίνον επαινώ» ο Μ. Κοπιδάκης ανθολογεί και σχολιάζει κείμενα από τον 8ο έως τον 4ο αιώνα πΧ. Δείγματα:
Ησίοδος: «...Να η σωστή αναλογία: τρία μέρη νερού από πηγή που αναβλύζει αθόλωτος από τα έγκατα της γης και ένα μέρος οίνου».
Αλκαίος «...Να τόσο δα, ένα δάκτυλο ημέρας έχει απομείνει.... Για να ξεχνούν τις συμφορές χάρισε τον οίνο στους ανθρώπους ο γιός της Σεμέλης και του Δία. Κέρνα λοιπόν ένα προς δύο. Ξέχειλα τα ποτήρια και η μια κύλικα την άλλη να ωθεί».
Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος: «...σ’ ανάκλιντρο μαλακό ξαπλωμένος, χορτάτος, πίνοντας γλυκό κρασί και τραγανίζοντας ρεβίθια... πλάι μας βρίσκονται ροδοκοκκινισμένα ψωμιά, μέλι και τυρί...».
Ευριπίδης στις Βάκχες: «... διώχνει τη λύπη από τους ταλαίπωρους θνητούς, όταν τα σωθικά τους πλημμυρίσει, της αμπέλου η ροή φέρνει τον ύπνο, στη λήθη ρίχνει τις πίκρες της ημέρας, φάρμακο άλλο για τις δυστυχίες δεν υπάρχει της ζωής...»
Στον 2ο & 3ο τόμο «Οίνος ο Βυζαντινός» ο Η. Αναγνωστάκης ανθολογεί και σχολιάζει κείμενα για την άμπελο και τον οίνο στην βυζαντινή ποίηση & υμνογραφία.
Σταχυολόγηση:
Ακριτικό: « ...Καλώς ήρτεν ο χάροντας να φα να πιη μιτά μας / Να πιη γλυκόποτον κρασίν που πίνουν φουμισμένοι...».
Πτωχοπροδρομικό: « ... Και να έφαγα τα θρύμματα και να έπια το ζωμίν των, / και χιώτικον να εκότσωσα καν τέσσερα μουχρούτια ...».
Χρονικό του Μορέως: « ... δηνάρια έχετε πολλά, δότε του ταβερνάρη / επάρετε πολύν κρασίν και πίνετε μετ’ αύτους ...»
Κρασοπατερικό: «... ο βούτσος να εβρόντιζεν και να στραπτεν η κούπα / και να ποταμοφόριζεν ο άδολος ο οίνος».
Στον 4ο τόμο «Κρασί από κάθε τρύγο» η Α. Γεωργαντά ανθολογεί τα κείμενα της νεοελληνικής ποίησης.
Κατσούρμπος του Χορτάτση: « ... με το μοσκάτο το γλυκύ και μ’ όμορφη λογάδα / κάθε πουρνό οι φρόνιμοι διώχνουσι την κρυάδα».
Δροσίνης: «Τρυγητής στης νιότης τα μοσχάμπελα / φύλαγα κρασί από κάθε τρύγο. / Τώρα που ήρθες, για δικό σου γιόρτασμα / τα παλιότερα κρασιά μου ανοίγω».
Βάρναλης: «Mες την υπόγεια την ταβέρνα, / μες σε καπνούς και σε βρισές / (απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα) / όλ' η παρέα πίναμ' εψές / εψές, σαν όλα τα βραδάκια / να πάνε κάτου τα φαρμάκια».

Παρουσίαση μουσικής
57. Τραγούδι το φθινόπωρο
Κήποι της νύχτας
ΣΕΙΡΙΟΣ 1996

3/15


Συλλογή συνθέσεων της Στέλλας Γαδέδη φλαουτίστα από τη Λαμία. Πρόκειται για 13 τραγούδια και δυο ορχηστρικά που συνέθεσε και ερμηνεύει η ίδια σε ποιήματα Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, Γιώργου Χρονά, Κώστα Καριωτάκη, Ζαχαρία Παπαντωνίου, Γιώργου Σεφέρη και Αφροδίτης Ραϊλα. Η ίδια γράφει: "Τη νύχτα τα πιο τρελά μας όνειρα ανθίζουν, γίνονται κήποι σιωπηλοί ..." Μουσική που αποπνέει μια έντονη ατμόσφαιρα νεορομαντισμού την οποία συνθέτουν η επιλογή των ποιημάτων, που μιλούν για τον έρωτα, τη μελαγχολία, τη φύση και το χρόνο. Την ενορχήστρωση έκανε ο Μηνάς Αλεξιάδης σε συνεργασία με τη Στέλλα Γαδέδη.

Τέλος της 14ης ενότητας.Η «Μενεστρέλλων Πολιτεία» είναι πρωτίστως μια μουσική πολιτεία, μια πολιτεία όμως που διαβάζει.Υπάρχουν τόσα κείμενα αξίας που μια ανθρώπινη ζωή δεν αρκεί. Επειδή λοιπόν στο επόμενο ταξείδι … δεν είναι σίγουρο ότι θα πάρουμε μαζί και την βιβλιοθήκη μας, ας διαβάσουμε τώρα βιβλία αξιόλογα ακόμα κι αν είναι παλιά. Μην φοβηθείτε να αγοράσετε έναν Καζαντζάκη, έναν Τερζάκη, έναν Λασκαράτο, έναν Ροϊδη, αντί για το νεοεκδοθέν best seller του σύγχρονου μέτριου συγγραφέα, που διαφημίζεται κατά κόρον από τα ... πληρωμένα ΜΜΕ.

Παρουσίαση μουσικής
56. Η προσευχή του ακροβάτη
ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ
ΣΕΙΡΙΟΣ 1993

8/9

Αναθεωρημένη εκδοχή του έργου REFLECTIONS, κύκλος τραγουδιών που γράφτηκε για τους New York Rock & Roll Ensemble το 1969. Στο έργο του 1993 τους ελληνικούς στίχους έγραψε ο Νίκος Γκάτσος εκτός από το πολύ ιδιαίτερο αυτό κομμάτι, που είναι της Αγαθής Δημητρούκα. Tραγουδά η Αλίκη Καγιαλόγλου.
Η προσευχή του ακροβάτη
Κύριε, είναι ώρα
να βοηθήσεις μια ψυχή
δρόμο να βρει τώρα
η ζωή μου η ρηχή
Δεν μπορώ να ζω αντίθετα
με Σένα, κι όπου σταθώ
μ' άγνωστους ρυθμούς κι επίθετα
βοήθεια Σου ζητώ
Είμαι ακροβάτης
και γυρεύω δικό μου Θεό.
Κύριε, δος μου θάρρος
το σκοινί να μην κοπεί
θέλω να 'μαι φάρος
που φωτίζει τη σιωπή.
Θέλω να πετάξω ελεύθερα
πιο πέρα κι απ' το κενό
πράγματα μικρά και δεύτερα
δεν ξέρω ν' αγαπώ.

Παρουσίαση μουσικής
55. Όλα τ’αρνιέμαι
ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
LYRA 1989

9/10





Ο πρώτος δίσκος του τραγουδοποιού Σωκράτη Μάλαμα. Μπαλάντες με λιτούς αλλά άμεσους στίχους, που σε βάζουν αμέσως στο νόημα, δεμένοι με πανέμορφα αρπίσματα.
Το τραγούδι αυτό όπως και όλα άλλωστε ερμηνεύει ο ίδιος ο δημιουργός.
Όλα τ' αρνιέμαι μα απ' αυτά κρατιέμαι
όπως τα μάτια σου υγρά τη νύχτα
σκαρφαλωμένα σε μια γυρισμένη πλάτη
καραδοκούν, μαντεύουν, ξεψυχάνε
κάτι ανοίγει ξαφνικά μες στο μυαλό μου
και στρίβω στη γωνιά με βήμα μεθυσμένο
μη μ' αρνηθείς, σκοπός γι' αυτή την εκδρομή
είναι το τέλος μου κι όχι μια αρχή.

Παρουσίαση μουσικής
54 Πάρε με να φύγουμε
ΟΙ ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΑΚΙΕΡΑΣ
ΑΝΚΗ 2001

3/9

Ελληνική όπερα σε δύο πράξεις του Γιώργου Κουρουπού σε λιμπρέτο του Ευγένιου Τριβιζά. Όπως γράφει ο συνθέτης "η Λευκή Βασίλισσα και ο Μαύρος Αξιωματικός αρνούμενοι να υποταχτούν στη μοίρα τους δραπετεύουν για να γνωρίσουν τον κόσμο πέρα απ’ τη σκακιέρα. Η περιπλάνησή τους και η συνάντησή τους με άλλα όντα δίνουν αφορμή για μια σειρά από επσισόδια-τραγούδια, ενώ η συναισθηματική φόρτιση των ηρώων και το γενικότερο φιλοσοφικό πλαίσιο της αναζήτησης τους δίνουν τη δυνατότητα στη μουσική να δημιουργήσει ένα δεύτερο επίπεδο σύνθετης γραφής". Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύουν η σοπράνο Μάτα Κατσούλη ως Λευκή Βασίλισσα και ο τενόρος Τάσης Χριστογιαννόπουλος ως Μαύρος Αξιωματικός.
Πάρε με να φύγουμε
πέρα απ’ τη σκακιέρα
εκεί που χαράζει η μέρα.
Πάρε με να φύγουμε
σε τόπους μακρυνούς
στους χρυσαφένιους ουρανούς.
Πάρε με να τρέξουμε
και ν’αγκαλιαστούμε
στα λιβάδια με τα χαμομήλια.
Πάρε με να παίξουμε
και ν’ αγαπηθούμε.
Πάρε με να κλέψουμε
τετράφυλλα τριφύλλια.
Πάρε με, πάρε με
εκεί που η νύχτα τελειώνει !
Πάρε με, πάρε με
εκεί που δεν έφτασε άλλο πιόνι.

Παρουσίαση βιβλίου
Η φάρμα των ζώων
George Orwell
Εκδ.Γράμματα 2001

Έχοντας ξεφορτωθεί τον άνθρωπο που ήταν αφεντικό τους, τα ζώα της φάρμας ελπίζουν να ζήσουν ελεύθερη ζωή, γεμάτη αφθονία. Όμως, μια έξυπνη κι αδίστακτη ελίτ ζώων καταλαμβάνει την εξουσία και τα άλλα ζώα αντιλαμβάνονται απελπισμένα ότι έχουν παγιδευτεί στους παλιούς τρόπους ζωής.Το τελικό σύνθημα είναι "Όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα".
Στη "Φάρμα των ζώων" ο Όργουελ σατιρίζει τη ρωσική επανάσταση και τη Ρωσία των μετεπαναστατικών χρόνων, κατ' επέκταση όμως και κάθε επανάσταση.
Ο μύθος ετούτος παραμένει η σημαντικότερη σάτιρα που έχουμε του πιο σκοτεινού προσώπου της σύγχρονης ιστορίας.
Η ανατριχιαστική ιστορία του Όργουελ - της προσδοκίας του ιδεαλισμού από την τυραννία και τη διαφθορά - εξακολουθεί και σήμερα να είναι επίκαιρη όπως όταν πρωτοεκδόθηκε στα 1945.

Παρουσίαση μουσικής
53. Νυχτερινό
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ Κάνε τον πόνο σου Άρπα
MINOS-EMI 2003

9/10

Ο δίσκος περιλαμβάνει εκτός των απαγγελιών ποιημάτων του Κώστα Καρυωτάκη και 10 μουσικές συνθέσεις ορχηστρικών κομματιών εμπνευσμένες από συγκεκριμένα ποιήματα. Οι Θύμιος Παπαδόπουλος, Ορφέας Περίδης, Γιώργος Ανδρέου, Φοίβος Δεληβοριάς, Μιλτιάδης Πασχαλίδης, Κώστας Θωμαΐδης και Βαλεντίνα Ταμιωλάκη συνδέουν τα ποιήματα με μουσικά μοτίβα, συμβάλλοντας έτσι σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα. Υπάρχει ακόμα η αυθεντική εκτέλεση από τους "Δον Κιχώτες", ποίημα που είχε μελοποιήσει ο Θ.Μικρούτσικος, το 1972, με τη φωνή της Μαρίζας Κωχ. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι της φλαουτίστα Βαλεντίνας Ταμιωλάκη.

Τέλος της 13ης ενότητας. Μερικά στατιστικά στοιχεία για την «Μενεστρέλλων Πολιτεία». Στο πρώτο 6μηνο κατεγράφησαν 1700 επισκέψεις από 20 χώρες του πλανήτη. Εκτός από την Ελλάδα κυκλοφορούν μεταξύ μας περιηγητές από Γερμανία, Βρετανία, ΗΠΑ, Γαλλία, Καναδά, Κύπρο κλπ. Δεν επιδιώκουμε την «δημοφιλία», αλλά τις επιλεκτικές επισκέψεις των αρίστων. Ελιτιστές εσμέν αλλά ανοικτοί σε ανοικτά μυαλά.

Παρουσίαση μουσικής
52. Το στερνό νανούρισμα
EROS Y MUERTE
NAIVE 2007

3/5

Ενδιαφέρουσα συλλογή τραγουδιών της Αγγελικής Ιονάτου. «Υπάρχει κάτι πιο όμορφο από το να φέρνεις την ποίηση στον δρόμο; Μόνο η μουσική μπορεί να το κάνει αυτό», λέει η ίδια. Εγκατεστημένη εδώ και δύο δεκαετίες στη Γαλλία, όπου μελοποιεί ποίηση – ελληνική πρωτίστως – κοινωνώντας την στο γαλλόφωνο κοινό. «Η μουσική μας βυθίζει σε συναισθηματισμό και αυταρέσκεια. Ενώ η ποίηση είναι σιωπηλή και ηχεί μέσα μας με άλλο τρόπο. Με παρηγορεί όταν βλέπω την ποίηση να αντιστέκεται στον εκφυλισμό, στη χυδαιότητα της γλώσσας». Το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύει, όπως όλα άλλωστε, η ίδια η συνθέτις, έχει τίτλο «Ο μαύρος καβαλάρης» και είναι από το ποίημα «Ο τάφος» του Κωστή Παλαμά, που έχει ξαναπαρουσιαστεί (αριθμός ανάρτησης 10) σε άλλη μουσική σύνθεση.
Στο ταξίδι που σε πάει
ο μαύρος καβαλάρης
κοίταξε από το χέρι του
τίποτε να μην πάρης.
Κι αν διψάσης, μην το πιής
από τον κάτω κόσμο
το νερό της αρνησιάς,
φτωχό κομμένο δυόσμο !
Μην το πιής, κι’ολότελα
κ’ αιώνια μας ξεχάσεις.
Βάλε τα σημάδια σου
το δρόμο να μη χάσης.
Κι όπως είσαι ανάλαφρο
μικρό σαν χελιδόνι
κι άρματα δε σου βροντούν
παλλικαριού στη ζώνη
Κοίταξε και γέλασε
της νύχτας το σουλτάνο,
γλίστρησε σιγά κρυφά
και πέταξ’ εδώ πάνω.
Και στο σπίτι τ’ άραχνο
γυρνώντας, ω! ακριβέ μας
γίνε αεροφύσημα
και γλυκοφίλησέ μας.