Τέλος της 11ης ενότητας. Η Μενεστρέλλων Πολιτεία περιλαμβάνει τώρα 55 αναρτήσεις: 11 εξαιρετικά βιβλία και 44 μουσικά διαμάντια. Από αυτά 11 γυναίκες συνθέτες, 11 παιδικά τραγούδια και 11 συνθέσεις για κιν/φο ή θέατρο. Οι αριθμοί δεν είναι τυχαία συμβατοί, αλλά προϊόν ποσόστωσης. Ο σκοπός είναι να προάγεται η συνθετική προσπάθεια των γυναικών αλλά και όσων ασχολούνται με την τρυφερή ηλικία, καθώς και όσων συνθέτουν μουσική για την 6η και 7η τέχνη.

Παρουσίαση μουσικής
44. Ανθρωπάκι
ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΑΚΤΗ 1997

11/28
Ο διπλός αυτός δίσκος περιλαμβάνει όλα τα τραγούδια των αδερφών Κατσιμίχα που ερμηνεύτηκαν από άλλους καλλιτέχνες, αποτελεί ένα καθρέφτη των διάφορων σταδίων που πέρασαν μέχρι σήμερα, δείχνει τον πλούτο τον μουσικών τους καταβολών και της μουσικής τους παιδείας. Οι ίδιοι λένε: "κανένα από τα τραγούδια δεν το είπαμε τυχαία. Τα επιλέξαμε προσεκτικά ένα-ένα, γι' αυτό και αντέχουν ακόμη μέσα μας". Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι σύνθεση του Πάνου Κατσιμίχα σε στίχους Δημήτρη Βασαλάκη.
Ανθρωπάκι
Δε θέλω να σου πω λόγια μεγάλα
παγώνει μες στο στήθος μου η φωνή
μικρό μου ανθρωπάκι σε μια γυάλα
ποιος να φωνάξει πια και τι να πει
Δεν έχω να σου πω λόγια μεγάλα
έχουνε όλα ειπωθεί από καιρό
μα τίποτε δεν άλλαξε εδώ πέρα
αν ήταν θα το ξέραμε και οι δυο
Άνθρωπε ανθρωπάκι μου μικρό
στο ίδιο ανέκδοτο και εγώ
μες στης σιωπής μου το θαλάμι
Από το διπλανό κελί
ένα μονάχα θα σου πω
και ας το πάρει το ποτάμι
Άνθρωπε ανθρωπάκι μου μικρό
μην περιμένεις πια εδώ
κανείς δε θα ‘ρθει να σε σώσει
Ένα μονάχα θα σου πω
ό,τι δεν πάρεις μοναχός
κανείς δε θα ‘ρθει να στο δώσει
Δεν έχω να σου πω λόγια μεγάλα
έχουν όλα ειπωθεί χίλιες φορές
ο κόσμος δεν αλλάζει με κουβέντες
δεν άλλαξε ποτέ με προσευχές

Παρουσίαση μουσικής
43. Το ποτάμι
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝ/ΦΟΣ & Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ
MINOS 1985

20/26

Συλλογή με ηχογραφήσεις της περιόδου 1955-1963. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι ορχηστρικό θέμα από την ομώνυμη ταινία του Νίκου Κούνδουρου, Α βραβείο μουσικής στην Α Εβδομάδα Ελληνικού κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη (1960).

Παρουσίαση μουσικής
42. Τα κουλούρια
ΑΣΗΜΟΠΡΑΣΙΝΟ ΔΑΣΟΣ
ACROASIS 2002

7/15

Το «Ασημοπράσινο δάσος», σύμφωνα με την δημιουργό Λέττα Βασιλείου, «είναι ένα μέρος όπου τα όνειρα συναντιούνται με τις σχολικές αναμνήσεις. Ενα μέρος που πλημμυρίζει από χαρούμενες φωνές και λαχάνιασμα από το ασταμάτητο τρεχαλητό. Εκεί τα παιδιά ανακαλύπτουν τη μαγεία του σχολείου και εμείς ξαναζούμε τις πλάκες, τα γέλια και τη χαλαρότητα της παιδικής αθωότητας». Κάπως έτσι είναι «Το σχολείο των ζώων», το οποίο δίνει τη δυνατότητα στους μικρούς ακροατές να γνωρίσουν έναν έναν τους χαρακτήρες των ζώων. Εκτός από τα κείμενα και τους στίχους η Λέττα Βασιλείου υπογράφει και τη μουσική στα έξι από τα 15 τραγούδια - τα υπόλοιπα είναι του Τίμου Παπασωκράτη -, μουσική η οποία δανείζεται στοιχεία από το ροκ-εν-ρολ, το βαλς, τον τσάμικο κ.ο.κ. Οδηγοί σε αυτό το μουσικό ταξίδι που απευθύνεται στα παιδιά είναι οι τραγουδιστές Μιχάλης Κατσούλης, Μάιρα Μηλολιδάκη και Ντόρα Αχουριώτη. Προσκεκλημένοι επίσης στο «Σχολείο των ζώων» είναι ο Γιάννης Μπέζος στην αφήγηση (εισαγωγή και επίλογος) καθώς και ο Μιχάλης Ρακιντζής, ο οποίος ξεναγεί τους μικρούς ακροατές στα μουσικά μονοπάτια της ρέγκε.
Τα κουλούρια
-Για να δω τι μάθατε από την ιστορία.
Καλά το καταλάβατε και κλείστε τα βιβλία.
-Αχ μη κυρία μας καλή ! Μην πείτε αυτή την λέξη !
-Βγάλτε μια κόλλα χαρτί !
-Την είπε ! Μηδενικά θα βρέξει !
Άσε με να δω λιγάκι, σε παρακαλώ !
Αχ και να’ μουν μαγισσάκι
Να κουνούσα το ραβδάκι,
Να φτερούγιζαν οι κόλλες, να πετούσαν τα στυλό,
κι όλο το σχολειό να γίνει διαστημόπλοιο σωστό.
-Για να δω τις γνώσεις σας στην αριθμητική.
Ή μήπως προτιμάτε να ρωτήσω φυσική;
-Αχ μη κυρία μας γλυκιά ! Μην ψάχνετε την τσάντα !
-Ας πάρω το μπλοκάκι μου !
-Το βρήκε ! Κουλούρια πάρτε τσάμπα !
Πες μου ένα κομματάκι, σε παρακαλώ.

Παρουσίαση βιβλίου
Είπαν
Πάσχος Μανδραβέλης
Εκδ. Καστανίωτης 1998

Εξαιρετική συλλογή ρήσεων ιδιοφυών ανθρώπων με χιούμορ και σουρεαλισμό, από έναν ιδιοφυή συγγραφέα και δημοσιογράφο της Καθημερινής, τον Πάσχο Μανδραβέλη. Ο ίδιος γράφει: Το χιούμορ είναι πάντα μια μικρή επανάσταση. Ανατρέπει συμβατικότητες βίαια και ξαφνικά. Σχετίζει μοναδικές καταστάσεις ασύμβατες... είναι όπως οι μεγάλες επιστημονικές θεωρίες: απλό, ασυμβίβαστο, απρόσμενο, συμπυκνωμένο, και κρύβει μεγάλες αλήθειες.
Το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα σε μικρές ή μεγάλες δόσεις, οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, κατά προτίμηση προ του ύπνου.

Παρουσίαση μουσικής
41. Σφουγγαράκι
ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΠΟΙΗΤΗ
ΣΕΙΡΙΟΣ 2001

5/12

Ένας κύκλος λαϊκών τραγουδιών, σε Μουσική-Ενορχήστρωση Δημήτρη Μαρκατόπουλου και στίχους Χρίστου Παπαδόπουλου, Γιάννη Τσατσόπουλου. Οι ίδιοι γράφουν: Τραγούδια που υπήρξαν σκόρπια από πάντα. Άναρχα σαν τον θεό και τον έρωτα. Κομμάτια αναπόσπαστα του σύμπαντος κόσμου. Τα μετέφεραν με την αφή οι άνθρωποι που ήρθαν κι έφυγαν, οι άνθρωποι που ήρθαν κι έμειναν. Ακτινοβολούν την ενέργεια των ανθρώπων που δεν ήρθαν ακόμα. Η ιστορία αυτών των τραγουδιών ξεκινάει το 1992, όταν ο Μάνος Χατζιδάκις αποφασίζει να τα εκδώσει και τα ονομάζει ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΠΟΙΗΤΗ, αναγνωρίζοντας το ταλέντο της παρέας από την Θεσσαλονίκη. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι σε στίχους Χρίστου Παπαδόπουλου και, όπως και όλα τα κομμάτια της συλλογής ερμηνεύει ο Παντελής Θεοχαρίδης.
Το σφουγγαράκι
Με μια άσπρη κιμωλία
κάνει κύκλους η ζωή
δυο παράλληλες ευθείες
ζωγραφίζει η λογική
Ανασαίνω μες στη σκόνη
των χαμένων επαφών
όλοι έρχονται και γράφουν
και τι έγινε λοιπόν
Σφουγγαράκι το κορμί μου
σ' ένα μαύρο πίνακα
της αγάπης μου τα λάθη
διορθώνει μαγικά
Στης Μεσόγειου το κύμα
γλάροι κάνουνε βουτιά
στου ορίζοντα το τέρμα
άσπρα φάνηκαν πανιά
Ανασαίνω την ελπίδα
την αρμύρα το παρόν
πάλι χάθηκαν το είδα
και τι έγινε λοιπόν
Σφουγγαράκι η ψυχή μου
σ' ένα πέλαγο βαθύ
τα καράβια της Καλύμνου
περιμένει μια ζωή.

Τέλος της 10ης, ιδιαίτερα περιπετειώδους, ενότητας. Η Μενεστρέλλων Πολιτεία σείστηκε συθέμελα και λίγο έλειψε να καταρρεύσει. Όμως, με μικρές πληγές και μεγάλους επιδέσμους συνεχίζει να υπάρχει. Τώρα πρέπει να συνηθίσουν οι περιηγητές στο καινούργιο juke box που βρίσκεται στο κάτω μέρος της σελίδας. Δεν αναγράφεται ο τίτλος, αλλά αντιστοιχεί στην ανάρτηση ιδίας ημερομηνίας. Απαιτείται λίγο μεγαλύτερη κατανάλωση φαιάς ουσίας, κουράγιο.

Παρουσίαση μουσικής
40. Τραγούδι του παιδιού
ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΜΑΣ ΠΡΑΞΕΙΣ
ΕΜΙΑΛ 1982

4/11

Ο 1ος δίσκους του ιδιότυπου συγκροτήματος με την πρωτότυπη ονομασία «Χάνομαι Γιατί Ρεμβάζω». Η σύνθεση του συγκροτήματος σε αυτόν τον πρώτο δίσκο ήταν: Χάρης Καβαλλιεράτος, Γιώργος Φιλιππάκης, Αργύρης Αμίτσης, Μιχάλης Μουστάκης και Γιάννης Κερκύρας. Ιδιαιτερότητα: δεν αναφέρεται ποιος γράφει τη μουσική και τους στίχους στα τραγούδια, που σημαίνει ότι το προϊόν είναι αποτέλεσμα συλλογικής εργασίας, όχι μόνο στο επίπεδο της εκτέλεσης, αλλά και της δημιουργίας.
Οι ίδιοι λένε: Οι κακές μας πράξεις είναι τραγούδια που δεν έχουν κεραυνοβοληθεί από μεγαλίστικη συμπεριφορά. Είναι βγαλμένα από το παιχνίδι και τις ζαβολιές του, γι’ αυτό έχουν τη γοητεία να σ’ αφήνουν ανικανοποίητο ….
Τραγούδι του παιδιού
Κοίτα το μικρό παιδί
πως χορεύει στη βροχή
με τα χεράκια του ανοικτά
χορεύει και γελά.
Θα τ’ ακολουθήσω,
μαζί του θα γυρίσω
πίσω στου χρόνου τις πληγές
με περιμένουν παλιές χαρές
από καιρό λησμονημένες.
Οι παιδικές μας οι μορφές
μέσα από φωτογραφίες
μας κοιτάζουν γελαστές.
Ψάξε το μικρό παιδί
που βαθιά μέσα σου κατοικεί
κι ακολούθησέ το.

Παρουσίαση μουσικής
39. Ο βασιλιάς κι εγώ
ΣΑΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ
EMI-COLUMBIA 1986


4/12

Ο δεύτερος δίσκος της συμπαθούς τραγουδοποιού. Η ίδια λέει: «Είχα πράγματα μέσα μου που ζητούσαν να ειπωθούν. Έμενε να βρω το πώς. Έτσι, με όλο το σεβασμό προς τους παλαιότερους και με εκτίμηση προς τους νεότερους ταλαντούχους συναδέλφους μου, άρχισα να γράφω τα δικά μου τραγούδια, πράγμα που ως καλλιτέχνιδα με ολοκλήρωνε και ως άνθρωπο με λύτρωσε».
Το συγκεκριμένο κομμάτι είχε συμπεριληφθεί και στην παρουσίαση του Σείριου από τον Μάνο Χατζιδάκι.
Ο βασιλιάς κι εγώ
Στο παρθένο σου δάσος φοβάμαι να μπω
με τσιγάρο αναμμένο και τέτοιο καιρό
δυναμώνει ο αέρας, χρυσόμαλλο δέρας
μπορεί να με φας πριν σου πω σ’ αγαπώ.
Απ’ τη μέση του δρόμου σου τηλεφωνώ
μόνο θάλασσα βλέπω εδώ κι ουρανό
στις μικρές αχιβάδες φωτάκια χιλιάδες
μα...που είναι το φως μου το αληθινό;
Επιστρέφω σ’ εσένα ξανά σαν τρελή
να σε δω που θα βγαίνεις την ανατολή
Βασιλιά της καρδιάς μου
κι απ’ το τατουάζ μου
εσύ με πονάς και με καις πιο πολύ.

Παρουσίαση μουσικής
38. Με πιάνει το παράπονο
Ο ΜΟΡΜΟΛΗΣ
MINOS EMI 1974

Μουσική και τραγούδια του Γιάννη Σπανού για το Θεατρικό έργο «ΜΟΡΜΟΛΗΣ» του Ράϊνερ Χάχφελντ πού παρουσιάστηκε στο θέατρο Αθηνά από την παιδική σκηνή του Γιάννη Φέρτη και της Ξένιας Καλογεροπούλου. Οι στίχοι είναι της Εύας Κυριαζή.
Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύει η τότε πρωτοεμφανιζόμενη Τάνια Τσανακλίδου
Με πιάνει το παράπονο και κλαίω
να βλέπω κήπους σφαλιστούς
Στα κάγκελα παιδιά σκαρφαλωμένα
να λαχταρίζουν τους κισσούς.
Με πιάνει το παράπονο και κλαίω
να βλέπω τοίχους με γυαλιά.
Να μη μ’ αφήνουν να χοροπηδάω
καθώς στα δένδρα τα πουλιά.
Με πιάνει το παράπονο και κλαίω
που έχουν άλλοι τα κλειδιά.
Κι αφήνουν έρημους, βωβούς τους κήπους
να ζουν σε τέτοια μοναξιά.
Με πιάνει το παράπονο και λέω:
δε θάρθει κάποτε η στιγμή
να ρίξουν τα παιδιά τους φράκτες κάτω,
να μπουν και να χαρούν τη γη;

Παρουσίαση βιβλίου
Εν λόγω Ελληνικώ
Μιχάλης Κοπιδάκης
Εκδ. Ίκαρος 2003

Μια εξαιρετική ανθολογία κειμένων με ευφυείς παρατηρήσεις από έναν ρέκτη. Ο ίδιος γράφει: «Κάθε επιλογή είναι διαδικασία βίαιη και πολλαπλώς διαβλητή. Πιστεύω εντούτοις ότι οι περισσότεροι από τους επιλεγέντες δεν θα απουσίαζαν από καμιά ανθολογία, από κανένα Κανόνα της ελληνικής (και της παγκόσμιας) λογοτεχνίας. Ελάχιστοι ευνοήθηκαν από τον λαχνό της αντιπροσωπευτικότητας μιας περιόδου ή της ακραίας υποκειμενικότητας του ανθολόγου, που δεν διεκδικεί το αλάθητο. Το καθένα από τα είκοσι έξι κεφάλαια περιλαμβάνει σύντομο εργοβιογραφικό σημείωμα για τον ανθολογούμενο, κείμενο και μετάφραση, όπου κρίνεται απαραίτητη, και σχολιασμό του κειμένου - πες: ερμηνευτική ανάγνωση, αν είσαι μεγαλόψυχος. Προσπάθησα να οργανώσω το πληθωρικό και δύσλοφο υλικό στα πρότυπα μαθήματος που απευθύνεται στο ευρύτατο κοινό. Δεν επεδίωξα ούτε την πληρότητα ούτε την ονυχιστική διερεύνηση ούτε την πρωτοτυπία. Τα καθημαξευμένα επαναλαμβάνω. Η παρουσίαση του υλικού είναι ανειμένη, κάπως διδασκαλική και με πολλά στοιχεία προφορικότητας. Την περισσολογία και τις επαναλήψεις δεν τις απέφυγα γιατί είναι σύμφυτες με την εκλαΐκευση».

Παρουσίαση μουσικής
37. Θέμα
ΡΩΓΜΕΣ
SONY MUSIC 1992

9/23

Συλλογή έργων του Ζακυνθινού Δημήτρη Λάγιου, που κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά τον θάνατό του (38 ετών). Ο συνθέτης θεωρούσε την ορχήστρα νυκτών εγχόρδων σχήμα με μοναδικές ερμηνευτικές ικανότητες. Ρομαντικός ιδεαλιστής ο ίδιος, αγκάλιασε την προσπάθεια της Πατρινής ορχήστρας, συνθέτοντας κομμάτια ειδικά γι’ αυτήν.
Το συγκεκριμένο κομμάτι «Θέμα» δεν είναι από την συλλογή «Ρωγμές» αυτή καθεαυτή αλλά από την υποενότητα «Σπουδές σε Ελληνικά θέματα».

Τέλος της 9ης ενότητας. Είναι λάθος ότι η καλή Ελληνική μουσική είναι σε κάμψη στις μέρες μας. Πάντα η μεγάλη πλειοψηφία άκουγε χαμηλού επιπέδου ελαφρολαϊκά και «κυνικά άσματα», και αυτό συνεχίζεται και σήμερα. Το πρόβλημα είναι ότι η μικρή μειοψηφία που αγαπάει την Ελληνική μουσική τέχνης, όπως αυτή που παρουσιάζεται στην «Μενεστρέλλων Πολιτεία», δεν ψάχνει, δεν αγοράζει και δεν ακούει. Τι κρίμα ... γιατί η συγκίνηση και οι πληροφορίες που έχει όποιος κρατάει στα χέρια του ένα εξώφυλλο δίσκου την ώρα που ακούει την μουσική είναι μοναδικές. Κρίμα επίσης γιατί αυτό οδηγεί στον «θάνατο» των δημιουργών.

Παρουσίαση μουσικής
36. Στο Πατάρι
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ
CANTINI 2003

11/16

Ρομαντική ανατολίτικη μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα επηρεασμένη από τα ηχοχρώματα της Κωνσταντινούπολης για την ομώνυμη κινηματογραφική ταινία ή «μαγειρικό έπος» του Τάσου Μπουλμέτη. Βραβείο καλύτερης Μουσικής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.

Παρουσίαση μουσικής
35. Βασιλιάς της καρδιάς
2 ΜΙΚΡΑ ΓΑΛΑΖΙΑ ΑΛΟΓΑ
ZODIAC-LYRA 1970




Παλιός δίσκος 33 στροφών του Γιώργου Ρωμανού με μουσική και στίχους δικούς του πλην 2 κομματιών. Ο δίσκος αυτός θεωρείται από τις καλύτερες ροκ συλλογές. Ο Γιώργος Ρωμανός, πολλά υποσχόμενος ερμηνευτής του Χατζιδάκι αλλά και τραγουδοποιός ο ίδιος, μετά από ένα λαμπερό ξεκίνημα, συνέχισε την διακριτική πορεία του στην Γαλλία και στην Ελλάδα χωρίς να προδώσει τις αρχές του.
Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι σε στίχους του Άκου Δασκαλόπουλου.
Βασιλιάς της καρδιάς
Βασιλιά με είχες ντύσει μια μικρή αποκριά
Τα κοράλλια και τ' αστέρια τ’ ουρανού
λάμπαν στο νου.
Μ’ είχες σκεπάσει μ’ ένα κόκκινο πανί
είχα θρόνο του σπιτιού σου το σκαλί
και λαός μου εσύ.
Με στρατούς
από λουλούδια ηλιοτρόπια κι ουρανούς
με καράβια που τα σέρνουνε πουλιά
πάμε μακριά.
Εγώ θα είμαι της καρδιάς σου ο βασιλιάς
εσύ άστρο που όλη νύχτα θα γελάς
και θα με κοιτάς.
Τώρα πια δεν είμαι της καρδιάς σου ο βασιλιάς.
Τα κοράλλια και τ’ αστέρια τ’ ουρανού
λάμπουν αλλού.
Έχει περάσει η δική μας η στιγμή
κουρασμένη μεσ’ τα χείλια μου η φωνή
μακριά μου εσύ.

Παρουσίαση μουσικής
34. Κάστρο
ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΕΝΟΣ ΟΝΕΙΡΟΥ
ΘΕΣΙΣ 1997

4/13

Συλλογή τραγουδιών του Τάκη Δημητρακόπουλου σε στίχους Θοδωρή Γκόνη.
Το συγκεκριμένο κομμάτι ερμηνεύει η Ζωή Παπαδαντωνάκη. Συμμετέχουν γρύλλοι...
Το κάστρο
Σε κάστρο μέσα μαγικό
χρόνια είναι κλεισμένη
η Ωραία Κοιμωμένη
και έχει για φρουρό
δράκοντα τρομερό.
Η κοκκινοσκουφίτσα
και μια μικρή νυφίτσα
με μαγική καρφίτσα
σκοτώνουν το φρουρό.
Σε κάστρο μέσα μαγικό
η Ωραία Κοιμωμένη
με το μετάξι δένει
τα ολόξανθα μαλλιά
χορεύει και γελά.

Παρουσίαση βιβλίου
Ιστορία του Ελληνικού τραγουδιού
(3 τόμοι)
Κώστας Μυλωνάς
Εκδ. Κέδρος

Μέσα σε μια χρονική διαδρομή, που ξεκινάει από τα από τα πρώτα μετά την επανάσταση του 1821 χρόνια και καταλήγει μέχρι τις μέρες μας, ξετυλίγεται με ύφος γλαφυρό και γλώσσα ρέουσα η ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Με μάτι άγρυπνο, οξύ κριτικό πνεύμα, αλλά και περισσή αγάπη, ο συγγραφέας παρακολουθεί και εκθέτει τα γεγονότα, τις συνθήκες και τους ανθρώπους που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην πορεία και διαμόρφωση του ελληνικού τραγουδιού.

Παρουσίαση μουσικής
33. Χάρτινες μέρες
Το νησί των Λωτοφάγων
CBS 1990

4/10

Μια συλλογή τραγουδιών που έγραψε ο Στάμος Σέμσης πάνω στους πάντα πρωτότυπους στίχους του Βασίλη Νικολαϊδη με την ερμηνεία της Έλλης Πασπαλά. Η δουλειά ολοκληρώθηκε μετά από πολύμηνη τακτική συνεύρεση και ομαδική προσπάθεια.
Το κομμάτι «Χάρτινες μέρες» δεν είναι από τα γνωστότερα της συλλογής.
'Εχει πιστέψει σε κείνα που μένουν για πάντοτε
κι όταν το λέει εκείνος της λέει πάντα "ναι"
μένουν τα βράδια στο σπίτι συχνά
αν και μαζί ζουν χωριστά
Είναι φορές που οι μέρες μας γίνονται χάρτινες
ό,τι κι αν γράψεις επάνω τους μένουν λευκές
βρήκε μια νύχτα την πόρτα ανοιχτή
και πάει να δει.
Είναι το σπίτι μικρό,
ξεχειλίζει μέσα του η ζωή,
μας ξεσέρνει, μας παίρνει, δεν σταματεί...
Γύρισε ξανά να του το πει.

Τέλος της 8ης ενότητας. Τα «Μέσα» και οι δισκογραφικές εταιρίες προβάλλουν συνήθως τον ερμηνευτή-εκτελεστή του τραγουδιού. Η Μενεστρέλλων Πολιτεία πιστεύει ότι οι κύριοι συντελεστές είναι οι δύο δημιουργοί, δηλαδή ο συνθέτης και ο λογο-γράφος (ποιητής ή στιχουργός). Ο τραγουδιστής δεν είναι παραγωγός τέχνης, αλλά αναπαραγωγός, που η ερμηνεία του μπορεί να αναδείξει το κομμάτι ή αντίθετα να το φτωχύνει.

Παρουσίαση μουσικής
32. Βράδυ
Καρυωτάκης 13 τραγούδια
LYRA 1982

4/14

Μουσική της Λένας Πλάτωνος πάνω σε ποίηση Κώστα Καρυωτάκη. Οι δημιουργίες της Λένας Πλάτωνος διακρίνονται για το προσωπικό και ιδιαίτερο ύφος τους σε σχέση με ό,τι κυκλοφορεί σήμερα. Η δημιουργός έχει καταφέρει κάτι που μοιάζει στις μέρες μας όλο και πιο σπάνιο: τα τραγούδια της έχουν ταυτότητα, είναι αναγνωρίσιμα και αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου.
Το συγκεκριμένο τραγούδι τραγουδάει με συγκινητικό τρόπο η Σαβίνα Γιαννάτου.
Βράδυ
Τα παιδάκια που παίζουν στ’ ανοιξιάτικο δείλι
μια ιαχή μακρυσμένη,
τ' αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείλη
ψιθυρίζει και μένει,
τ' ανοιχτά παραθύρια που ανασαίνουν την ώρα,
η αδειανή κάμαρά μου,
ένα τρένο που θα 'ρχεται από μια άγνωστη χώρα,
τα χαμένα όνειρά μου,
οι καμπάνες που σβήνουν, και το βράδυ που πέφτει
ολοένα στην πόλη,
στων ανθρώπων την όψη, στ’ ουρανού τον καθρέφτη,
στη ζωή μου τώρα όλη...

Παρουσίαση μουσικής
31. Σερενάτα για την σεξουαλική απουσία
SWEET MOVIE
LYRA 1990

14/14
Μαγική μουσική και τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι για την ομώνυμη ταινία του Dusan Makavejev που γυρίστηκε το 1974.

Παρουσίαση μουσικής
30. Μάτια σαν δυο τρύπες
Ο ΕΓΩΙΣΤΗΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ
ΚΕΔΡΟΣ-CHROMA MUSIKA 2004

4/9

Ποιος δε θυμάται την τρυφερή ιστορία του εγωιστή γίγαντα, ο οποίος δεν άφηνε τα παιδιά να παίζουν στον πανέμορφο κήπο του; Το πολυαγαπημένο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ σε μια εμπνευσμένη μουσικοπαραμυθένια διασκευή για παιδιά και μεγάλους. Ο Νίκος Ξανθούλης, διευθύνει την ορχήστρα και έχει γράψει τη μουσική, συμμετέχουν οι σολίστ: Μαρία Διαμαντή, σοπράνο, και Δημήτρης Ηλίας, τενόρος, και χορωδία παιδιών Ελλήνων ομογενών του Καναδά. Τη διασκευή για όπερα έχει κάνει η Μαρία Μπουράνη. «Εγωιστής Γίγαντας», σημειώνει ο συνθέτης, «είναι καθένας από εμάς όταν βλέπουμε τους άλλους σαν ξένους. Γιγαντοεγωϊστικά κοιτάζει και η κοινωνία μας τα παιδάκια αυτά που η φύση τους στέρησε ένα μέρος των ικανοτήτων τους. Μία είναι η επιθυμία τους: να παίξουν και στο δικό μας κήπο». Το έργο είναι ενορχηστρωμένο για ορχήστρα δωματίου (έγχορδα, φλάουτο, όμποε, κλαρινέτο, φαγκότο, κόρνο, τρομπέτα, τρομπόνι, κλασικά τύμπανα, ταμπούρο, πιάπα, τρίγωνο και βιμπράφωνο). Η ενορχήστρωση φροντίζει να εμπλουτίζει τον ήχο με όλα τα ηχοχρώματα που μπορεί να προσφέρει το μικρό αυτό σύνολο. Οι ρυθμοί των τραγουδιών παραπέμπουν τον ακροατή σε μοντέρνους (μάμπο, ταγκό, ρούμπα, βαλς) αλλά και ελληνικούς χορευτικούς τύπους (χασάπικο, χασαποσέρβικο)».
Στο συγκεκριμένο τραγούδι απολαύστε ιδιαίτερα την 5η στροφή, όπου «μπλέκονται» αριστοτεχνικά η χορωδία αγοριών και η σοπράνο με τις σολίστ κοριτσιών σε ένα απίθανο συνδυασμό !
Με μάτια σαν δυο τρύπες μεγάλες σκοτεινές,
σε βλέπει και ζητάει να σε ρουφήξει.
Με φλόγες καίει τις λέξεις, την κάθε συλλαβή,
αλίμονο το στόμα του αν τύχει και τ’ ανοίξει!
Η βροντερή φωνή του σκίζει σαν αστραπή,
σαρώνει ότι αγγίξει στο πέρασμά του.
Τα δυνατά του χέρια σε λιώνουν στη στιγμή,
αλίμονό σου αν πεινά κι εσύ βρεθείς μπροστά του !
Ειν’ η καρδιά του ζεστή, τρυφερή,
κρύβει στις σκέψεις του όνειρα χίλια,
ντύνει τη μέρα με χρώμα και φως,
κάνει τ’ αστέρια της νύχτας κοχύλια.

Παρουσίαση βιβλίου
Η Πάπισσα Ιωάννα
Εμμανουήλ Ροίδης 1866
Εκδ. Νεφέλη 1988.
Εκδ. Ελληνικά Γράμματα 2005
(μετάφραση Δημήτρης Καλοκύρης)

"Η Πάπισσα Ιωάννα" είναι ένα βιβλίο σταθμός στην ελληνική λογοτεχνία, ένα κλασικό μυθιστόρημα που εξακολουθεί να γοητεύει και να "σκανδαλίζει".Ο συγγραφέας του Εμμανουήλ Ροΐδης, γνωστός για την υφολογική του δεξιοτεχνία και τη σατιρική του ευθυβολία, εκμεταλλεύεται μια μεσαιωνική ιστορία (για το σκάνδαλο ενός θηλυκού Πάπα που γέννησε στη μέση του δρόμου), με σκοπό να στηλιτεύσει τον σκοταδισμό της εκκλησιαστικής εξουσίας του 19ου αιώνα και να παρωδήσει την κοινωνική υποκρισία. Το απολαυστικό αυτό επίτευγμα, που αφορίστηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία, έχει επανεκδοθεί πολλές φορές στο παρελθόν και έχει μεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Παρουσιάζονται μία έκδοση με το αυθεντικό κείμενο και μια σε δημοτική.
Ο πάτερ Ραλήγος ευχαριστήσας την Ιωάννα δι' ηχηρού φιλήματος επί της παρειάς, έλαβε ανά χείρας ποτήριον ύδατος και τρις ραντίσας τας χήνας είπε μετά κατανύξεως "In nomine Patris, Filii et Spiritus Sancti, hic erit hobie nobis piscis". "Αμήν", απεκρίθησαν οι σύντροφοι αυτού, και μετ' ου πολύ τα οστά μόνον απέμειναν των νεοβαπτίστων ιχθύων. Αφού δε εκόρεσαν την πείναν, εσκέφθησαν οι καλοί πατέρες να σβέσωσι και την δίψαν· καθότι οι τότε μοναχοί, ως οι Άραβες της Χαλιμάς, πρώτον έτρωγον μέχρι χορτασμού και έπειτα εζήτουν αλμυρά αρτύματα και οίνον, ίνα δροσίζωσι και ξηραίνωσι τον λάρυγγα εναλλάξ, αμιλλώμενοι ως οι δαιτυμόνες του Μιθριδάτου τις προς τινος περισσότερον να πίη.

Παρουσίαση μουσικής
29. Το πατάρι με τα σκιάχτρα
2η ΑΚΡΟΑΣΗ
ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟΣ 2004

14/17

Η συλλογή αυτών των τραγουδιών αποτυπώνει τα αποτελέσματα της Δεύτερης Ακρόασης Νέων Καλλιτεχνών της Μικρής 'Aρκτου, που οργανώνει ο Παρασκευάς Καρασούλος. Μια γιορτή, όπου όλοι οι συμμετέχοντες ενδιαφέρονται να ανανεώσουν τη δύναμη και το δυναμικό του καλού ελληνικού τραγουδιού με το πάθος, την αγάπη και την εργασία τους. Ακριβώς αυτή η πρόθεση και ο στόχος είναι που κάνουν αυτή τη πρόταση, μια συγκινητική και σημαντική στιγμή για όλο το ελληνικό τραγούδι. 15 νέοι δημιουργοί (στιχουργοί, συνθέτες) υπογράφουν 17 πρωτότυπα τραγούδια.
Στο συγκεκριμένο κομμάτι την μουσική και τους στίχους υπογράφει ο Γιάννης Γεωργαντέλης, μηχανικός του ΕΜΠ, και ερμηνεύουν οι ΣΟΝΑΜΑ (Φωνητικό Σύνολο αποτελούμενο από τις: ΣΟφία Μάλαμα, ΝΑταλία Κάντζια και ΜΑρία Γράμψα, και οι τρεις τους λυρικές ερμηνεύτριες).
Το πατάρι με τα σκιάχτρα
Είναι ένα πατάρι με σπασμένα ρολά
και μέσα ακούς τραγούδια
που τρομάζουνε τη γειτονιά
Η πόρτα θέλει ξόρκι για να μπεις
Η πόρτα δεν ανοίγει για να βγεις
Η πόρτα δεν ανοίγει,
και δεν περνάς !
Όταν πέφτει η νύχτα
τα σκιάχτρα ξυπνούν
και μ' αχυρένια μάτια
πονηρά μας κοιτούν
κι όταν κοιμάσαι
από τον τοίχο κάτι χέρια απαλά
θα βγουν να σου χαϊδέψουν τρυφερά τα μαλλιά
Και... Στο πατάρι μου έχω στήσει χορό
με τα σκιάχτρα μου κι εγώ τραγουδώ,
κι αν με τρομάζουν για να φοβηθώ
τη γλώσσα βγάζω και γελώ!!
Στο πατάρι είμαστε όλοι τρελοί
κι όποιος πει αλήθεια τον κρεμάμε απ’ την οροφή
Στην μοναξιά μου φορώ νυφικό
Τη ντύνω, τη στολίζω,
στο λαιμό τη φιλώ
τη βγάζω στο μπαλκόνι
και την πετώ!!

Τέλος της 7ης ενότητας. Έως τώρα έγιναν στην Μενεστρέλλων Πολιτεία 35 παρουσιάσεις, δηλαδή 7 βιβλία, και 28 σπάνιες μουσικές. Οι «κόρες της Πανδώρας» είχαν την τιμητική τους με 7 συνθέτες και 6 στιχουργούς ή ποιήτριες. Δεν υπολείπονται τα παιδικά τραγούδια, που όμως είναι εξαιρετικά ακούσματα για ενήλικες και τα συνιστώ σε καθημερινή ακρόαση, πρωί, μεσημέρι βράδυ προ φαγητού, αλλά και την νύχτα προ της κατακλίσεως.

Παρουσίαση μουσικής
28. Ελπίδα
ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ
LYRA 1994

6/15

Ένας καθαρά γυναικείος δίσκος της Νένας Βενετσάνου, έντονα φεμινιστικός, σε μια εποχή που τα πράγματα ακόμη έψαχναν την ονομασία τους και οι έννοιες κουβαλούσαν την ιστορία τους. Πρωτοεκδόθηκε το 1984 καταπράσινος με μια γυναικεία φιγούρα ντυμένη στα κόκκινα, ζωγραφισμένη στο αριστερό άκρο. Η σκιά της γυναίκας ήταν άσπρη και με την άκρη του ποδιού άνοιγε ένα στρογγυλό κόκκινο κουτί. Η ίδια γράφει : «Αναζητώντας ένα πρόσωπο ικανό να συγκινήσει το κοινό, χωρίς όμως να προκύπτει από έναν μηχανισμό τραγουδιστικού εργοταξίου, αλλά που να πηγάζει από μια στάση ζωής, ξεκίνησα με προβληματισμούς γύρω από τα γυναικεία πρότυπα μέσα από το τραγούδι. Μελοποίησα γυναικεία ποίηση ακολουθώντας μια συμβατική μουσική φόρμα, θεωρώντας ότι έτσι ανεδείκνυα καλύτερα την δραματικότητα του γυναικείου λόγου». Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι σε ποίηση Αιμιλίας Δάφνης και τραγουδάει η ίδια η συνθέτης.
Ελπίδα
Τόσο σκοτάδι, τόση θλίψη
πέφτει απ’ τα νέφη προς τη γη
που λίγο ακόμα και θα λείψει
μέσα απ’ την πλάση αναπνοή.
Κι έτσι χλωμά κι αραιά τα φύλλα
τρέμουν απάνω στα κλαδιά
Όσο η καινούργια ελπίδα τρέμει
μέσα στού ανθρώπου την καρδιά.
Φως ανοιξιάτικο για φέξε
μες τη θλιμμένη μου ψυχή,
κι ας είσαι σαν αστροπελέκι
πάνω στου δένδρου την κορφή.

Παρουσίαση μουσικής
27. Πέτρινα λουλούδια
LILLY’S STORY
UNIVERSAL 2002

2/17

Πρόκειται για την μουσική που έγραψε ο Νίκος Μαμαγκάκης για την ταινία του Ροβήρου Μανθούλη Lilly’s Story, με θέμα τις περιπέτειες Ελλήνων πολιτικών εξορίστων.
Το συγκεκριμένο τραγούδι γράφτηκε πριν από 35 χρόνια πάνω σε στίχους του Βασίλη Βασιλικού, εμπνευσμένο από έναν πολιτικό κρατούμενο, που την στιγμή της απελευθέρωσής του θα έβλεπε την γυναίκα του μετά από 20 χρόνια. Το ερμηνεύει η Σαββίνα Γιαννάτου.
Πέτρινα λουλούδια
Πάρε πέτρινα λουλούδια της θάλασσας
να στολίσεις τα μαλλιά σου,
πάρε κοχύλια με τα χρώματα της ίριδας
να φορέσεις στο λαιμό σου,
πάρε κοράλλια για να μοιάσουνε τα χείλη σου.
Μόνο αυτά σου προσφέρω...
Σήμερα θα σε δω
Είκοσι χρόνια έχω να σε δω
και σ’ ονόμασα Πηνελόπη.
Από τα μάτια σου θα καταλάβω
αν μ’ αγαπάς...

Παρουσίαση μουσικής
26. Πάλι μαζί
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ
EROS MUSIC 1997

10/14

Μια εξαιρετική συλλογή τραγουδιών του Παναγιώτη Μάργαρη, σε συνεργασία με την παιδική χορωδία του Δ. Τυπάλδου και σε στίχους Γιάννη Πανουτσόπουλου και Αθηνάς Καραταράκη. Πρόκειται για έναν πολλά υποσχόμενο δεξιοτέχνη κιθαρίστα και συνθέτη, γεννημένο το 1971, που έχει στο ενεργητικό του άλλους 2 προσωπικούς δίσκους, μουσική για θέατρο και πολλές συναυλίες με τον δάσκαλο του, Νότη Μαυρουδή, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο ίδιος λέει: «Ακούγοντας τις μαγικές φωνές των παιδιών... νοιώθει έντονα κανείς την προτροπή τους ... για ταξίδια με προορισμό, φωτεινές και χρωματιστές πολιτείες. Ας ταξιδέψουμε μαζί τους λοιπόν...»
Το συγκεκριμένο τραγούδι «Πάλι μαζί» του Γιάννη Πανουτσόπουλου ερμηνεύει η μικρή Ειρήνη Ψυχράμη και η χορωδία.
Αν κοιμηθείς σώμα γυμνό
να σκεπαστείς τον ουρανό
και αν το θέλεις το κάνεις ευχή
και θα βρεθούμε μαζί
Αν κουραστείς να τριγυρνάς
σαν με νοιαστείς και μ’ αγαπάς,
ξέρεις πως είμαι για πάντα εδώ,
για να σε καρτερώ.
Πάλι μαζί σαν αστεράκια,
φώτα μικρά στον ουρανό.
Πάλι μαζί δυο συννεφάκια,
που γεφυρώνουν το κενό.
Αν φοβηθείς κάποια φορά,
να μου το πεις όπως παλιά,
με της ελπίδας το θάρρος να ‘ρθω,
κοντά σου να σταθώ.

Παρουσίαση βιβλίου
Οι κόρες της Πανδώρας
Κατούντα Σύλβια
Εκδ. Καστανιώτης 2006

Eρευνώντας την θέση που επιφύλαξε στις γυναίκες η κοινωνία στην αρχαία Eλλάδα, θα ανακαλύψουμε σταδιακά τις δομές ενός συστήματος που στηρίχτηκε στην περιθωριοποίηση και την καταπίεση των γυναικών, αλλά και στις πεποιθήσεις για την έμφυλη διαφορά, για την δήθεν φυσική γυναικεία μειονεξία και κατωτερότητα. Oι πεποιθήσεις αυτές ίσχυσαν και εξακολουθούν δυστυχώς να ισχύουν ως έναν βαθμό μέχρι σήμερα. H ιστορία της γυναίκας στην αρχαία Eλλάδα, με φωτεινές εξαιρέσεις την Kρήτη και την Σπάρτη, αποτελεί μέρος της ιστορίας των καταπιεσμένων κοινωνικών στρωμάτων, παρουσιάζει αναλογίες με την ιστορία των δούλων, ενώ οι πρακτικές κοινωνικού αποκλεισμού των γυναικών, όπως και οι κοινωνικές πεποιθήσεις και οι φιλοσοφικές θεωρίες για την έμφυλη διαφορά, είναι τα πρώτα σπέρματα μισογυνισμού στον ευρωπαϊκό χώρο. Ξεκινώντας από την αναδόμηση των θεσμών του δικαίου στην Aθήνα, η συγγραφέας θα επεκτείνει σταδιακά τις έρευνές της στα φιλολογικά έργα της εποχής, προκειμένου να αναδομήσει με τον πιο εμπεριστατωμένο τρόπο το παρελθόν των γυναικών, αλλά και να παρουσιάσει τις συνέπειες των πολιτισμικών περιορισμών στην ζωή των γυναικών. Tο βιβλίο αυτό δεν απευθύνεται μόνο σε ερευνητές και επαΐοντες, αλλά και σε απλούς αναγνώστες που θέλουν να γνωρίσουν την θέση των γυναικών κατά το παρελθόν και που τα πάντα επίκαιρα θέματα της άνισης μεταχείρισης και των ανισοτήτων μεταξύ των φύλων άπτονται των προβληματισμών τους και των ενδιαφερόντων τους. Ένα βιβλίο που θα έπρεπε να διαβάσουν όλοι οι άντρες της γης ...

Παρουσίαση μουσικής
25. Τραγουδάκι
ΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΚΡΑΤΑΕΙ ΔΥΟ ΖΩΕΣ
(του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα)
ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ 2001
5/13

Στην συλλογή τραγουδιών αυτού του δίσκου, κρύβεται ένα μικρό μαργαριτάρι, γραμμένο από τον Ευτύχη Ζαρμπ. Ο όχι πολύ γνωστός αυτός συνθέτης, είναι αξιόλογος καθηγητής κλασικής κιθάρας και ανώτερων θεωρητικών, και έχει ιδρύσει Ωδείο στο Λαύριο. Έχει γράψει μουσική για θεατρικές παραστάσεις και για τον κινηματογράφο και έχει δώσει συναυλίες με το συγκρότημά του «Οξυγόνο».
Το «τραγουδάκι» ερμηνεύει όπως και όλα υπόλοιπα τραγούδια ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας με τους Αντώνη Μιτζέλο, Αχιλλέα Περσίδη Ηλία Μπενέτο. Όσο για τα κρουστά, είναι τα κομπολόγια του Αντώνη...
Τραγουδάκι - τραγουδάκι δεν υπάρχει τέλος
σκάει κι έρχεται η αγάπη τρέχει σαν το βέλος
Μια φεύγει μια χάνεται και στρίβει
μια έρχεται την πόρτα μου ανοίγει
αεράκι δροσερό που με χτυπάει
φεύγει έρχεται μετά με τριγυρνάει
αεράκι δροσερό που με χτυπάει
σαν τη δω να πλησιάζει με μεθάει.
Μια μελωδία δίχως τέλος να σου φτιάξω
με δυο λόγια την εικόνα σου να ψάξω
μες το χρόνο που περνάει και μας ενώνει
φεύγει έρχεται η αγάπη δυναμώνει
μες το χρόνο που περνάει και μας ενώνει
σαν τα μάτια σου το φως μου μεγαλώνει.

Τέλος της 6ης ενότητας. Η Μενεστρέλλων Πολιτεία κτίζεται μέρα με τη μέρα, βδομάδα με τη βδομάδα. Οι κάτοικοι εγκαθίστανται σιγά-σιγά και οι επισκέπτες καταφθάνουν από διάφορα σημεία της Ελλάδας και του πλανήτη (Γερμανία, ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Πολωνία, Ουγγαρία, Δανία, Τσεχία). Εξωγήινους δεν έχει ακόμη εντοπίσει η μηχανή στατιστικής.

Παρουσίαση μουσικής
24. Βαλσάκι στο ποτάμι
ΜΠΡΑΖΙΛΕΡΟ
UNIVERSAL 2001
7/15

Μουσική του Νίκου Πορτοκάλογλου από την ταινία "Μπραζιλέρο" του Σωτήρη Γκορίτσα. Ο ίδιος λέει: "Το στοίχημα για μένα ήταν να κάνω ένα δίσκο που να έχει απόλυτη αυτονομία, δηλαδή εκτός από μουσική μιας ταινίας, να μπορεί να τον ακούσει και να τον καταλάβει και κάποιος που δεν θα δει την ταινία...". Συνολικά περιλαμβάνει 5 τραγούδια και 10 ορχηστρικά κομμάτια. Οι συνθέσεις είναι βασισμένες σε ένα μίγμα δυτικών ηλεκτρονικών και ανατολίτικων ήχων. Η ενορχήστρωση είναι προσεγμένη και έχει παίξει σημαντικό ρόλο προκειμένου να δεθούν σωστά από τη μία τα σύγχρονα όργανα πλήκτρα, μπάσα, ηλεκτρικές κιθάρες και από την άλλη παραδοσιακά όργανα όπως κανονάκι, νέι, μαντολίνο και Κρητική λύρα. Το συγκεκριμένο κομμάτι «Βαλσάκι στο ποτάμι» είναι μια τρυφερή μελωδία με υπόκρουση γρύλους και ποταμίσιους ήχους της νύχτας.

Παρουσίαση μουσικής
23. Τα μικρά παιδιά
"ΑΡΛΕΤΑ 2"
LYRA 1967

6/12

Ο δίσκος "Αρλέτα 2" δεν είναι ο 1ος αλλά ο 2ος δίσκος της Αρλέτας (κατά κόσμον Νικολέτας Τσάπρα), μετά τον "Τραγουδά η Αρλέτα" που κυκλοφόρησε έναν χρόνο πριν, & λογοκρίθηκε από τη χούντα.
Η αγαπημένη μας Αρλέτα με την βελούδινη φωνή ...
Το συγκεκριμένο τραγούδι "Τα Μικρά Παιδιά", είναι ένα απ’ τα κλασσικά και πασίγνωστα κομμάτια της Αρλέτας, όμως επιλέχτηκε γιατί εκτός από την γλύκα του αναφέρεται και στα παιδιά, που μαζί με τις γυναίκες έχουν ιδιαίτερη μεταχείριση στην «Πολιτεία».
Τα μικρά παιδιά,
που κρατούνε στο χέρι τους
σαν το μύλο το χάρτινο
τις ελπίδες μας,
που μπερδεύουν τα λόγια τους,
που μιλούν με νοήματα
στα παιχνίδια τους.
Μες σε κήπους και χώματα
με λουλούδια ή λάσπη
έναν κόσμο ζουν τα μικρά τον πιο όμορφο.
Ένα φύλλο ή μια μέλισσα,
ένα τόπι ή μια βέργα,
γίνονται αυτοκίνητα, χαρά κόσμου, ζωή.
Δυό κουτιά σπίρτα γίνηκαν
ο σταθμός και τα τρένα,
που μπορούνε να φτάσουνε
ως την άκρη της γης.

Παρουσίαση μουσικής
22. Δέκα καβουράκια
Ο ΤΕΜΠΕΛΗΣ ΔΡΑΚΟΣ
UNIVERSAL 2005

14/14
«Ο τεμπέλης δράκος και άλλες ιστορίες...» του Γιώργου Χατζηπιερή είναι από αυτές τις δουλειές που ακούν τα παιδιά και κρυφακούν οι μεγάλοι. Ο Κύπριος συνθέτης με χιούμορ και φαντασία έκανε «μακροβούτι» στην παιδική ζώνη του μυαλού του, ανέσυρε θησαυρούς και τους έκανε τραγούδια. Ο ίδιος λέει: «... τα παιδιά, είναι αυστηροί κριτές και πολύ καλά κάνουν, γιατί πολλές φορές δεν αντιμετωπίζονται με σεβασμό. Ο καθένας μπορεί να πάρει ένα συνθεσάιζερ και να σκαλίσει δυτικότροπους ήχους. Τα παιδιά όμως θέλουν πλούσιες μελωδίες και ξέρουν να ξεχωρίζουν το πρόχειρο από το καλό. Δεν πρέπει να τα υποτιμάμε». 14 τραγούδια, σχεδόν όλα με στίχους και μουσική δικούς του, 22 σολίστες στο πιάνο, στην άρπα, στο κλαρίνο, στο φλάουτο, στις κιθάρες, στο τρομπόνι, στο βιολί, στο ακορντεόν, στο μπουζούκι και στον μπαγλαμά. Πλειάδα ερμηνευτών: Μάλαμας, Αρβανιτάκη, Δεληβοριάς, Αλκίνοος, Τσαλιγοπούλου, Πάπος, Ρίζος, Παπάζογλου, Καλημέρη, Μουμζής.
Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύει ο Δώρος Δημοσθένους και η μικρή Μαριαλένα Βούλγαρη.
Δέκα καβουράκια
βρήκαν δέκα καραμέλες
και καθίσανε στο βράχο να τις φάνε.
Μα ήρθαν τα χταπόδια
τα τραβήξαν απ' τα πόδια
και τους πήραν τα γλυκά, και στο φινάλε
έμειναν μονάχα να κοιτάν το κύμα
αχ τα καβουράκια είναι κρίμα.
Να και μια χελώνα
που τα βλέπει να' ναι μόνα
και τα παίρνει στη σπηλιά μες στη φωλιά της.
Βγάζει απ’ τις ντουλάπες
γλειφιτζούρια σοκολάτες
παγωτά γρανίτες φράουλες και τάρτες
και τα καβουράκια μας θα κάνουν πάρτι
κάτω απ' το σπασμένο το κατάρτι.

Παρουσίαση βιβλίου
Η Πριγκιπέσα Ιζαμπώ
Άγγελος Τερζάκης
Εκδ. Εστία 2003

Με κύριο πρόσωπο την Ισαβέλλα ή Ιζαμπώ των Βιλλαρδουίνων, πρόσωπο ιστορικό, κεντρικό γεγονός την κατάληψη του φραγκικού κάστρου της Καλαμάτας το 1293, από Έλληνες και Σλάβους χωρικούς, και ιστορικό πλαίσιο την πολυτάραχη εποχή της Φραγκοκρατίας, ο Άγγελος Τερζάκης συνθέτει ένα χρονικό ηρωισμού και αγάπης, τον καιρό των τρουβαδούρων, των σταυροφόρων, των κουρσάρων και των ιπποτών, στο πρώτο ξύπνημα της ψυχής του νέου ελληνισμού τον 13ο αιώνα."Η Πριγκηπέσα Ιζαμπώ" είναι το πιο κλασικό στην κατασκευή κείμενο του Άγγελου Τερζάκη, οργανωμένο με εξαιρετική προσοχή και ικανότητα, ζωντανό, πολύχρωμο, με θέρμη στην αφήγηση, εύληπτο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον στην ανάγνωση παρά την έκτασή του. Είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα, το οποίο αναπλάθει ζωηρά και πειστικότατα μια τόσο μακρινή και διαφορετική εποχή. Ο συγγραφέας ασχολείται, έστω έμμεσα, με τα διαχρονικά κεντρικά ερωτήματα της ζωής, καταθέτοντας την πάγια πίστη του για την ουσιαστική τραγικότητα της ζωής, και ιδίως για τη μοιραία απόληξη των πιο ευαίσθητων και άξιων ανθρώπων.
Λόγω της «συγγένειας» της ιστοσελίδας με το θέμα ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα από το κεφάλαιο ΙΔ΄ «Μια Φράγκικη βεγγέρα» σ 274:
... «Κυρία» λέει στην πριγκηπέσα, «γι’ αγάπη της ντάμα Μαργαρίτας, ... και όλης εδώ της συντροφιάς, δώστε την άδεια να τραγουδήσει μπροστά στη χάρη σας ο μενεστρέλλος που προσμένει». Η Ιζαμπώ έγνεψε με το χέρι καταφατικά. Ζωηρό σούσουρο χαράς σηκώθηκε γύρω ... Στον άδειο χώρο της σάλας, παρουσιάστηκε προχωρώντας, ατάραχος, αργά με την βιέλλα του κάτω από την μασχάλη και το δοξάρι στο χέρι, ο κοκκινοτρίχης μενεστρέλλος. Είχε φορέσει για την περίσταση τούτη, το πιο καινούργιο και καλό του ρούχο: καστανό χιτώνιο, ίσαμε τις γάμπες μακρύ, κι από πάνω γλωσσωτή μπέρτα κατακόκκινη. Πάνω στα φλογάτα μαλλιά του μια σκούφια ... που η μύτη της έπεφτε στο πλάι μαλακά ... Ανέβηκε τα σκαλοπάτι της κραβάτας μεγαλόπρεπα, προσκύνησε την πριγκηπέσα ... και κάθισε στο χαμηλό σκαμνί που του είχανε βάλει ανάμεσα στα τρία τραπέζια ... Οι συγκρατημένοι και μαζί άνετοι τρόποι του, η αταραξία που έδειξε να κουρντίσει τη βιέλλα του, να δοκιμάσει δίχως βιάση τις χορδές, να ζυγιάσει καλά στο δεξί το δοξάρι, δείχνανε τον άνθρωπο που, αν κι έχει τη συναίσθηση πως κάνει αρχόντους να τον περιμένουν, δεν παραμελεί για τούτο και το σεβασμό του προς την τέχνη του ... «Τι έχει ευχαρίστηση ν’ ακούσει η γαληνοτάτη πριγκηπέσα της Αχαίας;» ρώτησε, «Θέλει το προσκύνημα του Καρλομάγνου και πως ... έφερε μαζί του από την χώρα των απίστων άγια λείψανα που τ’ απίθωσε στο μοναστήρι ... Θέλει το τραγούδι του Ζιράρ της Βιέννας και πως ο γενναίος Ρολάνδος πάλεψε με λόγχη και με σπαθί μια μέρα ολάκερη ενάντια στον άξιο Ολιβιέ; Η μήπως προτιμάει κανένα ρομάντζο ερωτικό, καθώς του Τριστάνου και της Ιζόλδης, ή του Λανσελότου της Λίμνης, που τον αγάπησε η βασίλισσα Τζινέβρα; Για ότι επιθυμεί η χάρη της είμαστε πρόθυμοι, κι ακόμα για κανένα παραμύθι πρόσχαρο, ... τον βιλάνο που κέρδισε τον Παράδεισο να πούμε ή τους τρεις καμπούρηδες μενεστρέλλους ...». Η Ιζαμπώ έκανε ένα νόημα αδιαφορίας ... διάλεξε η κυρά της Άκοβας το τραγούδι ... Ο κοκκινοτρίχης μενεστρέλλος ξανακάθισε, πήρε τη στάση του με σοβαρότητα μεγάλη, ακούμπησε τη βιέλλα στο ζερβί του γόνατο κι έσυρε το δοξάρι. Η μπάσα του, θαμπή και κάπως τραχειά φωνή, ανέβηκε αργά, κλαδώθηκε αδιόρατα, έδεσε σφιχτά τον κόμπο της μελωδικής γητειάς. Έξω ήταν νύχτα καθαρή ...

Παρουσίαση μουσικής
21. Οι άδειες καρέκλες
Η ΝΥΧΤΑ ΗΤΑΝ ΠΑΛΙ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ
ΣΕΙΡΙΟΣ 1989

7/12

Δεκαεννέα τραγούδια σε στίχους & μουσική του δικηγόρου Βασίλη Νικολαΐδη, (γνωστού από «το ερείπιο της οδού Σανταρόζα»). Πρόκειται για έναν σπάνιο τρουβαδούρο, που με καυστικό στίχο συγκίνησε τους «Μπρασσενσ-ικούς» Έλληνες του ’80, αλλά που στην συνέχεια εξαφανίστηκε. Ασφαλείς πληροφορίες τον τοποθετούν σε ανθρωπιστική βοήθεια στην Ρουάντα προ 15ετιας, απεσταλμένο του ΟΗΕ. Επέστρεψε και μετά από μερικές εμφανίσεις (μπαράκι του Βασίλη) η μουσική τύχη του αγνοείται.
Το συγκεκριμένο τραγούδι με εξαιρετικούς στίχους, όπως και τα περισσότερα του Βασίλη Νικολαίδη, έχει τίτλο «Οι άδειες καρέκλες».
Μην βιαστεί από σας κανένας
σ’ ένα φόρτε της ψυχής του
για τον κόσμο που δεν έρχεται
εδώ δα να λυπηθεί
τον καϋμένο καλλιτέχνη,
γιατί πλάνη δεν υπάρχει
μεσ’ τον κόσμο μεγαλύτερη από αυτή.
Στην ουσία λυπημένες
είναι μόνον οι καρέκλες.
Με της γνώμης μου το θάρρος
φανερώνω το γιατί:
Γιατί εδώ και κάτι μέρες
έχουν οι κατακαϋμένες
τα τριψίματα των κώλων στερηθεί.
Γιατί αυτός που την κιθάρα του
ποτέ δεν καταθέτει
γκάρισμα νάν’ η λαλιά του
κι όχι ανθρώπινη μορφή
και ταλέντο να μην έχει
θα πετύχει αν διαθέτει,
αν διαθέτει γαϊδουρίσια υπομονή.
Κι όμως κατά βάθος ίδιος,
ίδιος και σεμνός θα μείνει κι
όσοι είχαν περιθάλψει
τα τραγούδια του παλιά,
απ’ το μπρούσκο της καρδιάς του,
που το λένε ευγνωμοσύνη
θα χουν μια μεγάλη κουταλιά.
Αρκετή για να φουσκώνουνε
περήφανα το στήθος
κι απ’ τους άλλους να εξέχουν
πέντε πόντους πιο ψηλοί,
αφού είχαν επιδείξει
γενναιότητα και ήθος,
ένα «μπράβο φίλε» μέσα στη σιωπή.
Και βεβαίως δεν το ξέρω
αν δαφνο-στεφανωμένος,
σα στιφάδο θα του φαίνεται
ο κόσμος πιο γλυκός.
Ένα ξέρω: οι καρέκλες
οι καϋμένες ορισμένως
θάναι πια ευτυχισμένες διαρκώς.

Το τέλος της 5ης ενότητας συμπίπτει με την ολοκλήρωση του δεύτερου μήνα της Μενεστρέλλων Πολιτείας. 25 παρουσιάσεις: 5 εξαιρετικά βιβλία και 20 θείες μουσικές. Μετά τον οργασμό της αρχής, οι αναρτήσεις θα συνεχιστούν εφεξής 10/μήνα. Με αυτόν τον ρυθμό στάγδην και με την βοήθεια του Δία, θα υπάρχει ελληνικό υλικό για ένα 8μηνο. Μετά ...

Παρουσίαση μουσικής
20. Μικρό μου τραγουδάκι
ΑΝΕΜΟΔΕΙΚΤΗΣ
Mercury-Universal 1999

4/12
Ο 4ος προσωπικός δίσκος του Αλκίνοου Ιωαννίδη. Ο ίδιος εξηγώντας τον τίτλο του δίσκου λέει: «Είναι μια περίεργη ιστορία, αλλά η αρχική ιδέα ξεκίνησε από ένα σχεδιάκι του πατέρα μου που υπάρχει μέσα στη συσκευασία του δίσκου, μ΄ ένα ανθρώπινο δάκτυλο κι ένα φτερό που λειτουργούσε σαν ανεμοδείκτης (σσ τα πρώτα του καλλιτεχνικά ερεθίσματα τα δέχτηκε από την οικογένειά του, που εξακολουθεί να είναι πνευματική του πηγή). Ανεμοδείκτης λέγεται αυτός ο δίσκος ουσιαστικά γιατί τα τραγούδια αυτά σημαίνουν πράγματα για μένα. Είναι σαν ένα ημερολόγιο των πραγμάτων που έζησα ή φαντάστηκα τα τελευταία 2,5 χρόνια. Δείχνουν και τη διάθεσή μου ανά πάσα εποχή. Είναι σα να υπάρχει ένας ανεμοδείκτης, ο οποίος ανάλογα με το βοριά ή το νοτιά κυττάει από 'δω ή από 'κει.». Το συγκεκριμένο τραγούδι ερμηνεύει ο ίδιος ο συνθέτης.
Μικρό μου τραγουδάκι
σου λείπει το στιχάκι
που θα 'κανε τον ήλιο ν' ανατέλλει
Σου λείπει η μαγεία
κι η ωραία μελωδία
και δε γλυκαίνεις τις καρδιές σαν μέλι
Μα εγώ θα σ' αγαπώ μικρό μου
στο πιο κουφό μουρμουρητό μου
και θα σε ψιθυρίζω πάντα
σαν να 'σουνα όμορφη μπαλάντα.

Παρουσίαση μουσικής
19. Τριαντάφυλλο
ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ LYRA 1977 και 1996

Ο Μάνος Χατζιδάκις συνέθεσε το κύριο θέμα από το Θεατρικό έργο του Federico Garcia Lorca ΔΟΝΙΑ ΡΟΖΙΤΑ που ανέβηκε το 1959 από το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού. Τους στίχους έγραψε ο ποιητής Άκος Δασκαλόπουλος και το τραγούδησε για πρώτη φορά το 1977 η Φλέρυ Νταντωνάκη. Πρόκειται για μια από τις δύο μοναδικές συνεργασίες του Μάνου Χατζιδάκι με τον Άκο Δασκαλόπουλο.
Τριαντάφυλλο
Είναι κόκκινο σαν αίμα σαν ανοίγει το πρωί,
και δροσούλα δεν τ' αγγίζει από φόβο μην καεί,
ανοιχτό το μεσημέρι σαν κοράλλι, σαν παιδί,
μες στα τζάμια, μαγεμένος, σκύβει ο ήλιος να το δει,
άσπρο γίνεται, κι είν' άσπρο, κοχυλάκι του γιαλού,
σαν λιποθυμάει η μέρα στις βιολέτες του νερού
Κι όταν πια σημάνει η νύχτα, τη φλογέρα τη γλυκιά,
και τ' αστέρια αλλάξουν θέση στ' ουρανού την απλωσιά,
πριν τελειώσει το τραγούδι κι ο αγέρας κοιμηθεί,
μέσα στο βαθύ σκοτάδι σιγανά θα μαραθεί.

Παρουσίαση μουσικής
18. Φρουτοπία
ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΜΗΛΑ
ΣΕΙΡΙΟΣ 1985


14/14

Υπέροχη συλλογή τραγουδιών του Σταύρου Παπασταύρου σε στίχους Ευγένιου Τριβιζά. Τραγουδούν Σπύρος Σακκάς, Κρίστη Στασινοπούλου και Σαββίνα Γιαννάτου. Ο συνθέτης, ακριβοθώρητος γενικά, λέει: Ξέρω 50άρηδες με τέτοιο κέφι και ενεργητικότητα, που ανεπιφύλακτα θα τους έλεγα παιδιά... Από την άλλη ξέρω 6χρονα παιδάκια-θαύματα που δεν μπορώ να τα πω παιδιά... Τα τραγούδια αυτά είναι ... «τραγούδια για το παιδί μέσα στον κάθε άνθρωπο». Για κείνη την ανεπιτήδευτη παρθένα ουσία που δεν κριτικάρει, δεν μπλέκει σε διανοητικούς λαβυρίνθους, που ξέρει να μιλάει αληθινά, να χαίρεται με κέφι και να αντιδράει άμεσα χωρίς να ... ταξινομεί το κάθε τι.
Το συγκεκριμένο τραγούδι λέγεται «Φρουτοπία» .

Παρουσίαση βιβλίου
Η βλακεία ως παράγων του ανθρώπινου βίου.
Θόδωρος Καρζής
Εκδ. Καστανιώτης 2007

Η βλακεία είναι μια ιδιότητα υπερταξική, υπερεθνική και διαπολιτισμική, που ενδημεί στις πέντε ηπείρους του πλανήτη και στα εκατόν ενενήντα δύο κράτη-μέλη του ΟΗΕ. Διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας: στην πολιτική, την επιστήμη, τη θρησκεία, στον κοινωνικό, το δημόσιο και τον ιδιωτικό βίο. Με τη διαρκή παρουσία της και την καταλυτική επιρροή της στις πράξεις και τις ενέργειες ανθρώπων και λαών, καταλήγει να σχεδιάζει αυτό τούτο το ιστορικό γίγνεσθαι της ανθρωπότητας. Κάτι που γίνεται ακόμη εμφανέστερο αν αναλογιστούμε ότι, στην αιώνια διαπάλη μεταξύ ευφυΐας και βλακείας, εκτός από τον κόσμο των εκ γενετής και εκ παιδείας βλακών, σχεδόν δεν υπάρχει ούτε και ευφυής άνθρωπος που να μην έχει διαπράξει στη ζωή του μερικές από τις λεγόμενες "βλακείες". Όλα αυτά αποτελούν το θέμα της πρωτότυπης και ανατρεπτικής σατιρικής πραγματείας του Θόδωρου Καρζή, όπου, μέσα από μια οιονεί "ιστορία της βλακείας" αναδεικνύεται και παρελαύνει το κωμικοτραγικό καρναβάλι του σύγχρονου κόσμου.
Δεν πιστεύω να υπάρχει κάτοικος ή επισκέπτης της «Πολιτείας» που να μην γνωρίζει τον πολυγραφότατο, αλλά και απίστευτα γλαφυρό αυτό συγγραφέα. Δημοσιογράφος, αλλά και ιστορικός, λογοτέχνης, αλλά και ποιητής, παραμένει γόνιμος και δημιουργικός μετά από τόσα χρόνια και τόσα γραφτά.

Παρουσίαση μουσικής
17. Έρμα
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΑΡΑ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ
ΕΚΠΑ 2004

17/19

Το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο ζήτησε σε 19 εκλεκτούς σύγχρονους συνθέτες να μελοποιήσουν, δικής τους επιλογής, ποίηση του Παλαμά. Μια πρωτοβουλία Πολιτισμού, που απέδειξε πως η διαχρονικότητα των αξιών στην Τέχνη μπορεί να εμπνεύσει μουσικούς δημιουργούς στις αρχές του 21ου αιώνα και να αποτελέσει την αφετηρία για ένα εξαιρετικής αισθητικής σύγχρονο μουσικό αποτέλεσμα.Εκτός από την Δώρα Παναγοπούλου οι 18 άλλοι συνθέτες είναι: Ανδρέου, Αρχιμανδρίτης, Γιαζιτζιάν, Δεληβοριάς, Ζευγαδέλλης, Ζούδιαρης, Θεοδώρου, Καμαγιάννη, Κόκκαλης, Κραουνάκης, Λειβαδάς, Λουδοβίκος, Μάκρας, Ξυδάκης, Περίδης, Ρωσόπουλος, Τανάγρη, Χατζηνικολάου. Περιέχει ένα βιβλιαράκι 94 σελίδων με περιεχόμενα: 1)Στον απόηχο του Παλαμά (Γεώργιος Μπαμπινιώτης), 2)Η Επιστροφή του Παλαμά (Κώστας Γεωργουσόπουλος), 3)Μια ιδιότυπη μουσική ανθολογία (Ιωσήφ Βιβιλάκης), 4)Τα 19 ποιήματα, 5)Χρονολόγιο Κωστή Παλαμά, 6)Τεχνών επίσκεψις, 7)Στιγμές από τη συναυλία (φωτογραφίες).
Το συγκεκριμένο τραγούδι συνέθεσε η Δώρα Παναγοπούλου, η οποία παράλληλα με τη σύνθεση ασχολείται και με τη διδασκαλία, την ερμηνεία βυζαντινής μουσικής, τη μουσική αρθρογραφία, και παρουσιάζει στο 3ο Πρόγραμμα, μαζί με τη Σοφία Kαμαγιάννη την εκπομπή «21ος: Tάσεις και Πειραματισμοί». Ερμηνεύτρια η Δώρα Πετρίδη.
«Έρμα» 1944
Έρμα του δένδρου μου τα κλώνια, όλα γδυτά
ξερόφυλλο, χρυσόφυλλο στη μαύρη γη πεσμένο
Ποθητά πόδια, ω πόδια μαρμαροχυτά
πατήστε με σας περιμένω,
Έρμα του δένδρου μου τα κλώνια, όλα γδυτά
ξερόφυλλο, χρυσόφυλλο στη μαύρη γη πεσμένο
Τρανή πνοή με τα φτερά τα δυνατά
πάρε με δείρε με, σήκωσέ με,
γύρνα με, γύρνα, κατάλυσέ με,
σε περιμένω.
Φύλλο ξερό,
σε καρτερώ,
πόδια, πνοή,
Έρωτα, Θάνατε, Θεοί.

Τέλος της 4ης ενότητας και επειδή το υλικό της "Μενεστρέλλων Πολιτείας" αρχίζει και γίνεται όλο και πιο πλούσιο, μια αρχειοθέτηση ενδείκνυται. Θα την βρείτε κάτω από το «απεγνωσμένο ανθρωπάκι». Παρατηρείστε πόσο μεριμνά ο Οδυσσέας Ξένος για τις γυναίκες ... Μην ξεχνάτε να ψαχουλεύετε για νεωτερισμούς στο περίπτερο και να ρίχνετε κανένα ραβασάκι στο ταχυδρομικό κουτί.

Παρουσίαση μουσικής
16. Ο Άδωνις
ΓΡΗΓΟΡΑ Η ΩΡΑ ΠΕΡΑΣΕ
UNIVERSAL 2006

13/15

Η δουλειά αυτή του Νίκου Ξυδάκη περιλαμβάνει εφτά τραγούδια της Σαπφούς έτσι όπως φτάσανε ως εμάς δια στόματος Οδυσσέα Ελύτη, ένα χορικό του Ευριπίδη όπως μας το μετέφερε ο Κ. Χ. Μύρης, 3 ποιήματα-μαγικές εικόνες του Διονύση Καψάλη και τέλος, μια μινιατούρα, ένα κομψοτέχνημα του Κώστα Καρυωτάκη.
Ο Ελύτης κάνει σημερινό το λόγο της Σαπφούς, ο ήχος, η μουσική, η χρήση των εγχόρδων τον επιτείνουν, κι έρχεται η αιθέρια φωνή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη να μας διαπεράσει καθώς μετατρέπεται σε καθαρό ρυθμό, ανάσα, βαθύτερη ικανοποίηση.
«Θεωρούσα πάντα πολύ δύσκολο να βάλω μια μελωδία σ' έναν άμεσο ερωτικό λόγο. Κίνητρο μου ήταν να ηχούν τα λόγια πειστικά στο στόμα μου. Άσχετα αν ειπώθηκαν χθες ή αύριο, να κρατούν τη δύναμη τους. Όπως το λέει ο Οδυσσέας Ελύτης, σαν να 'ξερε από τότε η ποιήτρια ότι και τα εννέα δέκατα του έργου της θα εξαφανίσει ο χρόνος, εκείνη, σαν αίσθηση ζωής, θα επιβιώσει. Διάλεξα λοιπόν τις απλούστερες φράσεις που πιστεύω ότι, ακόμα και σήμερα, εξακολουθούν μαγικά να έχουν μια ισχύ» γράφει ο Νίκος Ξυδάκης, που ερμηνεύει και το συγκεκριμένο κομμάτι: « ο Άδωνις».
Τον υμέναιο ψάλλετε
το τραγούδι του Άδωνι
Πεθαίνει ο Άδωνις ο τρυφερός
αχ Κυθερεία πεθαίνει
Εμπρός κορίτσια ελάτε
το στήθος σας χτυπάτε
Πεθαίνει ο Άδωνις ο τρυφερός

Παρουσίαση μουσικής
15. Το καινούργιο σπίτι
ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ
ΜΙΝΟS 1991

15/34
Μια πλούσια συλλογή από αυθεντικές εκτελέσεις 34 έργων της Ελένης Καραϊνδρου για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι η εισαγωγή από το «Καινούργιο σπίτι» του Κάρλο Γκολντόνι, που παρουσίασε ο θεατρικός οργανισμός «Εποχή» σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου το 1986. Αξίζει μνείας το γεγονός ότι παίζει guimbarde η ίδια η Ελένη Καραϊνδρου.

Παρουσίαση μουσικής
14. Δειλινό
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ
ΜΙΝΟS 1995
7/7

Ένας μικρός θησαυρός τραγουδιών του Μάνου Λοίζου, που κρυβόταν σε μια ξεχασμένη κασέτα που ο μεγάλος του φίλος, ο ποιητής Άκος Δασκαλόπουλος έφερε στο φως το 1994. Ο δίσκος περιέχει: Α. Τις ιστορικές εγγραφές, με την φωνή του Μάνου, που είχαν πρωτο-κυκλοφορήσει και το 1981 σε κασέτα, που συνόδευε βιβλίο του Γιάννη Νεγρεπόντη με τον ίδιο τίτλο. Β. Μια σύγχρονη εξαιρετική ενορχήστρωση με συμμετοχή του Λ. Μαχαιρίτσα, Ε. Τσαλιγοπούλου, Λ. Κηλαηδόνη, Α. Μάνου, Β. Παπακωνσταντίνου, Τ. Τσανακλίδου, Κ. Θωμαϊδη.
Στο συγκεκριμένο τραγούδι « Δειλινό» ή αλλιώς «Σύννεφο τριανταφυλλί» τραγουδάει, εκτός από τον Κώστα Θωμαϊδη και η μικρή Δάφνη Φαραζή.
Σύννεφο τριανταφυλλί
πέφτει μες στη λίμνη
και γλυκό ένα φιλί
φιλικό της δίνει.
Σύννεφα τριανταφυλλιά
σαν τα τριαντάφυλλα γιόμισε η λίμνη.
Μοιάζει με τριανταφυλλιά
με τα τριαντάφυλλα η μικρή μας λίμνη.
Γύρω-γύρω ένα χορό
γύρω απ’ τη λίμνη,
χαρωπά ένα χορό
παιδομάνι στήνει.

Παρουσίαση βιβλίου
Αβγά μάταια
Μίμης Σουλιώτης
Εκδ. Ερμής 1998

Ο Μιμής Σουλιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε φιλολογία στη Θεσσαλονίκη, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βουδαπέστη και σήμερα διαμένει μόνιμα στη Φλώρινα, όπου διδάσκει ελληνική λογοτεχνία ως Καθηγητής στο Π.Τ.Ν. του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.
Το μικρό αυτό βιβλιαράκι περιέχει μια απίστευτη συλλογή ... «αυγών» ...


Τ' αβγά κάθονταν στα κάρβουνα,
«Ποιος θα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά», έλεγαν

Φουρτουνιασμένη ομελέτα
με τα καψαλισμένα κρόσια,
κάνε την τούμπα σου και ξαναπέτα.

Αβγό καλό κι αξάκριστο,
αβγό καλό μαντάτο.

Αβγά δίκροκα, λόγια δίγλωσσα
αβγά πολύκροκα, λόγια πολύτροπα.

Κλούβιο κι ακκακάριστο, για κράχτης,
ξύλινο μες την κάλτσα για καρίκωμα.

Ραμφί, ραμφάκι που κροτείς
Στο ντελικάτο τσόφλι.

Αβγάερος, αβγήλιος,
ο Μάρκος ο Αυρήλιος.

Παρουσίαση μουσικής
13. Γλυκό παράπονο
ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥ ΕΡΩΤΑ
ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟΣ 2006
5/5
Η Μικρή Άρκτος παρουσιάζει σε ταυτόχρονη έκδοση (βιβλίο και συμπαγή δίσκο ακτίνας) τα Σονέτα του Σκοτεινού Έρωτα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. Η συγγραφή αυτών των σονέτων έγινε το 1935, ένα χρόνο σχεδόν πριν την δολοφονία του. Ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος και ο απροσδόκητος θάνατός του, δεν επέτρεψαν ποτέ την ολοκλήρωσή του έργου, που προέβλεπε 100 σονέτα. Οι κληρονόμοι του ποιητή, κράτησαν αυτά τα ποιήματα - από τα πιο ερωτικά και λυρικά του ποιητή - κρυμμένα στο συρτάρια τους για μισό αιώνα έως το 1984. Η μετάφραση του Σωτήρη Τριβιζά, διατήρησε την έμμετρη μορφή των πρωτότυπων ποιημάτων. Στον δίσκο περιλαμβάνονται 5 ποιήματα μελοποιημένα από το συνθέτη Δημήτρη Μαραμή, ο οποίος είναι γεννημένος το 1975 και έχει γράψει μουσική για θεατρικές παραστάσεις στη Μ. Βρετανία και στην Ελλάδα και διδάσκει σύνθεση και πιάνο. Τα τραγούδια ερμηνεύει εξαιρετικά ο Μίνως Θεοχάρης, ενώ πιάνο παίζει ο ίδιος ο συνθέτης. Πρέπει να διευκρινιστεί ότι κυκλοφορεί και ένα δίσκος με τον τίτλο «Σκοτεινός έρωτας» όπου τραγουδάει ο Μάριος Φραγκούλης. Κατά την άποψή μας η λιτή απόδοση που φιλοξενούμε εδώ είναι ανώτερη.
Το συγκεκριμένο κομμάτι «Το γλυκό παράπονο» δεν περιλαμβάνεται στον προαναφερθέντα δίσκο του ΜΦ, κάτι που το κάνει ακόμα πιο σπάνιο.
Να στερηθώ το θαύμα μη μ' αφήσεις
στα μάτια σου να χάνομαι και να 'χω
τη νύχτα ν' ακουμπάει στο μάγουλό μου
το ρόδο της ανάσας σου μονάχο.
Πονώ που είμαι εδώ, σ' αυτή την όχθη,
κορμός χωρίς κλαδιά στην ερημιά του
χωρίς χυμό χωρίς πηλό και άνθη
για το σαράκι μες στα σωθικά του.
Αν είσαι ο κρυμμένος θησαυρός μου
στα μάτια σου να χάνομαι και να 'χω
τη νύχτα ν' ακουμπάει στο μάγουλό μου
το ρόδο της ανάσας σου μονάχο.
Αν είσαι ο κρυμμένος θησαυρός μου
η σταύρωση και η νωπή μου θλίψη
κι εγώ σκυλί της επικράτειάς σου.
Αυτό που έχω κερδίσει ας μη μου λείψει
και που στολίζει τώρα τα νερά σου
με φύλλα από το φθινόπωρό μου.

Τέλος της 3ης ενότητας. Οι επισκέπτες της Πολιτείας μπορούν να σεργιανούν από την μία ενότητα στην άλλη, απ’ το ένα τραγούδι στο άλλο, χωρίς σειρά, όπως από την μια συνοικία στην άλλη ένας περιηγητής. Μπορούν να ρίχνουν φευγαλέες ματιές στα περιοδικά και τα κόμικς, που βρίσκονται στο περίπτερο, στα δεξιά της οθόνης. Αν όμως ταξιδέψουν σε άλλους ιστοχώρους θα διακοπεί η ακρόαση της μουσικής...

Παρουσίαση μουσικής
12. Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΗΝΕΣ
POLYGRAM 1996

7/15
Τα "Τραγούδια για τους μήνες" του Δημήτρη Παπαδημητρίου είναι μια συλλογή με μελοποιημένα ποιήματα της Σαπφούς, του Ελύτη, του Καρυωτάκη, της Πολυδούρη και του Μιχάλη Γκανά. Ο ίδιος ο συνθέτης, που είναι και είναι διευθυντής του Γ' Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, γράφει:
Τα χρόνια τα ξεφορτωνόμαστε ονομάζοντάς τα με ψυχρούς αριθμούς ... Γι αυτά πάντα προτιμούσα τους μήνες, που τους νοιώθεις σαν οικείους φίλους. Ο Σεπτέμβρης τρυγητής, ο Μάρτης γδάρτης, ο Ιούλιος θερμιδώρ, ο Δεκέμβρης χιονιάς ....
Στον κύκλο τους μικραίνουν οι αποστάσεις των αιώνων ... Έτσι, ποιητές και μουσικοί συναντηθήκαμε στον κύκλο των Μηνών σαν παιδιά σε ένα κήπο ...Είπαμε για την ζωή και τους φίλους ... για τους έρωτες επίσης είπαμε, αλλά και για τον θάνατο ... κι ήταν όλα ωραία και ιδανικά ...
Το συγκεκριμένο κομμάτι της Μαρίας Πολυδούρη (ο θρύλος λέει ότι το έγραψε λίγο καιρό πριν πεθάνει και ότι αφορά τον Κώστα Καρυωτάκη) ερμηνεύει, όπως και όλα τα τραγούδια της συλλογής, η Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
σε περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.
Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.
Γιατί, μόνο γιατί σε σεναν άρεσε
γι' αυτό έμειν' ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Γιατί, μόνο γιατί σε σεναν άρεσε.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα
γι' αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα.
Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.